Με έντονο το στοιχείο της παράδοσης, ο Λαογραφικός Όμιλος Ντόπιων Αλεξάνδρειας και Περιχώρων «Το Ρουμλούκι» αναβίωσε το έθιμο των «Λαζαρίνων» στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας.

Το πρωί του Σαββάτου 4 Απριλίου 2026, μια ομάδα νεαρών κοριτσιών του Ομίλου συγκεντρώθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Αλεξάνδρου Αλεξάνδρειας, σηματοδοτώντας την έναρξη της εθιμικής δράσης. Μετά την ευλογία του ιερέα π. Αλέξανδρου Ζέπη, το προαύλιο του ναού γέμισε με παιδικές φωνές, χαμόγελα και παραδοσιακές φορεσιές.

Οι μικρές «Λαζαρίνες» τραγούδησαν και χόρεψαν Λαζαριάτικα τραγούδια, αναβιώνοντας ένα από τα πιο όμορφα και συμβολικά έθιμα της ελληνικής παράδοσης, που συνδέεται με το Σάββατο του Λαζάρου και προαναγγέλλει τον ερχομό της Άνοιξης και του Πάσχα.

«Ήρθι ου Λάζαρους, ήρθαν τα Βάια...» τραγουδούσαν μελωδικά, μεταφέροντας το γιορτινό κλίμα σε όσους παρευρέθηκαν, ενώ στη συνέχεια περιηγήθηκαν στα σοκάκια του παλιού χωριού του Γιδά, σκορπίζοντας ζωντάνια και συγκίνηση.

Γράφει η Κατερίνα Παπαποστόλου, Εκπαιδευτικός- Ζωοθεραπεύτρια, Συγγραφέας, Ιδρύτρια Ζω.Ε.Σ.

Η 4η Απριλίου, Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων και Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Φιλοζωίας, για πολλούς είναι γιορτή, για άλλους είναι υπενθύμιση. Για την Αλεξάνδρεια, ειδικά φέτος είναι «κραυγή». Είναι μια ημέρα που έχει πρόσωπα που παραβίασαν τους νόμους και φέρθηκαν εντελώς απάνθρωπα, έχει σπουδαίους εθελοντικούς οργανισμούς που ανέλαβαν να δώσουν άμεσα λύσεις με τεράστιο ψυχικό, οικονομικό και σωματικό κόστος. Υπάρχουν θεσμικοί φορείς που στάθηκαν στο ύψος της ευθύνης τους και άλλοι που οφείλουν να κριθούν από τη Δικαιοσύνη για όσα δεν έκαναν ή για όσα έκαναν λάθος. Φορείς που είχαν επισκεφθεί ξανά αυτούς τους χώρους, έβλεπαν αυτές τις συνθήκες ζωής και έλεγαν πως «με λίγες επιδιορθώσεις, είναι όλα καλά». Και μέσα σε αυτή τη διαχωριστική γραμμή, αναδεικνύεται ξεκάθαρα ο καθοριστικός ρόλος της Ειδικής Γραμματείας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς, του Α.Τ. Αλεξάνδρειας και του Συνηγόρου του Πολίτη. Φορείς που στάθηκαν επάξια στον ρόλο τους, όπως αυτός ορίζεται από την πολιτεία και τη νομοθεσία και απέδειξαν στην πράξη τι σημαίνει ευθύνη.

Αυτή η μέρα έχει μνήμη, έχει παρελθόν, παρόν και σίγουρα θα έχει και μέλλον. Θα έχει έναν πολύ μεγάλο δρόμο να διανύσει μπροστά της. Έχει όμως κυρίως 68 βλέμματα αθώων πλασμάτων που δεν γίνεται να ξεχαστούν. Εξήντα οκτώ ψυχές που βγήκαν από ένα σκοτάδι που δεν έπρεπε ποτέ να υπάρχει και μας άφησαν ένα πολύ σοβαρό χρέος: ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΙΩΠΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ.

Για πολλά χρόνια συζητούσαμε σε αυτή την πόλη για τα αδέσποτα. Για την ανάγκη προστασίας τους, για τη φιλοζωία ως αξία, ως στάση ζωής, ως δείγμα πολιτισμού. Μιλούσαμε για σεβασμό, για ενσυναίσθηση, για το δικαίωμα κάθε ζωντανού πλάσματος να ζει χωρίς φόβο. Συνεχώς θίγαμε τη σημασία των εκπαιδευτικών φιλοζωικών προγραμμάτων στα σχολεία που ουδέποτε κρίθηκαν αναγκαία από τη Δημοτική Αρχή και για αυτό δεν υποστηρίχθηκαν και συνεχώς «παρακαλούσαμε» να αντιμετωπίσουν επιτέλους τον αδέσποτο πληθυσμό της Αλεξάνδρειας ως μια υπολογίσιμη μερίδα πληθυσμού, που δεν ψηφίζει, καθορίζει όμως τις επιλογές όσων ψηφίζουν. Το να υπάρχει η πεποίθηση ακόμη πως σε αυτόν τον δήμο είναι ελάχιστοι και κυρίως γραφικοί και προβληματικοί όσοι αγαπούν και φροντίζουν αδέσποτα ζώα είναι μια τεράστια πλάνη και μια επιμονή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μην βλέπει την πραγματικότητα. Το γεγονός πως δεν υπάρχει σχεδόν κανένα μέλος αυτής της δημοτικής αρχή, ή τουλάχιστον που να το έχει αποδείξει με τον δημόσιο λόγο του και βίο του, που να αγαπά αληθινά και να συμπονά τα ζώα έφερε τα σημερινά αποτελέσματα που μονάχα βαναυσότητα και ντροπή μπορούν να θεωρηθούν.

Η στιγμή που συγκρουστήκαμε με την πραγματικότητα δεν ήταν «ένα ξαφνικό αστέρι που έπεσε από τον ουρανό» αλλά η συνέχεια μιας θλιβερής πορείας στη διαχείριση του αδέσποτου πληθυσμού της Αλεξάνδρειας και των γύρω χωριών. Ποιος θα ξεχάσει εξάλλου τις εικόνες αποκεφαλισμένων ζώων, δεκάδων κουταβιών πεθαμένων το ένα πάνω στο άλλο, ετοιμοθάνατων ζώων που έτρωγαν το ένα το άλλο για να επιβιώσουν, τραυματισμένων ζώων από τις διαμάχες μεταξύ τους και τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης μέσα και έξω από τα κλουβιά. Και όλα αυτά για χρόνια – από το 2016- στα Παλαιά Σφαγεία. Και καθώς δεν έφτασε στη δημοτική αρχή αυτό το «κολαστήριο ψυχών» αποφάσισε να δημιουργήσει ένα άλλο στο Παλαιοχώρι φυλακίζοντας τα ζώα κάποια σε κοτέτσια δίχως ούτε μια γωνίτσα να σταθούν πνιγμένα στις ακαθαρσίες τους για έναν ολόκληρο χρόνο και άλλα σε ενός τετραγωνικού μέτρου κελιά με σκουριασμένες κλειδαριές ώστε να είναι σίγουρο πως δεν θα ανοίξουν έστω για λίγο να προαυλιστούν.

Στις 26 Ιανουαρίου σταθήκαμε σοκαρισμένοι και άφωνοι μπροστά σε χώρους που ακυρώνουν κάθε έννοια προστασίας, ευζωίας και ανθρωπιάς. Στην Αλεξάνδρεια, αυτό που αποκαλύφθηκε δεν ήταν ένα ατυχές περιστατικό από «έναν τυπικό έλεγχο νωρίς το πρωί της Δευτέρας», ούτε μια κακή στιγμή γιατί είχε μεσολαβήσει σαββατοκύριακο αλλά ούτε μια ατέλεια του συστήματος. Ήταν μια πραγματικότητα βαθιά κακοποιητική και είχε μέσα της ανθρώπους που γνώριζαν, έβλεπαν, συναινούσαν και δεν μιλούσαν. Οι λεγόμενοι «άτυποι χώροι φιλοξενίας αδέσποτων ζώων» δεν λειτούργησαν ποτέ ως χώροι προσωρινής παραμονής, περίθαλψης και ασφάλειας. Μετατράπηκαν πολύ γρήγορα σε χώρους εγκατάλειψης, εγκλεισμού και σιωπής. Σε χώρους αργού και βασανιστικού θανάτου. Κάθε φορά που γινόταν περισυλλογή σε ένα αδέσποτο πλάσμα γιατί «το αιτήθηκαν οι πολίτες» συχνά αυτό το πλάσμα εξαφανιζόταν και δεν το βρίσκαμε ξανά ποτέ. Στις 26 Γενάρη βρέθηκαν σκύλοι στοιβαγμένοι σε συνθήκες που δεν πληρούσαν καμία έννοια αξιοπρέπειας με σώματα εξαντλημένα, βλέμματα σβηστά και βυθισμένοι στους δαίμονές τους. 68 ψυχές που είχαν μάθει ότι κανείς δεν έρχεται για να τις βοηθήσει.

Και το πιο τρομακτικό δεν ήταν μόνο αυτό που συνέβαινε εκεί μέσα. Ήταν ότι για πολύ καιρό συνέβαινε χωρίς να αλλάζει τίποτα. Η κακοποίηση δεν στεκόταν μόνη της. Την πλαισίωναν η ανοχή, η αδιαφορία, η σιωπή. Και η σιωπή, όταν γνωρίζεις, δεν ονομάζεται ουδέτερη. Είναι στάση ζωής, κοσμοθεωρία, επιλογή και το πιο σημαντικό από όλα είναι ΣΥΝΕΝΟΧΗ και ΣΥΓΚΑΛΗΨΗ.

Όσοι βρεθήκαμε σε αυτή την κόλαση, ήρθαμε αντιμέτωποι με εκείνη τη στιγμή στη ζωή σου που δεν μπορείς πια να κάνεις πίσω. Μια στιγμή που κάτι μέσα σου μετακινείται οριστικά και που καταλαβαίνεις ότι αυτό που βλέπεις σε δεσμεύει. Μια στιγμή που αναμετρηθήκαμε με τους μεγαλύτερους φόβους μας αλλά και με τη δύναμή μας, γιατί έπρεπε να παραμείνουμε ενωμένοι και δυνατοί για αυτά τα πλάσματα που δεν είχαν για χρόνια κανέναν. Όταν τα πρώτα ζώα βγήκαν από εκεί μέσα φοβισμένα, αδύναμα, εξαντλημένα, αλλά ζωντανά και κατέρρευσαν στην αγκαλιά μας, δεν μπορούσαμε να κάνουμε πίσω. Οφείλαμε να παλέψουμε με τον θυμό και την οργή μας για τους αρμόδιους που δημιούργησαν αυτό το κολαστήριο με την αγάπη και την αποδοχή μεταξύ μας. Και όταν νιώθαμε πως δεν είχαμε σχεδόν κανέναν από την τοπική κοινωνία δίπλα μας, είχαμε τουλάχιστον ο ένας τον άλλον. Και μέσα σε αυτή τη σιωπηλή συνάντηση γεννήθηκε κάτι που δεν περιγράφεται εύκολα με λέξεις. Μια ευθύνη που δεν την επιλέξαμε εμείς, μα μας επέλεξε εκείνη.

Οι 68 σκύλοι που διασώθηκαν από τα κολαστήρια της Αλεξάνδρειας δεν είναι ένας αριθμός σε μια ανακοίνωση, ούτε σκέτα νούμερα στις καταγραφές που έγιναν από τους φορείς που προσήλθαν για αυτοψία στον χώρο. Δεν είναι «κάτι ήταν και πάει πέρασε».

Είναι 68 ανοιχτές ιστορίες οι οποίες είχαν ίσως μια όμορφη ή άσχημη αρχή, μια θλιβερή συνέχεια και ένα αβέβαιο τέλος μιας που άλλοι είχαν αποφασίσει να ορίσουν τις τύχες τους. Είναι 68 αποδείξεις ότι η ζωή, ακόμη και μέσα στις πιο ακραίες συνθήκες, επιμένει και ότι η αγάπη μπορεί πάντα να νικά το σκοτάδι. Είναι η αγωνία μας που δεν έσβησε ούτε μία μέρα. Η ανάγκη να δώσουμε σε αυτά τα πλάσματα όλα όσα τους στέρησαν. Και εκείνες οι στιγμές που ο φόβος περνούσε από τα μάτια τους στα δικά μας.

Κάποια από αυτά έκαναν για πρώτη φορά βήματα έξω από ένα κλουβί. Άλλα ένιωσαν για πρώτη φορά ένα άγγιγμα χωρίς απειλή. Άλλα σήκωσαν το βλέμμα τους προς τον άνθρωπο χωρίς να περιμένουν πόνο. Και τότε καταλάβαμε για άλλη μια φορά ότι διάσωση δεν είναι απλώς η απομάκρυνση από έναν χώρο, μα είναι η επαναφορά της εμπιστοσύνης και η επαναφορά της ζωής. Η δεύτερη ευκαιρία.

Μέσα σε όλα αυτά, όμως, υπήρξαν άνθρωποι που δεν γύρισαν το βλέμμα αλλού. Οι εθελοντές που μπήκαν άοπλοι σε μια μάχη που έμοιαζε άνιση και δεν λύγισαν. Οι Αστυνόμοι του Α.Τ. Αλεξάνδρειας που στάθηκαν εκεί, δίπλα μας, από την πρώτη στιγμή και κατάλαβαν αμέσως αυτό που έβλεπαν. Με σεβασμό στα ζώα, με ευθύνη απέναντι στον νόμο με μια στάση που δεν άφηνε περιθώρια αμφιβολίας, επέλεξαν να κάνουν αυτό που είναι απόλυτα νόμιμο και ηθικά σωστό. Και το έκαναν μέχρι τέλους.

Το πρόστιμο των 406.000 ευρώ που βεβαιώθηκε από το Α.Τ. Αλεξάνδρειας για τη βάναυση κακοποίηση 58 σκύλων, καθώς δέκα ακόμη δεν εντοπίστηκαν εκείνη την ημέρα, κρυμμένοι από τον φόβο τους, αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη των κακοποιητικών συνθηκών που επικρατούσαν. Και ενώ τα στοιχεία υπάρχουν, καταγεγραμμένα και επίσημα βεβαιωμένα, η δημοτική αρχή επιλέγει σε «συζητήσεις με τους πολίτες» να τα διαψεύδει, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει εκδώσει ούτε μία επίσημη ανακοίνωση με τεκμηριωμένη θέση που να αφορά τις κυρώσεις που απορρέουν από τον απροειδοποίητο έλεγχο του Υπουργείου Εσωτερικών. Βροντοφωνάζει πως περιμένει να βρεθεί τρόπος μέσω δικαστηρίων το πρόστιμο ή να σβηστεί ή να μειωθεί και θεωρεί όλη τη συνθήκη υπερβολή και «θόρυβο για το τίποτα». Εξάλλου επιμένει πως δεν βλέπει τίποτα κακό σε όλο αυτό και πως τα ζώα αυτά ζούσαν «μια χαρά». Δεν έχει καμιά σημασία για αυτούς πως ο κτηνιατρικός έλεγχος σχεδόν σε όλα αποκάλυψε ένα συντριπτικό ποσοστό ασθενειών αποτέλεσμα της ολοκληρωτικής παραμέλησής τους και της ποιότητας των τροφών που έτρωγαν συνήθως μαζί με τις ακαθαρσίες εφόσον δεν υπήρχε χώρος να κάνουν ούτε μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό τους.

Σε κάθε περίπτωση, το πρόστιμο είναι υπαρκτό, είναι βεβαιωμένο και αν υπάρχει αντίλογος, οφείλει να κατατεθεί με αδιάσειστα στοιχεία. Αυτή η υπόθεση δεν έχει τελειώσει. Αντιθέτως, τώρα ξεκινά. Οι ποινικές κυρώσεις ακολουθούν και η αλήθεια δεν μπορεί να μείνει στο σκοτάδι αυτή τη φορά.

Η πιο μεγάλη αλήθεια που μας άφησαν πίσω τους αυτά τα πλάσματα είναι ότι η φιλοζωία δεν κρίνεται στα λόγια. Δεν είναι οι αναρτήσεις, ούτε οι επετειακές ευαισθησίες, ούτε οι μεγάλες δηλώσεις που διαβάζει κανείς στα κοινωνικά δίκτυα μια μέρα σαν σήμερα. Κρίνεται στις πράξεις και στο αν θα σταθείς, στο αν θα δεις, στο αν θα επιλέξεις να εμπλακείς, ακόμα κι όταν το κόστος είναι μεγάλο. Στο αν θα πεις την αλήθεια, ακόμα κι όταν η αλήθεια ενοχλεί. Ακόμα και όταν απειλείσαι ή εκβιάζεσαι. Ακόμα και όταν πολλοί σου φωνάζουν «κάνε πίσω, δεν μπορείς».

Η Αλεξάνδρεια δεν μπορεί φέτος να μιλήσει για την 4η Απριλίου σαν να είναι μια ακόμη συμβολική ημέρα. Δεν μπορεί να αρκεστεί σε λόγια συμπόνιας και σε τυπικές ευχές για να σώσουμε όλοι μας από ένα αδέσποτο. Γιατί η πόλη αυτή έχει ζήσει από κοντά τι σημαίνει

η κατάρρευση της φιλοζωίας και αυτό δεν αλλάζει. Έχει δει τι συμβαίνει όταν οι ευθύνες μένουν μετέωρες, όταν οι θεσμοί αργούν, όταν το αυτονόητο παύει να είναι αυτονόητο. Και γι’ αυτό ακριβώς έχει πλέον και μια ιδιαίτερη υποχρέωση: να μην αφήσει αυτή την ιστορία να θαφτεί κάτω από τη σκόνη της λήθης και κάτω από το «ε και τι έγινε;». Έγινε και μάλιστα έγιναν πολλά… Η πράξη εγκατάλειψης κουταβιών από συμπολίτη μας μέσα στο κυνοκομείο δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αποκαλύπτει μια βαθύτερη νοσηρότητα: την άγνοια απέναντι στον νόμο και, ακόμη περισσότερο, την επικίνδυνη αίσθηση ατιμωρησίας. Γιατί όταν κάποιος φτάνει στο σημείο να εγκαταλείπει ζώα μέσα σε έναν ήδη επιβαρυμένο χώρο, πιστεύει ότι δεν θα υπάρξουν συνέπειες. Ευτυχώς, στην προκειμένη περίπτωση, από την πλευρά του Δήμου κατατέθηκε η απαιτούμενη μήνυση. Και αυτή η κίνηση δίνει το σαφές μήνυμα πως τέτοιες πράξεις δεν θα μένουν πια χωρίς αντίκρισμα.

Οι 68 ψυχές που βγήκαν από εκεί μέσα δεν είναι το τέλος μιας υπόθεσης. Είναι η αρχή ερωτημάτων που παραμένουν ανοιχτά και οδυνηρά…

-Πόσοι ακόμα τέτοιοι χώροι λειτουργούν;

-Πόσες ακόμα ζωές επιβιώνουν χωρίς φωνή;

-Πόσες φορές θα χρειαστεί να φτάσουμε στην αποκάλυψη μιας τραγωδίας για να καταλάβουμε ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο αλλά βαθιά συστημικό;

Η 4η Απριλίου, λοιπόν, για την Αλεξάνδρεια δεν είναι σίγουρα μια ημέρα γιορτής. Είναι ημέρα μνήμης, ευθύνης και δέσμευσης. Δεν αρκεί να θυμόμαστε ούτε μονάχα να συγκινούμαστε. Δεν αρκεί να λέμε ότι πονάμε, μα χρειάζεται να στεκόμαστε, να παρεμβαίνουμε, να διεκδικούμε, να παρακολουθούμε, να απαιτούμε εφαρμογή των νόμων, διαφάνεια, λογοδοσία και πραγματική προστασία των ζώων, χωρίς να φοβόμαστε.

Γιατί πίσω από κάθε αδέσποτο υπάρχει μια ιστορία εγκατάλειψης. Και πίσω από κάθε χώρο κακοποιητικής διαχείρισης υπάρχει μια αλυσίδα ευθυνών. Όσο αυτή η αλυσίδα δεν σπάει, το πρόβλημα θα επιστρέφει ξανά και ξανά. Όσο η κοινωνία αρκείται στην πρόσκαιρη αγανάκτηση, η κανονικοποίηση θα βρίσκει τρόπο να ξανασηκώσει κεφάλι.

Αν κάτι μας άφησε αυτή η διαδρομή, δεν είναι μόνο ο πόνος. Είναι και η εμπιστοσύνη. Εκείνη η αδιανόητη, σχεδόν θαυμαστή στιγμή που ένα πληγωμένο ζώο, παρότι έχει περάσει από την εγκατάλειψη, την πείνα, τον φόβο και την κακοποίηση, επιλέγει ξανά να εμπιστευτεί τον άνθρωπο. Επιλέγει να εμπιστευτεί εμάς που από τις 27 Γενάρη δεν έχουμε λείψει ούτε μια στιγμή από δίπλα τους. Δώσαμε σε όλα ένα όνομα, να μην παραμένουν αριθμοί, μάθαμε τις συνήθειες και τις συμπεριφορές τους, ξεκινήσαμε να τα σιτίζουμε με τροφές καλής ποιότητας, να τους βάζουμε κάθε μέρα πεντακάθαρο νερό και το πιο σημαντικό, να τα προαυλίζουμε, να τους κάνουμε καθημερινά παρέα και να παρατηρούμε ποια έχουν φιλικές σχέσεις μεταξύ τους ώστε να μπορούν να παραμένουν περισσότερες ώρες ελεύθερα στον χώρο. Και αυτή η εμπιστοσύνη υπήρξε το μεγαλύτερο δώρο. Ένα δώρο που μετατράπηκε σε καθήκον να γίνουμε καλύτεροι από εκείνους που τα πλήγωσαν τόσο και σε απόφαση να μη σιωπήσουμε μπροστά στο επόμενο.

Τώρα ξέρουμε. Δεν μπορούμε να πούμε ούτε εμείς ούτε άλλος κανείς «δεν ήξερα». Δεν μπορούμε να πούμε «δεν είδα». Και όταν ξέρεις, δεν έχεις πια την πολυτέλεια της αδιαφορίας. Έχεις μόνο επιλογές… Να σταθείς ή να προσπεράσεις, να μιλήσεις ή να καλύψεις, να αλλάξεις ή να αφήσεις τα ίδια να επαναληφθούν.

Η Αλεξάνδρεια, αν θέλει πραγματικά να τιμήσει μία μέρα στο μέλλον αυτή την ημέρα, δεν πρέπει να το κάνει με λόγια. Πρέπει να το κάνει με πράξεις. Με μια καθαρή απόφαση ότι αυτό που συνέβη εδώ δεν θα ξανασυμβεί ποτέ, γιατί ήταν ένα τεράστιο, καταστροφικό και απάνθρωπο λάθος. Ότι καμία ζωή δεν θα μείνει ξανά αόρατη. Ότι κανένα πλάσμα δεν θα περάσει ξανά στην αφάνεια επειδή βόλευε να μη το βλέπουμε.

Προχωράμε ενωμένοι ως Ζω.Ε.Σ., A Casa d’ Irene και Paw Roots- Πατούσες και Ρίζες, κάθε μέρα ενεργοί στο πεδίο, σε συνεργασία με τους Φίλους Ζώων Νάουσας και την Ομοσπονδία Νέμεσις που «άνοιξε τον ασκό του Αιόλου» δέκα χρόνια μετά και ευτυχώς αρνείται να τον κλείσει μέχρι να αποδοθούν ευθύνες σε όλους τους υπεύθυνους για αυτή την τραγωδία. Κόντρα σε δημόσιες δηλώσεις που θέλουν τα ζώα «κάτω» από τον άνθρωπο ακόμη και από τον ίδιο τον Δήμαρχο, εμείς θα επιμένουμε να στεκόμαστε δίπλα τους. Γιατί ο αγώνας αυτός δεν είναι μόνο για τα ζώα, αλλά για την ίδια την κοινωνία που θέλουμε να υπάρξει. Και εμείς επιθυμούμε μια κοινωνία ισότητας, αποδοχής και του διαφορετικού και δικαιοσύνης. Δίχως ρατσισμό και φασισμό.

Γιατί η στάση μιας πόλης απέναντι στα πιο αδύναμα πλάσματα δεν είναι “life style” μα είναι ο καθρέφτης μας. Και κάποιοι καθρέφτες… δεν ραγίζουν, αλλά σπάνε. Και τότε δεν μπορείς πια να μη δεις.

Η 4η Απριλίου είναι μια αποκάλυψη όλων των λάθος διαδρομών που έχουμε ακολουθήσει ως ελληνική κοινωνία και στο τέλος της πορείας ήρθαμε αντιμέτωποι με όσα ανεχτήκαμε, με όσα προσπεράσαμε, με όσα επιτρέψαμε να γίνουν «κανονικότητα». Και από εκεί και πέρα, δεν υπήρξε επιστροφή στην άγνοια. Στο παρόν ή θα αλλάξουμε πορεία, ή θα συνεχίσουμε να κοιτάμε τον εαυτό μας σε έναν καθρέφτη που δεν συγχωρεί.

Η ευθύνη για τη διαχείριση του αδέσποτου πληθυσμού, αυτών των υπέροχων τετράποδων συμπολιτών μας, δεν είναι πια αόρατη. Έχει πρόσωπο και δεν είναι μονάχα μια άδεια καρέκλα. Έχει υπογραφές, αποφάσεις και παραλείψεις. Και αυτά τα πλάσματα που αντικρύσαμε σε αυτή την κόλαση που δημιούργησαν τα πρόσωπα που «κάθισαν στις καρέκλες» έχουν ένα τόσο διαπεραστικό βλέμμα που δεν θα πάψει ποτέ πια να μας κοιτάζει και να μας ζητά να τα δικαιώσουμε.

Η Κατερίνα Παπαποστόλου είναι εκπαιδευτικός με πολυετή εμπειρία, πιστοποιημένη ζωοθεραπεύτρια και αφοσιωμένη ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των ζώων. Ως ιδρύτρια της ΑΜΚΕ Ζω.Ε.Σ. (Ζωοφιλικές Ενημερώσεις Σχολείων), έχει αφιερώσει τη ζωή της στην προώθηση της φιλοζωίας μέσα από την εκπαίδευση και την ενεργή δράση. Έχει συγγράψει δώδεκα εκπαιδευτικά φιλοζωικά βιβλία, ενώ δύο βρίσκονται υπό έκδοση, των οποίων τα έσοδα στηρίζουν οικονομικά φιλοζωικούς σκοπούς, συμβάλλοντας έτσι έμπρακτα στην προστασία των ζώων. Σήμερα, είναι διευθύντρια στο Δημοτικό Σχολείο Νησίου, όπου εφαρμόζει πρωτοποριακά προγράμματα εκπαιδευτικής διαμεσολάβησης με τη βοήθεια των πιστοποιημένων σκύλων της αποσπώντας για το σχολείο της ήδη δύο πολύ σημαντικά βραβεία καινοτομίας στην εκπαίδευση. Παράλληλα, συνεχίζει ακούραστα να δημιουργεί εκπαιδευτικά φιλοζωικά προγράμματα, τα οποία εφαρμόζονται σε σχολεία της Ελλάδας και του εξωτερικού. Εκπονεί προγράμματα θεραπευτικής παρέμβασης με σκύλους διαμεσολαβητές στις φυλακές ανηλίκων Κασσαβέτιας, ενώ διοργανώνει βιωματικά εργαστήρια για την επιμόρφωση εκπαιδευτικών σε θέματα φιλοζωικής αγωγής, ενώ συμμετέχει ενεργά με εισηγήσεις της σε συνέδρια και εκπαιδευτικά δίκτυα. Είναι μέλος του Μητρώου Εκπαιδευτών του ΕΚΔΔΑ και μαζί με τη συγγραφέα και εικονογράφο Λιάνα Δενεζάκη, συνυπογράφει τον ψηφιακό φάκελο φιλοζωίας για όλα τα Νηπιαγωγεία της χώρας, ένα σημαντικό έργο υπό την εποπτεία της Ειδικής Γραμματείας για την προστασία των ζώων συντροφιάς. Η δουλειά της ενώνει την παιδεία με την ενσυναίσθηση, προσφέροντας στα παιδιά τα εφόδια για να μεγαλώσουν με σεβασμό προς κάθε μορφή ζωής.

Το Σάββατο έχει πάντα τη δική του γεύση... και αυτή μυρίζει θάλασσα. Για όσους αγαπούν το καλό ψάρι και θέλουν ποιότητα στο τραπέζι τους, το όνομα είναι ένα: Ιχθυοπωλείο Θάνος.

Από το 1982 μέχρι σήμερα, μια οικογενειακή παράδοση συνεχίζει να γράφει τη δική της ιστορία φρεσκάδας και εμπιστοσύνης. Με μεράκι, γνώση και αγάπη για το καλό ψάρι, ο πάγκος του καταστήματος γεμίζει καθημερινά με εκλεκτά θαλασσινά, που ξεχωρίζουν τόσο για την ποιότητά τους όσο και για τις προσιτές τιμές τους.

Εδώ, οι πελάτες γνωρίζουν πως θα βρουν πάντα φρέσκα ψάρια και θαλασσινά που ξεχωρίζουν στην αγορά με επιλογές που κάνουν κάθε τραπέζι πιο νόστιμο και κάθε νηστεία πραγματική απόλαυση.

Στο Ιχθυοπωλείο Θάνος, η θάλασσα δεν μένει μόνο στον πάγκο... περνάει κατευθείαν στο πιάτο σου.

Διαλέγεις το ψάρι που θέλεις και σε λίγα λεπτά στο ετοιμάζουν όπως ακριβώς το προτιμάς:

ψητό, ζουμερό και γεμάτο αρώματα

ή τηγανητό, τραγανό και χρυσαφένιο

Γιατί το καλό ψάρι δεν είναι απλώς φαγητό. Είναι εμπειρία που αξίζει να τη γευτείς.

Στο Ιχθυοπωλείο Θάνος, η θάλασσα δεν είναι μόνο φρέσκια.
Σερβίρεται ζεστή, λαχταριστή και έτοιμη να τη δοκιμάσεις.

Το ραντεβού με τη γεύση αυτό το Σάββατο είναι δεδομένο.
Γιατί όταν θέλεις πραγματικά καλό ψάρι... ξέρεις πού θα πας.

ΙΧΘΥΟΠΩΛΕΙΟ ΘΑΝΟΣ – Φρέσκα Ψάρια & Ψημένα!

Δημοτική Αγορά 21-22, Αλεξάνδρεια Ημαθίας

τηλ.23330 27990 - 698 7950619

Επιμέλεια άρθρου: Έφη Στεφ. Καραγιάννη

Η Δ.Ε.Υ.Α. Αλεξάνδρειας ανακοινώνει, πως για την αποκατάσταση έκτακτης βλάβης

που προκλήθηκε από το συνεργείο εκτέλεσης εργασιών φυσικού αερίου,

σε αγωγό του εσωτερικού δικτύου διανομής πόσιμου νερού, θα γίνει ολιγόωρη διακοπή ύδρευσης σε όλη την Αλεξάνδρεια

σήμερα Παρασκευή 03/04/2026 κατά τις ώρες από 1100π.μ. μέχρι 1300μ.μ. .

Ευχαριστούμε για την κατανόησή σας.

Εκ της ΔΕΥΑ Αλεξάνδρειας

Περνετζής Αργύριος
Αν. Γεν. Δ/ντής ΔΕΥΑ Αλ

Κάθε Πέμπτη... η παράδοση γίνεται απόλαυση στο Ιχθυοπωλείο Θάνος!

Κάθε Πέμπτη, το Ιχθυοπωλείο Θάνος σας προσκαλεί σε μια γεύση που έχει γίνει η αγαπημένη σας συνήθεια!

Χρυσαφένιος μπακαλιάρος, τραγανός απ’ έξω και ζουμερός από μέσα, που συνοδεύεται από αυθεντική σπιτική σκορδαλιά, πλούσια σε άρωμα και γεύση.

Ένα πιάτο-πειρασμός, φτιαγμένο με αγάπη και μεράκι, που μετατρέπει την Πέμπτη σας σε κάτι ξεχωριστό.

Και φυσικά, οι επιλογές δεν σταματούν εδώ!

Διαλέξτε το ψάρι που σας αρέσει από τον πάγκο μας και αφήστε μας να το ετοιμάσουμε όπως ακριβώς το θέλετε: ψητό, τηγανητό ή όπως εσείς το ονειρεύεστε.

Το ταξίδι συνεχίζεται...Η θάλασσα δεν μυρίζει μόνο φρεσκάδα αλλά σερβίρεται πλέον και ζεστή στο πιάτο σας!

Eπίσης για καλό ψάρι την Κυριακή των Βαΐων... ξέρεις πού θα πας!

Το Ιχθυοπωλείο Θάνος θα είναι ανοιχτό την Κυριακή των Βαΐων, προσφέροντας αγαπημένες γεύσεις που δεν λείπουν από το παραδοσιακό τραπέζι.

Θα δέχεται παραγγελίες έως και την Παρασκευή 3/4 για:

- Ψητά ψάρια

- Τον αγαπημένο μπακαλιάρο με τη βελούδινη σκορδαλιά

Λόγω της ιδιαίτερα αυξημένης ζήτησης και της μεγάλης εμπιστοσύνης που δείχνετε στην επιχείρηση, η εξυπηρέτηση θα πραγματοποιηθεί με σειρά προτεραιότητας, ώστε να διασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή ποιότητα για όλους.

Προσοχή! Την Κυριακή των Βαΐων δεν θα διατεθεί φρέσκο ψάρι, καθώς η ημέρα είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στην εξυπηρέτηση των προπαραγγελιών.

Το ραντεβού με τη γεύση είναι δεδομένο στο Ιχθυοπωλείο Θάνος.

Μην το αφήσετε για την τελευταία στιγμή... γιατί τα πιο νόστιμα τραπέζια θέλουν φροντίδα από νωρίς!

ΙΧΘΥΟΠΩΛΕΙΟ ΘΑΝΟΣ – Φρέσκα Ψάρια & Ψημένα!

Δημοτική Αγορά 21-22, Αλεξάνδρεια Ημαθίας

τηλ.23330 27990 κιν.698 7950619

Η ποιότητα στον καφέ αποκτά νέο σημείο αναφοράς στην Αλεξάνδρεια με το BARISTAS COFFEE, έναν χώρο που συνδυάζει σύγχρονη αισθητική, άριστες πρώτες ύλες και γεύσεις που ξεχωρίζουν από την πρώτη γουλιά.

Σε έναν χώρο με μοντέρνο design, προσεγμένη αισθητική και αίσθηση πολυτέλειας, το BARISTAS COFFEE συνδυάζει κορυφαία ποιότητα με άκρως ανταγωνιστικές τιμές. Είναι το ιδανικό μέρος για να ξεκινήσετε τη μέρα σας, να κάνετε ένα απολαυστικό διάλειμμα ή να πάρετε τον καφέ σας στο χέρι.

Η ποικιλία στον καφέ είναι εντυπωσιακή:

ζεστοί και κρύοι καφέδες για κάθε γούστο, με τον signature καφέ του BARISTAS να έχει ήδη εξελιχθεί σε best seller, κερδίζοντας όσους περνούν... και τους κρατά για πάντα!

Όμως η εμπειρία δεν σταματά εκεί. Στο BARISTAS COFFEE θα βρείτε ακόμη:

Φρέσκα σάντουιτς με υγιεινά και ποιοτικά υλικά

Ξεχωριστά ροφήματα υψηλής ποιότητας, με επιλογές και για vegan

Λαχταριστές σαλάτες με δημιουργικούς συνδυασμούς

Πλούσια γκάμα σε αλμυρά & γλυκά για πρωινό, σνακ και ενέργεια όλη μέρα

Και φυσικά...

Ο αγαπημένος σας καφές έρχεται και στην πόρτα σας!

Με ένα τηλεφώνημα στο 23330 22909, το BARISTAS COFFEE φροντίζει να απολαύσετε το άρωμα και τη γεύση του τέλειου καφέ στο σπίτι, στη δουλειά ή όπου κι αν βρίσκεστε.

Ελ. Βενιζέλου 135, Αλεξάνδρεια (δίπλα στο JET OIL)

τηλ. 23330 22909

Την Κυριακή 29 Μαρτίου το πρωί (Ε´των Νηστειών) ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο Λόγο στον Μητροπολιτικό Ιερό ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αλεξανδρείας.

Κατά τη διάρκεια της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις Πρεσβύτερο χειροτονία του Διακόνου π. Σιλουανού Νατσίδη από το Λουτρό Αλεξανδρείας, απόφοιτο της ΣΜΥΚ Βελά Ιωαννίνων.

Ο Εμπορικός Σύλλογος Αλεξάνδρειας ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό και τους επαγγελματίες της πόλης

για το πρόγραμμα λειτουργίας των καταστημάτων, το οποίο τίθεται σε ισχύ από την 1η Απριλίου έως και τις 30 Σεπτεμβρίου 2026.

Το Σάββατο έχει πάντα τη δική του γεύση... και αυτή μυρίζει θάλασσα. Για όσους αγαπούν το καλό ψάρι και θέλουν ποιότητα στο τραπέζι τους, το όνομα είναι ένα: Ιχθυοπωλείο Θάνος.

Από το 1982 μέχρι σήμερα, μια οικογενειακή παράδοση συνεχίζει να γράφει τη δική της ιστορία φρεσκάδας και εμπιστοσύνης. Με μεράκι, γνώση και αγάπη για το καλό ψάρι, ο πάγκος του καταστήματος γεμίζει καθημερινά με εκλεκτά θαλασσινά, που ξεχωρίζουν τόσο για την ποιότητά τους όσο και για τις προσιτές τιμές τους.

Εδώ, οι πελάτες γνωρίζουν πως θα βρουν πάντα φρέσκα ψάρια και θαλασσινά που ξεχωρίζουν στην αγορά με επιλογές που κάνουν κάθε τραπέζι πιο νόστιμο και κάθε νηστεία πραγματική απόλαυση.

Στο Ιχθυοπωλείο Θάνος, η θάλασσα δεν μένει μόνο στον πάγκο... περνάει κατευθείαν στο πιάτο σου.

Διαλέγεις το ψάρι που θέλεις και σε λίγα λεπτά στο ετοιμάζουν όπως ακριβώς το προτιμάς:

ψητό, ζουμερό και γεμάτο αρώματα

ή τηγανητό, τραγανό και χρυσαφένιο

Γιατί το καλό ψάρι δεν είναι απλώς φαγητό. Είναι εμπειρία που αξίζει να τη γευτείς.

Στο Ιχθυοπωλείο Θάνος, η θάλασσα δεν είναι μόνο φρέσκια.
Σερβίρεται ζεστή, λαχταριστή και έτοιμη να τη δοκιμάσεις.

Το ραντεβού με τη γεύση αυτό το Σάββατο είναι δεδομένο.
Γιατί όταν θέλεις πραγματικά καλό ψάρι... ξέρεις πού θα πας.

ΙΧΘΥΟΠΩΛΕΙΟ ΘΑΝΟΣ – Φρέσκα Ψάρια & Ψημένα!

Δημοτική Αγορά 21-22, Αλεξάνδρεια Ημαθίας

τηλ.23330 27990 - 698 7950619

Επιμέλεια άρθρου: Έφη Στεφ. Καραγιάννη

Με ιδιαίτερη επισημότητα και λαμπρότητα πραγματοποιήθηκε η καθιερωμένη παρέλαση της επετείου της 25ης Μαρτίου στην Αλεξάνδρεια στις 11.45π.μ. επί της οδού Βετσοπούλου με τη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών των σχολείων, πολιτιστικών συλλόγων, με τις σημαίες τους, καθώς και τμήματος Στρατού.

Συγκεκριμένα στην παρέλαση έλαβαν μέρος το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο, το τμήμα Αλεξάνδρειας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, τα Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσια, Λύκεια , ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ,ΕΕΕΕΚ Αλεξάνδρειας, Πολιτιστικοί Σύλλογοι της Δημοτικής Ενότητας Αλεξάνδρειας, Αθλητικοί Σύλλογοι, το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων Αλεξάνδρειας, Τμήμα Δοκίμων Αστυφυλάκων Νάουσας και Διμοιρία στρατιωτών μερίμνη της Σχολής Αεροπορίας Στρατού.

Ξεχώρισε η παρουσία της διμοιρίας του Στρατού και του Τμήματος Δοκίμων Αστυφυλάκων Νάουσας , που συμμετείχε με άψογο βηματισμό και πειθαρχία, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα των παρευρισκομένων. Η στρατιωτική παρουσία, με τη συμβολική της σημασία, απέδωσε φόρο τιμής στους αγώνες των προγόνων και ενίσχυσε το αίσθημα εθνικής υπερηφάνειας, προσδίδοντας ιδιαίτερο κύρος και επισημότητα στην παρέλαση.

Δυστυχώς, στη φετινή παρέλαση στην Αλεξάνδρεια δεν έλειψαν τα… ευτράπελα, καθώς η απουσία φιλαρμονικής στον Δήμο άφησε χώρο για μια μάλλον αλλοπρόσαλλη «μουσική επιμέλεια». Αντί για εμβατήρια που αρμόζουν στο ύφος της ημέρας, οι παρευρισκόμενοι άκουσαν από διαφημιστικά σποτ μέχρι τραγούδια που θύμιζαν οτιδήποτε άλλο παρά εθνική επέτειο. Κάπως έτσι, η παρέλαση απέκτησε απρόσμενα… πολυθεματικό χαρακτήρα, με τον κόσμο να αναρωτιέται αν παρακολουθεί τιμητική εκδήλωση ή ραδιοφωνικό ζάπινγκ σε ζωντανή μετάδοση.
Τα σχόλια δικά σας!