Η ΑΜΚΕ Ζω.Ε.Σ. (Ζωοφιλικές Ενημερώσεις Σχολείων), με έδρα την Αλεξάνδρεια, ανακοινώνει ότι ανέλαβε επίσημα τον συντονισμό για την απομάκρυνση των ζώων που αφαιρέθηκαν έπειτα από απροειδοποίητη αυτοψία σε δύο άτυπους χώρους που βρίσκονται στον οικισμό Παλαιοχώρι και στην περιοχή Παλιά Σφαγεία, οι οποίοι χρησιμοποιούνταν ως καταφύγια προσωρινής φιλοξενίας αδέσποτων ζώων συντροφιάς του Δήμου Αλεξάνδρειας.
Μετά από καταγγελία της Νέμεσις – Πανελλήνιας Ομοσπονδίας για το Περιβάλλον, τα Ζώα και το Κυνήγι, μέσω της εκπροσώπου της κ. Βούλας Τζεβελέκου, διενεργήθηκε αιφνιδιαστικός επίσημος έλεγχος, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του Δήμου. Κατά τον έλεγχο αποκαλύφθηκαν σοβαρές παραβάσεις της νομοθεσίας περί ευζωίας των ζώων. Η απομάκρυνση των ζώων υλοποιείται με μεσεγγύηση και σε στενή συνεργασία με την Ελληνική Αστυνομία και το Αστυνομικό Τμήμα Αλεξάνδρειας, καθώς και με τον συντονισμό της Ειδικής Γραμματείας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς.
Για περισσότερες από δέκα συνεχόμενες ημέρες, η διαχείριση της κατάστασης πραγματοποιείται χωρίς καμία υλική ή ανθρώπινη συνδρομή από τον Δήμο Αλεξάνδρειας, ο οποίος, μέχρι και σήμερα, δεν έχει διαθέσει όχημα, προσωπικό ή άλλη μορφή οικονομικής και μη υποστήριξης, όπως προκύπτει τόσο από τις δημόσιες ανακοινώσεις του οργανισμού όσο και από το ρεπορτάζ μας, κατόπιν επικοινωνίας με την ιδρύτρια του οργανισμού Ζω.Ε.Σ. Κατερίνα Παπαποστόλου.
Προτεραιότητα αυτή τη στιγμή αποτελεί η άμεση απομάκρυνση όλων των ζώων από τον χώρο του Παλαιοχωρίου, καθώς έχει τεθεί ασφυκτικό χρονικό περιθώριο. Σε διαφορετική περίπτωση, το κυνοκομείο αναμένεται να σφραγιστεί εντός δεκαπέντε ημερών.
Σε σχέση με αντικρουόμενες πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, διευκρινίζεται ότι η Ζω.Ε.Σ. παρακινεί συνεχώς τους πολίτες να παρακολουθούν αποκλειστικά τις επίσημες ανακοινώσεις της Ειδικής Γραμματείας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς, οι οποίες βασίζονται σε ενημέρωση της Ελληνικής Αστυνομίας. Σύμφωνα με αυτές, ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος και υπάλληλος του κυνοκομείου οδηγήθηκαν σε σύλληψη μέσω της αυτόφωρης διαδικασίας και αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι με προφορική εντολή Εισαγγελέα.
Ενώ οι Ζω.Ε.Σ. μέσω ανακοινώσεών τους εκφράζουν τις ευχαριστίες τους προς το Αστυνομικό Τμήμα Αλεξάνδρειας για την άμεση ανταπόκριση, τη συνεργασία και τη θεσμική στάση του, επισημαίνοντας ότι αποτελεί τη μοναδική τοπική αρχή που στάθηκε ουσιαστικά αρωγός στην παρούσα φάση.
Παράλληλα, απευθύνουν επείγουσα έκκληση για άμεσες φιλοξενίες ζώων, ακόμη και για ένα ζώο, παροχή ποιοτικής τροφής, καθώς τα ζώα παρουσίαζαν σοβαρά γαστρεντερικά προβλήματα, κτηνιατρική και φαρμακευτική υποστήριξη, δεδομένου ότι πολλά ζώα δεν είχαν λάβει βασική περίθαλψη, ήταν αστείρωτα και δεν διέθεταν αριθμό microchip αν και βρίσκονταν μέσα σε κλουβιά του άτυπου καταφυγίου, οικονομική ενίσχυση, καθώς το σύνολο των εξόδων καλύπτεται αυτή τη στιγμή από εθελοντές και ήδη έχει υπερβεί τα όρια των αντοχών τους. Για ζώα που θα ταξιδέψουν εκτός νομού Ημαθίας, η μεταφορά τους υποστηρίζεται από τη Woofland, την οποία οι Ζω.Ε.Σ. ευχαριστούν θερμά για όλη τη στήριξή τους. Όσοι επιθυμούν να συνδράμουν μπορούν να επικοινωνούν αποκλειστικά μέσω μηνύματος με τη σελίδα της αμκε Ζω.Ε.Σ. στο FB ή μέσω e- mail στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., ώστε να εξασφαλίζεται ο άμεσος και αποτελεσματικός συντονισμός.
Με δεδομένη τη σοβαρότητα των ευρημάτων, την ένταση της επιχείρησης απομάκρυνσης και την απουσία όποιου υποστήριξης από όλα τα μέλη της Δημοτικής Αρχής αλλά και της Αντιπολίτευσης από τον Δήμο Αλεξάνδρειας, η ΑΜΚΕ Ζω.Ε.Σ. τοποθετήθηκε δημόσια, καταθέτοντας τη δική της εμπειρία από τις τελευταίες ημέρες, αλλά και τη συνολική της θέση για τη διαχείριση της υπόθεσης και τις ευθύνες που προκύπτουν.
«Ως ΑΜΚΕ Ζω.Ε.Σ., αισθανόμαστε την ανάγκη να τοποθετηθούμε δημόσια συνολικά για όσα αποκαλύφθηκαν τις τελευταίες ημέρες και για το πώς, δυστυχώς, φτάσαμε ως εδώ. Αυτό που ήρθε στο φως δεν συνέβη ξαφνικά. Δεν είναι αποτέλεσμα μιας κακής στιγμής ή μιας μεμονωμένης αστοχίας. Ούτε μπορεί να αποδοθεί στην κυριακάτικη απουσία του υπαλλήλου του κυνοκομείου. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.
Οι ακαθαρσίες ήταν μηνών και σε ορισμένα κλουβιά ήταν εμφανές ότι δεν είχαν καθαριστεί ποτέ. Το νερό βρισκόταν σε τέτοιο βαθμό μόλυνσης που καθιστά σαφές ότι δεν είχε αλλαχθεί επί εβδομάδες. Τα περισσότερα δοχεία τροφής ήταν σπασμένα, ενώ μέσα σε κλουβιά ενός τετραγωνικού μέτρου βρίσκονταν κλειδωμένοι σκύλοι 30 κιλών, χωρίς καμία δυνατότητα να κινηθούν ή έστω να γυρίσουν γύρω από τον εαυτό τους. Τα ζώα βρίσκονταν σε κατάσταση πανικού. Γάβγιζαν ασταμάτητα, ενώ άλλα ούρλιαζαν και μας εκλιπαρούσαν να τα βγάλουμε. Ήταν ολοφάνερο ότι υπήρχαν ζώα που ενδεχομένως για έναν ολόκληρο χρόνο δεν είχαν βγει ούτε μία βόλτα. Στον ίδιο χώρο κυκλοφορούσαν και ελεύθεροι σκύλοι, οι οποίοι έβγαιναν από τρύπες της περίφραξης και συχνά μάλωναν μεταξύ τους. Αν δεν βρισκόμασταν εκεί, είναι βέβαιο ότι θα είχαν προκληθεί σοβαροί τραυματισμοί.
Μετά από επίσκεψη στον χώρο της ιδρύτριας του Οργανισμού μας κ. Κατερίνας Παπαποστόλου που είναι πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια σκύλων και ζωοθεραπεύτρια, ενημερωθήκαμε πως η πλειονότητα των ζώων παρουσίαζε έντονη φοβική συμπεριφορά, ενώ υπήρχαν σαφείς ενδείξεις ότι κάποια είχαν κακοποιηθεί. Υπήρχαν ζώα ελεύθερα που δεν μπορούσες καν να τα πλησιάσεις... Βρέθηκαν σκύλοι κυριολεκτικά υποσιτισμένοι, με εκτεταμένα δερματικά προβλήματα που είχαν παραδοθεί στη μοίρα τους μη έχοντας καμιά δύναμη να σηκωθούν πια. Όλα σχεδόν τα ζώα είχαν διάρροια, αποτέλεσμα της κακής ποιότητας τροφής, η οποία ήταν παρατημένη, εκτεθειμένη στις καιρικές συνθήκες, με τα περισσότερα τσουβάλια βρεγμένα και αλλοιωμένα. Υπήρχαν κλουβιά χωρίς κανένα απολύτως στέγαστρο, όπου τα ζώα δεν είχαν ούτε ένα ελάχιστο σημείο να προστατευθούν ή να σταθούν.
Σε αυτά τα κλουβιά — που έμοιαζαν περισσότερο με κοτέτσια — οι ακαθαρσίες έδειχναν να μην έχουν απομακρυνθεί ποτέ. Στον χώρο υπήρχαν μέχρι και παλιά αυτοκίνητα παρατημένα το ένα πάνω στο άλλο, παντού αιχμηρά αντικείμενα επικίνδυνα για τη ζωή των ζώων και πεθαμένοι αρουραίοι. Ενώ δεν υπήρχε πουθενά διαφυγή των λυμάτων τα οποία κατέληγαν μέσα στα κλουβιά. Στον άλλο χώρο στα Παλιά Σφαγεία συνέβαινε το ίδιο και εκεί με τα λύματα ενώ το έδαφος που υποτίθεται πως οι σκύλοι έβγαιναν τη βόλτα τους βούλιαζες κυριολεκτικά στη λάσπη. Στα κλουβιά υπήρχαν ακόμη και παλέτες που είχαν φαγωθεί από τους σκύλους, ενώ βρήκαμε και κλουβί με αίματα στο δάπεδό του από τραυματισμό προφανώς. Ενώ συναντήσαμε και σκύλο με στερεοτυπική συμπεριφορά από τον εγκλεισμό. Στον χώρο βρέθηκαν δυστυχώς τέσσερα κουτάβια ενάμιση μηνών το πολύ αλλά και άλλα εννιά περίπου τριών μηνών. Τα πρώτα ήταν κλεισμένα σε μια πολύ μικρή αποθήκη ενώ τα άλλα σε έναν χώρο εντελώς ακατάλληλο.
Το εντυπωσιακό ήταν πως ενώ οι εργασίες προχωρούσαν στο κεντρικό κτίριο μέσω της χρηματοδότησης του Φιλόδημου δεν υπήρχε πουθενά καμιά εργασία για να γίνουν τα ενδιαιτήματα των ζώων, ενώ ενημερωθήκαμε πως είναι αυτά που βλέπουμε, με κάποια ακόμη που θα συμπληρωθούν στο μέλλον. Να σημειώσουμε ότι σε αυτά τα κλουβιά τα οποία έδειχναν ξεχασμένα στον χρόνο δεν υπήρχε πουθενά και εσωτερικός χώρος για προφύλαξη του ζώου στις ακραίες καιρικές συνθήκες. Η πληροφορία δε πως σε αυτόν τον χώρο δεν πηγαίνει καθόλου ο υπάλληλος του κυνοκομείου αλλά υποστηρίζεται αποκλειστικά και μόνο από εθελοντές αποδεικνύει και το μέγεθος της αδιαφορίας για αυτά τα πλάσματα.
Οι εικόνες λοιπόν που είδαν το φως της δημοσιότητας είναι το αποτέλεσμα δέκα και πλέον ετών εγκατάλειψης, σιωπής και αδιαφορίας. Εδώ και χρόνια φωνάζαμε για ζώα που ζούσαν σε συνθήκες πλήρους εξαθλίωσης. Για ζώα που έτρωγαν το ένα το άλλο. Για ανεξήγητους θανάτους και για φόλες από τις οποίες χάθηκαν πάρα πολλά ζώα. Για εξαφανίσεις ζώων χωρίς καμία καταγραφή. Για κλουβιά-παγίδες, χωρίς έλεγχο, χωρίς διαφάνεια, χωρίς ευθύνη.
Οι φωνές μας δεν ακούγονταν. Ή, για να είμαστε πιο ακριβείς, επιλέχθηκε να μην ακουστούν. Τόσο εμείς όσο και άλλοι εθελοντές χαρακτηρίστηκαν υπερβολικοί, γραφικοί, ενοχλητικοί και έτσι οι καταγγελίες απαξιώθηκαν και οι εικόνες υποβαθμίστηκαν. Και η πραγματικότητα συνέχισε να σαπίζει πίσω από κλειστές πόρτες.
Αν σήμερα μιλάμε ανοιχτά γι’ αυτή τη φρίκη, αυτό οφείλεται σε δύο καθοριστικούς παράγοντες:
Στη Νέμεσις – Πανελλήνια Ομοσπονδία για το Περιβάλλον, τα Ζώα και το Κυνήγι, η οποία δεν δίστασε να προχωρήσει σε επίσημη καταγγελία, ανοίγοντας επιτέλους μια υπόθεση που για χρόνια παρέμενε θαμμένη.
Στην Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς, που τόλμησε να ασκήσει τον θεσμικό της ρόλο με σοβαρότητα και με τη συνοδεία πολλών αρμόδιων υπηρεσιών να πραγματοποιήσει αιφνιδιαστικό έλεγχο και να κατονομάσει τα πράγματα όπως είναι.
Σε αυτούς αξίζει ένα ξεκάθαρο και δημόσιο μπράβο. Όχι γιατί «δημιούργησαν θόρυβο», όπως ατυχώς για εμάς ακούστηκε στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο από το στόμα του Δημάρχου, ο οποίος και δήλωσε ξεκάθαρα πως βάζει τον άνθρωπο πάνω από τα ζώα και επομένως διαχώρισε τη θέση του για το «με ποιους μονάχα είναι» αλλά γιατί έσπασαν τη σιωπή. Από τη στιγμή που οι πόρτες άνοιξαν, η πραγματικότητα μίλησε μόνη της. Και όσα αποκαλύφθηκαν δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, ωραιοποίηση ή επικοινωνιακή διαχείριση. Να σημειώσουμε εδώ επίσης πως αναφερθήκαμε σε σύλληψη Αντιδημάρχου και υπάλληλου του κυνοκομείου αποκλειστικά και μόνο γιατί ενημερωθήκαμε από την επίσημη ανακοίνωση της Ειδικής Γραμματείας. Ως Ζω.Ε.Σ., αναλάβαμε, σε συνεργασία με την κ. Τζεβελέκου, τον Σύλλογο «Φίλοι ζώων Νάουσας» και το Αστυνομικό Τμήμα Αλεξάνδρειας τον συντονισμό της απομάκρυνσης και της διαχείρισης των ζώων που αφαιρέθηκαν.
Εδώ και δέκα συνεχόμενες ημέρες, οι εθελοντές μας βρίσκονται καθημερινά μέσα στις λάσπες και στις ακαθαρσίες, χωρίς καμία υποστήριξη από τον Δήμο Αλεξάνδρειας. Σύσσωμη η Δημοτική Αρχή και η Αντιπολίτευση είναι κυριολεκτικά απόντες. Ενώ ο Δήμος Αλεξάνδρειας γνωρίζει πως τέσσερις γυναίκες μόνες παλεύουν να σώσουν 60 αθώα πλάσματα δεν έδειξε καμιά ευαισθησία αλλά και ούτε ίχνος συνεργασίας. Ενώ γνωρίζουμε πολύ καλά εφόσον κληθούμε για διάλογο, θα είναι κατόπιν πίεσης από άλλους φορείς και μόνο.
Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζουμε. Γιατί νιώθουμε την ευθύνη να τα σώσουμε και όχι γιατί είμαστε οι «τρελοί και γραφικοί που θέλουν να σώσουν τον κόσμο» όπως μας αποκαλούν οι «αρμόδιοι». Ως Ζω.Ε.Σ., εξάλλου από το 2015, χρονιά ίδρυσής μας, γυρίζουμε ολόκληρη τη χώρα υλοποιώντας φιλοζωικές παρεμβάσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα και δράσεις ευαισθητοποίησης, υπό την αιγίδα δεκάδων Δήμων. Ενώ έχουμε πολυβραβευτεί για το σημαντικό έργο μας. Συνεργαζόμαστε άριστα με πάρα πολλούς Δήμους της χώρας για την πρόληψη της κακοποίησης, τη σωστή διαχείριση των αδέσποτων και την εκπαίδευση των πολιτών.
Στην Αλεξάνδρεια, τον τόπο της έδρας μας, αυτό συνέβη μονάχα μία φορά και αυτό κατόπιν δικής μας πρωτοβουλίας. Παρότι δραστηριοποιούμαστε πανελλαδικά εδώ και σχεδόν μία δεκαετία, ουδέποτε κληθήκαμε, ουδέποτε ζητήθηκε η συνδρομή μας, ουδέποτε υπήρξε ουσιαστικό ενδιαφέρον για συνεργασία, πρόληψη ή αξιοποίηση της εμπειρίας μας. Και αυτό, την ώρα που οι συνθήκες που περιγράφονται σήμερα ήταν γνωστές εδώ και χρόνια. Η αντίφαση είναι προφανής και οδυνηρή: ενώ Δήμοι σε όλη τη χώρα άνοιγαν τον δρόμο στη συνεργασία και στη θεσμική πρόληψη, στον ίδιο μας τον τόπο επέλεξαν τη σιωπή, την αδιαφορία και την απομάκρυνση. Αν μας είχαν καλέσει τότε, όπως έκαναν άλλοι Δήμοι, αν είχαν ακούσει τις προειδοποιήσεις, αν είχαν επενδύσει στην πρόληψη αντί στη συγκάλυψη, πολλά από όσα αποκαλύπτονται σήμερα θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Και σίγουρα δεκάδες ζώα θα είχαν σωθεί. Γιατί τα ζώα δεν είναι αριθμοί στα κλουβιά που φυλακίστηκαν αλλά είναι ζωές και αν ο Δήμαρχος της πόλης μας δηλώνει επίσημα πως τα θεωρεί κατώτερα των ανθρώπων επειδή ίσως δεν ψηφίζουν, εμείς τα θεωρούμε ισότιμα και με βάση αυτή την παραδοχή ανοίγει χρόνια τώρα ένας διάλογος υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ζώων στον οποίο εμείς πάντα συμμετέχουμε και καταθέτουμε τις απόψεις μας.
Όσο ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος παραμένει στη θέση του και δεν απομακρύνεται με πολιτική απόφαση του Δημάρχου, αυτό δεν μπορεί να εκληφθεί ως άγνοια.
Η μη απομάκρυνση δεν δηλώνει έλλειψη ενημέρωσης· δηλώνει συναίνεση.
Και όσο η διαχείριση αυτής της υπόθεσης αντιμετωπίζεται με ένα φιλικό «χτύπημα στην πλάτη», με τη λογική ότι «έγιναν κάποια λαθάκια και πάμε παρακάτω», τότε το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ξεκάθαρο: ότι τέτοιες πρακτικές θεωρούνται ανεκτές.
Σε ζητήματα όμως ζωής, ευθύνης και θεσμικής υποχρέωσης, δεν υπάρχει “πάμε παρακάτω” χωρίς ανάληψη ευθύνης.
Αποφασίσαμε συνειδητά η παρούσα ανακοίνωση να δοθεί αποκλειστικά στο “Alexandriamou.gr”, γιατί είναι το μοναδικό τοπικό μέσο που στέκεται δίπλα μας από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής μας, το 2015, με συνέπεια και σεβασμό και καλύπτει κάθε δράση μας. Μέχρι σήμερα δεν εξέφρασε άποψη, δεν σχολίασε, δεν επιχείρησε να «χρωματίσει» τα γεγονότα, αλλά μετέφερε αυτούσια και πιστά τα δελτία τύπου και τα επίσημα στοιχεία, όπως ακριβώς αυτά δόθηκαν. Και εμείς αυτές είναι οι αξίες μας. Το γεγονός ότι κανένα άλλο τοπικό μέσο δεν επικοινώνησε μαζί μας, δεν ζήτησε ενημέρωση, δεν βρέθηκε δίπλα μας όλες αυτές τις ημέρες, λέει πολλά, όχι μόνο για το παρόν, αλλά και για το μέλλον της τοπικής ενημέρωσης. Ενώ από την άλλη ευχαριστούμε και από το βήμα αυτό όλα τα πανελλαδικής εμβέλειας κανάλια και ραδιόφωνα που θέλησαν να μεταφέρουν τη φρίκη που ζήσαμε και ζούμε.
Σε εποχές που η αλήθεια είναι άβολη, η σιωπή παραμένει επιλογή και εμείς, όπως επιλέξαμε να σταθούμε δίπλα στα ζώα όταν κανείς άλλος δεν το έκανε, έτσι επιλέγουμε να στεκόμαστε δίπλα σε εκείνους που στέκονται με καθαρότητα, ευθύνη και αξιοπρέπεια.
Η ιστορία αυτή δεν τελειώνει εδώ. Και δεν θα τελειώσει με μισές αλήθειες. Και όταν ο αρμόδιος Αντιδήμαρχος για τα αδέσποτα επιμένει να βλέπει τις φωτογραφίες ως «κανονικότητα» δεν υπάρχει κανένα μονοπάτι επικοινωνίας να βαδίσουμε μαζί του.
Παραμείνετε συντονισμένοι στις επίσημες ανακοινώσεις όλων των εμπλεκόμενων φορέων για να μαθαίνετε την αλήθεια και όχι σε όσα λέγονται ή ακούγονται «από στόμα σε στόμα».
Ως Ζω.Ε.Σ. θα συνεχίσουμε να μιλάμε, να πράττουμε και να στεκόμαστε εκεί που οφείλουμε. Με όποιο κόστος αρκεί να είμαστε πάντα με την πλευρά του δίκιου και των αθώων. Μέχρι η ευθύνη να πάψει να μετατίθεται. Και μέχρι καμία φωνή, ανθρώπινη ή μη, να μην χρειάζεται να φωνάζει για να ακουστεί. Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι να αδειάσει και το τελευταίο κλουβί από το Κολαστήριο του Παλαιοχωρίου. Δεν αντέχουμε να μυρίζουμε εκεί μέσα άλλο θάνατο...»
