Η αξιολόγηση της αναπτυξιακής προτεραιότητας που δίνεται στην περιφέρεια δεν απαιτεί την ανάλυση εκτενών καταλόγων εξαγγελιών. Στην περίπτωση της Ημαθίας, η πραγματικότητα αποτυπώνεται καθαρά στην πορεία δύο εμβληματικών έργων υποδομής, τα οποία παραμένουν σε εκκρεμότητα εδώ και πολλά χρόνια: του κάθετου άξονα σύνδεσης με την Εγνατία Οδό και του Προαστιακού Σιδηροδρόμου Θεσσαλονίκης - Βέροιας - Έδεσσας.

Ο σχεδιασμός του κάθετου άξονα Εγνατία - Βέροια - Νάουσα - Σκύδρα αποτελεί παρέμβαση πρώτης προτεραιότητας για τη διασύνδεση και την ασφάλεια των μεταφορών στην περιοχή. Το 2023 υπήρξαν επίσημες διαβεβαιώσεις ότι η μελέτη του τμήματος Εγνατία -Πατρίδα θα ολοκληρωνόταν έως τον Ιούνιο εκείνου του έτους. Ωστόσο, μόλις τον Ιανουάριο του 2026 ανακοινώθηκε ο οριστικός προσδιορισμός του σημείου σύνδεσης, για να ακολουθήσουν λίγους μήνες αργότερα δημόσιες επισημάνσεις από την τοπική αυτοδιοίκηση περί εμπαιγμού από τη διοίκηση της Εγνατίας Οδού. Τελικά, τον Απρίλιο του ίδιου έτους, η προθεσμία για την ολοκλήρωση αποκλειστικά της μελέτης (και όχι της κατασκευής) παρατάθηκε εκ νέου έως τα τέλη του 2028.

Η περίπτωση του Προαστιακού Σιδηροδρόμου αναδεικνύει ακόμα εντονότερα ζητήματα έλλειψης επιχειρησιακής συνέπειας, δεδομένου ότι η υποδομή της γραμμής υπάρχει ήδη και απαιτεί μόνο παρεμβάσεις εκσυγχρονισμού, όπως η ηλεκτροκίνηση, η σηματοδότηση και η πυκνότητα των δρομολογίων. Στις αρχές του 2026, κυβερνητικές απαντήσεις στη Βουλή επιβεβαίωναν ότι η ηλεκτροκίνηση στο τμήμα Πλατύ - Έδεσσα προβλεπόταν στο πρόγραμμα «Μεταφορές 2021 - 2027». Παρ' όλα αυτά, κατά την αναθεώρηση του ίδιου προγράμματος τον Φεβρουάριο, το έργο αφαιρέθηκε πλήρως από τον προγραμματισμό, αφήνοντας τη γραμμή Θεσσαλονίκη - Έδεσσα με μόλις τρία ζεύγη δρομολογίων την ημέρα, μια εικόνα που απέχει ουσιωδώς από τις προδιαγραφές ενός σύγχρονου προαστιακού δικτύου.

Τα παραπάνω ζητήματα αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα αν ληφθεί υπόψη το περιβάλλον εντός του οποίου εξελίχθηκαν. Η διαχείριση των δημόσιων πολιτικών κατά την τελευταία επταετία πραγματοποιήθηκε σε συνθήκες μοναδικές για τη μεταπολεμική πορεία της χώρας, με την ταυτόχρονη αξιοποίηση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης, του νέου ΕΣΠΑ και με δυνατότητες δανεισμού υπό ιδιαίτερα ευνοϊκούς όρους. Παρά την ύπαρξη αυτών των ισχυρών ευρωπαϊκών και δημοσιονομικών εργαλείων, ο απολογισμός για τα δύο βασικά αναπτυξιακά έργα της Ημαθίας περιορίζεται σε μελέτες που μετατίθενται διαρκώς στο μέλλον και σε σχεδιασμούς που τελικά ακυρώνονται.

Καθώς ο κύκλος του Ταμείου Ανάκαμψης ολοκληρώνεται, αναδύεται ένα κρίσιμο ερώτημα στρατηγικής φύσης: εφόσον τα έργα αυτά δεν κατέστη δυνατό να υλοποιηθούν εν μέσω της μεγαλύτερης δημοσιονομικής ευελιξίας των τελευταίων ετών, ποιο είναι το ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα υλοποίησής τους σε μια περίοδο με πιο περιορισμένους πόρους;

Η απάντηση δεν θέλει πολλή σκέψη. Αν η Νέα Δημοκρατία κερδίσει ξανά, η Ημαθία θα συνεχίσει να χάνει.

Και τώρα, λίγο πριν από τις εκλογές, εμφανίζονται κυβερνητικά στελέχη να βαυκαλίζονται ότι θα «πιέσουν», ότι θα τα «δρομολογήσουν» στην τρίτη τετραετία. Όσα δεν έκαναν σε δύο θητείες, με τις ευνοϊκότερες συνθήκες που γνώρισε ποτέ ο τόπος, υπόσχονται να τα κάνουν σε μια τρίτη. Αυτή είναι η «αξιοπιστία» τους.

Η πραγματική ανάπτυξη προϋποθέτει περιφερειακή ισορροπία, κοινωνική συνοχή και θεσμική συνέπεια. Η αντιμετώπιση των χρόνιων ελλειμμάτων στις υποδομές της περιφέρειας απαιτεί μια κυβέρνηση με διαφορετικές προτεραιότητες και ορθή ιεράρχηση, ώστε τα στρατηγικά έργα που σχεδιάστηκαν στις αρχές του αιώνα να μην παραμένουν επί δεκαετίες στα συρτάρια, αλλά να μετατρέπονται σε πράξη.

Αντώνης Μαρκούλης

Αν. Γραμματέας Τομέα Δικαιοσύνης ΠΑΣΟΚ

Διάβασα χθες, μετά τη δική μου ανάρτηση για την περιφερειακή ανισότητα, την τοποθέτηση του Υφυπουργού Ανάπτυξης και βουλευτή Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας, κ. Λάζαρου Τσαβδαρίδη. Τη διάβασα με προσοχή. Δεν ξέρω αν ένιωσε την ανάγκη να απαντήσει ή αν ήταν ήδη στον σχεδιασμό του. Δεν έχει και μεγάλη σημασία. Σημασία έχει τι γράφει.

Παρουσιάζει σε έξι σημεία την κυβερνητική ατζέντα για την Ημαθία, και όποιος θέλει μπορεί να τη διαβάσει ολόκληρη.

Τα έξι αυτά σημεία έχουν ένα κοινό: κανένα δεν έχει υλοποιηθεί.

Και αυτό δεν το λέω εγώ. Το λέει η ίδια η ανάρτηση του κυβερνητικού Υφυπουργού και βουλευτή, στον όγδοο πια χρόνο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.

Ας τα πάρουμε με τη σειρά:

- Για τη χρηματοδότηση του έργου στην Κουλούρα, μας ενημερώνει ότι απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης και ότι «βρίσκεται σε πολύ καλό δρόμο». Βγήκε από τη χρηματοδότηση, αλλά είναι σε καλό δρόμο.

- Για τον εκσυγχρονισμό του Χιονοδρομικού Κέντρου Σελίου, «προχωρά με σταθερά βήματα» η ωρίμανση της ωρίμανσης. Της χρηματοδότησης, όχι της κατασκευής. Πότε θα δούμε έργο, κανείς δεν ξέρει.

- Για το οδικό δίκτυο, «πιέζουμε» για την ταχύτερη δυνατή υλοποίηση. Πιέζουν, στον όγδοο χρόνο. Ζήσε Μάη μου...

- Για τους αγρότες, «δρομολογείται η επικείμενη καταβολή» αποζημιώσεων. Κάποια στιγμή, στο μέλλον. Δρομολογείται.

- Για τις κοινωνικές και δημόσιες υποδομές, «έθεσα το κρίσιμο θέμα» της κατασκευής. Το έθεσε τώρα. Πότε θα γίνει; Αν θα γίνει;

- Για τα μεγάλα αρδευτικά έργα, βρίσκονται «στο μικροσκόπιο». Χρειάστηκαν επτά χρόνια για να φτάσουν ως εκεί.

Τι μας λέει λοιπόν ο κ. Τσαβδαρίδης, και μαζί του η Νέα Δημοκρατία; Ότι επτά χρόνια μετά, και τα έξι σημεία που παρουσιάζονται διά στόματος του Υφυπουργού Ανάπτυξης και κυβερνητικού βουλευτή είναι υποσχέσεις για τα επόμενα χρόνια.

«Ψηφίστε μας για να κάνουμε τα επόμενα 4 χρόνια αυτά που δεν κάναμε σε 8».

Αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν ωραιοποιείται.

Η χώρα - και μαζί και η Ημαθία - χρειάζεται πολιτική αλλαγή.

Χρειάζεται άλλες προτεραιότητες.

Και πάνω απ' όλα χρειάζεται σοβαρότητα, ειλικρίνεια και πολιτική που στέκεται δίπλα στα πραγματικά προβλήματα του κόσμου.

Φτάνει πια!

Επτά χρόνια διακυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας.

Επτά χρόνια με πρωτοφανείς ευρωπαϊκούς πόρους και χρηματοδοτικά εργαλεία στη διάθεση της χώρας.

Ήταν μια μεγάλη ευκαιρία να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο. Να απλωθεί η ανάπτυξη. Να δημιουργηθεί πλούτος σε ολόκληρη τη χώρα.

Χάθηκε.

Ο πλούτος που παράχθηκε κατέληξε σε λίγους. Και δίπλα στην κοινωνική ανισότητα μεγάλωσε μια δεύτερη, εξίσου επικίνδυνη: η γεωγραφική.

Η Ελλάδα αναπτύσσεται με όλο και μεγαλύτερες αποκλίσεις. Η Αττική συγκεντρώνει σχεδόν το μισό ΑΕΠ της χώρας.

Την ίδια ώρα, μεγάλες περιοχές της περιφέρειας χάνουν πληθυσμό, επενδύσεις και      παραγωγικό βάρος.

Η Κεντρική Μακεδονία είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Η δεύτερη μεγαλύτερη Περιφέρεια της χώρας σε πληθυσμό βρίσκεται μόλις στην 7η θέση στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ. 18.542 ευρώ, όταν ο μέσος όρος της χώρας είναι 22.816 ευρώ.

Στην Ημαθία το ζούμε κάθε μέρα. Ένας τόπος που παράγει και εξάγει βλέπει τα παιδιά του να φεύγουν και τον παραγωγό να παλεύει μόνος με το κόστος.

Και κάθε χρόνο, λίγο λιγότερο κράτος δίπλα του.

Αυτό δεν είναι ισόρροπη ανάπτυξη. Είναι ένα πρόβλημα κοινωνικό, δημογραφικό και τελικά εθνικό.

Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι μια χώρα της Αττικής και λίγων ισχυρών τουριστικών θυλάκων.

Χρειάζεται παραγωγή και επενδύσεις στην περιφέρεια. Ισχυρή Αυτοδιοίκηση. Αποκέντρωση πόρων και αποφάσεων.

Δημόσιες υπηρεσίες που μένουν κοντά στον πολίτη.

Κίνητρα για να μπορούν οι νέοι να ζουν, να εργάζονται και να δημιουργούν στον τόπο τους.

Αυτή είναι η ουσία της περιφερειακής ανασυγκρότησης που έχει θέσει το ΠΑΣΟΚ: η κοινωνική δικαιοσύνη να αποκτήσει και γεωγραφική διάσταση.

Γιατί η ανάπτυξη δεν είναι πραγματική όταν αφορά λίγους.

Και δεν είναι εθνική όταν αφορά μόνο λίγους τόπους.

Αντώνης Μαρκούλης

Αναπληρωτής Γραμματέας Τομέα Δικαιοσύνης ΠΑΣΟΚ

Η 3η του Σεπτέμβρη είναι πολλά περισσότερα από μια επέτειος. Είναι ένα κομμάτι της πολιτικής και κοινωνικής ιστορίας της χώρας. Και για πολλούς από εμάς, ένα κομμάτι της προσωπικής μας διαδρομής. Θυμάμαι σπίτια, όπου το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν κόμμα. Ήταν η ελπίδα ότι το παιδί θα σπουδάσει, ότι ο πατέρας θα έχει σύνταξη, ότι η μάνα θα μετρήσει κι αυτή σε αυτή τη χώρα. Άνθρωποι που δεν είχαν μιλήσει ποτέ δημόσια, βρήκαν ξαφνικά φωνή.

Αυτό ήταν το 1974. Και το 1974 έγινε 1981 και η ιστορία έγραψε.

Στα περισσότερα από πενήντα χρόνια που πέρασαν, η παράταξη γνώρισε μεγάλες νίκες, δύσκολες στιγμές, αλλαγές και ανατροπές. Το ίδιο συνέβη και με τους ανθρώπους της. Σε διαφορετικές περιόδους, πολλοί κάναμε διαφορετικές πολιτικές επιλογές. Ιδιαίτερα στα χρόνια της μεγάλης κρίσης, όταν βεβαιότητες κατέρρεαν, πολιτικές ταυτότητες δοκιμάζονταν και ολόκληρη η προοδευτική παράταξη αναζητούσε νέο δρόμο.

Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου. Κι εγώ, εκείνα τα χρόνια, βρέθηκα αλλού.

Δεν το κρύβω και δεν το μετονομάζω σήμερα σε λάθος. Ήταν μια επιλογή μιας εποχής που δοκίμασε τους πάντες, και την υλοποίησα με τα ίδια πράγματα μέσα μου που με είχαν φέρει εδώ από την αρχή.

Γιατί υπάρχουν πράγματα που μένουν, όπου κι αν πας.

Οι αξίες της κοινωνικής δικαιοσύνης. Η πίστη στη δημοκρατία και στους θεσμούς. Η ανάγκη για ισχυρή δημόσια παιδεία και υγεία. Η προστασία του αδύναμου. Η δυνατότητα κάθε ανθρώπου να προχωρά στη ζωή του με αξιοπρέπεια. Η πεποίθηση ότι η ανάπτυξη έχει νόημα όταν το αποτέλεσμά της διαχέεται στην κοινωνία.

Αυτές οι αξίες αποτέλεσαν τη μεγάλη προοδευτική μήτρα της Μεταπολίτευσης. Και όποιος πέρασε από αυτή την παράταξη, όποιον δρόμο κι αν ακολούθησε στη συνέχεια, δεν έπαψε ποτέ να τις κουβαλά μαζί του. Σαν προίκα που δεν την επιστρέφεις, ούτε την εκποιείς.

Το ΠΑΣΟΚ πέρασε και το ίδιο από αυτή τη δοκιμασία. Δεν έμεινε ανέπαφο και δεν προσποιείται ότι έμεινε. Έμεινε όμως όρθιο.

Και σήμερα, μετά από όσα δοκιμάστηκαν και όσα κατέρρευσαν γύρω του, είναι η μόνη προοδευτική δύναμη που μπορεί ρεαλιστικά να διεκδικήσει διακυβέρνηση. Όχι επειδή το λέμε εμείς, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλη. Με πρόγραμμα, με θεσμική μνήμη, με ανθρώπους που ξέρουν τι σημαίνει ευθύνη εξουσίας αλλά και αγώνας διαρκείας.

Γι’ αυτό συντάχθηκα ενεργά με το ΠΑΣΟΚ. Χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς να ζητώ να ξεχαστεί τίποτα από τη διαδρομή μου. Όχι για να ξαναζήσω κάτι από το παρελθόν, αλλά για να δουλέψω για κάτι που βρίσκεται μπροστά μας. Για να προσφέρω σε μια υπόθεση συλλογική, που για πολλούς από εμάς ξεκινά από παλιά αλλά δεν περιορίζεται εκεί.

Γιατί η ιστορία από μόνη της δεν αρκεί.

Η χώρα σήμερα αντιμετωπίζει άλλες προκλήσεις. Μισθοί και εισοδήματα που δεν επαρκούν, με την αγοραστική δύναμη από τις χαμηλότερες στην Ευρώπη. Ανισότητες που βαθαίνουν από γενιά σε γενιά. Νέοι άνθρωποι που έφυγαν και δυσκολεύονται να βρουν λόγο να επιστρέψουν. Περιφέρεια που ερημώνει και βλέπει την υστέρησή της να παγιώνεται. Ένα δημόσιο σύστημα υγείας που δοκιμάζεται καθημερινά. Στέγη που έγινε πολυτέλεια για χιλιάδες οικογένειες. Κλιματική κρίση που δεν είναι θεωρία· είναι καμένο δάσος, χαμένη παραγωγή, πλημμυρισμένο χωράφι. Και μια αίσθηση, όλο και πιο διαδεδομένη, ότι οι θεσμοί δεν προστατεύουν τον απλό άνθρωπο.

Σε αυτά δεν απαντάς με νοσταλγία.

Απαντάς με σχέδιο.

Κρατάμε από το παρελθόν τις αξίες που άντεξαν στον χρόνο και έχουμε το θάρρος να τις μεταφράσουμε στις ανάγκες του σήμερα. Γιατί κάθε εποχή χρειάζεται τη δική της αλλαγή. Και η σημερινή Ελλάδα χρειάζεται ξανά μια μεγάλη προοδευτική αλλαγή - σύγχρονη και ρεαλιστική, με τα πόδια στο έδαφος και με εκείνες τις διαχρονικές αξίες στη βάση της.

Το 1974 αυτή η παράταξη έδωσε φωνή σε ανθρώπους που για χρόνια αισθάνονταν ότι δεν ακούγονται.

Πενήντα και πλέον χρόνια μετά, το αίτημα είναι διαφορετικό. Η υποχρέωση όμως παραμένει ίδια: να ακούσουμε ξανά μια κοινωνία που νιώθει ότι μένει πίσω και να της δώσουμε λόγο να πιστέψει ότι μπορεί να αλλάξει τη ζωή της.

Χρόνια πολλά σε όλες και όλους.

Αντώνης Μαρκούλης

Αναπληρωτής Γραμματέας Τομέα Δικαιοσύνης ΠΑΣΟΚ

Την αποχώρησή του από τον ΣΥΡΙΖΑ έκανε γνωστή με ανακοίνωσή του ο Αντώνης Μαρκούλης.

Στη δήλωσή του o υποψήφιος βουλευτής στις τελευταίες εθνικές εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει:

"Με τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και τον Αλέξη Τσίπρα συντάχθηκα εμπνεόμενος από την εναλλακτική πρότασή τους για την Ελλάδα. Ευχαριστώ για ακόμη μία φορά τον λαό της Ημαθίας για την εμπιστοσύνη του και τη στήριξή του.

Σήμερα, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, με ευθύνη της ηγετικής ομάδας και κυρίως του προέδρου του, κ. Κασσελάκη, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες και τις αγωνίες της ελληνικής κοινωνίας που υποφέρει και δεν βλέπει διέξοδο. Το κόμμα αδυνατεί να αναδείξει τα οξυμμένα προβλήματα του λαού και να ασκήσει κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική αντιπολίτευση, με δυναμικό και αξιόπιστο περιεχόμενο. Κοντά σε αυτές τις αδυναμίες προστίθεται και η απουσία προοδευτικής ατζέντας και ο ετεροκαθορισμός του κόμματος από τις «πρωτοβουλίες» της Κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όλα τα παραπάνω συμπυκνώνονται στην ανικανότητα διαμόρφωσης μίας πειστικής εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης που να εκφράζει την κοινωνική πλειοψηφία.

Είναι φανερό πλέον ότι ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία δεν μπορεί να εμπνεύσει τον ελληνικό λαό και να πείσει ότι είναι ο μοχλός για την προοδευτική διέξοδο και εκφραστής της ελπίδας του λαού για αλλαγή. Ο κ. Κασσελάκης αρέσκεται σε επικοινωνιακά σόου, που ενδεχομένως να δημιουργούν κάποιες εφήμερες εντυπώσεις, αλλά έχουν μηδενικό αντίκρισμα, καθώς στερούνται πολιτικής ουσίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες, αποτελεί κοινή διαπίστωση το γεγονός ότι αντίπαλοι της κυβερνητικής πολιτικής της Δεξιάς σήμερα σε κοινωνικό επίπεδο είναι η «κοινωνική αντιπολίτευση» και σε πολιτικό επίπεδο «ο κανένας»! Είναι υπαρκτός, έτσι, ο κίνδυνος η αντικυβερνητική διάθεση της πλειοψηφίας των λαϊκών στρωμάτων να εκφραστεί τελικά από την Ακροδεξιά εξαιτίας της αδυναμίας των προοδευτικών δυνάμεων να εκδηλώσουν πολιτικά την καταφανή λαϊκή δυσαρέσκεια.

Δεδομένης, λοιπόν, της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία από ένα κόμμα με συγκροτημένη ηγεσία και έτοιμη κυβερνητική λύση σε ένα κόμμα που με ευθύνη της νέας ηγεσίας του παρεκκλίνει από καταστατικές αρχές του και αδυνατεί να έρθει σε επαφή με την κοινωνία και τις ανάγκες της, αποχωρώ από το κόμμα.

Διότι η πολιτική για εμένα δεν είναι επάγγελμα, είναι επαφή με την κοινωνία και μία συνεχής μάχη για ένα καλύτερο μέλλον. Και αυτή τη μάχη θα συνεχίσω να τη δίνω ενεργά με τους όρους που την έδωσα τόσα χρόνια: με σοβαρότητα, με αξιοπιστία και με προοπτική. Για την απόκρουση της αντιλαϊκής, νεοφιλελεύθερης και ανάλγητης πολιτικής της κυβέρνησης της Δεξιάς και για την αναγέννηση του προοδευτικού χώρου που θα εγγυηθεί την προοδευτική διέξοδο με μία ρεαλιστική κυβερνητική πρόταση προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Έχουμε χρέος να αγωνιστούμε, ώστε η επίκληση της αναγκαίας πολιτικής αλλαγής να μην αποτελεί μία «ανεκπλήρωτη ευχή», αλλά να γίνει και πάλι εφικτή, να επανέλθει η ελπίδα και να έρθουν καλύτερες μέρες για όλες και για όλους!

Ο αγώνας συνεχίζεται!".

Η ελληνική κοινωνία βυθίζεται κάθε μέρα που περνάει στον ζόφο των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας από τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων. Με τον ν. 4738/2020, τον πτωχευτικό νόμο Μητσοτάκη, καταργήθηκε ουσιαστικά η προστασία της πρώτης κατοικίας, την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να διατηρήσει μέσα στα δύσκολα χρόνια του μνημονίου.

Σε ό,τι μας αφορά, δώσαμε την κρίσιμη μάχη κατά των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) και των fundsστην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου στις 26-01-2023, ασκώντας παρέμβαση υπέρ των δανειοληπτών - οφειλετών. Ο Άρειος Πάγος δικαίωσε κατά πλειοψηφία τους servicers.

Όμως, ο αγώνας δεν τελειώνει εδώ: η προσφυγή μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στο Στρασβούργο θα δώσει την τελική λύση - δικαίωση για τους δανειολήπτες.
Πέραν αυτών των δικαστικών ενεργειών, ωστόσο, απαιτείται και καθαρή πολιτική λύση στο πρόβλημα των «κόκκινων δανείων». Λύση την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία θα δώσει από την επομένη των εκλογών της 21ης Μαΐου.

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ

Στην αρχή είπαν ότι τα de minimis θα πληρωθούν εντός Φεβρουαρίου. «Μικρός» ο Φεβρουάριος και η υπόσχεση μεταφέρθηκε για αρχές Μαρτίου. Μετά για το τέλος Μαρτίου και στη συνέχεια για την Παρασκευή πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Ακολούθως, φτάσαμε αισίως στη Μεγάλη Τρίτη και Μεγάλη Τετάρτη, ενώ η τελευταία εξέλιξη είναι η πληρωμή τη Μεγάλη Πέμπτη.

Η επιτομή της προχειρότητας και της ασυνέπειας από την κυβέρνηση, για λίγα ευρωπαϊκά «ψίχουλα» προς τους αγρότες μας. Φανταστείτε πόσο πιο πίσω θα πήγαιναν οι πληρωμές, αν οι αγρότες έπαιρναν τα χρήματα που πραγματικά δικαιούνταν.

Μεγάλη Εβδομάδα των παθών του Χριστού, κι ας μην σχολιάσουμε περαιτέρω την κυβερνητική υστέρηση. Η Μεγάλη Εβδομάδα θα περάσει, η Ανάσταση θα έλθει και την Κυριακή του Πάσχα και την Κυριακή 21η Μαΐου, χρόνος που τελειώνει η τετραετία των παθών του ελληνικού λαού.

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Ένα αλαζονικό, εκβιαστικό και τυχοδιωκτικό σχέδιο, με διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, είναι η έσχατη επιλογή του καθεστώτος Μητσοτάκη, με στόχο την παραμονή στην εξουσία, κόντρα στην πραγματική βούληση του ελληνικού λαού.
Ο πρωθυπουργός είναι και θέλει να παραμείνει ο Νο1 παράγοντας αποσταθεροποίησης και ανασφάλειας για τους πολίτες, που παλεύουν να ανταπεξέλθουν εν μέσω ακρίβειας, αβεβαιότητας και διάλυσης του κοινωνικού κράτους.
Στις απολύτως εγωκεντρικές περιπέτειες που επεξεργάζεται ο Μητσοτάκης, ο Αλέξης Τσίπρας αντιπαραβάλλει εκλογική νίκη και σταθερότητα, με κυβέρνηση προοδευτικής συνεργασίας από το πρώτο κιόλας βράδυ των εκλογών.
Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. είναι ψήφος στη σταθερότητα. Το πολιτικό σχέδιο της προοδευτικής προγραμματικής συνεργασίας κερδίζει διαρκώς έδαφος, με σαφές μάλιστα πλειοψηφικό ρεύμα.
Η πολιτική αλλαγή είναι πλέον κοινωνική ανάγκη, για τη Δημοκρατία, την Αλήθεια και τη Δικαιοσύνη!

Αντώνης Μαρκούλης
υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Στις 21 Μαΐου ψηφίζουμε ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και παίρνουμε πίσω τη χώρα μας. Με προοδευτική κυβέρνηση σταθερότητας και κοινωνικής πλειοψηφίας.

Για πραγματική Δημοκρατία, Δικαιοσύνη, Ελευθερία, Ανάπτυξη για όλους.

Με γνώμονα το πρόγραμμα, τις προτάσεις, τη νηφαλιότητα και την αλήθεια, νικάμε στις εκλογές και με τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων σχηματίζουμε κυβέρνηση σταθερότητας, χωρίς εκλογικές περιπέτειες, χωρίς δεύτερες, τρίτες κάλπες και καπρίτσια κακομαθημένων μοναχοφάηδων.

Το πραγματικό «θέλω» του ελληνικού λαού θα εξαχθεί από την πρώτη κάλπη της απλής αναλογικής. Ας το αφουγκραστούμε και ας το αξιοποιήσουμε.

Για ένα αξιοκρατικό κράτος, που θα προσφέρει ασφάλεια στον πολίτη και όχι διάλυση, ανασφάλεια και εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Για μια Ημαθία της ανάπτυξης και της προόδου, κι όχι διαιώνισης και έκρηξης των προβλημάτων.

Στις 21 Μαΐου μιλάει μόνον ο λαός. Βγαίνουμε μπροστά για να τα πάρουμε όλα πίσω!

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Βρήκε νερό (προ ιδιωτικοποίησης) από το Ποτάμι και έβαλε μπρος το «πλυντήριο» ο Μητσοτάκης.Το ερώτημα όμως είναι ένα: όσα πλυντήρια κι αν βάλεις, ξεπλένονται άραγε τα αίματα των Τεμπών;

Στους «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη, ο Μητσοτάκης απέδειξε ότι είναι ο μοιραίος πρωταγωνιστής του κακού ριζικού της χώρας. Κυνικός, φοβικός, αγνώμων, ανασφαλής, επικίνδυνος. Μητσοτάκης πραγματικός.

Μετά από 4 χρόνια εξουσίας, ο Έλληνας πρωθυπουργός μίλησε σαν απλός παρατηρητής. Το χάσμα μεταξύ αλήθειας και ψέματος αγεφύρωτο.

Τα δε χαμηλά ποσοστά θεαματικότητας της εκπομπής (κάτω από 10%), μαρτυρούν ότι δεν κάθισαν να χάσουν τον χρόνο τους στο στημένο επικοινωνιακό του πυροτέχνημα ούτε καν οι φίλοι της Νέας Δημοκρατίας.

Αχτίδα ελπίδας και αισιοδοξίας από τη συνέντευξη, ο προσδιορισμός των εθνικών εκλογών τον Μάιο. Επιτέλους, ξέρουμε τον χρόνο του τέλους του.

«Μες στο σκοτάδι θα‘ρθουν πάλι, μακρινές μαρμαρυγές...»

Αντώνης Μαρκούλης

υπ. Βουλευτής Ημαθίας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ