Τη Δευτέρα 10 Αυγούστου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στην Παράκληση της Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κλειδίου.

Την Παρασκευή 7 Αυγούστου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Εσπερινό και στη Παράκληση της Θεοτόκου στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αλεξανδρείας.

Ο Σεβασμιώτατος ΜητροπολίτηςΒεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων:

Την Παρασκευή 31 Ιουλίου το εσπέρας μπροστά από τον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του οσίου Αντωνίου του Νέου, ο ιερός κλήρος και οι πιστοί υποδέχθηκαν τον Τίμιο Σταυρό από το Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά, που όπως κάθε χρόνο συμπανηγυρίζει με τον πολιούχο της Βεροίας, λόγω της αυριανής τελετής της προόδου του Τιμίου Σταυρού.

Την Παρασκευή 24 Ιουλίου το απόγευμα στον Ιερό Ναό του Αγίου Αντωνίου Πολιούχου Βεροίας τελέστηκε η Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου της Υπεραγίας Θεοτόκου χοροστατούντος και ομιλούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος.

 

Σε μία στιγμή εξαιρετικά κρίσιμη για την πατρίδα και το έθνος μας, σε μία στιγμή που η απόφαση για τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, μία απόφαση με την οποία βεβηλώνεται όχι μόνο το ιερό σύμβολο της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού αλλά και ένα μνημείο του παγκόσμιου πολιτισμού, κλήρος και λαός κατέφυγε στην Παναγία Μητέρα μας, την υπέρμαχο Στρατηγό του Γένους μας, όπως το έκαναν πάντοτε οι πατέρες μας επικαλούμενοι σε κάθε δύσκολη ώρα, σε κάθε πολιορκία της Κωνσταντινουπόλεως, τη χάρη και τη βοήθεια της.

 

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Ἀλλ᾽ ὡς ἔχουσα τό κράτος ἀπρο­σμάχητον ἐκ παντοίων με κινδύ­νων ἐλευθέρωσον». Μέ βαθύτατη ὀδύνη καί θλίψη ἀπευθύναμε ἀπόψε τήν ὁλόθυμη ἱκεσία μας πρός τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό τοῦ εὐσεβοῦς Γένους μας, ψάλλο­ντας τόν Ἀκάθιστο Ὕμνο της, ὅπως ἔκαναν καί οἱ πατέρες στίς δύσκολες ὧρες, κατά τίς ὁποῖες οἱ ἐχθροί ἀπει­λοῦσαν τήν Πόλη της, τήν Κων­σταντινούπολη, ἀλλά καί ὅλες τίς κρίσιμες ὧρες τῆς ἱστο­ρίας τοῦ ἔθνους μας.

 

Γιατί αὐτή ἡ Παρα­σκευή, γιατί αὐτή ἡ ὥρα, εἶναι μία ὥρα πικρή καί ὀδυνηρή γιά ὅλον τόν Ἑλλη­νισμό, γιά ὅλη τήν Ὀρ­θο­δοξία, γιά ὅλη τήν οἰκουμένη. Γιατί δέν βε­βη­λώνεται καί πάλι μόνο ἕνα μνη­μεῖο ἀπείρου κάλ­λους καί ἀνυ­πέβλητης τέχνης καί τεχνικῆς, πού θαύμαζε καί θαυμά­ζει ὅλος ὁ κόσμος 1500 χρόνια τώ­ρα καί πού κανείς δέν κατόρθωσε, παρά τήν ἐξέλιξη τῆς ἀρχιτεκτο­νι­κῆς, νά τόν ξεπεράσει σέ ἁρμονία, βεβη­λώ­νεται ἕνας χῶρος ἱερός, ἀφιε­ρω­μένος στή Σοφία τοῦ Θεοῦ, στόν Θεό Λόγο, βεβηλώνεται ἕνα μοναδικό καί ἀνεπανάληπτο πνευ­­ματικό σύμβολο τοῦ Ἑλληνι­σμοῦ, τό καύχημα τοῦ Γένους μας.

 

Γιατί ἄν ἡ αὐθαίρετη ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς ἡγεσίας νά μετα­τρέ­ψει τήν Ἁγία Σοφία καί πάλι σέ τζαμί ἀποτελεῖ πρόκληση γιά κάθε σκε­πτόμενο ἄνθρωπο, ἀποτελεῖ μιά βαθειά προσβολή στήν ἱστορία μας, στήν πίστη μας, στήν ἑλλη­νι­κή καί χριστιανική ψυχή μας.

 

Γι᾽ αὐτό καί τήν ὥρα αὐτή πού μετά ἀπό 86 χρόνια ἀκούονται καί πάλι μέσα στόν ναό τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας ἀνίερες προσευχές μέ σκο­πό νά προκαλέσουν καί νά βεβη­λώ­σουν τόν ἱερό χῶρο, ἐμεῖς προ­σευ­χηθήκαμε στήν Παναγία μας, ἡ ὁποία, παρότι οἱ ἱστορικές συν­θῆκες ἄλλαξαν, συνεχίζει νά σκέ­πει καί νά προστατεύει μέ τή χάρη της τή Ρωμιοσύνη τῆς Πόλης, πού εἶναι ἀνατεθειμένη στήν κραταιά προστασία της, συνεχίζει νά προ­στατεύει καί νά σκέπει ὁλόκληρο τόν Ἑλληνισμό.

 

Προσευχήθηκαμε γιά τήν Ἁγία Σο­φία, γιά τόν ναό αὐτό, στόν ὁποῖο κτυπᾶ διαχρονικά ἡ καρδιά τοῦ Ἑλληνισμοῦ καί τοῦ Χριστια­νισμοῦ.

 

Γιά τόν ναό αὐτό, στόν ὁποῖο κανείς δέν μπορεῖ νά μείνει ἀσυγκί­νητος στρέφοντας τό βλέμ­μα του στήν κόγχη τοῦ ἱεροῦ Βή­ματος, ὅπου δεσπόζει ἡ ἱερή μορ­φή της καί συναντᾶ τό βλέμμα κάθε εὐλαβοῦς προσκυνητοῦ, καί τήν ὁποία προσπάθησαν νά καλύ­ψουν ἐπειγόντως στό πλαίσιο τοῦ ἀνόσιου σχεδίου τους, νά ἁλώ­σουν γιά δεύτερη φορά τό καύχη­μα αὐτό τοῦ Χριστιανισμοῦ καί τοῦ Ἑλληνισμοῦ.

 

Γιά τόν ναό αὐ­τό, ὁ ὁποῖος γα­ληνεύει τήν ψυχή κάθε πιστοῦ πού ἀτενίζει τή γλυ­κύτατη μορφή τῆς Παναγίας μας, στό ψηφιδωτό τῆς Δεήσεως, νά ἱκε­τεύει τόν Υἱό της γιά τή σω­τηρία τῶν ἀνθρώ­πων.

 

Καί εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ Ὑπερα­γία Θεοτόκος ἄκουσε τήν ταπεινή μας δέηση, ἄκουσε τή δέηση ὅλων τῶν παιδιῶν της, ὅλων τῶν Ἑλ­λήνων καί τῶν Ὀρθοδόξων, πού συγκεντρωμένοι αὐτό τό βράδυ στούς ναούς τῆς πατρίδος μας ἑνώ­­νουμε τίς προσευχές μας γιά τήν Ἁγία Σοφία, καί παρακαλοῦμε καί ἱκετεύουμε τήν Ὑπέρμαχο Στρα­τηγό καί στοργική μητέρα μας νά μήν ἐπιτρέψει νά βεβηλώ­νεται ἡ Ἁγία Σοφία ἀπό τήν ὑπε­ροψία καί τή βαρβαρότητα ἐκεί­νων πού ἐπιχειροῦν καί πάλι μία γενοκτονία, πολιτιστική καί θρη­σκευτική αὐτή τή φορά. Γιατί ἡ Ἁγία Σοφία κτίσθηκε γιά νά ὑμνεῖ­ται ἀποκλειστικά καί μόνο ὁ τρια­δικός Θεός, κτίσθηκε γιά νά δοξά­ζεται τό ὄνομά του, κτίσθηκε γιά νά πλημμυρίζουν οἱ θόλοι του ἀπό τίς ἁγνές καί καθαρές φωνές ἐκεί­νων πού τόν ἀγαποῦν καί τόν λα­τρεύουν.

 

Προσευχόμαστε γιά τήν Ἁγία Σο­φία καί τή δοκιμασία πού ὑφί­στα­ται καί πάλι τό ἔθνος μας καί πα­ρακαλοῦμε τήν Παναγία μας «ὡς ἔχουσα τό κράτος ἀπροσμά­χητον» νά μᾶς ἐλευθερώσει «ἐκ παντοίων κινδύνων».

 

Καί θά τήν παρακαλοῦμε μέχρι νά γίνει τό θαῦμα καί νά τήν ἀπαλ­λάξει ἀπό αὐτή τήν νέα ἅλω­ση, τή νέα βεβή­λωση. Νά τήν ἀπαλ­λάξει ἀπό κάθε ὑπερόπτη καί βέβηλο, πού νομίζει ὅτι μέ τήν ἰσχύ τῆς πρόσκαιρης ἐξουσίας του μπορεῖ νά αἰχμα­λω­τίζει καί νά βε­βηλώνει ἕναν ναό πού οἰκοδο­μήθηκε πρός δόξαν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καί σέ Ἐκεῖνον ἀνήκει, ἀφοῦ καί τό παραμικρό στοι­χεῖο καί δο­μικό ὑλικό ἀπό τά θε­μέ­λια μέχρι τόν τροῦλο ἔχει τή σφραγίδα τῆς πίστεως στόν Χριστό καί θά τήν ἔχει ὅ,τι καί ἄν προ­σπα­θήσουν νά κάνουν, ὅσο καί ἄν προσπαθήσουν νά καλύψουν τά ἴχνη τῆς πίστεως καί τῆς ἱστορίας.

 

«Αὐτή εἶναι ἡ μοίρα σου, Ἐρντο­γάν καί λαέ τῆς Τουρκίας», ἔγρα­ψε κάποιος αὐτές τίς ἡμέρες, «νά προσκυνᾶτε μέσα στόν μεγαλύ­τε­ρο ναό τῆς Ὀρθοδοξίας.

 

Αὐτή εἶναι ἡ μοίρα τοῦ Χριστια­νι­σμοῦ, τῆς Ὀρθοδοξίας, τῆς Ἁγί­ας Σοφίας.

 

Χαίρεστε, τί χαίρεστε; Προδότες τοῦ ἑαυτοῦ σας εἶστε, τῆς πατρίδος σας, τῆς θρησκείας σας. Οἱ ἁγιο­γρα­­φίες δέν σβύνουν, δέν ἀποκρύ­πτονται, θά εἶναι πάντα ἐκεῖ νά σᾶς θυμίζουν πόσο ἀδύναμοι, πόσο ἄδειοι ἄνθρωποι εἶστε χωρίς τά ὅπλα καί τό χρῆμα σας.

 

Ἔτσι, Τοῦρ­κε, προσκύνα μέσα στήν Ἁγιά-Σοφιά, στόν ναό τῆς Ὀρ­θο­δοξίας! Τόσο ἀμόρφωτος εἶσαι πού δέν σέβεσαι καί τόν δικό σου Θεό. Καί αὐτή εἶναι ἡ διαφορά μας. Ἕλληνας σέ τζαμί δέν θά προ­σκυ­νοῦσε οὔτε μέ τή βία. Θά ἔβρισκε τρόπο νά αὐτοκτονήσει.

 

Εὐχαριστοῦμε Ἐρντογάν πού ἔδει­­ξες παγκοσμίως ποιά εἶναι ἡ δύναμη τῆς Ἁγιά-Σοφιᾶς, τῆς Ὀρ­θο­δοξίας, τοῦ Χριστιανισμοῦ».

 

Καί ἐάν ἐκεῖνοι ἀπόψε θριαμβευ­τές θά κραυγάζουν ὅτι ὁ Θεός τους εἶναι μεγάλος, ἐμεῖς γνωρίζουμε καί πιστεύουμε καί ὁμολογοῦμε ὅτι κανένας Θεός δέν εἶναι «ὡς ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ ποιῶν θαυμάσια με­γά­λα μόνον», καί γνωρίζει τήν ἀδι­κία καί τή βεβήλωση πού γίνε­ται καί ἀκούει τήν προσευχή καί τίς δεήσεις τῆς Παναγίας Παρθέ­νου, καί δι᾽ αὐτῶν θά λυτρώσει καί τήν Ἁγία Σοφία καί τό ἔθνος «ἀπό πάσης ἀνάγκης καί θλί­ψεως», ἀρκεῖ ἐμεῖς νά παραμέ­νουμε κο­ντά του καί νά ἐπικα­λού­μεθα μέ πίστη τή βοήθειά καί τήν προστα­σία τῆς Ὑπεραγίας Θεοτό­κου.

Την 27η Ιουλίου η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος του ιαματικού. Ως εκ τούτου άγει και τα ονομαστήριά του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων.
 

Το Σάββατο 18 Ιουλίου το απόγευμα στο Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας Σουμελά στο Βέρμιο πραγματοποιήθηκε η έναρξη του 22ου Συναπαντήματος Νεολαίας Ποντιακών Σωματείων, το οποίο αποτελεί την ετήσια συνάντηση στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, των νέων ποντιακής καταγωγής από όλη την Ελλάδα και τη Διασπορά. Στη συνάντηση αυτή, που έχει πλέον καταστεί θεσμός, η Οργανωτική Επιτροπή σε συνεργασία με το Σωματείο και το Προσκύνημα «Παναγία Σουμελά» ετοιμάζουν ένα πλούσιο πρόγραμμα και επιλέγουν ενδιαφέρουσες εισηγήσεις για επίκαιρα κοινωνικά, πολιτιστικά και ιστορικά θέματα του Ποντιακού Ελληνισμού.

Στην έναρξη χαιρετισμό απηύθυναν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και ο Πρόεδρος του Σωματείου Παναγία Σουμελά κ. Γεώργιος Τανιμανίδης.


Ο Σεβασμιώτατος στον χαιρετισμό του ανέφερε μεταξύ άλλων: Μέ πολλή χαρά καί ἀγάπη σᾶς ὑποδεχόμεθα καί φέτος στούς χώ­ρους τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος τῆς Παναγίας Σουμελᾶ. Σᾶς ὑπο­δεχόμεθα στό ἱερό αὐτό κατοι­κη­τήριο τῆς Παναγίας τοῦ Πόντου, ἐδῶ ὅπου φυλάσσεται ἡ θαυμα­τουρ­γή καί χαριτόβρυτη εἰκόνα τῆς Σουμελιώτισσας Παναγίας, ἐδῶ ὅπου κτυπᾶ ἡ καρδιά τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ, στό 22ο Συναπάντημα τῆς Νεολαίας τῶν Ποντιακῶν Σωματείων.

Τό φετινό Συναπάντημα δέν εἶναι ὅπως τά προηγούμενα, δέν εἶναι ὅπως θά θέλαμε νά εἶναι, γιατί ἡ ἐπιδημία τοῦ κορωνοϊοῦ, ἡ ὁποία ταλαιπωρεῖ τούς τελευταί­ους μῆνες ὁλόκληρο τόν κόσμο, δυσχεραίνει τίς μετακινήσεις καί ἐπιβάλλει τήν τήρηση εἰδικῶν μέτρων στή διοργάνωση συγκε­ντρώ­σεων μέ σκοπό τήν προστα­σία τῆς ὑγείας, τόν περιορισμό τῆς διαδόσεως τοῦ ἰοῦ καί τήν προ­στασία τῆς ὑγείας ὅλων μας. 

Ὑπό τή σκέπη ὅμως καί τήν προστασία τῆς Παναγίας μητέρας μας, ἡ ὁποία προστάτευσε καί ὅλο αὐτό τό διάστημα τήν πατρίδα μας, ἐλπίζουμε καί εὐχόμεθα τήν εὐόδωση καί τοῦ φετινοῦ Συναπα­ντήματος.

Ὁ περιορισμένος ἀριθμός ὅσων συμμετέχετε φέτος πολ­λα­πλα­σιά­ζει τήν εὐθύνη σας, καθώς σᾶς καθιστᾶ ἀναμεταδότες τῶν ἐμπει­ριῶν καί τῶν βιωμάτων σας, ὅλων ὅσων θά ζήσετε, θά ἀκού­σετε καί θά συζητήσετε αὐτό τό τριήμερο, καί σέ ὅλους ἐκείνους πού δέν εἶ­ναι φέτος μαζί μας, ἀλλά καί σέ ὅλους τούς νέους τῶν τό­πων στούς ὁποίους ζεῖτε. 

Τόν περασμένο χρόνο τιμήσαμε τήν ἐπέτειο τῶν 100 χρόνων ἀπό τή Γενοκτονία τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τιμήσαμε τούς πατέ­ρες μας οἱ ὁποῖοι τόσο ἄδικα θυ­σιά­σθηκαν καί ἐξοντώθηκαν μέ ποικίλους τρόπους στόν βωμό μιᾶς παράλογης ἰδεολογίας καί μιᾶς ἀπάνθρωπης πολιτικῆς.

Τιμήσαμε ὅμως μαζί τους καί τούς πατέρες μας, τούς θεμελιωτές αὐτοῦ τοῦ Ἱεροῦ Προσκυνήματος, πού μέ πολλές δυσκολίες καί πολ­λές προσπάθειες κατόρθωσαν νά διασώσουν καί νά μεταφέρουν τή σεβάσμια εἰκόνα τῆς Παναγίας Σου­­μελᾶ ἀπό τό ἱστορικό καί πα­λαί­φατο μοναστήρι της στήν Τρα­πεζοῦντα στήν Ἑλλάδα, ἐδῶ στό Βέρμιο, καί νά ἱδρύσουν ἐδῶ μία νέα Παναγία Σουμελᾶ.

Ἡ ἐνέργειά τους αὐτή δέν εἶναι ἕνα τυχαῖο γεγονός. Οἱ πατέρες μας, ὁ ἀρχιμανδρίτης Ἀμβρόσιος Σουμελιώτης, ὁ Φίλων Κτενί­δης στή συνέχεια καί ὁ Παναγιώτης Τανιμανίδης, δέν εἶχαν τήν αἴσθη­ση ὅτι διασώζουν καί προ­στα­­τεύ­ουν ἁπλῶς ἕνα κειμήλιο σάν τά ἄλλα.

Εἶχαν τήν πίστη καί τή βεβαιό­τητα ὅτι ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, ἡ ὁποία ἐπί 16 αἰῶνες ὑπῆρξε ἡ ἐφέστιος εἰκόνα τῶν Ἑλ­λήνων τοῦ Πόντου, ὑπῆρξε ἐκείνη πού τούς συγκέντρωνε κοντά της στίς χαρές καί τίς λύπες, ἐκείνη πού τούς ἕνωνε, ἀλλά καί ἐκείνη πού τούς ἔδινε δύναμη νά ἀντιμε­τω­πίσουν τίς δυσκολίες, προσω­πι­κές καί συλλογικές, ἦταν ἡ μόνη πού θά μποροῦσε νά κρατήσει τόν ξερριζωμένο καί διασκορπισμένο στά πέρατα τῆς οἰκουμένης Πο­ντια­κό Ἑλληνισμό ἑνωμένο.

Εἶχαν τήν πίστη καί τή βεβαιό­τη­τα ὅτι ἡ ἱστορική εἰκόνα τῆς Πα­ναγίας Σουμελᾶ ἦταν ἡ ψυχή τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καί ἔτσι θά ἔπρε­πε νά παραμείνει, ὥστε νά μήν ξεχαστεῖ ἡ ἱστορία του, ὁ πο­λιτισμός του, τά ἤθη καί τά ἔθιμα τῶν πατέρων του. Γιατί γνώριζαν, καί αὐτό πρέπει νά τό συνειδητο­ποι­ήσουμε καί ἐμεῖς, παρότι κά­ποιοι θέλουν νά τό ξεχνοῦν, ὅτι ὁ πολιτισμός ἔχει πάντοτε κάτι πού ἐμπνέει γιά τή δημιουργία του, ἔχει μία πίστη πίσω του. Καί ὅσο πιό ἰσχυρή εἶναι αὐτή ἡ πίστη, τόσο πιό μεγαλειώδης καί πιό διαρ­κής εἶναι ὁ πολιτισμός. 

Στήν περίπτωση τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλληνισμοῦ ἡ θαυματουργή εἰκό­να τῆς Παναγίας τῆς Σουμελᾶ ὑπο­στασιάζει αὐτή τήν πίστη, τήν πίστη μας, τήν ὀρθόδοξη χριστια­νι­κή, πού ἐκφράσθηκε ἀπό τούς πατέρες μας στόν Πόντο καί μέ τή μουσική καί μέ τούς χορούς καί μέ τήν ποντιακή γλώσσα, πού ἀντλεῖ ἀπό τό παρελθόν τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ Παναγία Σου­μελᾶ, ἡ μουσική καί οἱ χοροί θά ἔσβυ­ναν καί θά ξεχνιόταν, γιατί δέν εἶχαν σημεῖο ἀναφορᾶς, γιατί θά ἔλειπαν τά πανηγύρια τῆς Πα­ναγίας, στά ὁποῖα καλλιεργή­θη­καν καί ἄνθισαν, ἐκφράζοντας τούς καημούς τοῦ Ποντιακοῦ Ἑλ­λη­νισμοῦ καί στηρίζοντας τήν πί­στη καί τίς προσδοκίες του.

Ἄν δέν ὑπῆρχε ἡ Παναγία Σου­με­λᾶ, γιά νά στηρίζει τήν πίστη τῶν πατέρων μας στόν Χριστό καί στήν Ἐκκλησία, τότε εἶναι βέβαιο πώς θά εἶχε χαθεῖ μέσα στίς συμπλη­γά­δες τῶν ἀλλοθρήσκων πιέσεων μαζί μέ τήν ὀρθόδοξη πίστη. 

Καί αὐτό δέν εἶναι σχῆμα λόγου, δέν εἶναι φανταστικό σενάριο. Εἶ­ναι γεγονός τεκμηριωμένο ἱστορι­κά. Ὅπου χάθηκε ἡ πίστη, χάθηκε καί ἡ ἐθνική ταυτότητα, χάθηκε καί ἡ παράδοση καί ὁ πολιτισμός, καί οἱ ἄνθρωποι ἀφομοιώθηκαν. 

Ἡ διαχρονική αὐτή διαπίστωση δέν θά πρέπει νά μᾶς φοβίζει, ἀλ­λά νά μᾶς παρακινεῖ σέ ἐγρήγορ­ση, ἰδιαιτέρως ἐσᾶς τούς νέους, καθώς μάλιστα ζοῦμε σέ ἕναν κό­σμο στόν ὁποῖο οἱ προκλήσεις διαρκῶς αὐξάνουν καί οἱ ἐπιθέ­σεις ἐναντίον καί τῆς πίστεως καί τοῦ ἔθνους μας δέν σταματοῦν.

Τό ζοῦμε αὐτές τίς ἡμέρες μέ τήν ἀπόφαση τῆς Τουρκίας νά μετα­τρέψει τήν Ἁγία Σοφία καί πάλι σέ τέμενος, καταργώντας τόν μου­σει­α­κό χαρακτήρα πού τῆς εἶχε δώσει ὁ Κεμάλ Ἀτατούρκ,  ὁ ὁποῖ­ος θέ­λη­σε μέ τόν τρόπο αὐτό νά ἀνα­γνω­ρίσει ὄχι μόνο τή μεγάλη θρησκευτική καί ἱστορική ἀξία τοῦ περίφημου αὐτοῦ μνημείου τῆς χριστιανοσύνης ἀλλά καί τήν καλ­λιτεχνική σημασία του, ἡ ὁποία προστατεύεται ἀπό τήν Οὐνέσκο.

Καί ὅμως βλέπουμε ὅτι ὁ σημε­ρινός ἡγέτης τῆς Τουρκίας ἀδια­φο­ρεῖ γιά ὅλα αὐτά καί μάλιστα προ­κλητικά, ἔχοντας θέσει ὡς στόχο ἀπό ἐτῶν νά ἐξαλείψει κατά τό δυνατόν τά ἴχνη τῆς ἑλληνικῆς καί τῆς χριστιανικῆς παρουσίας τόσων αἰώνων στήν Κωνσταντι­νού­πολη, μετατρέποντας τό θαῦμα αὐτό τῆς οἰκουμενικῆς χριστιανο­σύνης σέ μουσουλμανικό τέμενος, ὅπως τό ἔκανε πρίν ἀπό μερικά χρόνια καί μέ τόν ναό τῆς Ἁγίας Σοφίας στήν Τραπεζούντα. 

 Ἐπιχειρεῖ, δηλαδή, μία νέα πολι­τι­στική, θά μποροῦσα νά πῶ, γε­νο­κτονία, οἰκειοποιούμενος τό πα­γκό­σμιο αὐτό σύμβολο τοῦ Ἑλλη­νισμοῦ καί τοῦ Χριστιανισμοῦ, μέ τό ἐπιχείρημα δῆθεν ὅτι τήν ἀπε­λευ­θερώνει καί ὅτι ἡ Ἁγία Σοφία ἀνήκει στό κληροδότημα τοῦ Μω­ά­­μεθ τοῦ πορθητῆ, ἄρα ἀνήκει στούς Τούρκους καί τό Ἰσλάμ. Ὁ Ἐρντογάν μετατρέποντας τήν Ἁγία Σοφία σέ τζαμί πραγματοποιεῖ μία νέα πολιτιστική γενοκτονία.

Γιατί τί ἄλλο παρά γενο­κτο­νία εἶναι τό νά θέλεις νά ἐξαφανί­σεις τήν ἱστορία ἑνός ἔθνους ἀπό ἕναν τόπο μέ τόν ὁποῖο εἶναι συνδεδε­μέ­νος γιά περισσότερα ἀπό 2.500 χρόνια, νά θέλεις νά διαγρά­ψεις τά τεκμήρια τῆς πίστεώς του καί νά βεβηλώσεις τά ἱερά του;

Βέβαια, ὅσο καί νά προσπαθεῖ σήμερα ὁ ἡγέτης τῆς Τουρκίας νά ὁλοκληρώσει τό ἔργο ἄλλων προ­κατόχων του πού προσπάθησαν νά ξερριζώσουν τόν Ἑλληνισμό ἀπό τίς πατρογονικές του ἑστίες, ὅσο καί ἄν οἱ προσευχές τους σέ λίγες ἡμέρες θά ἀκουσθοῦν ἀσεβεῖς καί βέβηλες μέσα ἀπό τόν ναό τῆς Σο­φίας τοῦ Θεοῦ Λόγου, δέν μπο­ροῦν νά ἀλλάξουν τίποτε μέσα στήν ψυχή μας, δέν μποροῦν νά σβύσουν τήν ἱστορία μας, δέν μπο­ροῦν νά σβύσουν τήν ὀρθό­δοξη καί ἑλληνική παρουσία μέσα στόν μεγαλειώδη ἱερό αὐτόν ναό, τό καύχημα τῆς οἰκουμένης, γιατί πάνω σέ κάθε πέτρα του, σέ κάθε κεραμίδι του εἶναι γραμμένα ὀνό­μα­τα ἑλληνικά, γιατί τά ὑπέροχα ψηφι­δω­τά της στήν εἴσοδο, τήν κόγχη καί τά ὑπερῶα μαζί μέ τά πολυ­όμ­ματα Χερουβίμ, ἔστω καί καλυμμένα, θά εἶναι ἐκεῖ, δίπλα στά μονογράμματα τῶν βυζαντι­νῶν αὐτοκρατόρων, τῶν κτιτό­ρων τοῦ ναοῦ, τοῦ Ἰουστινιανοῦ καί τῆς Θεοδώρας, ἀδιάψευστοι μάρτυρες τῆς ἱστορίας καί τῆς ἀληθείας. Ἀρκεῖ ἐμεῖς νά μήν ξε­χνοῦμε τήν ἱστορία μας, τίς ρίζες μας, τήν πίστη μας, τόν πολιτισμό μας.

Γι᾽ αὐτό καί μέ τήν εὐκαιρία τοῦ 22ου Συνα­παντήματος πρέπει νά στείλουμε ἀπό ἐδῶ, ἀπό τά ὑψώ­ματα τοῦ Βερμίου, ἀπό τό Ἱερό Προσκύνημα τῆς Παναγίας Σου­μελᾶ, πρός ὅλες τίς κατευθύνσεις αὐτό τό ἠχηρό μή­νυμα: νά συσπει­ρωθεῖ ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνισμός καί ἰδιαιτέρως ὁ Ποντιακός Ἑλλη­νισμός, μέ πρω­τοστάτες τούς νέ­ους καί τίς νέες, γύρω ἀπό τήν ἱστορική καί χαρι­τόβρυτη εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Σουμελιώτισσας, μέ πίστη στόν Θεό καί ἐμπι­στο­σύνη στήν Ἐκκλη­σία μας. Γιατί ἔτσι μόνο θά μπο­ρέσει νά κρατήσει ὁ Ποντιακός Ἑλ­ληνισμός τήν ταυ­τότητά του, τή γλώσσα του, τή μουσική καί τούς χορούς του, τίς παραδόσεις του. Χωρίς τήν Πανα­γία Σουμελᾶ καί τήν ἱερή της εἰκό­να ὅλα αὐτά δέν ἔχουν οὔτε νόη­μα οὔτε ἀξία. 

Αὐτό τό μήνυμα σᾶς καλοῦμε νά μεταδώσετε μαζί μέ τίς ἐντυ­πώ­σεις καί τά βιώματά σας ἀπό τό φε­­τινό, 22ο Συναπάντημα τῆς Νεο­­λαίας τῶν Ποντιακῶν Σωμα­τείων, στίς πλαγιές τοῦ Βερμίου, ὑπό τή σκέπη τοῦ Ἱεροῦ Προσκυ­νήματος τῆς Παναγίας Σουμελᾶ καί τῆς ἱερῆς καί θαυματουργῆς εἰκόνος της σέ ὅλους τούς νέους καί τίς νέες τῶν Σωματείων σας καί στούς Ποντίους ὅλου τοῦ κό­σμου. 

Αὐτή τήν πίστη καί αὐτό τό μή­νυμα ἀγωνίζεται νά μεταδώσει τό Ἱερό Προσκύνημα τῆς Παναγίας Σουμελᾶ, γι᾽ αὐτό καί ὀργανώνει ὅλο τόν χρόνο ἐκδηλώσεις σέ αὐτόν ἀκριβῶς τόν χῶρο, τόν ὁποῖο ἁγιάζει μέ τήν παρουσία της ἡ θαυματουργική εἰκόνα τῆς Πα­ναγίας μας, ἀλλά καί τό 22ο Συ­ναπάντημα Νέων, στό ὁποῖο σᾶς καλωσορίζω γιά ἀκόμη μία φορά ἐγκάρδια.

Εὔχομαι πατρικά ἡ Παναγία Σου­μελᾶ νά εὐλογήσει καί αὐτή τήν ἐκδήλωση καί νά σᾶς συνοδεύει μέ τή μητρική χάρη καί τήν εὐλογία της πάντοτε.

ΓΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ

Σελίδα 1 από 11

Η ηλεκτρονική εφημερίδα του τόπου μας!