Η λειψυδρία είναι μια πραγματική εθνική απειλή και απαιτεί σοβαρό σχεδιασμό, ώριμα έργα και άμεσες παρεμβάσεις. Δεν μπορεί, όμως, να γίνεται πρόσχημα για την υπονόμευση της διαφάνειας, του ανοικτού ανταγωνισμού και του τεχνικού ελέγχου.

Με το άρθρο 36 του υπό διαβούλευση νομοσχεδίου, η κυβέρνηση δεν περιορίζεται σε μια έκτακτη εξαίρεση, αλλά στήνει έναν παράλληλο μηχανισμό παραγωγής δημοσίων έργων, έξω από τον κανονικό πυρήνα του ν. 4412/2016.

Επικαλείται την εξαιρετική διαδικασία του άρθρου 32, η οποία προβλέπεται για πραγματικά απρόβλεπτες και κατεπείγουσες περιπτώσεις, και τη μετατρέπει σε γενικό εργαλείο ανάθεσης έργων που μπορεί να φθάνουν σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Δεν καταργεί τυπικά τον ν. 4412/2016. Καταργεί όμως στην πράξη τις βασικές εγγυήσεις του: τη δημοσιότητα, τον ανοικτό ανταγωνισμό, την ισότιμη πρόσβαση των επιχειρήσεων, την επαρκή ωρίμανση και τον ουσιαστικό τεχνικό έλεγχο.

Αυτό σημαίνει ότι δεν θα προηγείται ανοικτός διαγωνισμός. Θα προσκαλούνται τουλάχιστον τρεις επιχειρήσεις που θα επιλέγει η ίδια η αναθέτουσα αρχή, ενώ οι υπόλοιπες τεχνικά ικανές επιχειρήσεις θα μένουν εκτός. Οι προσφορές θα κατατίθενται σε μόλις δέκα εργάσιμες ημέρες, χωρίς ολοκληρωμένες μελέτες, με μοναδικό κριτήριο τη χαμηλότερη τιμή. Στη συνέχεια, ο ίδιος οικονομικός φορέας θα σχεδιάζει, θα μελετά και θα κατασκευάζει το έργο.

Αυτό είναι το κλειστό σύστημα αναδόχων που ετοιμάζει η κυβέρνηση:

Το Υπουργείο θα αποφασίζει ποια έργα θεωρούνται κατεπείγοντα.
Το Υπουργείο θα αποφασίζει ποιες εργοληπτικές επιχειρήσεις θα προσκληθούν.
Το Υπουργείο θα καθορίζει εκ των υστέρων τις ειδικότερες προϋποθέσεις επιλογής τους.

Αυτό δεν είναι επιτάχυνση. Είναι ένα κλειστό σύστημα αναθέσεων για λίγους

Η κυβέρνηση έρχεται καθυστερημένα να διαχειριστεί μια κρίση που η ίδια προκάλεσε με την ανευθυνότητα και την απουσία στρατηγικού σχεδίου. 

Η κυβέρνηση βαφτίζει ως «κατεπείγον» τη δική της αποτυχία σχεδιασμού. Η μείωση των υδατικών αποθεμάτων, οι απώλειες των δικτύων και η ανάγκη νέων έργων ήταν γνωστές εδώ και χρόνια. Η αδράνεια και η έλλειψη έγκαιρης ωρίμανσης δεν μπορούν σήμερα να χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για περιορισμό του ανταγωνισμού και του δημόσιου ελέγχου. Η αντιμετώπιση της λειψυδρίας απαιτεί εθνικό σχέδιο, κοινωνική ευαισθησία και τεχνοκρατική επάρκεια.

Οι Τομείς Υποδομών και Περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής ζητούν την απόσυρση του γενικευμένου καθεστώτος κλειστών αναθέσεων, την εφαρμογή ανοικτών και διαφανών διαδικασιών και την πλήρη δημοσιοποίηση των κριτηρίων επιλογής, των προσκλήσεων και των αναδόχων, με ουσιαστικό τεχνικό έλεγχο.

• Το επείγον δεν είναι λευκή επιταγή.
• Η κλιματική κρίση δεν μπορεί να γίνει όχημα για κλειστές λίστες εργολάβων.
• Η κυβέρνηση δεν επιτρέπεται να  επιλέγει εκ των προτέρων ποιες επιχειρήσεις θα έχουν δικαίωμα να διεκδικήσουν τα έργα.
• Το άρθρο αυτό αποτελεί θεσμοθέτηση της αδιαφάνειας.