Σήμερα το μενού έχει απ’ όλα: Έναν Αστυνομικό «υπεύθυνο» για κάθε καλό, Αντιδημάρχους που διασταυρώνουν τα ξίφη τους, GPS που ψάχνουν τη διαδρομή και έναν γείτονα που κατάφερε να βάλει στο ίδιο κάδρο την πολιτική με... τα γυναικεία εσώρουχα!

Και επειδή με ρωτήσατε αν τα Σφηνάκια είναι alcohol free, θα σας πω το εξής:
Τα πρώτα, ναι! Λόγω ζέστης είναι δροσερά... Μην επαναπαύεστε όμως. Όσο πέφτει η θερμοκρασία, τόσο θα δυναμώνουν!

Άλλωστε, εδώ σερβίρουμε όσα λέγονται και κυρίως... όσα κάποιοι θα ήθελαν να μην ειπωθούν ποτέ!

Πάρτε λοιπόν το ποτήρι σας και... στην υγειά μας!

Περί υστεροφημίας

Υστεροφημία: η νέα λέξη-κλειδί στη γαλάζια πολυκατοικία.
Μόνο που πλέον... όλοι θέλουν το ρετιρέ της ιστορίας!

Η ΔΕΘ είχε μέτρα. Η επικαιρότητα όμως είχε... Σαμαρά.
Η κόντρα με τον Μητσοτάκη επισκίασε τα πάντα, σε σημείο που ακόμη και το κυβερνητικό «πακέτο» να πάει...περίπατο!

Εδώ έχει ψωμί! Και μάλιστα αυτοδιοικητικό...

Αυτοδιοικητική... μονομαχία Αντιδημάρχων...νυν και πρώην στη Μελίκη! Γιαννάκης Vs Βενιόπουλος για τη συναίνεση του Δήμου Αλεξάνδρειας στη δημιουργία του νέου Δήμου Αιγών.

Η συζήτηση για τη δημιουργία του νέου Δήμου Αιγών στη Μελίκη δεν είχε μόνο επιχειρήματα, προτάσεις και πολιτικές τοποθετήσεις. Είχε και... θερμοκρασία!
Και κάπου εκεί, ο νυν Αντιδήμαρχος Αλεξάνδρειας, Νίκος Γιαννάκης βρέθηκε απέναντι στον πρώην Αντιδήμαρχο και παλιό γνώστη των αυτοδιοικητικών πραγμάτων Κώστα Βενιόπουλο.

Ο κ. Γιαννάκης εμφανίστηκε ως... αγγελιοφόρος καλών ειδήσεων, μεταφέροντας το μήνυμα ότι ο ίδιος, ο Δήμος Αλεξάνδρειας και ο δήμαρχος Παναγιώτης Γκυρίνης συναινούν στη δημιουργία του Δήμου Αιγών. Η αναφορά του ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για αδιαφορία του Δήμου Αλεξάνδρειας απέναντι στη Μελίκη προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από το ακροατήριο, με αποδοκιμασίες που τις λες και γιουχαρίσματα!

Και τότε πήρε το λόγο ο Κώστας Βενιόπουλος που δεν φάνηκε να συγκινήθηκε από το μήνυμα συναίνεσης που μετέφερε ο νυν.
Και ουσιαστικά του πέταξε το μπαλάκι εκεί που πρέπει να βρίσκεται: Αφού το θέλετε κύριοι, ιδού η Ρόδος, ιδού και το Δημοτικό Συμβούλιο!

Αν πράγματι ο δήμαρχος Παναγιώτης Γκυρίνης τάσσεται υπέρ της δημιουργίας του νέου Δήμου Αιγών και της απόσχισης της περιοχής από τον Δήμο Αλεξάνδρειας, τότε - σύμφωνα με την πρόκληση Βενιόπουλου - ας το κάνει πράξη.

Αυτοδιοικητικό τεστ στον πολιτικό χάρτη της Ημαθίας!

Και επειδή οι εκλογές δεν είναι και τόσο μακριά όσο κάποιοι θα ήθελαν να πιστεύουν, το θέμα του Δήμου Αιγών μπορεί να εξελιχθεί σε πραγματικό αυτοδιοικητικό τεστ.
Γιατί ο νέος Δήμος Αιγών δεν είναι απλώς μια διοικητική συζήτηση. Είναι και πολιτικός χάρτης. Και πάνω σε αυτόν τον χάρτη, κάποιοι μπορεί να κερδίσουν χώρο, κάποιοι να χάσουν έδαφος και κάποιοι να ανακαλύψουν ότι... το πολιτικό GPS τους έχει χάσει τη διαδρομή!

Η αλήθεια είναι ότι όλα είναι ρευστά... κάποιοι ονειρεύονται τον νέο Δήμο και έχουν φιλοδοξίες, κάποιοι ράβουν κοστούμια, κάποιοι βρίσκονται σε περισυλλογή, κάποιοι σκέφτονται ¨τζάμπα οι τόσες επισκέψεις στη Μελίκη¨, κάποιοι θα κληθούν να πάρουν θέση, σε κομβικό σημείο, πριν από τις εκλογές και να κινήσουν νήματα αν μπορούν ή αν θέλουν, κάποιοι θα βάλουν τα όνειρά τους στον γύψο και κάποιοι άλλοι θα σβηστούν μια για πάντα απο τον ¨αυτοδιοικητικό χάρτη¨.

Και επειδή τα «Παραπολιτικά Σφηνάκια» αγαπούν τις ατάκες που μένουν, σας παραθέτω σήμερα τα λόγια που μου είπε ένας υπερήλικας ψηφοφόρος:
«Ευλογημένος ο τόπος μας, Έφη μου... αλλά όχι προσεγμένος. Δυστυχώς!»

Στο Electra Palace για... δουλειά! Εκλογές γαρ ή απλώς δειγματισμός;

Αδιαχώρητο φέτος στο Electra Palace στη συνάντηση του Πρωθυπουργού με τους δημοσιογράφους. Τόσος κόσμος, που για μια στιγμή αναρωτήθηκα: δημοσιογραφική συνάντηση ήταν ή προεκλογική πρόβα τζενεράλε;

«Τι δουλειά είχες εσύ εκεί;» μου είπατε κάποιοι.

Μα... δουλειά είχα! Τη δουλειά μου έκανα. Δημοσιογράφος είμαι, άλλωστε. Δεν πήγα να ζητήσω υπουργείο...!

Βέβαια, ο γείτονάς μου μου έδωσε μια πολύ καλύτερη και, ομολογώ, αποστομωτική απάντηση:

«Εννοείται, Έφη, τη δουλειά σου θα κάνεις, όπως πάντα. Και είναι ιδιαίτερη τιμή να σε καλεί ο Πρωθυπουργός - ο νυν, αλλά απ’ ό,τι θυμάμαι και ο προηγούμενος. Όμως, αν το μεταφέρω στη δική μου δουλειά, το ότι δειγματίζω γυναικεία εσώρουχα στην επιχείρησή μου δεν σημαίνει ότι... τα φοράω κιόλας!»

Το ότι σε καλούν σε μια συνάντηση δημοσιογράφων δεν σημαίνει ότι φόρεσες και κομματική φανέλα. Ο δημοσιογράφος πρέπει να φορά μόνο την αντικειμενικότητά του.

68 λόγοι για ένα μεγάλο «Ευχαριστώ»

Υπάρχουν υπηρεσιακές μετακινήσεις και ¨αναβαθμίσεις¨που καταγράφονται απλώς ως αλλαγές θέσεων και υπάρχουν κι εκείνες οι μετακινήσεις που αφήνουν πίσω τους ένα πραγματικό, δυσαναπλήρωτο κενό. Η αποχώρηση του Γιώργου Τρούπκου από το Α.Τ. Αλεξάνδρειας και η ανάληψη των νέων καθηκόντων του ως Υποδιοικητή στην Τροχαία Βέροιας ανήκει σίγουρα στη δεύτερη κατηγορία.

Το όνομά του συνδέθηκε καθοριστικά με την υπόθεση των άτυπων χώρων φιλοξενίας του Δήμου Αλεξάνδρειας, των 68 ψυχών-ζώων που βρέθηκαν εκεί και του προστίμου προς τον Δήμο Αλεξάνδρειας για την ¨ανικανότητά¨ του τη δεδομένη χρονική στιγμή όπως αποδείχθηκε από τα δελτία τύπου της Ειδικής Γραμματείας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς να διαχειριστεί το θέμα των αδέσποτων. Η αρχή της αλλαγής οφείλεται στην Ειδική Γραμματεία και στον Ειδικό Γραμματέα κ. Χρυσάκη, που έφτασαν στην περιοχή και έφεραν θεσμικά την υπόθεση στο φως. Από εκεί και πέρα, όμως, χρειαζόταν ένας Αστυνομικός που δεν θα την αντιμετώπιζε ως ακόμη έναν φάκελο. Και αυτός ήταν ο συντοπίτης μας, με καταγωγή από το Νεόκαστρο Ημαθίας, Γιώργος Τρούπκος.

Με γνώση, μεθοδικότητα και επιμονή, μελέτησε, αναζήτησε, διασταύρωσε(όπως διασταύρωσα κι εγώ για να γράψω γι΄αυτόν) και κυρίως δεν γύρισε το βλέμμα. Δεν αρκέστηκε στο «έτσι γινόταν μέχρι σήμερα», ούτε καλλιέργησε τις δημόσιες σχέσεις του, αλλά παρέμεινε προσηλωμένος στη Νομιμότητα και στη Δικαιοσύνη, αποδεικνύοντας πόσο διαφορετική μπορεί να γίνει η έκβαση μιας υπόθεσης όταν ο άνθρωπος που καλείται να εφαρμόσει τον νόμο διαθέτει γνώση, κρίση και πάνω από όλα, Συνείδηση της Ευθύνης του.

Σήμερα, πίσω από έγγραφα, ελέγχους και αμέτρητες ώρες δουλειάς, υπάρχουν 68 ζωές των οποίων η ιστορία άλλαξε. Και όταν κάποτε γραφτεί ολόκληρη αυτή η ιστορία, το όνομα του Γιώργου Τρούπκου θα έχει δικαιωματικά τη θέση του μέσα της.

Η Τροχαία Βέροιας είναι τυχερή που τον υποδέχεται. Το Α.Τ. Αλεξάνδρειας γνωρίζει πλέον πολύ καλά τι σημαίνει η απώλειά του και τι χάνει όταν τον αποχαιρετά.

Καλή αρχή στα νέα σας καθήκοντα! Και ίσως, μελλοντικά να παραμείνετε «υπεύθυνος» και για κάτι ακόμη: για κάθε καλό που θα γίνει από εδώ και πέρα στον Δήμο Αλεξάνδρειας για την ευζωία και την προστασία των ζώων. Γιατί η δουλειά που έγινε δεν τελειώνει με την αποχώρησή σας. Αφήνει πίσω της μια παρακαταθήκη, μια νέα υποχρέωση για όλους ανεξαιρέτως και, κυρίως, 68 ζωές που αξίζουν να έχουν ένα καλύτερο αύριο και γι΄αυτούς όλους τους λόγους σας οφείλουμε ένα μεγάλο Ευχαριστώ, ως πολίτες αυτού του τόπου.

Ακριβώς επειδή κάποιος μπορεί να πει «μα αυτό δεν είναι παραπολιτικό», γι’ αυτό είναι: Η πολιτική κρύβεται και στις πράξεις εκείνων που, όταν έρχεται η ώρα της ευθύνης, επιλέγουν να κάνουν τη δουλειά τους με συνέπεια, ακόμη κι αν αυτή η επιλογή έχει κόστος.Και όταν μια υπηρεσιακή πράξη επηρεάζει ψυχές, έναν Δήμο, δημόσιο χρήμα και τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται η νομιμότητα, τότε δεν είναι υπηρεσιακή υπόθεση. Είναι πολιτική πράξη. Γι’ αυτό και χωράει στα «Παραπολιτικά Σφηνάκια».

Θα κλείσω τα σημερινά Σφηνάκια με μια δήλωση της δημοσιογράφου Σίας Κοσιώνη: Ακούει ο κόσμος για το “θαύμα της ανάπτυξης”, το “θαύμα των υπερπλεονασμάτων” και ο ίδιος μόνο θαύμα δεν περνάει...μέτρα για την ακρίβεια δεν είδα. Δίνεις παραπάνω χρήματα στον κόσμο, αν είναι ακριβότερο το σούπερ μάρκετ και ακριβότερα τα ενοίκια, αυτά τα χρήματα πολύ απλά θα πάνε εκεί. Ο κόσμος θέλει φθηνότερο σούπερ μάρκετ και φθηνότερα ενοίκια. Έτσι ώστε αυτά τα χρήματα να αποτελέσουν μια ανάσα. Δεν θέλει χαρτζιλίκι, θέλει ένα μόνιμο και διατηρήσιμο εισόδημα¨.

Τα «Παραπολιτικά Σφηνάκια» τελείωσαν για σήμερα. Μικρές δόσεις πολιτικής, αυτοδιοίκησης και παρασκηνίου, χωρίς πολύ νερό και, κυρίως, χωρίς... πολιτικό πάγο.

Ραντεβού την επόμενη Τετάρτη, να προσέχετε τους εαυτούς σας γιατί κανείς δεν θα το κάνει για σας.

Η Βάνα Κόκκου μας συστήνει την εταιρεία χειροποίητων κοσμημάτων ¨SUSURUS¨! Συνέντευξη στην κ. Έφη Στεφ. Καραγιάννη

Βάνα Κόκκου - ιδιοκτήτρια της εταιρείας χειροποίητων κοσμημάτων SUSUSRUS με έδρα τη Θεσσαλονίκη

1. Πως προέκυψε η ενασχόληση με τον υπέροχο κόσμο του χειροποίητου κοσμήματος;
Ποια η αιτία και η αφορμή για την έναρξη του επιχειρηματικού σου εγχειρήματος, της ίδρυσης δηλαδή της δικής σου επιχείρησης;

Είμαι η Βάνα Κόκκου και μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου η γιαγιά μου ήταν μια από τις καλύτερες μοδίστρες της εποχής της. Εκτός από το ότι έμαθα κάποια βασικά πράγματα για το ράψιμο δίπλα της ξέραμε πως ό,τι μας άρεσε από ρούχο μπορούσαμε να το έχoυμε απλά και μóvo ζητώντας το. Αργότερα στην εφηβεία και σαν νέα κοπέλα, θέλοντας να συνδυάζω τα ρούχα μου με αξεσουάρ όπως εγώ τα ήθελα, άρχισα να ψάχνω καταστήματα στη Θεσσαλονίκη - και τότε δεν υπήρχαν τα καταστήματα υλικών που υπάρχουν σήμερα - vα βρω υλικά και να κάνω τα δικά μου κοσμήματα(πολλές φορές εμπνευσμένη από μεγάλες σαπουνόπερες της εποχής). Πάντα κάθε μου βόλτα στο κέντρο της πόλης ήταν συνδυασμένη και με κάποιο νέο αξεσουάρ!
Το κάρμα νομίζω με οδήγησε στην πρώτη μου εργασία, τελειώνοντας το Λύκειο, σε ένα μικρό εργαστήριο της πόλης όπου έμαθα κάποιες βασικές δεξιότητες επάνω στα κοσμήματα και ακολουθεί η πρόσληψή μου σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες εισαγωγής μαργαριταριών η οποία αργότερα επεκτείνεται και στον χώρο της συσκευασίας για το κόσμημα. Βρίσκομαι με αυτόν τον τρόπο στον χώρο του κοσμήματος για περίπου 20 χpóvια! Αποφασίζω να κάνω ένα, μεγάλο τελικά, διάλλειμμα ώστε να ασχοληθώ με τα δύο μου αγόρια και όταν μεγάλωσαν και αυτά άρχισα δειλά δειλά να ασχολούμαι πάλι με την μεγάλη μou αγάπη, το χειροποίητο κόσμημα.

2.Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε ως επιχειρηματίας και γυναίκα στο χώρο, πως τις ξεπεράσατε, και πως καταφέρατε να σταθείτε επάξια μέχρι σήμερα αναλαμβάνοντας το επιχειρηματικό ρίσκο;

Οι δυσκολίες ήταν πολλές. Σαν μόνη μαμά και μάλιστα δύo αγoριώv έπρεπε vα καταφέρω να μοιράζω τον χρόνο ανάμεσα στο μαγείρεμα, στις προπονήσεις τους και τις δραστηριότητές τους, στις υπόλοιπες δουλειές του σπιτιού και στην επιχείρησή μου. Δεν μπορούσα να φύγω εκτός πόλης για ίσως κάποιους επιπλέον δειγματισμούς. Δεν είχα ούτε την οικονομική δυνατότητα, ούτε τρόπο να αφήσω τα παιδιά για να λάβω μέρος σε κάποιες εκθέσεις. Με σχεδόν μηδενικό προσωπικό κεφάλαιο ήταν αδύνατο να μπορέσω να κάνω μεγάλες επενδύσεις. Με τον καιρό όμως μαθαίνεις να βάζεις προτεραιότητες. Ευτυχώς και τα αγόρια ήταν αρκετά μεγάλα ώστε να μην εξαρτώνται τόσο πολύ από εμένα, με στήριξαν πολύ ηθικά και ψυχολογικά και έτσι σιγά σιγά κατάφερα να ασχοληθώ πραγματικά με το όνειρό μoυ.

3.Το όνομα της εταιρίας σας παραπέμπει σε κάτι ιδιαίτερο και από που προήλθε?

Όταν βρέθηκα με τον γραφίστα για να βρούμε όνομα του είχα ζητήσει να είναι κάτι που θα θuμíζει την Ελλάδα, το φως της, τα καλοκαίρια της... Ανάμεσα λοιπόν στις προτάσεις που είχε ήταν και το susurus (σούσουρο) και έτσι αποφασíσαμε πως θα κάνουμε ¨ντόρο¨! Άλλωστε είναι μια λέξη-brand πραγματικά μοναδική αυτή τη στιγμή, όπως είναι και η κάθε γυναίκα στην οποία απευθύνομαι!

4.Θεωρείται ότι τα κοσμήματα που σχεδιάζετε έχουν μια ιδιαίτερη αισθητική που πηγάζει από μια προσωπική πηγή έμπνευσης;

Βεβαιότατα, Nαι! Aν και γεννημένη σε μία χώρα με πάρα πολύ χιόνι την Ελβετíα το οποίο το λατρεύω, λατρεύω το ίδιο και την Ελλάδα, τον ήλιο της , τα καλοκαίρια της, την θάλασσά της! Θέλω και προσπαθώ όλο αυτό το φως και η αίσθηση του ελληνικού καλοκαιριού να βγαίνει και στις δημιουργίες μου. Το οποίο νομίζω το καταφέρνω αρκετά αν κρίνω από τα πολλά σχόλια που λαμβάνω. Και φυσικά πάντα με σήμα κατατεθέν το Ελληνικό ματάκι - Greek mataki.

5.Πιστεύετε ότι στα κοσμήματα που φορά κάθε γυναίκα καθρεπτίζεται ο εσωτερικός κόσμος της, τα συναισθήματα και οι προσωπικές εσωτερικές αξίες της;

Πιστεύω πως κάθε γυναίκα φυσικά και έχει τη δική της μοναδική προσωπικότητα, το δικό της στυλ, τις δικές της αξίες. Τα κοσμήματα μου απευθύνονται στην σύγχρονη και δυναμική γυναίκα, με ισχυρή προσωπικότητα, ανεξάρτητη και πάντα κομψή και διαχρονική, ακολουθεί την μόδα αλλά πάντα με τη δική της πινελιά.

6.Ο κόσμος σας προτιμάει έναντι των τυποποιημένων κοσμημάτων; Η ελληνική αγορά στηρίζει τα χειροποίητα κοσμήματα;

Τα πιο “τυποποιημένα” κοσμήματα πιστεύω πως αφορούν τις πιο μικρές ηλικίες. Τα νέα κορίτσια θέλουν να φορούν ό,τι είναι κάθε φορά στη μόδα. Δεν τους ενδιαφέρει το ιδιαίτερο και το μοναδικό που σου προσφέρει ένα χειροποίητο κόσμημα .Από την άλλη, η γυναίκα που θα πάρει από εμένα ένα κόσμημα ξέρει πως αυτό θα είναι κάτι ιδιαίτερο, πολλές φορές αποκλειστικά σχεδιασμένο για εκείνη και φυσικά όσο το δυνατόν μοναδικό γιατί ο κάθε κωδικός βγαίνει και σε πολύ περιορισμένη διαθεσιμότητα. Ακριβώς για αυτό το λόγο. Τώρα όσο αφορά στο κατα πόσο η Ελληνική αγορά στηρίζει το χειροποίητο κόσμημα, είναι λίγο ιδιαίτερα τα πράγματα. Υπάρχουν, φυσικά, πολλές επιχειρήσεις που αγαπούν και στηρίζουν το χειροποίητο κόσμημα απλά ακόμη δεν του έχουν δώσει την αξία που του αρμόζει. Σε αντίθεση με το εξωτερικό. Ίσως αυτός να είναι και o λóγος που τα έχουν αγαπήσει οι πολλοί επισκέπτες από το εξωτερικό στους ομίλους των ξενοδοχείων με τα οποία συνεργάζομαι εδώ και 5 χρόνια.

7.Πιστεύετε ότι η δουλειά σας είναι τέχνη που οδηγεί στη χαρά της δημιουργίας και όχι μόνο;

Σίγουρα είναι και αυτή μια μορφή τέχνης. Με τον όρο Τέχνη εννοείται η ψυχική δραστηριότητα ή η δημιουργική έκφραση που μέσα στο έργο αποτυπώνει την ψυχική κατάσταση, τα συναισθήματα, τις ιδέες, την αίσθηση του κάθε δημιουργού. Και στην ελληνική γλώσσα, η λέξη τέχνη περιλαμβάνει οποιαδήποτε διαδικασία για την παραγωγή κάποιου προϊόντος άρα είναι τέχνη. Eíναι τέχvη vα παίρνεις ένα , δύο, τρία υλικά, να οραματίζεσαι την τελική μoρφή και να της δίνεις τελικά σάρκα και οστά. Υπάρχουν κοσμήματα που είναι πραγματικά έργα τέχνης.
Προσωπικά νοιώθω μεγάλη ανυπομονησία σε κάθε σεζόν να βρω τι υλικά θα χρησιμοποιήσω, πώς θα τα συνδυάσω μεταξύ τους, ποια θα είναι η τελική μορφή!
Πώς θα σχεδιάσω τα κοσμήματα, τα καπέλα μου ή τις τσάντες...Ξεκινάς να σχεδιάσεις ένα απλό βραχιόλι και σιγά σιγά δημιουργείς ολόκληρη συλλoγή.
Μπορείς να σχεδιάσεις από ένα πολύ απλό κόσμημα για την γυναíkα,τοv άντρα, τo παιδί ως διακοσμητικά χώρου, γούρια, αξεσουάρ.

8.Απευθύνεστε σε κάποιο συγκεκριμένο τύπο γυναίκας όταν σχεδιάζετε μια νέα συλλογή; Η σύγχρονη γυναίκα προσέχει την εικόνα της κατά τη διάρκεια όλης της ημέρας;

Νομίζω πως κομψές γυναίκες υπήρχαν και θα υπάρχουν πάντα. Ίσως η σύγχρονη γυναίκα να προσέχει και να δίνει στον εαυτό της ακόμη περισσότερο την αξία που της αξίζει καθώς κατακλύζεται πλέον από σωρεία πληροφοριών και εικόνων. Έχει γίνει πιο δυναμική, πιο αυτόνομη, πιο καταξιωμένη στον χώρο της, αναγνωρίζει τις ικανότητές της, ασχολείται με τον εαυτό της. Σε κάθε περίπτωση όμως πιστεύω πως βασικός παράγοντας είναι η προσωπικότητα σου και οι αξίες σου. Αν αγαπάς τον εαυτό σου τότε ναι! θα τον προσέχεις μέσα και έξω κάθε στιγμή της ημέρας. οπότε νομίζω πως αυτή είναι η γυναίκα στην οποία απευθύνομαι. Αυτή που αγαπάει τον εαυτό της και θα του προσφέρει κάθε τι όμορφο σε οποιαδήποτε στιγμή.

9.Γυναικεία επιχειρηματικότητα και καθημερινότητα μπορούν να συμβαδίσουν αρμονικά;

Για κάποιες είναι δύσκολο, για κάποιες είναι πιο εύκολo. Για μια μαμά με μικρά παιδιά, ας πούμε, σε σχέση με κάποια γυναίκα που δεν έχει παιδιά ή είναι μεγάλα, σίγουρα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Θεωρώ όμως πως αν έχεις την θέληση, το πείσμα και με καλή οργάνωση όλα μπορούν να γίνουν. Άλλωστε νομίζω πως και η τεχνολογíα πια βoηθάει σε μεγάλo βαθμó.

10.Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια και projects;

Tα σχέδια για το μέλλον....στα άμεσα σχέδιά μου είναι η δημιουργία μιας σειράς bebe-παιδικών κοσμημάτων και αξεσουάρ. Εχει αποδειχθεί πως οι λιλιπούτειοι φίλοι μας είvαι και από τους καλύτερους πελάτες μας! Από εκεί και μετά ο στόχος για την επόμενη χρονιά είναι σίγουρα η αúξηση των συνεργασιών με νέα ξενοδοχεία και γενικά τουριστικές επιχειρήσεις. Περισσότερα σημεία παρουσίασης και σε άλλα νησιά, ώστε περισσότεροι επισκέπτες να απολαμβάνουν την ποιότητα και την ποικιλία των συλλογών μου...Και ο επόμενος στόχος μου είναι συνεργασίες με εταιρείες - Έλληνες του εξωτερικού. Όραμα μου είναι να καταφέρω τα επόμενα χρόνια να φέρουν νέες περισσότερες και πιό δυναμικές συνεργασίες.

11.Ποιές είναι οι τάσεις στο κόσμημα για το χειμώνα 2023 - 2024; Έχετε να παρουσιάσετε κάτι νέο και καινοτόμο στην επόμενη σας συλλογή;

Η μόδα ή οι τάσεις είναι κάτι παροδικό. Τα κοσμήματά μου θέλω να είναι κάτι διαχροvικó. Κάτι που θα μπορείς να το φοράς σχεδόν σε κάθε στιγμή της μέρας, σε κάθε ηλικία. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως δεν ακολουθώ τις τάσεις της εποχής. Έτσι, με υλικά όπως π.χ. τα μαργαριτάρια, ο αιματίτης, οι ημιπολύτιμες πέτρες, τo plexiglass και φυσικά το "μάτι" προσπαθώ με μικρές λεπτομέρειές της κάθε σεζόν, να δημιουργώ μοντέρνα και ταυτόχρονα διαχρονικά κομμάτια.

12.Πως μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει μαζί σας και που μπορεί να σας βρει;

Λίγο πριν τον coνid δημιουργήθηκε ένας πολύ ζεστός χώρος, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και συγκεκριμένα στην πλ. Eμπορίου - Εδέσσης 2 στοv 3 όροφο. Ένας χώρος που έγινε με πολύ αγάπη και προσοχή στις λεπτομέρειες και που λειτουργεί εκτός από το εργαστήριο μου και ως showroom. Μπορείτε να με βρείτε εκεί κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού επικοινωνώντας στο 6974439732

Για όποιον ενδιαφέρεται αλλά δεν μπορεί να με επισκεφτεί, μπορεί:
- να δει μέρος των συλλγών στo site www.susurus.com
- να επικοινωνήσει μαζί μου εíτε τηλεφωνικά,είτε με mail στo Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
- να κάνει εγγραφή στο site της χονδρικής www.susurus.gr

Επιμέλεια άρθρου: Έφη Στεφ. Καραγιάννη 

Συνέντευξη στα πλαίσια του Προγράμματος Mentoring του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Γυναικών Ελλάδος- Σ.Ε.Γ.Ε

Γυναίκα μια λέξη μαγική που όλο τον κόσμο κλείνει αφού αγκαλιάζει μέσα της όλη τη δημιουργία.

«Τα τετραθέμελα του κόσμου τούτου, έγραψε ο Νίκος Καζαντζάκης, ψωμί, κρασί, φωτιά, γυναίκα»

Δεν μου αρέσουν τα αφιερώματα, ούτε οι ημέρες που καθιερώνουν επετείους για να μας θυμίζουν τη σημαντικότητα κάποιων προσώπων ή γεγονότων γενικά...Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας όμως ανήκει σε όλες τις γυναίκες που δίνουν νόημα σ’ αυτή τη λέξη, μέρα σαν την 8 Μαρτίου δεν είναι τόσο ημέρα γιορτής όσο ημέρα περισυλλογής και υπενθύμισης και λίγο παραπάνω ημέρα τιμής στις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης , που χρόνια πριν ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης μαζικά διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, υψηλότερες αμοιβές και λιγότερες ώρες δουλείας.

Μια γιορτή η οποία, ουσιαστικά, αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητά τους έγραψαν ιστορία. Και έγραψαν την Ιστορία αλλιώς.

«Η πρόοδος των δικαιωμάτων των γυναικών είναι ζήτημα δικαιοσύνης, ισότητας, ηθικής και κοινής λογικής», τονίζει σε σημερινό άρθρο του για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας 8 Μαρτίου ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες και κάνει ειδική αναφορά στις γυναίκες που βρίσκονται σε χώρες οι οποίες είναι σε εμπόλεμη κατάσταση, όπως η Αιθιοπία, το Αφγανιστάν και η Ουκρανία, σημειώνοντας ότι «είναι οι πιο ευάλωτες».

Oφείλουμε να τι τιμούμε καθημερινά τις γυναίκες πρώτης γραμμής, εργαζόμενες στην υγεία, πωλήτριες σε σουπερμάρκετ, μητέρες που φροντίζουν τα παιδιά τους ενώ
κάνουν τηλεργασία, γυναίκες που υπέστησαν ενδοοικογενειακή βία, γυναίκες που έχασαν τη δουλειά τους και προσπαθούν μέσα σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο χωρίς ίσες ευκαιρίες.

Η γυναίκα όμως από την αρχή της ύπαρξης της υπήρξε ο παράδεισος κι η κόλαση μαζί, προσωποποιημένη η αμαρτία και η έμπνευση παράλληλα, η πονηριά, η εξυπνάδα και η σοφία, η αγάπη κι ο έρωτας αφού υμνήθηκε μέσω της ποίησης αλλά και αδικήθηκε από την κοινωνία όσο κανείς και σήμερα αποτελεί το πιο αξιοζήλευτο πλάσμα για τη δύναμη, την αντοχή την υπομονή, την επιμονή και τους πολλαπλούς ρόλους που συνδυάζει και παρόλα αυτά τα καταφέρνει να επιβιώνει και να ισορροπεί όντας σαγηνευτική, πολύτιμη, σκληρή, ευαίσθητη, καταξιωμένη, απρόβλεπτη...

Χρόνια πολλά στην εργαζόμενη, στην επιχειρηματία, στη νοικοκυρά, στην αγρότισσα, στη μετανάστρια...στη γυναίκα που είναι μητέρα και πατέρας για τα παιδιά της.

Σε εκείνη που μετατρέπει την ατέλεια σε τελειότητα που ξεχώρισε και διέπρεψε στον επαγγελματικό της στίβο, στην τοπική αυτοδιοίκηση, την πολιτική, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες μητέρες, στις πολύτεκνες αλλά και σε αυτές που είναι μητέρες καρδιάς και σκορπούν αγάπη καθημερινά με απίστευτη ανιδιοτέλεια, που υιοθετούν ένα παιδάκι για να του χαρίσουν αγάπη. Γιατί αυτό είναι η γυναίκα, αγάπη, γι΄ αυτό και μπορεί να σε κάνει τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο του κόσμου.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες που μεγαλώνουν παιδιά με αναπηρία...είναι ηρωίδες...υποκλίνομαι.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες που δουλεύουν και προσπαθούν καθημερινά για την επιβίωση παρόλες τις διακρίσεις και τις δυσκολίες.

Σε εκείνες που νιώθουν έντονα την ανάγκη της προσφοράς, σε εκείνες που είναι ανεξάρτητες, συνεισφέρουν στα οικογενειακά βάρη και τολμούν.

Στις ηρωίδες της διπλανής πόρτας, στις γυναίκες με αναπηρία, που δεν έπαψαν να χαμογελούν και που το αναπηρικό αμαξίδιο δεν τoυς στάθηκε εμπόδιο.

Χρόνια πολλά στις μαχήτριες που αντιμετώπισαν, πάλεψαν, κοίταξαν κατάματα και νίκησαν τον καρκίνο.

Σε εκείνες που δουλεύουν ασταμάτητα για να μη λείψει τίποτα στα παιδιά τους που τους αφιέρωσαν τη ζωή τους κι εγκατέλειψαν τα όνειρά τους.

Σε εκείνες που διέπονται από αξιοπρέπεια και ήθος, που η γοητεία είναι συνώνυμο της προσωπικότητάς τους και σημαία τους η καλοσύνη της ψυχής τους.

Σε εκείνες που σου φτιάχνουν τη μέρα, σε φροντίζουν αλλά ξέρουν να φεύγουν όταν δεν υπάρχει χώρος στη ζωή σου.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες που ερωτεύονται με πάθος, που δίνουν και δίνονται χωρίς όρια αλλά παράλληλα σέβονται τον εαυτό τους αλλά και τον άλλο.

Σε εκείνες που πιστεύουν πως όλα τα μπορούν και προσπαθούν αδιάκοπα και δεν έχουν ανάγκη από χορηγούς αλλά από συνοδοιπόρους.

Σε εκείνες που δε σταμάτησαν να κυνηγούν τα όνειρά τους, σε όσες συμβιβάστηκαν με τη μοναξιά τους για τους δικούς τους λόγους.

Χρόνια πολλά στη μητέρα που μας δίνει ζωή, στη γιαγιά που προσφέρει και σου διδάσκει την ανιδιοτελή αγάπη από τα πρώτα σου βήματα, στην αδερφή που σου στέκεται στα δύσκολα, στη φίλη που μοιράζεσαι τα μυστικά και τα προβλήματα της ζωής, στη σύζυγο που δεν πρέπει να την αφήνεις παντρεμένη αλλά μόνη.

Χρόνια πολλά σε κάθε μαχήτρια της ζωής που αποδεικνύει καθημερινά πως τα δύσκολα φτιάχτηκαν για τις γυναίκες και συνεχίζει να παλεύει για την υγεία, τη ζωή, την εργασία, τα δικαιώματα και την οικογένεια της.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες που βρήκαν το θάρρος να φύγουν από μια τοξική σχέση που τις κακοποιούσε ψυχικά, λεκτικά και σωματικά αλλά και σε αυτές που έχουν ατελείωτη υπομονή και μένουν για τα παιδιά τους και για όσα έχουν φτιάξει σε αυτή τη ζωή.

Αλλά και σε αυτές που, στο όνομα της αγάπης, απαρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Χρόνια πολλά στη γυναίκα που ξέρει ποια είναι και τι ζητάει. Τι αξίζει και τι όχι που είναι σίγουρη για τον εαυτό της, που χρησιμοποιεί το χαμόγελό της για προστασία, που γελά δυνατά κάνοντας όλους να αναρωτιούνται που βρίσκει την όρεξη, που γνωρίζει τα όριά της, που παραμένει ευγενική και αξιοπρεπής ενώ μπορεί να τσακίσει με τις λέξεις της και να αποχωρήσει μεγαλοπρεπώς, που επιλέγει ποιον θα κρατήσει στη ζωή της και δημιουργεί μόνη της τις ευκαιρίες, που γελά και κλαίει στον έρωτα, αγαπά κι αγαπιέται, που πρώτα θα σε κάνει να υποκλιθείς, να την θαυμάσεις κι έπειτα να την αγαπήσεις αφού θέλει κόπο να της μοιάσεις και να την αξίζεις.

Χρόνια πολλά στο πιο περίπλοκο πλάσμα του κόσμου που όσα κι αν ξέρεις για εκείνη, πάντα κάτι θα σου ξεφεύγει και θα μένει να μάθεις!!!

Να μην ξεχνάμε...Γυναίκες στην Ελλάδα δολοφονήθηκαν από τους συντρόφους τους, άντρες με το προφίλ του καλού παιδιού τις περισσότερες φορές είναι οι θύτες των γυναικοκτονιών που τους ενώνει το μίσος στην ιδέα της ελευθερίας της γυναίκας μακριά τους και η απώλεια της εξουσίας τους πάνω τους.

Γιατί η 8 Μάρτη είναι μνήμη, και για όσες χάθηκαν...

Χρόνια πολλά σε όλες μας λοιπόν...να μάθουμε να μη συμβιβαζόμαστε με τα λίγα ενώ αξίζουμε πολλά αφού η ευτυχία... η χαρά... η προσπάθεια...η καλοσύνη... η εργατικότητα...η αγάπη... η ελπίδα... η επιτυχία... η ομορφιά...η Ειρήνη... είναι λέξεις Γένους Θηλυκού ...

Γυναίκα μια λέξη μαγική που όλο τον κόσμο κλείνει αφού αγκαλιάζει μέσα της όλη τη δημιουργία.

«Τα τετραθέμελα του κόσμου τούτου, έγραψε ο Νίκος Καζαντζάκης, ψωμί, κρασί, φωτιά, γυναίκα»

Δεν μου αρέσουν τα αφιερώματα, ούτε οι ημέρες που καθιερώνουν επετείους για να μας θυμίζουν τη σημαντικότητα κάποιων προσώπων ή γεγονότων γενικά...Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας όμως ανήκει σε όλες τις γυναίκες που δίνουν νόημα σ’ αυτή τη λέξη, μέρα σαν την 8 Μαρτίου δεν είναι τόσο ημέρα γιορτής όσο ημέρα περισυλλογής και υπενθύμισης και λίγο παραπάνω ημέρα τιμής στις εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας της Νέας Υόρκης , που χρόνια πριν ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης μαζικά διεκδικώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας, υψηλότερες αμοιβές και λιγότερες ώρες δουλείας.

O ΟΗΕ φέτος τιμά την 8η Μαρτίου τις γυναίκες πρώτης γραμμής, εργαζόμενες στην υγεία, πωλήτριες σε σουπερμάρκετ, μητέρες που φροντίζουν τα παιδιά τους ενώ
κάνουν τηλεργασία, γυναίκες που υπέστησαν ενδοοικογενειακή βία και γυναίκες που έχασαν τη δουλειά τους.

Η γυναίκα όμως από την αρχή της ύπαρξης της υπήρξε ο παράδεισος κι η κόλαση μαζί, προσωποποιημένη η αμαρτία και η έμπνευση παράλληλα, η πονηριά, η εξυπνάδα και η σοφία, η αγάπη κι ο έρωτας αφού υμνήθηκε μέσω της ποίησης αλλά και αδικήθηκε από την κοινωνία όσο κανείς και σήμερα αποτελεί το πιο αξιοζήλευτο πλάσμα για τη δύναμη, την αντοχή την υπομονή, την επιμονή και τους πολλαπλούς ρόλους που συνδυάζει και παρόλα αυτά τα καταφέρνει να επιβιώνει και να ισορροπεί όντας σαγηνευτική, πολύτιμη, σκληρή, ευαίσθητη, καταξιωμένη, απρόβλεπτη...

Χρόνια πολλά στην εργαζόμενη, στην επιχειρηματία, στη νοικοκυρά, στην αγρότισσα, στη μετανάστρια...στη γυναίκα που είναι μητέρα και πατέρας για τα παιδιά της.

Σε εκείνη που μετατρέπει την ατέλεια σε τελειότητα που ξεχώρισε και διέπρεψε στον επαγγελματικό της στίβο, στην τοπική αυτοδιοίκηση, την πολιτική, τον πολιτισμό και τον αθλητισμό.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες μητέρες, στις πολύτεκνες αλλά και σε αυτές που είναι μητέρες καρδιάς και σκορπούν αγάπη καθημερινά με απίστευτη ανιδιοτέλεια, που υιοθετούν ένα παιδάκι για να του χαρίσουν αγάπη. Γιατί αυτό είναι η γυναίκα, αγάπη, γι΄ αυτό και μπορεί να σε κάνει τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο του κόσμου.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες που μεγαλώνουν παιδιά με αναπηρία...είναι ηρωίδες...υποκλίνομαι.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες που δουλεύουν και προσπαθούν καθημερινά για την επιβίωση παρόλες τις διακρίσεις και τις δυσκολίες.

Σε εκείνες που νιώθουν έντονα την ανάγκη της προσφοράς, σε εκείνες που είναι ανεξάρτητες, συνεισφέρουν στα οικογενειακά βάρη και τολμούν.

Στις ηρωίδες της διπλανής πόρτας, στις γυναίκες με αναπηρία, που δεν έπαψαν να χαμογελούν και που το αναπηρικό αμαξίδιο δεν τoυς στάθηκε εμπόδιο.

Χρόνια πολλά στις μαχήτριες που αντιμετώπισαν, πάλεψαν, κοίταξαν κατάματα και νίκησαν τον καρκίνο.

Σε εκείνες που δουλεύουν ασταμάτητα για να μη λείψει τίποτα στα παιδιά τους που τους αφιέρωσαν τη ζωή τους κι εγκατέλειψαν τα όνειρά τους.

Σε εκείνες που διέπονται από αξιοπρέπεια και ήθος, που η γοητεία είναι συνώνυμο της προσωπικότητάς τους και σημαία τους η καλοσύνη της ψυχής τους.

Σε εκείνες που σου φτιάχνουν τη μέρα, σε φροντίζουν αλλά ξέρουν να φεύγουν όταν δεν υπάρχει χώρος στη ζωή σου.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες που ερωτεύονται με πάθος, που δίνουν και δίνονται χωρίς όρια αλλά παράλληλα σέβονται τον εαυτό τους αλλά και τον άλλο.

Σε εκείνες που πιστεύουν πως όλα τα μπορούν και προσπαθούν αδιάκοπα και δεν έχουν ανάγκη από χορηγούς αλλά από συνοδοιπόρους.

Σε εκείνες που δε σταμάτησαν να κυνηγούν τα όνειρά τους, σε όσες συμβιβάστηκαν με τη μοναξιά τους για τους δικούς τους λόγους.

Χρόνια πολλά στη μητέρα που μας δίνει ζωή, στη γιαγιά που προσφέρει και σου διδάσκει την ανιδιοτελή αγάπη από τα πρώτα σου βήματα, στην αδερφή που σου στέκεται στα δύσκολα, στη φίλη που μοιράζεσαι τα μυστικά και τα προβλήματα της ζωής, στη σύζυγο που δεν πρέπει να την αφήνεις παντρεμένη αλλά μόνη.

Χρόνια πολλά σε κάθε μαχήτρια της ζωής που αποδεικνύει καθημερινά πως τα δύσκολα φτιάχτηκαν για τις γυναίκες και συνεχίζει να παλεύει για την υγεία, τη ζωή, την εργασία, τα δικαιώματα και την οικογένεια της.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες που βρήκαν το θάρρος να φύγουν από μια τοξική σχέση που τις κακοποιούσε ψυχικά, λεκτικά και σωματικά αλλά και σε αυτές που έχουν ατελείωτη υπομονή και μένουν για τα παιδιά τους και για όσα έχουν φτιάξει σε αυτή τη ζωή.

Αλλά και σε αυτές που, στο όνομα της αγάπης, απαρνήθηκαν τον εαυτό τους.

Χρόνια πολλά στη γυναίκα που ξέρει ποια είναι και τι ζητάει. Τι αξίζει και τι όχι που είναι σίγουρη για τον εαυτό της, που χρησιμοποιεί το χαμόγελό της για προστασία, που γελά δυνατά κάνοντας όλους να αναρωτιούνται που βρίσκει την όρεξη, που γνωρίζει τα όριά της, που παραμένει ευγενική και αξιοπρεπής ενώ μπορεί να τσακίσει με τις λέξεις της και να αποχωρήσει μεγαλοπρεπώς, που επιλέγει ποιον θα κρατήσει στη ζωή της και δημιουργεί μόνη της τις ευκαιρίες, που γελά και κλαίει στον έρωτα, αγαπά κι αγαπιέται, που πρώτα θα σε κάνει να υποκλιθείς, να την θαυμάσεις κι έπειτα να την αγαπήσεις αφού θέλει κόπο να της μοιάσεις και να την αξίζεις.

Χρόνια πολλά σε όλες μας λοιπόν...να μάθουμε να μη συμβιβαζόμαστε με τα λίγα ενώ αξίζουμε πολλά αφού η ευτυχία... η χαρά... η προσπάθεια...η καλοσύνη... η εργατικότητα...η αγάπη... η ελπίδα... η επιτυχία... η ομορφιά... είναι λέξεις Γένους Θηλυκού ...

Χρόνια πολλά στο πιο περίπλοκο πλάσμα του κόσμου που όσα κι αν ξέρεις για εκείνη, πάντα κάτι θα σου ξεφεύγει και θα μένει να μάθεις!!!

Η Τεχνική Διαφημιστική Silk & Design, αμιγώς Ελληνική επιχείρηση, δραστηριοποιείται στο χώρο της επικοινωνίας, της διαφήμισης, των εκτυπώσεων και των πολυμέσων από το 1992 με ισχυρή εικόνα και διαχρονική αξία παρέχοντας προϊόντα με υψηλές προδιαγραφές και στρατηγική σκέψη.

Να αναλογιστείς πόσο γενναιόδωρος ήσουν στην αγάπη , τόσο στους ανθρώπους που αγαπάς

H Λίνα Τουπεκτσή είναι μια γυναίκα νέα, εργαζόμενη μαμά, πανέμορφη, σχεδιάστρια, ανήσυχη, απαιτητική και κυρίως δραστήρια και ταλαντούχα που έχει την