- Οι θεσμοί δοκιμάζονται διαρκώς και ευτυχώς κάπου, κάποιοι αντέχουν, πράγμα που επιβεβαιώθηκε από όσα έγιναν πρόσφατα σε μια από τις αρχαιότερες, περισσότερο προστατευμένες και διαφημισμένες δημοκρατίες.

 

- Όσα έγιναν όμως, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού απέδειξαν και πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των προσώπων.

 

- Βέβαια, ουδείς αναμάρτητος, αλλά όσα έγιναν πρόσφατα στο Αμερικανικό Καπιτώλιο, είχαν αρχίσει να ετοιμάζονται πριν κάνα - δύο χρόνια, με στόχο τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2020.

 

- Ήταν τότε που ο δισεκατομμυριούχος ΤΡΑΜΠ υποδύθηκε τον ρόλο του διαβόητου λαϊκιστή – επαναστάτη και άρχισε να ξεδιπλώνει μια πολιτική επίθεση, που περιλάμβανε τα ΜΜΕ, την Ευρώπη, την Κίνα, και την Ελίτ των πλουσίων, λες και ο ίδιος δεν ήταν από αυτούς.

 

- Και όταν οι εκλογές έδειξαν ότι απέτυχε, απέδειξε ότι δεν έχει καμιά απολύτως αίσθηση της θεσμικής του θέσης και κυρίως των ορίων της συμπεριφοράς ως δημοσίου προσώπου και με βλακώδεις επιλογές βλάπτει καίρια την αμερικάνικη παγκόσμια ηγεμονία, βάζοντας σε κρίση την αντοχή, την ανθεκτικότητα και το μέλλον της δημοκρατίας∙ αλλά και την ανασύσταση της λεγόμενης «Δύσης».

 

- Φυσικά, οι κοινωνίες προχωρούν, αλλά μερικές φορές σκοντάφτουν απρόβλεπτα και ρόλο παίζουν όχι μονάχα τυχαία περιστατικά, αλλά και οι προσωπικότητες όσων το προνόμιο τους γίνεται προκατάληψη με δίψα για περισσότερη εξουσία.

 

- Άπληστα, αυταρχικά και ανασφαλή πρόσωπα, συνήθως παίρνουν καταστροφικές αποφάσεις.

 

- Πρόσωπα με αφήγημα μίσους, πόλωσης και επιθετικότητας που τοποθετούν τον εαυτό τους στον ρόλο του τιμωρού, είναι κατώτερα των περιστάσεων.

 

- Βέβαια, ο ρόλος των προσώπων της εξουσίας δεν αφορά μόνο τους Αμερικάνους και την επίθεση στο Καπιτώλιο.

 

- Κατά το 2010-2012 είχε συμβεί και στην χώρα μας, όταν «οργισμένοι διαδηλωτές» εφορμούσαν κατά της Βουλής με το σύνθημα: «Να καεί...να καεί...το μπ@@@@ η Βουλή», ως ήρωες που άκουγαν τα καλέσματα «αντιμνημονιακών» προσώπων – «ηγετών» που αργότερα ως πρωθυπουργοί – Σαμαράς – Τσίπρας – ή πολλοί ως υπουργοί, εφάρμοσαν πολλά μνημόνια, με θύμα τότε τον Βαγγέλη Βενιζέλο, που υποστήριζε ότι πρέπει να υιοθετήσουμε ένα δικό μας μνημόνιο, να το φτιάξουμε στα δικά μας μέτρα και να το υπηρετήσουμε για να απαλλαχτούμε και νωρίς και για πάντα.

 

- Και σε τοπικό επίπεδο παίζουν ρόλο τα πρόσωπα!

 

- Στην περίπτωση αυτή, το μέγιστο που καταφέρνει μια τοπική κοινωνία είναι τις πιο πολλές φορές να ξαναβάλει στην θέση ευθύνης τα ίδια απροσάρμοστα, ανίκανα, ή και ιδιοτελή πρόσωπα, τα οποία είναι πολλές φορές χειρότερα και ας φουσκώνουν σαν «Ινδιάνοι» την μέρα της εκλογής τους, γιατί μετά χάνονται στο βάθος της καρέκλας τους.

 

Τάσος Τασιόπουλος

 

ΥΓ.1. Ο χρησμός της Πυθίας στον βασιλιά Κύρο ήταν ότι «με τον πόλεμο θα καταστραφεί μια αυτοκρατορία», όχι ποια αυτοκρατορία.

 

-Για το ότι ο Κύρος δεν υπολόγισε, ότι θα ήταν η δική του, προφανώς δεν έφταιγε ο χρησμός.

 

-Το ότι η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως «ειδική περίπτωση», επειδή χρειαζόταν «μεταρρυθμίσεις», πράγμα που το αγνόησε ως χρησμό, δεν φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά οι κυβερνήσεις που το αγνόησαν αυτό εκτός αυτής βέβαια, που πέτυχε τα ΜΟΠ, που εξελίχτηκαν σε πακέτα ΝΤΕΛΟΡ και της περιόδου Σημίτη – φταίνε τα πρόσωπα!

 

ΥΓ.2. Το ότι υπάρχουν ειδικά σήμερα δήμοι που αγνοούν τα ευρωπαϊκά προγράμματα και όσα εξελίσσονται στις Βρυξέλες, ή το χειρότερο κρατούν ανάποδα την εφημερίδα και νομίζουν ότι κρέμασαν τον Μακάριο, δεν φταίει ο χρησμός.

 

-Φταίνε τα πρόσωπα!

 

ΥΓ.3. Για δήμους που δεν έχουν λόγω ανεπάρκειας προοπτικές για Ευρωπαϊκά προγράμματα, υπάρχουν τα ΣΔΙΤ, που εκτός όλων των άλλων μοιράζουν ποσοστά από τα τυχόν κέρδη τους.

 

ΥΓ.4. Στις 9 Δεκεμβρίου, πριν αλλάξει υπουργείο ο κ. Χατζηδάκης, προχώρησε σε μείωση κατά 6% των 40.000 φωτοβολταϊκών στέγης, παρ’ ότι τα αρχικά συμβόλαια ήταν ανέκκλητα και παρ’ ότι μειώθηκαν από το 2014, κατά 40% μονομερώς, υπέρμετρα και χωρίς να εφαρμοστούν οι αρχές της ισότητας∙ δίχως, τα μεγάλα συμβόλαια των μεγαλο-επιχειρηματικών πάρκων Α.Π.Ε. να πειραχτούν.

 

-Είναι μαθημένοι οι κυβερνήτες να αδικούν και να ζημιώνουν τα νοικοκυριά των χαμηλότερων εισοδημάτων, μεγαλώνοντας τις ανισότητες, καθώς τα 40.000 νοικοκυριά αγόρασαν τον ακριβό τότε εξοπλισμό με δικά τους χρήματα, χωρίς καμιά επιδότηση και χωρίς καμιά απαλλαγή από ΦΠΑ.

ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

-Πέρασαν δυο χιλιάδες χρόνια από την γέννηση του Χριστού και δεν υπάρχει σπιθαμή γης που να κατοικείται από απολίτιστους ανθρώπους.


-Σήμερα, τα πάντα περνούν μέσα από τον νου του ανθρώπου και ούτε οι αιώνες, ούτε οι αλλαγές που φέρνει η ιστορία δεν έχουν την δύναμη να σβήσουν αυτό που έγινε πεντακόσια χρόνια πριν γεννηθεί ο Χριστός στις παρυφές ενός βράχου -του βράχου της ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ- με την γέννηση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.


-Ό,τι κι αν γίνει για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν θα υπάρξει αντίπαλος.


-Γιατί αυτό που ανακαλύφθηκε τότε στο βράχο της ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ και ο τρόπος με τον οποίο επικράτησε έφερε στο φως έναν καινούριο κόσμο που άλλαξε το φλούδι της γης.


-Πάντα όμως, υπάρχουν οι ιδιοτροπίες, μια από τις οποίες – η ΔΙΑΦΘΟΡΑ – έχει ήδη καταστεί αντίπαλος της δημοκρατίας γι’ αυτό και η δημοκρατία χρειάζεται προστασία για να λειτουργεί, όπως πρέπει και προστάτες της δημοκρατίας να είναι οι θεσμοί.


-Στη Ελλάδα σήμερα οι πολίτες ζουν μια ιδιότυπη δυστροπία, γιατί οι θεσμοί είναι σκλάβοι σε κάτι ακαθόριστο, και ενώ υποτίθεται ότι πρέπει να υπερασπίζονται τα δικαιώματα των πολιτών, σιωπούν, καθώς προτιμούν να εισπράττουν παχυλούς μισθούς και προσδοκούν σε περισσότερο προσοδοφόρες θέσεις.


-Η τραγωδία συνεπώς είναι ότι οι εκπρόσωποι των θεσμών μολύνουν την δημοκρατία, γιατί άλλο είναι το λουλούδι και άλλο ο σπόρος και άλλο ο θεσμός πουελέγχει και άλλο ο εκπρόσωπος που φουσκώνει τις τσέπες.


-Στη χώρα μας από τη μια οι πολιτικοί -σχεδόν όλοι- πάσχουν από χρόνια οσφυοκαμψία και ιστορική άγνοια και δυστυχώς αυτοί είναι που ορίζουν και διορίζουν τους θεσμούς και από την άλλη οι πολίτες έχουν συνήθως έλλειψη αυτόνομης επιλογής και διαλέγουν και επιβραβεύουν τα ίδια υπολείμματα πολιτικών τζακιών.


-Έτσι, η όποια κυβέρνηση των τελευταίων δεκαέξι χρόνων κυβερνάει ανερμάτιστα τους πολίτες σύμφωνα με τα κέφια της, τα κρυφά της πάθη και τα ανομολόγητα προσωπικά συμφέροντα∙ ο δε λαός κατατρεγμένος και υποταγμένος καταντάει εξαθλιωμένος χωρίς την υπεράσπιση των ανυπόληπτων θεσμών που ως πρότυπα παρακμιακής ζωής δεν υπερασπίζονται την δημοκρατία.
-Δημοκρατία και θεσμοί οφείλουν να υπάρχουν και στους δήμους οι οποίοι λειτουργούν ως τοπικές κυβερνήσεις.


-Αλήθεια, ποιος θεσμός λειτουργεί σε τοπικό επίπεδο, αφού με περισσή αφέλεια και παιδαριώδεις δικαιολογίες ακυρώνονται ακόμα και νομοθετικά;


-Δημοκρατία σημαίνει έλεγχος και οι θεσμοί θεσμοθετούνται για να ελέγχουν και όχι για να κουκουλώνουν, και οι πολίτες εργάζονται συλλογικά, γιατί όποιος έχει τη γνώση δεν δειλιάζει, αφού ως άνθρωποι είμαστε σύνθετα όντα και δεν πρέπει να προτάσσεται σε ό,τι κάνουμε το «τι θα πουν οι άλλοι», αλλά η συνείδηση που βγάζει τις παρωπίδες.


-Αλήθεια, ποιος θεσμός λειτουργεί ανεξάρτητα στην Ελλάδα; Και ποιος παραμένει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;

 

 

Τάσος Τασιόπουλος

 

ΥΓ1. Το προαναγγελθέν ως εικασία επερχόμενο τρίτο κύμα κορονοϊού, παραπέμπει σε καλοστημένο σενάριο κακοστημένης εκδοχής.


-Την άνοιξη θα είναι ακάλυπτος ο πληθυσμός από εμβόλια – με χρήση μάσκας βέβαια – αφού χρειάζονται καμιά εικοσαριά εκατομμύρια για τις δύο δόσεις και άρα η άνοιξη δεν ενδείκνυται για το κυβερνητικό ποθούμενο, καθώς και τα εμβόλια έρχονται με αραμπά σε χαρτοκούτια.


-Το φθινόπωρο που θα έχουν γίνει τα εμβόλια αρχίζει η περίοδος όπου το κράτος θα σταματήσει να επιδοτεί και θα αρχίσει από τους εξαθλιωμένους των λουκέτων να εισπράττει, όσα πολλά σπρώχνει τώρα, προς τα πίσω.


-Υπάρχει βέβαια και η κακοστημένη ΣΥΡΙΖΑΪΚΗ φάρσα της απλής αναλογικής.


-Οπότε τα δύσκολα θα γίνουν δυσκολότερα.


-Άρα; Πέντε υπουργοί Βορειοελλαδίτες επί Αντρέα, ένας υφυπουργός επί Κούλη. Λέει κάτι αυτό;


ΥΓ2. Σπέκουλα με τα οικονομικά των φτωχών και τα επιδόματα των πάμφτωχων.


-Άχνα για την εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, ίσως επειδή υπήρξε επίτευγμα της προοδευτικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ.


ΥΓ3. Για το «μένουμε σπίτι» πληρώθηκαν επικοινωνιακά λύτρα. Ο πρωταγωνιστής της καμπάνιας, πρωτοχρονιάτικα και όχι μόνο, ούτε σπίτι έμεινε, ούτε αποστάσεις κρατούσε, ούτε μάσκα φορούσε. Έκανε ρεβεγιόν στην Τ/V.


ΥΓ4. Ποιος θεσμός έμεινε να λειτουργεί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Ας μην μιλήσει κανένας για τα δημοσιονομικά .Έμεινε θεσμός για να ελέγξει;


ΥΓ5. Αντιδήμαρχος μακρινού δήμου που με εγκαλεί πρέπει να αντιληφθεί ότι το πρόβλημα δεν είναι το τι γράφει ο οποιοσδήποτε, αλλά αν αυτά που γράφονται αποδίδουν την πραγματικότητα, η οποία οδηγεί τον δήμο του μετεξεταστέο στην στασιμότητα της ίδιας τάξης ή ακόμα χειρότερα τον υποβιβάζει κατηγορία, όπως συμβαίνει με άλλον δικό μας δήμο.


-Έτσι είναι, γιατί ότι και αν αφήσεις στη μέση του ωκεανού στο τέλος θα βρεθεί στην άκρη του γιαλού.


ΥΓ6. Ο θυμόσοφος Έλληνας ξετρύπωσε τον τραμπουκισμό πριν τον ανακαλύψει


ο ΤΡΑΜΠ. Μεροκαματιάρηδες Αμερικανοί καθοδηγούνται εναντίον του συστήματος από τον δισεκατομμυριούχο ΤΡΑΜΠ, γιατί ποτέ δεν φταίει η ιδέα, πάντα φταίνε οι οπαδοί της.

Όταν μία ημιαστική περιοχή λέει ότι θέλει να ξεφύγει από μια μίζερη κατάσταση, τότε πρέπει να γίνει μια αστυγραφία, δηλαδή μια αναφορά που περιλαμβάνει τους πάντες, αρχίζοντας βέβαια από τις αρχές του τόπου.


Οι ιθύνοντες μίας περιοχής του εικοστού πρώτου αιώνα είναι αυτοί που δείχνουν ότι έχουν συνείδηση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών του παρόντος και είναι αυτοί που τυχαία γίνονται ή δεν γίνονται οι εκ των ων ουκ άνευ, για την ανάδειξη της ταυτότητας ενός τόπου.


Η συνήθεια που πρέπει να αποκτήσουμε σήμερα να ψάχνουμε στις τεχνολογικές καινοτομίες την αιτία της ανάπτυξης είναι εντελώς απαραίτητη, γιατί τα προβλήματα - και με όσα λέγεται ότι συμβαίνουν λόγω του κορονοϊού – και για τους δήμους, γίνονται όλο και πιο πολλά, όλο και πιο μεγάλα.


Η κρίση όπως φαίνεται καλά κρατεί και δεν ξεπερνιέται αφού από τον τομέα της υγείας μεταφέρεται καταστροφικά στην οικονομία και η αύξηση των ανισοτήτων δυστυχώς και με τις παρεμβάσεις του κράτους διογκώνονται.


Μέσα σ’ αυτό το κλίμα τίποτα δεν φαίνεται πιο απλό από την έλλειψη δημοτικής αρχής που να επιβλέπει την πόλη τόσοως προς την οποιαδήποτε προστασία όσο κυρίως ως προς την διαχείριση π.χ. των απορριμμάτων, την διαχείριση των λυμάτων ή του υδρευτικού νερού και την υγιεινή.


Οι νοικοκυραίοι πληρώνουν το μάζεμα των σκουπιδιών, την διευθέτηση των λυμάτων, το καθαρό νερό, αλλά στην κατάληξη δεν απολαμβάνουν τις υπηρεσίες γιατί εμποδίζονται από ένα σύστημα πολλαπλών αρμοδιοτήτων οι οποίες ξεκινούν από τον αρμόδιο υπεύθυνο και καταλήγουν στον τελευταίο εργάτη με μόνιμο ενδεχόμενο να χάσει αυτός το φέουδό του, το οποίο συνήθως δεν στηρίζεται στις δικές του ικανότητες.


Εδώ και χρόνια όμως είναι νόμος του κράτους οι συμπράξεις του ΔΗΜΟΣΙΟΥ με τον ΙΔΙΩΤΙΚΟ τομέα, οι λεγόμενες ΣΔΙΤ.


Αυτές είναι συμπράξεις μεταξύ ενός δημόσιου φορέα – όπως δηλαδή ένας δήμος – και ενός ιδιωτικού φορέα με σκοπό την χρηματοδότηση και την εκτέλεση έργων ή ακόμα και την παροχή υπηρεσιών.


Δηλαδή ο δήμος δεν πληρώνει τον εργολάβο να κατασκευάσει ένα έργο άλλα δίνει στον ιδιώτη το δικαίωμα και κυρίως την ευθύνη να φτιάξει το έργο και να εισπράξει τα έξοδα εκμεταλλευόμενος το ίδιο το έργο.


Νομικά οι ρόλοι είναι σαφώς καθορισμένοι και λεπτομερώς ορισμένοι.


Ο δημόσιος φορέας – ο δήμος π.χ. – που αδυνατεί να φτιάξει το δίκτυο αποχέτευσης – καθώς δεν έχει φράγκο – δίνει την ευκαιρία σε μία εταιρία να το κατασκευάσει και διατηρεί την ιδιοκτησίατου έργου, διατηρεί τον ρυθμιστικό και εποπτικό ρόλο επί του έργου και δίνει το δικαίωμα στον κατασκευαστή να εισπράξει τα έξοδα του.


Καθώς στον ορίζοντα δεν φαίνεται σημείο οικονομικής ανάκαμψης και τα λύματα δεν πρέπει να κάνουν παρέλαση, τα σκουπίδια δεν πρέπει να χάσκουν και το υδρευτικό νερό πρέπει να είναι πόσιμο, οι δήμοι μάλλον πρέπει να σκεφτούν αυτό που κάποτε αποθεματίζονταν για σύγχρονα έργα υποδομής με την αποτελεσματικότητα της επένδυσης ιδιωτικών πόρων σε οικονομικές συγκυρίες ύφεσης με απόλυτη έλλειψη κεφαλαίων.


Συνεπώς οι δήμοι πρέπει μάλλον να στραφούν στα ΣΔΙΤ.


Τάσος Τασιόπουλος


Υ.Γ.1: Παντού το test του κορονοϊού συνταγογραφείται. Στη χώρα μας μπήκε πλαφόν λίγες μέρες πριν τους εμβολιασμούς και οι μικροβιολόγοι έσκασαν στα γέλια.


Υ.Γ.2: Στην T/V δέκα μήνες τώρα οι ίδιες φάτσες στημένες ρωτούν και τα ίδια ακριβώς πρόσωπα – ειδικοί ή πολιτικοί – δίνουν ακριβώς τις ίδιες απαντήσεις.
Πρόοδος στην ανταλλαγή απόψεων ίσως – ίσως και στην δημοκρατία.


Υ.Γ.3: Εγκαλείται, λέει, από την αρμόδια επίτροπο της Ε.Ε. η χώρα μας για το μπούκωμα και το ανάλογο στήσιμο των καναλιών με αφορμή τον κορονοϊό.


Υ.Γ.4: Την αγια-χαρά τουςβρήκαν δημαρχαίοι και λοιποί γιατί τους βολεύουν τα καθέκαστα. Οικονομικά, δημοσιονομικά, κριτικά ή ακόμα - ακόμα, και διαδικαστικά - ποιος κάνει συνεδρίαση- για να ακούει έστω τα σχολιανά του !


Υ.Γ.5: Τελευταία πολύς λόγος γίνεται κεντρικά για σπίτια-βίλες, σπίτια-φρούρια, κλπ. Προσοχή μην αρχίσει να γίνεται και περιφερειακά η κουβέντα.


Υ.Γ.6: Ευτυχώς φέτος φρόντισαν οι δήμαρχοι να στολίσουν Χριστουγεννιάτικα εξαιρετικά τις πόλεις τους. Το πιο πετυχημένοόμως στόλισμα το έκαναν μερικοί με φυσικά στολίδια – τσουκνίδες, βατσινιές, σκουπίδια, λύματα στους δρόμους και αδέσποτα.

Η αποσύνθεση του οικονομικού και του κοινωνικού συστήματος συνήθως διαχωρίζουν τον παράγοντα από το σύστημα.


Σήμερα έγιναν όλα αντίθετα, λες και αυτή η κρίση αντί να οδηγήσει τον κόσμο – τους πιο φτωχούς – προς την «Αριστερά» τους έσπρωξε προς την «Δεξιά», ίσως γιατί η πολιτική μέσα στην κρίση δεν είναι ο χώρος όπου οι συγκρούσεις συμφερόντων οδηγούν σε πολιτικές αποφάσεις.


Στο σημερινό λεξιλόγιο κυριαρχεί ένα πυκνό σύννεφο καπνού από ψέματα και μυστικά μέσα από τα οποία ο φοβισμένος άνθρωπος γίνεται ανίκανος να είναι αυτό που θα ήθελε να είναι και γίνεται δύο φορές πιο ανίκανος να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του και να διεκδικήσει αλλαγές.


Αν γυρίσουμε πίσω στο1860 θα δούμε πως ήταν η δεκαετία που στην Οθωμανική αυτοκρατορία είχαν αλλάξει πολύ λίγα πράγματα, παρ’ ότι είχαν προηγηθεί «μεταρρυθμίσεις», οι οποίες στόχευαν να εμποδίσουν τους πασάδες να μεταχειρίζονται το πόστο τους σανφέουδο προς διαρπαγή.


Διαχωρίζοντας την θέση του παράγοντα από το σύστημα, ένας πασάς έλεγε τότε: «δεν έχω κίνητρο να είμαι τίμιος» γιατί «αν δοκιμάσω να κυβερνήσω δίκαια θα είμαι πολύ φτωχός για να αγοράσωμίαν άλλη θέση πασά», ή Δημάρχου, η Προέδρου της Αμερικής σήμερα.


Από την άλλη, κάθε χρόνο οι κάτοικοι μιας πόλης - ενός δήμου θα λέγαμε σήμερα – ήλπιζαν ότι στην πόλη τους θα διοριζόταν ένας πλούσιος πασάς, ώστε να προσπερνά τις πολλές ευκαιρίες προσωπικού πλουτισμού, κάποιος δηλαδή που θα είχε γεμάτο στομάχι και δεν θα είχε ανάγκη από παρατυπίες, ούτε από παρανομίες για να γεμίζει την τσέπη του.


Στη Θεσσαλονίκη - ας πούμε – μοναδικό θετικό χαρακτηριστικό του ΙΜΠΡΑΗΜ πασά αποτελούσε ότι ήταν αρκετά πλούσιος για να πληρώνει ανάλογα με την θέση που κατείχε, αλλά η πρώτη του θητεία στιγματίστηκε από την αρπακτικότητα του και με την λήξη της είχε γίνει ένας άντρας με πολλά πλούτη που του επέτρεπαννααγοράσει μια ακόμα θητεία.


Και βέβαια αφού λεφτά είχε, δεν δίστασε να το κάνει.


Το χρήμα, προπαντός όταν είναι ξένο, δεν αποτελεί εγγύηση αυτοσυγκράτησης, γιατί ο καθένας τότε και τώρα, φοβούμενος τον ασταθή και προσωρινό χαρακτήρα της θέσης δεν προσβλέπει σε μια μακρόπνοη διακυβέρνηση του τόπου του, αλλά ετοιμάζονταντότε για μια νέα αγορά θέσης και ετοιμάζεταιτώρα για μια νέα εξαγορά ψήφων.


Στα χέρια τέτοιων ανθρώπων που είτετότε αγόραζαν την θέση του πασά, είτε σήμερα αγοράζουν θέση κυβερνήτη, βουλευτή ή δημάρχου, εξαγοράζοντας ψήφους και συνεργάτες, είναι φανερό πως δεν αρκούν αλλαγές νόμων γιατί σίγουρα διαχωρίζουν τον παράγοντα από το σύστημα.


Δεν έμενε βέβαια κανένα ερώτημα για το τι έλεγε η στάση των τοπικών αξιωματούχων απέναντι στην διαχείριση μιας πόλης από τον τοπικό πασά εκείνης της εποχής.


Μήπως όμως πρέπει να λέει σήμερα κάτι η εξαγορά ψήφων με χίλιους τρόπους (ΜΜΕ, δημοσκοπήσεις, παροχές, κορωνοϊούς, κ.τ.λ.) στην κεντρική πολιτική σκηνή και η εξαγορά ψήφων και συνεργατών στις τοπικές αγορές των δήμων, καθώς αυτή η κοινωνία από το 1860 μέχρι το 2020 έχει καταστεί εξωπραγματική επειδή ένα πυκνό σύννεφο καπνού από ψέματα και μυστικά έχουν εγκλωβίσει τα πάντα;


Άραγε θα είναι έτσι και μετά την κρίση;


Να μην γίνει αυτό που προφητεύει ο φίλος Παναγιώτης: ότι θα χορεύουμε σε αναμμένα κάρβουνα.

 

 

Τάσος Τασιόπουλος

 

ΥΓ1. Σε δήμους έγιναν αλλαγές αντιδημάρχων καθαριότητας.


Ε, ναι σε κάποιους δήμους αυτό άρχισαν να το καταλαβαίνουν και τα σκουπίδια.

 


ΥΓ2.Είναι ο χρόνος που στα δημοτικά συμβούλια ψηφίζονται οι ισολογισμοί, συνήθως του κορωνοϊού βοηθούντος, δια περιφοράς
Διαβάζοντας έναν έστω από αυτούς είναι να σκας στα γέλια.


ΥΓ3. Τι περίμεναν δηλαδή, από τοΕΣΥ, αφού διέπεται ακόμα από όσα έδωσαν οι ηρωικές προσπάθειες των ιδρυτών του, την δεκαετία του ’80?


ΥΓ4. Ο καυγάς δεν γίνεται για το εμβόλιο του κορωνοϊού, αλλά για τα πολλά – πολλά τρις εκατομμύρια που προσβλέπουν όσοι θα το «βρουν» και σ’ αυτούς που θα μοιράσουν.


Για την Ελλάδα υπάρχει εξάλλου σχετική τεχνογνωσία από ένα άλλο εμβόλιο (Η1Ν1), που με επικεφαλής - τους και σήμερα επικεφαλής σωτήρες εντατικολόγους και δημοσιολόγους – αγοράστηκαν και για εφτά εκατομμύρια πεθαμένους.


Ε, ναι αθωώθηκαν τότε από την ελληνική βουλή, χωρίς να φτάσουν στην δικαιοσύνη, γι’ αυτό και η φάτσα τους σήμερα κοσμεί καθημερινά την επικαιρότητα με φοβερά εγκώμια μάλιστα.


ΥΓ5. Ευτυχώς, κυβέρνηση και λοιποί φίλοι της διασφάλισαν δύο πράγματα. Την υγεία πήγε του πεταμού και την οικονομία έγινε του πηγαδιού.

 


Άξιος ο μισθός τους!!!

Η σιωπή των θυμάτων

  Είναι εκπληκτικό το φαινόμενο στην εποχή που ζούμε η σιωπή των πολλών, τη στιγμή μάλιστα που όσα γίνονται σε κάθε επίπεδο θα έπρεπε να προκαλούν αντιδράσεις, οι οποίες θα έπρεπε να μετατρέπονται σε ισχυρές διαμαρτυρίες.
  Σε τοπικό επίπεδο η αιτία αυτής της σιωπής είναι ότι οι ηθικές αρχές και οι σωστές ιδέες δεν έχουν τόσο βάρος όσο οι πράξεις που απευθύνονται σε ατομικά ρουσφέτια τα οποία αντιπαρατίθενται στο γενικό καλό, συνήθως επειδή ένα πυκνό σύννεφο καπνού από ψέματα και μυστικά, δεσμεύουν τους τοπικούς άρχοντες και εγκλωβίζουν τους ψηφοφόρους.
  Οι πρώην π.χ. κοινότητες ΚΕΦΑΛΟΧΩΡΙΟΥ-ΞΕΧΑΣΜΕΝΗΣ και ο καποδιστριακός δήμος ΑΝΤΙΓΟΝΙΔΩΝ – με όλα τα συμβούλιά τους- δαπάνησαν πάνω-κάτω 200 εκατομμύρια δραχμές και δημιούργησαν μία υποδομή άρδευσης στο όνομα των δημοτών με τη συμμετοχή τους σε διάφορα προγράμματα ή και με την εξόφληση τυχόν δανειακών συμβάσεων άν και όπου υπήρχε δανεισμός που αφορά περίπου 5000 στρέμματα ανάμεσα ΕΓΝΑΤΙΑΣ-ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ από ΚΟΥΛΟΥΡΑ έως ΛΟΥΤΡΟ και όχι μόνον.
  Αυτήν την υποδομή -δηλώνοντας αδυναμία διαχείρισης- την παραχώρησε εντελώς δωρεάν ο τωρινός δήμος για να την διαχειριστεί κατά βούληση ένα διοικητικό συμβούλιο ενός ΤΟΕΒ -όποιο και αν είναι αυτό- χωρίς να λάβει υπόψη του ότι το έργο ως παραδοθείσα υποδομή είτε έγινε στο όνομα όλων των δημοτών, είτε, άν και όπου, χρειάστηκε δανεισμός εξοφλήθηκε από τους δημότες και συνεπώς έπρεπε να ληφθεί κάποια πρόνοια τουλάχιστον στον καθορισμό του ύψους των τελών άρδευσης.
  Παίρνεις δωρεάν και εξοφλημένη υποδομή από τους χρήστες, δεν θα τους χρεώνεις και με ανύπαρκτες αποσβέσεις , με διπλάσια τέλη άρδευσης.
   Βέβαια αν τα αίτια και οι συνέπειες ενός ρουσφετιού μπορούσαν να εξηγηθούν με όρους συγκυρίας τότε εύκολα αναζητεί κανένας προϋποθέσεις, δύσκολα όμως δικαιολογεί τη σιωπή των θυμάτων.
  Σε κεντρικό επίπεδο η σιωπή των θυμάτων πρέπει να αναζητηθεί στο ότι οι πόλεμοι δεν είναι τίποτα άλλο από τα αποτελέσματα της σύγκρουσης συμφερόντων.
  Η παγκοσμιοποιημένη ισχύς της εξουσίας, όπως φαίνεται πως την προβάλει η Τουρκία, αντιμάχεται τα δικαιώματα των απλών ανθρώπων -Τούρκων και Ελλήνων- και αμφισβητεί το “δικαίωμα του άλλου να έχει δικαιώματα”.
  Η ίδια προβαλλόμενη αυτή ισχύς, αμφισβητεί την ικανότητα της χώρας να κινητοποιεί τις δυνάμεις της, αμφισβητεί το δικαίωμα της να έχει πίστη στο μέλλον.
  Το πρόβλημα όμως αρχίζει από τη στιγμή που η ισχύς αυτή πετυχαίνει το σκοπό της και ως έθνος φοβόμαστε να κινητοποιήσουμε όλους -εντός και εκτός- όσους ισχυρίζονται ότι μάχονται ενάντια στην απειλή.
  Γιατί η εθνική κυριαρχία έχει όρια και αυτά ξεπερνιούνται όταν διαπράττονται παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων εντός των συνόρων της χώρας.
  Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό από την καρδιά του εθελοντή και όλοι πρέπει να δηλώνουν εθελοντές.
                                                                               Τάσος Τασιόπουλος.
  Υ.Γ.1: Όταν το παράδειγμα γίνεται παρακαταθήκη λειτουργούν αρκετά καλά όσα εμπνέονται στους πολίτες από τους πρόκριτους ακόμα και εν είδει προσωπικής εργασίας ως προσφορά.
  Σε ένα παρατημένο χωριό που το κατάντησαν σκουπιδότοπο οι δημοτικοί άρχοντες, ανέλαβαν οι  τοπικοί να εμπνεύσουν εθελοντές και τα τρακτέρ καθημερινά χορτοκόπτουν και καθαρίζουν.  
  Υ.Γ.2: Σε καφενείο χωριού ο παραπονεμένος ενοικιαστής ιδιωτικού χώρου κατέβαζε τα γνωστά περί της δημοτικής αρχής που εδώ και χρόνια δεν εισπράττει ενοίκια καταστημάτων της από τους διπλανούς ανταγωνιστές λειτουργώντας ως χορηγός, ανταλλάσσοντας με ψήφους!!!
  Υ.Γ.3: Μειωμένη αποκλιμάκωση, απόσυρση του URUCREI και αύξηση των διεκδικήσεων από την μία και μες την καλή χαρά για τη λεγόμενη αποκλιμάκωση από την άλλη!!! Όλα στο τραπέζι, ε;
  Υ.Γ.4: Αν στ’ αλήθεια φύγουν τα πλοία τότε τι θα μείνει;
  Μα όλες οι διεκδικήσεις του Ερντογάν στο τραπέζι κατά πως προτρέπουν οι διαμεσολαβητές ΜΕΡΚΕΛ και ΝΑΤΟ ή όχι;
  Υ.Γ.5: Προηγήθηκαν τουρκικές απόπειρες και παλιά με το “XOPA” και το  ”SIMSIK”.
  Τι έγινε τότε;
  Μα τότε υπήρχαν στην Ελλάδα ηγέτες, ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ και ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και όχι φθηνά  απομεινάρια τζακιών, που οδηγούν στο “ΚΑΖΑΝ”-“ΚΑΖΑΝ”.
  Αλήθεια γιατί ο Έλληνας πρωθυπουργός δηλώνει ότι δεν θέλει κυρώσεις;
  “ΒΕΤΟ” παντού και πάντα για οδυνηρές κυρώσεις.
  Αλλιώς!!!

Υπάρχει μία βασική αλήθεια που αφορά τα έθνη όλης της γης.
Η αλήθεια αυτή συνοψίζεται στο ότι το έθνος που δεν παράγει μέλλον τρώει από το παρελθόν του, δηλαδή τρώει από τα έτοιμα.
  Η Ελλάδα είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα καταναλώτριας παρελθόντος που πάρα πολλές φορές κατά καιρούς βάζει τα χεράκια της και βγάζει τα ματάκια της.
  Σήμερα περισσότερο από κάθε φορά εκείνο που απαιτείται -εκείνο που έχει γίνει απαραίτητο- είναι η εθνική ομοψυχία, γιατί οτιδήποτε διαφορετικό προφανώς και είναι υπονομευτικό της προσπάθειας της χώρας σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του Ερντογάν, ο οποίος φέρεται σαν να είναι σίγουρος -σαν να μην περιμένει πόλεμο ό,τι και αν κάνει- γιατί αυτό του το έχουν εξασφαλίσει κυρίως δικοί μας σύμμαχοι -εξαιρούμενης της Γαλλίας- όπως είναι η Αμερική του ΤΡΑΜΠ, η Γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση, και το ΝΑΤΟ, με μοναδικό σκοπό να ανεβάσει το αντίτιμο της διαπραγμάτευσης.
  Για να υπάρξει όμως εθνική ομοψυχία απαιτείται στρατηγική, η οποία θα προκύψει από εθνική συνεννόηση η οποία ΔΕΝ υπάρχει αφού ο κάθε πρωθυπουργός είτε πρόκειται για τις ΠΡΕΣΠΕΣ είτε για τα ελληνοτουρκικά εναποθέτει τις τύχες της χώρας στον ΤΡΑΜΠ και στη ΜΕΡΚΕΛ αποφεύγοντας την σύγκλιση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών για να προκύψει ένας συνολικός στρατηγικός σχεδιασμός που δεν θα άλλαζε κάθε φορά που αλλάζει ο οποιοσδήποτε πρωθυπουργός.
  Η Τουρκία σε αντίθεση με εμάς αναβαθμίζει την επιθετικότητα της, επειδή έχει στρατηγικούς στόχους, αντίθετα με την χώρα μας που η κυβέρνηση δεν βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων με αποτέλεσμα να εξασθενούν οι θέσεις της.  
  Αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση μπερδεύοντας το ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ με το ΝΤΟΜΑΤΟΡΥΖΟ και από την ατάκα ότι “το ευρώ δεν είναι φετίχ” μεταμορφώνεται από την “αριστερά” των ΠΡΣΕΠΩΝ σε εθνικιστική Δεξιά της ΑΟΖ με το “παρών”, όταν μία άλλη φορά, κατά τον Τσίπρα “το παρών ήταν λιποταξία”.
   Ό,τι να ‘ναι, δηλαδή.
   Αντίθετα υπάρχουν άλλες φωνές στην αντιπολίτευση που προσπάθησαν και προσπαθούν για σύγκλιση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών για κάθε εθνικό θέμα είτε ήταν οι ΠΡΕΣΠΕΣ είτε είναι ο ΕΡΤΟΓΑΝ, και υπάρχουν πολιτικοί σχηματισμοί με έμφαση στη δημοκρατία, την συλλογικότητα και πρόγραμμα χωρίς μεταλλάξεις γιατί όσοι μεταλλάσσονται παίρνουν δρόμο σε εξουσιαστικά μορφώματα ιδιοτελούς διαχείρισης της εξουσίας χωρίς αρχές.  
                                                                                    Τάσος Τασιόπουλος.

Υ.Γ.1: Σύνορα αλλάζουν μόνο με πόλεμο. Πόλεμος δεν πρόκειται να γίνει, γιατί αν μπορούσε ο Ερτογάν θα τον είχε κάνει.  Συνεπώς, το μόνο που γίνεται τώρα, είναι να ανεβάζει ο Ερτογάν τις διεκδικήσεις.
Υ.Γ.2: Ο Βαγγέλης Βενιζέλος -η αλήθεια είναι ότι όπου και όποτε μιλήσει ο Βενιζέλος τρέχουν όλοι δεξιά και αριστερά να τον ακούσουν με προσήλωση- ο Βενιζέλος λοιπόν, για τα 12 μίλια στο Ιόνιο ζήτησε από την κυβέρνηση να διευκρινίσει άν η επέκταση αυτή δεν έρχεται σε αντιδιαστολή με τα δικαιώματα μας στο Αιγαίο.
  Τρέχουν λοιπόν τον ακούν και μετά τί κάνουν;
Υ.Γ.3: Νεοκλεγμένος ο Μακρόν -Σεπτέμβριος του 2017- ήρθε στην Πνύκα και μίλησε.
  Τί ήθελε;
  Να τον ακούσουμε!!!
Υ.Γ.4: Για αστικές αναπλάσεις τρέχει πρόγραμμα για τους δήμους.
  Έλυσαν το πρόβλημα με τα σκουπίδια μερικοί δήμοι, αναπλάσεις τους μάραναν.
Υ.Γ.5: Ευτυχώς ο ΣΗΜΙΤΗΣ έβαλε την ΚΥΠΡΟ στην Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί αλλιώς…

Με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, σχεδόν σε όλα τα επίπεδα, είναι καλύτερα αντί να παραδοθούμε σε μία απελπισμένη απαισιοδοξία, να μάθουμε να βλέπουμε μέσα από την αβεβαιότητα όχι μονάχα τους τεράστιους κινδύνους, αλλά και τις πραγματικές πιθανότητες.
 Βέβαια η σπουδαιότερη και η σοβαρότερη από τις πιθανότητες είναι αυτή που στηρίζεται στην ευθύνη του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου.
 Η μία χωρίς ευθύνη πραγματικότητα, είναι αυτή που αφορά την ύπαρξη εκατομμυρίων μετατοπισμένων ατόμων προς την Ευρώπη και η ανευθυνότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ξεφορτωθεί όλους αυτούς ως περιπλανώμενους εδώ και εκεί στις χώρες υποδοχής δίνοντας μερικά ψυχία, που και αυτά τα καρπώνονται επιτήδειοι (ΜΚΟ) χωρίς καμία σχέση με το αντικείμενο και σε μορφή εξευτελισμένης πραγματικότητας.
 Για αυτούς όποιος ΔΕΝ κατάλαβε ακόμα, δυστυχώς, μας βγάζει από το “εδώ” της ασφάλειας και μας στέλνει στο “εκεί” του κινδύνου.
 Η ιστορία όμως σήμερα βάζει και άλλες προκλήσεις μπροστά της, μέσα από τις οποίες οικονομίες καταρρέουν, κοινωνίες διαλύονται και το χειρότερο, έθνη μετατρέπονται σε αποτυχημένα κράτη.
 Η Ευρώπη του ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ γίνεται η μίζερη Γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία η χώρα μας υποκύπτει -λόγω έλλειψης ηγετικών προσωπικοτήτων- ακόμα και όταν ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙ μαζί της.
 Στις μέρες μας κυριαρχεί η προπαγάνδα, η οποία εύκολα εκπορεύεται από τα καλοπληρωμένα “κυρίαρχα” μέσα μαζικής επικοινωνίας και τα οποία στρατεύονται από την εκάστοτε εξουσία για την επίλυση των πολιτικών της προβλημάτων προβάλλοντας -όπως τώρα- υπαρκτά ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΑ προβλήματα με μικρή έως ανύπαρκτη επικινδυνότητα.
 Η ανθρώπινη ελευθερία εκφράζεται από την οικονομική ηθική.
 Ποια οικονομική ηθική αλήθεια; Αυτή που άν ένας απλός ιδιώτης έκαμνε αυτά που κάνει η εξουσία σε σχέση με την λεγόμενη πανδημία θα πλήρωνε με μία καταδίκη για απάτη;
 Ο θεός έχει ήδη εκμηδενίσει μία φορά το ανθρώπινο είδος, μαζί με όλα τα έμβια όντα -με τον κατακλυσμό του Νώε- και βέβαια από τότε κάθε  ελεύθερη χώρα βάζει την τιμή της για να εξασφαλίσει την εδαφική της ακεραιότητα, καθώς το κάθε έθνος έχει μία ιδιαίτερη όψη συνδεδεμένη με τις παραδώσεις του, την ιστορία του και την αξιοπρέπεια των πολιτών του.
 Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής πώς φυλαγόμαστε από τα σχέδια των εισβολών που υφαίνουν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως είναι η σημερινή Τουρκία του Ερτογάν; Μήπως ψηφίζοντας στις συνόδους της Ε.Ε. κυρώσεις κατά τις ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑΣ ξεχνώντας τις κυρώσεις σε βάρος του ταραξία της περιοχής, με ένα ΒΕΤΟ στις όποιες παρεμφερείς αποφάσεις;
 Η δύναμη της λογικής και τα γεγονότα, μας οδηγούν στην πεποίθηση ότι είμαστε ένας λαός που κέρδισε την ελευθερία του με αγώνες και δεν πρέπει χωρίς ίχνος ρήγματος στη συνείδηση να επαφίεται σε κανένα είδος “σφάξε με αγά μου να αγιάσω” την ώρα μάλιστα που αρκεί μία αρνησικυρία, ένα βέτο, σε μία “σύνοδο κορυφής” για την οποία θριαμβολογούμε πριν και απολογούμαστε αμέσως μετά.
                                                                                              
                                                                                               Τάσος Τασιόπουλος

Υ.Γ.: Τις τελευταίες δεκαετίες την Ελλάδα, δυστυχώς, κυβερνούν ξεπερασμένοι έως και ανίκανοι απόγονοι πολιτικών τζακιών.
 Από τα πρωτοδευτεροκλασάτα ΚΑΡΑΜΑΝΛΟΠΑΠΑΝΔΡΕΪΚΑ τζάκια, φτάσαμε στο τριτοκλασάτο ΜΗΤΣΟΤΑΚΑΙΪΚΟ και έπεται ασθμαίνον το ΓΕΝΗΜΑΤΑΙΪΚΟ τεταρτοκλασάτο. Φυσικά δεν μετριέται ως τζάκι ο ξεπεσμένος αριστεροδεξιός κνίτης.
 Λίγοι άνθρωποι για την υγειονομική, την οικονομική και την εθνική κρίση.
Ας αλλάξει κάτι.
 Υ.Γ.2: Κάποιοι δημαρχαίοι ερίζουν για την προμήθεια μηχανημάτων από τους δήμους τους.
 Καλώς φρόντισαν -αν φρόντισαν- και τα προμηθεύτηκαν, ας φρόντιζαν όμως να τα περνούν και από κανένα ΚΤΕΟ, γιατί αλλιώς θα μένουν παρκαρισμένα όπως διάφορα απορριμματοφόρα και τα δημοτικά λεωφορεία που τα κατάντησαν κοτέτσια.
Υ.Γ.3: Όταν πήγαινε -όσο πήγαινε- καλά η κρίση τα μπράβο ήταν του  πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Τώρα που τίποτα δεν πάει καλά φταίει ο λαός.
 Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.
Υ.Γ.4: Στη δύσκολη συγκυρία για τα εθνικά μας θέματα ευτυχώς που υπήρξε η συκοφαντημένη αγορά του αιώνα από τον Ανδρέα Παπανδρέου και η προμήθεια των τεσσάρων υποβρυχίων από τον Βαγγέλη Βενιζέλο που αποτέλεσαν ευκαιρία κατασυκοφάντησής του, επειδή τότε έγερναν και τώρα αποτελούν το καμάρι της Μεσογείου και την ασπίδα της χώρας μας.
 Υ.Γ.5: Ακούγεται ότι σε κάποιο δήμο δεν ανανεώνονται ενοικιαστήρια ούτε επαναδημοπρατούνται δημοτικά καταστήματα, τα οποία λειτουργούν κανονικότατα.
 Οι καταστηματάρχες την βγάζουν ζάχαρη γιατί δεν χρωστούν φράγκο, οι δήμαρχοι όμως τι προσδοκούν;

– Τις κοινωνίες σε περιόδους κρίσης τις διασώζουν ή τις βουλιάζουν οι ίδιοι οι πολίτες.

– Το συλλογικό αίσθημα ευθύνης μιας κοινωνίας που σε δύσκολες συνθήκες διαθέτει την πειθαρχία και την σύνεση να διασφαλίσει το παρόν και το μέλλον των κοινωνικών εταίρων είναι σίγουρα η λογική κατάληξη.

– Βέβαια το τίμημα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ισόποσο, αλλά όταν ένας λαός είναι σίγουρος για το σκοπό είναι και βέβαιος για το αποτέλεσμα.

– Ασφαλώς και σε τέτοιες μεγάλες στιγμές τα γεγονότα δεν ανέχονται σε ηγετικές θέσεις παρά μόνον εκείνες τις προσωπικότητες που είναι ικανές να κατευθύνουν τα πράγματα και όχι ηγεσίες που παραμερίζουν την εθνική λογική και καθυστερούν την αφύπνισή της.

– Φυσικά και η συζήτηση είναι η δουλειά των πολλών και η δράση είναι δουλειά του ενός, γιατί αν χρειάζεται στην πολιτική μια έμπνευση που να την ανυψώνει αυτό δεν θα έπρεπε να είναι τίποτα άλλο παρά η τέχνη να ανακαλύπτεις τις όποιες δυνατότητες.

– Σε μια τέτοια λοιπόν συγκυρία ο καθένας πρέπει να συνεισφέρει στη βάση ενός δίκαιου τρόπου και σύμφωνα με τις δυνατότητές του.

– Δυστυχώς η Ελλάδα ειναι μια ΚΑΡΤΕΛοποιημένη αγορά αφού λίγες επιχειρήσεις έχουν καταλύσει τον ανταγωνισμό και ελέγχουν το σύνολο της αγοράς σε όλα σχεδόν τα προϊόντα ενώ η κυβέρνηση παρακολουθεί τα ΚΑΡΤΕΛ αδρανής.

– Η χώρα μας έχει την ακριβότερη...... ακρίβεια γιατί έχει μετατραπεί στη χαρά των ολιγοπωλείων.

– Ο ελεύθερος και υγιής ανταγωνισμός που ρίχνει τις τιμές δεν λειτουργεί και η πατρίδα μας είναι η μόνη χώρα που η ελεύθερη αγορά πάντα λειτουργεί σε βάρος του καταναλωτή.

– Κάποτε έφταιγε μόνον η όποια κυβέρνηση, μετά η διεθνής συγκυρία, στη συνέχεια οι καταναλωτές, κατόπιν οι κερδοσκόποι και μόλις πρόσφατα η πανδημία του κορονοϊού.

– Ειλικρινά στην τελευταία αυτή περίπτωση εντύπωση προκαλεί η μεθοδευμένη καινούρια κρυφή ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ των ΤΡΑΠΕΖΩΝ και μάλιστα με πρόγραμμα που διαφημίζει πως έγινε για να βοηθήσει τα νοικοκυριά που κατάφεραν να έχουν τα «ΠΡΑΣΙΝΑ», δηλαδή τα ενήμερα τραπεζικά δάνεια, των οποίων, οι νοικοκυραίοι ΔΙΠΛΟΤΡΙΠΛΟΠΛΗΡΩΣΑΝ το κεφάλαιο που δανείστηκαν με ληστρικά επιτόκια.

– Τώρα μάλιστα, για κάθε 100Ε τέτοιου δανείου — λέει ο υπουργός — το κράτος θα πληρώνει έως και τα 90Ε και τα υπόλοιπα 10Ε θα τα καταβάλλει ο υπόχρεος.

– Τα ΚΑΡΤΕΛ των τραπεζών αλήθεια τι θα πληρώσουν; πως δηλαδή θα συνεισφέρει ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ στην λύση που «προσφέρει» η πανδημία του κορονοϊού;

— εισπράτοντας;

– Ε, ναι, αποδεικνύεται ότι οι ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ όμιλοι έχουν την δική τους δυναμική και χαράζουν την δική τους ιδιαίτερη στρατηγική και οι «αρμόδιοι» απλά προσυπογράφουν τις άτυπες ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΕΙΣ.

– Η πολιτική και η διπλωματία εργάζονται για να επιτευχθεί η ενότητα, αν βέβαια δεν λείπει η σοβαρότητα της ευθύνης.

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Δανειολήπτης είτε «κόκκινος» είτε «πράσινος» που πλήρωσε 1,5 φορά το δανεισθέν ποσό δεν πρέπει να χρωστάει τίποτα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα των ληστρικών επιτοκίων και των ανατοκισμών.

ΥΓ2. Απ'ότι φαίνεται η Ελλάδα γεμίζει Νομπελίστες. Μετά τον Αλέξη για το θαύμα των Σκοπίων, ακολουθεί ο Σωτήρης!!!

ΥΓ3. Μετά τον κορονοϊό της υγείας, έρχεται ο ορυμαγδός της οικονομίας και όποιος αντέξει. Ακόμα και το κάτι ως περιγραφόμενο ανάμεσα Τσώρτσιλ και Κένεντι (!!) πρόσωπο του Κυριάκου.

ΥΓ4. Η συμμαχία Τσίπρα - Καραμανλή γέννησε το φαινόμενο του Παπαγγελόπουλου και κάλυψε το παραμύθι της θωρακισμένης οικονομίας του 2008.

– Πάνω σ'αυτό χτίστηκε μια ιστορία της NOVARTIS που από διεθνές σκάνδαλο αθέμιτων πρακτικών, ενοχοποίησε πολιτικούς αντιπάλους.

ΥΓ5. Ωραία την περνούν οι δήμαρχοι με την λόγω κορονοϊού διαπεριφοράς συνεδριάσεις των Δημοτικών συμβουλίων.

– Ζάχαρη την περνούν ως και τα κουνούπια ειδικά με την έλλειψη του επίμονα μονοθεματικού Χρήστου, και βέβαια οι χάσκουσες λακκούβες των κατ'επίφαση ασφαλτοστρωμένων δρόμων.

– Βρισκόμαστε ήδη σε έναν ακήρυκτο παγκόσμιο πόλεμο και όπως σε κάθε κατοχική περίοδο σε πολλούς ξύπνησε το δαιμόνιο του μαυραγορίτη και βλέπεις προς κάθε κατεύθυνση προσπάθειες εκμετάλευσης και απόπειρες υλικών και άϋλων κερδών με κεντρικό στόχο το εθνικό σύστημα υγείας.

– Το εθνικό σύστημα υγείας ουσιαστικά στήθηκε και ενδυναμώθηκε με την ίδρυση και λειτουργία των ΚΕΝΤΡΩΝ ΥΓΕΙΑΣ της περιόδου του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ.

– Υπήρξαν βέβαια κάποιες περίοδοι που κάποιοι επιθυμώντας λιγότερο κράτος και περισσότερη ιδιωτική πρωτοβουλία το φόρτωσαν με διάφορα περίεργα όπως τα πεντάευρα της εποχής ΑΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ για την εισαγωγή στα Νοσοκομεία με προφανή στόχο την απαξίωση του θεσμού και των λειτουργών του που ονοματίζονταν φακελλάκηδες και ρεμπεσκέδες.

– Μετά ήρθε μια άλλη περίοδος με άλλη άποψη περί ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ — η περίοδος του ονομαστού ΠΟΛΑΚΗ — όπου η είσοδος στο Νοσοκομείο έπρεπε να συνοδεύεται από τα ενδονοσοκομιακά χρειαζούμενα ως το χαρτί υγείας, ιδίως στο πρώτο ΒΑΡΟΥΦΑΚΕΙΟ εξάμηνο του 2015.

– Σήμερα βέβαια όλοι πρέπει να κατάλαβαν ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα ούτε από τους εταίρους μας στην Ευρώπη, ούτε από τις διεθνής συγκυρίες, ούτε από εξωγενή προγράμματα ανάπτυξης.

– Τώρα κάθε χώρα θα κλείσει μόνη της τις πληγές της και το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ μας έδειξε το δρόμο.

– Το εθνικό σύστημα υγείας που το χλευάζαμε, που το είχαμε μόνον για κανένα αδέκαρο, που το περιφρονούσαμε, που όποιος είχε δύο φράγκα παραπάνω προτιμούσε τις ιδιωτικές κλινικές, που όποιος φορούσε στο ΕΣΎ άσπρη μπλούζα ήταν ντε και καλά — όχι πως δεν υπήρχαν και τέτοιοι — φακελλάκιας.

– Ο κορονοϊός απέδειξε ότι η καλύτερη ασπίδα προστασίας είναι το δημόσιο σύστημα υγείας και όλοι οι ερευνητές, οι καταξιωμένοι πρωταθλητές των λοιμώξεων και των επιδημιών προέρχονται από τους μέχρι χτες «φακελλάκηδες» του «ανυπόληπτου» δημοσίου συστήματος υγείας.

–Βέβαια τώρα δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας που αμφισβητεί ότι οι «ρεμπεσκέδες» είναι ήρωες της καθημερινότητας της πρώτης γραμμής του άϋλου πολέμου και ότι δικαιούνται το κατιτίς τους.

– Αυτό το κατιτίς που η κυβέρνηση προσδοκώντας στα άϋλα κέρδη — που άλλοι τα λένε ψηφαλάκια — μοιράζει ψιχουλάκια στους «ήρωες» του δημοσίου συστήματος υγείας μαζί με επιλεγμένους άλλους χτυπημένους δικαιούχους και σκορπίζει αφειδώς σε ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ - ΚΑΝΑΛΑΡΧΕΣ - ΚΛΙΝΙΚΑΡΧΕΣ και στα πολιτικά κόμματα, δηλαδή και στον εαυτό της.

– Φυσικά όταν περάσει η μπόρα και καταλάβουν ότι δεν λύνεις έτσι το πρόβλημα αλλά το αναβάλεις, τότε όσοι προσδοκούν σε άϋλα μαυραγορίτικα κέρδη μάλλον θα απογοητευτούν και θα εμπεδώσουν ότι το «πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται και ο παπάς», ιδίως όταν είναι περιστασιακό.

– Τότε θα καταλάβουν όλοι ότι δεν είναι σπουδαίο πράγμα να είσαι τίμιος, μα είναι μεγάλο πράγμα να σε εμπιστεύονται ότι είσαι τίμιος.

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Σήμερα είναι ευκαιρία να καταλάβουν όλοι αυτό που έλεγε ο Νίξον: «ότι ηγέτης είναι αυτός που έχει απροσδιόριστα χαρακτηριστικά που τον καθιστούν ηγέτη».

– Υπάρχει;

ΥΓ2. Ότι ο Έλληνας ομονοεί στα πάρα - πάρα πολύ δύσκολα είναι αποδεδειγμένο ιστορικά, ανεξάρτητα ποιος κρατάει το τιμόνι.

– Από τον τύρανο της ΚΟΡΙΝΘΟΥ, τον Περίανδρο — ου παντος πλειν ες Κορινθον — στο 1821 των ξυπόλητων του Κολοκοτρώνη μέχρι το όχι του 1940 του δικτάτορα Μεταξά.

– Και τότε όλοι μας θαύμαζαν και μας επαινούσαν.

– Άρα προς τι η τηλεοπτική πρεμούρα;

ΥΓ3. Προφανώς και μετά την κρίση του κορονοϊού θα ψαχτούν ηγέτες, καθώς είναι μια ευκαιρία τα κόμματα να αναδιοργανωθούν.

– Ιδιαίτερα αυτά που έχουν προφανή ανάγκη, όπως το ΚΙΝΑΛ, το συνονθύλευμα των εξαφανισθέντων αρχηγίσκων.

ΥΓ4. Χαράς ευαγγελια για τους δήμους που έχουν έτοιμες μελέτες.

– Υπάρχουν και κάποιοι που θα βράζουν στο ζουμί των ιδιαιτέρων τους.

– Ας πρόσεχαν.

ΥΓ5. Πλάκα έχουν οι αμαρτωλοί — οι αμαρτίες σβήνουν στο πεζοδρόμιο — εκ των πιστών με το αναμμένο κεράκι στην εκκλησιά που ψάχνουν χριστιανόμετρο. Την ίδια πλάκα θα πάθουν και οι κυβερνώντες όταν θα έρθει η ώρα να πληρωθούν όσα σπρώχνονται πίσω με τις αναστολές πληρωμών, και με το ότι στην αρχή όλοι νόμιζαν ότι κάτι θα πάρουν, και ένας - ένας μαθαίνει ότι εξαιρείται μένοντας εκτός.

– Άραγε να σκέφτονται πως θα πληρωθούν — και από πού; — τα μαζεμένα που τώρα σπρώχνονται κατά πίσω;

ΥΓ6. Δικηγόρους, γιατρούς και λοιπούς μέχρι τώρα μας τους παρουσίαζαν φοροκλέφτες που κτίζουν βίλες. Τι έγινε και ως αναξιοπαθούντες δικαιούνται το επίδομα ανεργίας;

– Μόνον οικονομικοί ογκόλιθοι παγκοσμίου φήμης θα το πετύχαιναν αυτό, ή όχι;

Εθνική αυτοπεποίθηση

-       Σήμερα παρά ποτέ είναι βέβαιο ότι οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι διότι έχουν αυξηθεί οι αλληλεπιδράσεις στην περιοχή τόσο του Αιγαίου όσο και της Ανατολικής Μεσογείου.

-       Υπάρχουν στις θάλασσες αυτές περισσότερες δραστηριότητες από διαφορετικούς παίχτες και όλοι βρίσκονται σε μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλο, οπότε ο κίνδυνος επεισοδίων ή ατυχημάτων και ο κίνδυνος αυτά να μετατραπούν σε συγκρούσεις έχει μεγαλώσει τόσο, ώστε θα πρέπει να ανησυχεί όλους τους εμπλεκόμενους και πρωτίστως τους Έλληνες.

-       Είναι λοιπόν μεγάλη ανάγκη η Ελληνική πολιτική τάξη πρώτα να συμφωνήσει σε κοινές εθνικές θέσεις που δεν θα επιδέχονται αμφισβήτηση, για να υπάρξει μια ενιαία γραμμή αντιμετώπισης του επιθετικού γείτονα και για να εμπεδωθεί και από τον γείτονα ότι η μετριοπάθεια γίνεται προνόμιο όταν οι άλλοι αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν και άλλες επιλογές.

-       Σήμερα ήρθαν έτσι τα πράγματα ώστε η διαπάλη ανάμεσα σε Αριστερά και Δεξιά να έχουν πλέον εκλείψει και είναι ανάγκη οι νέες ιδεολογικές αφορμές που είναι ικανές να προκαλέσουν νέες κοινωνικές ζυμώσεις να είναι αυτές που μπροστά στο ζόρι του εθνικού ζητήματος να αποτελέσουν αφετηρία εξελίξεων οι οποίες εξελίξεις θα οδηγούν σε μια ομοφωνία εθνικής αυτοπεποίθησης.

-       Ευτυχώς που οι λέξεις Αριστερά και Δεξιά σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο από ξεχασμένες κρεμάστρες για να κρεμάει ο καθένας όποιο ρούχο θέλει.

-       Σήμερα στην γείτονα υπάρχουν χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια πολιτών που είναι φυλακισμένοι από το καθεστώς του Ερντογάν αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας ακόμα και από αυτούς, που στα όσα διαδραματίζονται σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο που να μην ορκίζεται στο όνομα του Ερντογάν.

-       Ο χρηματισμός, η ψευδολογία, ο σφετερισμός του δημοσίου χρήματος, ο εγωισμός της αντικοινωνικής συμπεριφοράς, η αδιαντροπιά της απάτης και η αυτονόητη ασυνέπεια πρέπει να κρεμαστούν στις ίδιες ξεχασμένες κρεμάστρες της ντουλάπας του παρελθόντος με την ταμπέλα της αποϊέρωσης της πολιτικής.

-       Σήμερα πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι εμείς οι ίδιοι να υπερασπιστούμε την επικράτεια, τα σύνορα, τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας και αυτό απαιτεί εκτός από στρατηγική επάρκεια και αποφασιστικότητα και τη σύναψη πραγματικών συμμαχιών με κράτη που έχουν δικούς τους λόγους να εμπλακούν σε πραγματικό χρόνο και να μην αρκεστούμε σε διακηρύξεις διαφόρων αδιάφορων οργανισμών.

-       Γιατί οι οργανισμοί (διάφοροι ΟΗΕΔΕΣ και ΕΥΡΩΕΝΩΣΕΙΣ) δεν είναι φίλοι και σε έναν κόσμο χωρίς φίλους, ό,τι και αν είναι αυτό που ονομάζουμε πολιτική, χάνει και τα όρια και το σκοπό του και γιατί σ'αυτούς τους οργανισμούς η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν ήρθε ακόμα και μπορεί να μην έρθει ΠΟΤΕ.

-       Και βέβαια δεν είναι η ώρα για την αναζήτηση ευθυνών γιατί δεν υπάρχει τέτοια πολυτέλεια. Αντίθετα είναι η ώρα για αναζήτηση και υλοποίηση αποτρεπτικής στρατηγικής, αποστολή εξαιρετικά δύσκολη, γιατί αυτό πρωτίστως απαιτεί εθνική ομοφωνία.

-       Δημοκρατία σημαίνει εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία η οποία απαγορεύει παγίωση μονοκομματικής νοοτροπίας. Εξαιτίας αυτής της εναλλαγής σήμερα η βουλή έχει την συγκεκριμένη σύνθεση και αυτή η σύνθεση την υποχρέωση να πορευτεί ως συμπολίτευση στο εθνικό ζήτημα και καλόπιστα και αμερόληπτα να δημιουργήσει συνθήκες εθνικής αυτοπεποίθησης.

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Το μεγάλο πρόβλημα είναι το ότι συνήθως όταν το κράτος έχει ανάγκη τους πολίτες, τότε βρίσκει λιγοστούς.

ΥΓ2. Το άλλο πρόβλημα μπορεί να είναι ότι ο αρχηγός — ο όποιος αρχηγός — προτιμάει να χάσει με τους δικούς του παρά να νικήσει με τους άλλους.

ΥΓ3. Υπάρχουν δυο τρόποι να πολεμάς. Ένας είναι με τους νόμους και ο άλλος με τη βία.

-       Ο πρώτος είναι ίδιον του ανθρώπου ο δεύτερος των ζώων.

-       Άρα μπλέξαμε με κακό γείτονα.

ΥΓ4. Η θεωρία ότι ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ είναι απομονωμένος μάλλον βρίσκεται μακριά από την πραγματικότητα αν δει κάποιος ΤΡΑΜΠ και ΠΟΥΤΙΝ και ποιος κερδίζει σε τετελεσμένα.

-       Άρα η απάντηση μπορεί να είναι αυτή που έδωσε στο παρελθόν ο γέρος της δημοκρατίας πως «αν η Τουρκία ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου εμείς θα τους ακολουθήσουμε» και τότε η πόρτα ΔΕΝ άνοιξε.

ΥΓ5. Εκτός νόμου υπάρχει η ανομία και αντίθετο της τάξης, είναι η αταξία.

-       Είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος με δυο δράμια μυαλό να είναι με την ανομία και την αταξία;

-       Και όμως στην Ελλάδα της παράκρουσης δυστυχώς υπάρχουν κόμματα που εκτός των άλλων, αμφισβητούν δια μέσου κομματικών γυρολόγων τις πανθομολογούμενες δυο προηγούμενες επιτυχείς θητείες αρμόδιου υπουργού.

ΥΓ6. Είναι γνωστό ότι από ετών η Σουηδία και άλλες χώρες αξιοποιούν τα σκουπίδια σε παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και όχι μόνον.

-       Το δυστύχημα γι'αυτούς είναι ότι τους τελείωσαν τα δικά τους και βγήκαν στην αγορά.

-       Ας τους πει κάποιος ότι σε μας υπάρχουν βουνά σκουπιδιών και ας θυμίσει τους δικούς μας ότι υπάρχει απαγόρευση υγειονομικής ταφής στις χώρες της Ε.Ε. αφού προβλέπονται και χοντρά πρόστιμα.

-       Άσχετα με το ότι δεν βρέθηκε ακόμα να καταγγείλει εκεί που πρέπει κανένας κακός την κατάντια.

Σελίδα 1 από 5

Alexandriamou.gr
Δημοσιογραφική Ενημερωτική Ηλεκτρονική Εφημερίδα
Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας