Η 3η του Σεπτέμβρη είναι πολλά περισσότερα από μια επέτειος. Είναι ένα κομμάτι της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της χώρας. Και για πολλούς από εμάς, ένα κομμάτι της προσωπικής μας διαδρομής. Θυμάμαι σπίτια, όπου το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν κόμμα. Ήταν η ελπίδα ότι το παιδί θα σπουδάσει, ότι ο πατέρας θα έχει σύνταξη, ότι η μάνα θα μετρήσει κι αυτή σε αυτή τη χώρα. Άνθρωποι που δεν είχαν μιλήσει ποτέ δημόσια, βρήκαν ξαφνικά φωνή.

Αυτό ήταν το 1974. Και το 1974 έγινε 1981 και η ιστορία έγραψε.

Στα περισσότερα από πενήντα χρόνια που πέρασαν, η παράταξη γνώρισε μεγάλες νίκες, δύσκολες στιγμές, αλλαγές και ανατροπές. Το ίδιο συνέβη και με τους ανθρώπους της. Σε διαφορετικές περιόδους, πολλοί κάναμε διαφορετικές πολιτικές επιλογές. Ιδιαίτερα στα χρόνια της μεγάλης κρίσης, όταν βεβαιότητες κατέρρεαν, πολιτικές ταυτότητες δοκιμάζονταν και ολόκληρη η προοδευτική παράταξη αναζητούσε νέο δρόμο.

Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου. Κι εγώ, εκείνα τα χρόνια, βρέθηκα αλλού.

Δεν το κρύβω και δεν το μετονομάζω σήμερα σε λάθος. Ήταν μια επιλογή μιας εποχής που δοκίμασε τους πάντες, και την υλοποίησα με τα ίδια πράγματα μέσα μου που με είχαν φέρει εδώ από την αρχή.

Γιατί υπάρχουν πράγματα που μένουν, όπου κι αν πας.

Οι αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η πίστη στη δημοκρατία και στους θεσμούς. Η ανάγκη για ισχυρή δημόσια παιδεία και υγεία. Η προστασία του αδύναμου. Η δυνατότητα κάθε ανθρώπου να προχωρά στη ζωή του με αξιοπρέπεια. Η πεποίθηση ότι η ανάπτυξη έχει νόημα όταν το αποτέλεσμά της διαχέεται στην κοινωνία.

Αυτές οι αξίες αποτέλεσαν τη μεγάλη προοδευτική μήτρα της Μεταπολίτευσης. Και όποιος πέρασε από αυτή την παράταξη, όποιον δρόμο κι αν ακολούθησε στη συνέχεια, δεν έπαψε ποτέ να τις κουβαλά μαζί του. Σαν προίκα που δεν την επιστρέφεις, ούτε την εκποιείς.

Το ΠΑΣΟΚ πέρασε και το ίδιο από αυτή τη δοκιμασία. Δεν έμεινε ανέπαφο και δεν προσποιείται ότι έμεινε. Έμεινε όμως όρθιο.

Και σήμερα, μετά από όσα δοκιμάστηκαν και όσα κατέρρευσαν γύρω του, είναι η μόνη προοδευτική δύναμη που μπορεί ρεαλιστικά να διεκδικήσει διακυβέρνηση. Όχι επειδή το λέμε εμείς, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλη. Με πρόγραμμα, με θεσμική μνήμη, με ανθρώπους που ξέρουν τι σημαίνει ευθύνη εξουσίας αλλά και αγώνας διαρκείας.

Γι’ αυτό συντάχθηκα ενεργά με το ΠΑΣΟΚ. Χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς να ζητώ να ξεχαστεί τίποτα από τη διαδρομή μου. Όχι για να ξαναζήσω κάτι από το παρελθόν, αλλά για να δουλέψω για κάτι που βρίσκεται μπροστά μας. Για να προσφέρω σε μια υπόθεση συλλογική, που για πολλούς από εμάς ξεκινά από παλιά αλλά δεν περιορίζεται εκεί.

Γιατί η ιστορία από μόνη της δεν αρκεί.

Η χώρα σήμερα αντιμετωπίζει άλλες προκλήσεις. Μισθοί και εισοδήματα που δεν επαρκούν, με την αγοραστική δύναμη από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη. Ανισότητες που βαθαίνουν από γενιά σε γενιά. Νέοι άνθρωποι που έφυγαν και δυσκολεύονται να βρουν λόγο να επιστρέψουν. Περιφέρεια που ερημώνει και βλέπει την υστέρησή της να παγιώνεται. Ένα δημόσιο σύστημα υγείας που δοκιμάζεται καθημερινά. Στέγη που έγινε πολυτέλεια για χιλιάδες οικογένειες. Κλιματική κρίση που δεν είναι θεωρία· είναι καμένο δάσος, χαμένη παραγωγή, πλημμυρισμένο χωράφι. Και μια αίσθηση, όλο και πιο διαδεδομένη, ότι οι θεσμοί δεν προστατεύουν τον απλό άνθρωπο.

Σε αυτά δεν απαντάς με νοσταλγία.

Απαντάς με σχέδιο.

Κρατάμε από το παρελθόν τις αξίες που άντεξαν στον χρόνο και έχουμε το θάρρος να τις μεταφράσουμε στις ανάγκες του σήμερα. Γιατί κάθε εποχή χρειάζεται τη δική της αλλαγή. Και η σημερινή Ελλάδα χρειάζεται ξανά μια μεγάλη προοδευτική αλλαγή - σύγχρονη και ρεαλιστική, με τα πόδια στο έδαφος και με εκείνες τις διαχρονικές αξίες στη βάση της.

Το 1974 αυτή η παράταξη έδωσε φωνή σε ανθρώπους που για χρόνια αισθάνονταν ότι δεν ακούγονται.

Πενήντα και πλέον χρόνια μετά, το αίτημα είναι διαφορετικό. Η υποχρέωση όμως παραμένει ίδια: να ακούσουμε ξανά μια κοινωνία που νιώθει ότι μένει πίσω και να της δώσουμε λόγο να πιστέψει ότι μπορεί να αλλάξει τη ζωή της.

Χρόνια πολλά σε όλες και όλους.

Αντώνης Μαρκούλης

Αναπληρωτής Γραμματέας Τομέα Δικαιοσύνης ΠΑΣΟΚ

Την αποχώρησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ έκανε γνωστή με ανακοίνωσή του ο Αντώνης Μαρκούλης.

Στη δήλωσή του o υποψήφιος βουλευτής στις τελευταίες εθνικές εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει:

"Με τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και τον Αλέξη Τσίπρα συντάχθηκα εμπνεόμενος από την εναλλακτική πρότασή τους για την Ελλάδα. Ευχαριστώ για ακόμη μία φορά τον λαό της Ημαθίας για την εμπιστοσύνη του και τη στήριξή του.

Σήμερα, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, με ευθύνη της ηγετικής ομάδας και κυρίως του προέδρου του, κ. Κασσελάκη, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες και τις αγωνίες της ελληνικής κοινωνίας που υποφέρει και δεν βλέπει διέξοδο. Το κόμμα αδυνατεί να αναδείξει τα οξυμμένα προβλήματα του λαού και να ασκήσει κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική αντιπολίτευση, με δυναμικό και αξιόπιστο περιεχόμενο. Κοντά σε αυτές τις αδυναμίες προστίθεται και η απουσία προοδευτικής ατζέντας και ο ετεροκαθορισμός του κόμματος από τις «πρωτοβουλίες» της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όλα τα παραπάνω συμπυκνώνονται στην ανικανότητα διαμόρφωσης μίας πειστικής εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης που να εκφράζει την κοινωνική πλειοψηφία.

Είναι φανερό πλέον ότι ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία δεν μπορεί να εμπνεύσει τον ελληνικό λαό και να πείσει ότι είναι ο μοχλός για την προοδευτική διέξοδο και εκφραστής της ελπίδας του λαού για αλλαγή. Ο κ. Κασσελάκης αρέσκεται σε επικοινωνιακά σόου, που ενδεχομένως να δημιουργούν κάποιες εφήμερες εντυπώσεις, αλλά έχουν μηδενικό αντίκρισμα, καθώς στερούνται πολιτικής ουσίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, αποτελεί κοινή διαπίστωση το γεγονός ότι αντίπαλοι της κυβερνητικής πολιτικής της Δεξιάς σήμερα σε κοινωνικό επίπεδο είναι η «κοινωνική αντιπολίτευση» και σε πολιτικό επίπεδο «ο κανένας»! Είναι υπαρκτός, έτσι, ο κίνδυνος η αντικυβερνητική διάθεση της πλειοψηφίας των λαϊκών στρωμάτων να εκφραστεί τελικά από την Ακροδεξιά εξαιτίας της αδυναμίας των προοδευτικών δυνάμεων να εκδηλώσουν πολιτικά την καταφανή λαϊκή δυσαρέσκεια.

Δεδομένης, λοιπόν, της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία από ένα κόμμα με συγκροτημένη ηγεσία και έτοιμη κυβερνητική λύση σε ένα κόμμα που με ευθύνη της νέας ηγεσίας του παρεκκλίνει από καταστατικές αρχές του και αδυνατεί να έρθει σε επαφή με την κοινωνία και τις ανάγκες της, αποχωρώ από το κόμμα.

Διότι η πολιτική για εμένα δεν είναι επάγγελμα, είναι επαφή με την κοινωνία και μία συνεχής μάχη για ένα καλύτερο μέλλον. Και αυτή τη μάχη θα συνεχίσω να τη δίνω ενεργά με τους όρους που την έδωσα τόσα χρόνια: με σοβαρότητα, με αξιοπιστία και με προοπτική. Για την απόκρουση της αντιλαϊκής, νεοφιλελεύθερης και ανάλγητης πολιτικής της κυβέρνησης της Δεξιάς και για την αναγέννηση του προοδευτικού χώρου που θα εγγυηθεί την προοδευτική διέξοδο με μία ρεαλιστική κυβερνητική πρόταση προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Έχουμε χρέος να αγωνιστούμε, ώστε η επίκληση της αναγκαίας πολιτικής αλλαγής να μην αποτελεί μία «ανεκπλήρωτη ευχή», αλλά να γίνει και πάλι εφικτή, να επανέλθει η ελπίδα και να έρθουν καλύτερες μέρες για όλες και για όλους!

Ο αγώνας συνεχίζεται!".

Η ελληνική κοινωνία βυθίζεται κάθε μέρα που περνάει στον ζόφο των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας από τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων. Με τον ν. 4738/2020, τον πτωχευτικό νόμο Μητσοτάκη, καταργήθηκε ουσιαστικά η προστασία της πρώτης κατοικίας, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να διατηρήσει μέσα στα δύσκολα χρόνια του μνημονίου.

Σε ό,τι μας αφορά, δώσαμε την κρίσιμη μάχη κατά των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) και των fundsστην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου στις 26-01-2023, ασκώντας παρέμβαση υπέρ των δανειοληπτών - οφειλετών. Ο Άρειος Πάγος δικαίωσε κατά πλειοψηφία τους servicers.

Όμως, ο αγώνας δεν τελειώνει εδώ: η προσφυγή μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Στρασβούργο θα δώσει την τελική λύση - δικαίωση για τους δανειολήπτες.
Πέραν αυτών των δικαστικών ενεργειών, ωστόσο, απαιτείται και καθαρή πολιτική λύση στο πρόβλημα των «κόκκινων δανείων». Λύση την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία θα δώσει από την επομένη των εκλογών της 21ης Μαΐου.

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ

Στην αρχή είπαν ότι τα de minimis θα πληρωθούν εντός Φεβρουαρίου. «Μικρός» ο Φεβρουάριος και η υπόσχεση μεταφέρθηκε για αρχές Μαρτίου. Μετά για το τέλος Μαρτίου και στη συνέχεια για την Παρασκευή πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Ακολούθως, φτάσαμε αισίως στη Μεγάλη Τρίτη και Μεγάλη Τετάρτη, ενώ η τελευταία εξέλιξη είναι η πληρωμή τη Μεγάλη Πέμπτη.

Η επιτομή της προχειρότητας και της ασυνέπειας από την κυβέρνηση, για λίγα ευρωπαϊκά «ψίχουλα» προς τους αγρότες μας. Φανταστείτε πόσο πιο πίσω θα πήγαιναν οι πληρωμές, αν οι αγρότες έπαιρναν τα χρήματα που πραγματικά δικαιούνταν.

Μεγάλη Εβδομάδα των παθών του Χριστού, κι ας μην σχολιάσουμε περαιτέρω την κυβερνητική υστέρηση. Η Μεγάλη Εβδομάδα θα περάσει, η Ανάσταση θα έλθει και την Κυριακή του Πάσχα και την Κυριακή 21η Μαΐου, χρόνος που τελειώνει η τετραετία των παθών του ελληνικού λαού.

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Ένα αλαζονικό, εκβιαστικό και τυχοδιωκτικό σχέδιο, με διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, είναι η έσχατη επιλογή του καθεστώτος Μητσοτάκη, με στόχο την παραμονή στην εξουσία, κόντρα στην πραγματική βούληση του ελληνικού λαού.
Ο πρωθυπουργός είναι και θέλει να παραμείνει ο Νο1 παράγοντας αποσταθεροποίησης και ανασφάλειας για τους πολίτες, που παλεύουν να ανταπεξέλθουν εν μέσω ακρίβειας, αβεβαιότητας και διάλυσης του κοινωνικού κράτους.
Στις απολύτως εγωκεντρικές περιπέτειες που επεξεργάζεται ο Μητσοτάκης, ο Αλέξης Τσίπρας αντιπαραβάλλει εκλογική νίκη και σταθερότητα, με κυβέρνηση προοδευτικής συνεργασίας από το πρώτο κιόλας βράδυ των εκλογών.
Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι ψήφος στη σταθερότητα. Το πολιτικό σχέδιο της προοδευτικής προγραμματικής συνεργασίας κερδίζει διαρκώς έδαφος, με σαφές μάλιστα πλειοψηφικό ρεύμα.
Η πολιτική αλλαγή είναι πλέον κοινωνική ανάγκη, για τη Δημοκρατία, την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη!

Αντώνης Μαρκούλης
υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Στις 21 Μαΐου ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και παίρνουμε πίσω τη χώρα μας. Με προοδευτική κυβέρνηση σταθερότητας και κοινωνικής πλειοψηφίας.

Για πραγματική Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Ελευθερία, Ανάπτυξη για όλους.

Με γνώμονα το πρόγραμμα, τις προτάσεις, τη νηφαλιότητα και την αλήθεια, νικάμε στις εκλογές και με τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων σχηματίζουμε κυβέρνηση σταθερότητας, χωρίς εκλογικές περιπέτειες, χωρίς δεύτερες, τρίτες κάλπες και καπρίτσια κακομαθημένων μοναχοφάηδων.

Το πραγματικό «θέλω» του ελληνικού λαού θα εξαχθεί από την πρώτη κάλπη της απλής αναλογικής. Ας το αφουγκραστούμε και ας το αξιοποιήσουμε.

Για ένα αξιοκρατικό κράτος, που θα προσφέρει ασφάλεια στον πολίτη και όχι διάλυση, ανασφάλεια και εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Για μια Ημαθία της ανάπτυξης και της προόδου, κι όχι διαιώνισης και έκρηξης των προβλημάτων.

Στις 21 Μαΐου μιλάει μόνον ο λαός. Βγαίνουμε μπροστά για να τα πάρουμε όλα πίσω!

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Βρήκε νερό (προ ιδιωτικοποίησης) από το Ποτάμι και έβαλε μπρος το «πλυντήριο» ο Μητσοτάκης.Το ερώτημα όμως είναι ένα: όσα πλυντήρια κι αν βάλεις, ξεπλένονται άραγε τα αίματα των Τεμπών;

Στους «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη, ο Μητσοτάκης απέδειξε ότι είναι ο μοιραίος πρωταγωνιστής του κακού ριζικού της χώρας. Κυνικός, φοβικός, αγνώμων, ανασφαλής, επικίνδυνος. Μητσοτάκης πραγματικός.

Μετά από 4 χρόνια εξουσίας, ο Έλληνας πρωθυπουργός μίλησε σαν απλός παρατηρητής. Το χάσμα μεταξύ αλήθειας και ψέματος αγεφύρωτο.

Τα δε χαμηλά ποσοστά θεαματικότητας της εκπομπής (κάτω από 10%), μαρτυρούν ότι δεν κάθισαν να χάσουν τον χρόνο τους στο στημένο επικοινωνιακό του πυροτέχνημα ούτε καν οι φίλοι της Νέας Δημοκρατίας.

Αχτίδα ελπίδας και αισιοδοξίας από τη συνέντευξη, ο προσδιορισμός των εθνικών εκλογών τον Μάιο. Επιτέλους, ξέρουμε τον χρόνο του τέλους του.

«Μες στο σκοτάδι θα‘ρθουν πάλι, μακρινές μαρμαρυγές...»

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

"Μια ακόμη μεγάλη κοροϊδία για τους εργαζόμενους αποδείχθηκε η πολυδιαφημισμένη από την κυβέρνηση Μητσοτάκη αύξηση του κατώτατου μισθού στα 780 ευρώ. Μια απολύτως ψηφοθηρική επιλογή, μακριά όμως από τις απαιτήσεις των εργαζομένων. Μια αύξηση που εξανεμίζεται από την ακρίβεια και τον πληθωρισμό.

Ο κατώτατος μισθός στη χώρα μας είναι ο δεύτερος χαμηλότερος στην Ε.Ε. και υπολείπεται κατά πολύ των τεράστιων ασύδοτων αυξήσεων στα βασικά είδη επιβίωσης (ρεύμα, τρόφιμα, πετρέλαιο θέρμανσης κ.λπ.). Η χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών αποφασίζει τις αυξήσεις με βάση τη διασφάλιση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και όχι την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 880 ευρώ, ώστε να υπάρχει κάλυψη του τιμάριθμου, αλλά και μία επιπλέον αύξηση για να ενισχυθεί η αγοραστική δύναμη των πολιτών, γεγονός που θα τονώσει την αγορά και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Τα εγκληματικά λάθη των Τεμπών και η οικονομική λεηλασία των πολιτών δεν ξεπλένονται με τις δημοκοπικές επιλογές της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η δημοσκοπική καθίζηση είναι μόνο η αρχή. Το τέλος τους επιτέλους ήλθε".

Όλοι στους δρόμους! Eπιζήμια για τον τόπο η κυβέρνηση Μητσοτάκη

Μαζικά και δυναμικά πρέπει να συμμετάσχουμε την Πέμπτη 16 Μαρτίου στα συλλαλητήρια για τα Τέμπη. Απεργία και οργή παντού! Οι λαϊκές κινητοποιήσεις δεν μπορεί να κρίνονται παράνομες με άθλιες προβοκάτσιες και κυβερνητικές μεθοδεύσεις. Η γύμνια της κυβέρνησης Μητσοτάκη είναι επιζήμια για τον τόπο.

Από το 2019 ήταν έτοιμο το σύστημα κινητής τηλεφωνίας τρένων GSM-R στους ελληνικούς σιδηρόδρομους. Η παράδοση του έργου ξεκίνησε το 2018 και ολοκληρώθηκε το 2019. Είχε εγκατασταθεί και οι εργαζόμενοι είχαν εκπαιδευτεί, αλλά με την αλλαγή της κυβέρνησης δεν λειτούργησε ποτέ. Αν ήταν ενεργό, ο μηχανοδηγός της τραγικής αμαξοστοιχίας θα είχε άμεση επικοινωνία με σταθμάρχες και μηχανοδηγούς κοντινών τρένων.

Αντί αυτού τι; Μηδενικές επενδύσεις στην εγκληματική τετραετία Μητσοτάκη (με στοιχεία του ΟΟΣΑ), λεονταρισμοί στη Βουλή για την ασφάλεια στα τρένα από τον αρμόδιο υπουργό και οργάνωση φιεστών μία μέρα πριν το δυστύχημα. Όπου, διόλου περίεργο, να μας έλεγαν ότι οι Ιάπωνες ζήτησαν τεχνογνωσία από τον ελληνικό σιδηρόδρομο, όπως νωρίτερα είχε ειπωθεί και για τον ψηφιακό μετασχηματισμό! Το θράσος τους περίσσεψε.

Τα πράγματα είναι απλά. Το δυστύχημα δεν θα είχε συμβεί εάν στον σιδηρόδρομο ίσχυε ό,τι το 2019. Το σύστημα του ΟΣΕ κατέρρευσε και αποδομήθηκε μέσα σε 4 χρόνια, υπό τις ευλογίες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που μετά από 4 χρόνια απραξίας μιλά χωρίς ντροπή για διάχυση ευθύνης.

«Φταίμε όλοι», το δόγμα του αμετανόητου πρωθυπουργού. Με μια υποκριτική συγγνώμη και κροκοδείλια δάκρυα, χωρίς ψήγμα αυτοκριτικής, με παράλληλη στοχοποίηση των συνδικαλιστών, που είχαν από καιρό προειδοποιήσει και μετρούν νεκρούς.

Ευτυχώς, το τέλος του Μητσοτάκη και της παρέας του είναι πιο κοντά από ποτέ. Αγώνας και λίγες μέρες υπομονή ακόμη.

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Οι εργαζόμενοι του ΟΣΕ προειδοποιούσαν ακόμη και με εξώδικα για τον κίνδυνο δυστυχήματος. Κι ο Μητσοτάκης ετοίμαζε επικοινωνιακή φιέστα με φόντο τους σιδηρόδρομους.

Ήταν το χρονικό μιας προαναγγελθείσας τραγωδίας. Που πόνεσεκαι θα πονά. Για τους νέους ανθρώπους που χάθηκαν τόσο άδικα. Που φονεύθηκαν τόσο βάναυσα.

Αυτές τις σκληρές και δύσκολες ώρες, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να ακούσουμε τις σιωπηρές φωνές των νέων μας.

Ο θρήνος των οποίων γίνεται οργή.

Ο μαζικός ξεσηκωμός των παιδιών αυτών σε όλη την Ελλάδα με κεντρικό σύνθημα «Δεν θα ξεχάσουμε», τρομάζει και πρέπει να τρομάζει την κυβέρνηση.

Η απάντηση στη νέα γενιά δεν πρέπει να είναι τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα, αλλά η αλήθεια και η δικαιοσύνη.

Ένα αίτημα που κυριαρχεί και θα νικήσει.

Η επιχειρούμενη προσπάθεια επικοινωνιακής συσκότισης και προστασίας του Μητσοτάκη θα πέσει στο κενό.

Τέσσερα σχεδόν χρόνια συνεχόμενων τραγικών κυβερνητικών λαθών, δεν θα σβηστούν από τη θρασύτατη επιμονή στο ανθρώπινο λάθος ενός σταθμάρχη.

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ