Με αφορμή της επικείμενες ευρωεκλογές θέλησα να μεταφέρω σε ένα κείμενο τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου για το "ποια Ευρώπη θέλουμε" αλλά και το πόση Ευρώπη θέλουμε τελικά .

 

Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα το οποίο θα πρέπει να απαντήσει σήμερα το κάθε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης . Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για κάθε ένα Ευρωπαιο πολίτη ξεχωριστά να έχει προσδιορίσει το συγκεκριμένο πρότυπο για την εξέλιξη της Ένωσης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η μελλοντική φυσιογνωμία του συστήματος δηλαδή της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται ξανά στην ημερήσια διάταξη και αποτελεί μέρος έντονων αντιπαραθέσεων μπροστά στις νέες προκλήσεις, τις νέες απειλές και τους νέους κινδύνους που αντιμετωπίζει η Ευρώπη.

 

Ουσιαστικά, υπάρχουν δύο κύρια πρότυπα για τη μελλοντική οργάνωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

 


Το ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ και το ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ

 

Το υπερεθνικό πρότυπο συνεπάγεται τη μεταφορά κυριαρχίας από τα κράτη-μέλη προς το σύστημα της Ένωσης με στόχο τη δημιουργία θεσμών-οργάνων με αυτονομία έναντι των εθνικών κυβερνήσεων στη λήψη των αποφάσεων. Αντίθετα, το διακυβερνητικό πρότυπο επιτρέπει στα κράτη-μέλη που συμμετέχουν να διατηρούν τυπικά, την κυριαρχία, αλλά να συνεργάζονται για τη λήψη αποφάσεων προκειμένου να επιλύσουν κοινά προβλήματα ή να διαχειριστούν κρίσεις και να αντιμετωπίσουν κινδύνους και απειλές.

 

Η οικονομική κρίση, η κρίση της Ευρωζώνης, καθώς και η προσφυγική, μεταναστευτική κρίση είχε αναπόφευκτα σημαντικές συνέπειες στη μορφολογία και τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδιαίτερα στον άξονα της υπερεθνικότητας-διακυβερνητικότητας. Ειδικότερα, η διαχείριση και επίλυση της κρίσης κυρίως στην Ευρωζώνη και ιδιαίτερα η αντιμετώπιση του ελληνικού ζητήματος της υπερχρέωσης και της απειλούμενης χρεοκοπίας έθεσαν ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα των θεσμών της Ένωσης –και ιδιαίτερα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής– να ανταποκριθούν στις προκλήσεις αυτές. Η Γερμανία ειδικότερα είχε σημαντικές επιφυλάξεις αλλά και έλλειψη εμπιστοσύνης ως προς την τεχνοκρατική επάρκεια της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να διαχειριστεί την κρίση.
Είναι σαφές ότι διαφαίνεται το άνοιγμα ενός νέου κύκλου ευρωπαϊκής ενοποίησης, που θα αρχίσει να υλοποιείται μετά τις κρίσιμες Ευρωεκλογές της 9ης Ιούνη. Στη διαδικασία αυτή δεν αποκλείεται ακόμη και η αναθεώρηση των Συνθηκών, όσο δύσκολη κι αν εμφανίζεται η άσκηση αυτή. Επομένως, είναι σημαντικό για την Ελλάδα ως κράτος-μέλος της ΕΕ να έχει μια σαφή άποψη, σχέδιο και στρατηγική για το "ποια ακριβώς Ευρώπη θέλει". Να ξέρει πού θέλει να πάει.

 

 

Έχουμε μπροστά μας τρεις αδιαμφισβήτητες παραδοχές .

 

1.Η χώρα μας είτε θέλουμε, είτε όχι, είτε αρέσει, είτε όχι, ανήκει γεωγραφικά στην Ευρώπη και μάλιστα και το όνομα αυτής είναι από την Ελληνική μυθολογία!

 

2. Η Νέα Δημοκρατία και ο σημερινός Πρόεδρος και Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, είναι με σταθερότητα προσανατολισμένοι στην ολοκλήρωση αυτής.
Η ορθολογική εκτίμηση των ελληνικών συμφερόντων αλλά και η γενικότερη θεώρηση των αξιακών επιλογών που οφείλει να κάνει η χώρα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το επιθυμητό πρότυπο εξέλιξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι αυτό του υπερεθνικού, ομοσπονδιακού συστήματος με καταληκτικό στόχο τη δημοκρατική πολιτική ένωση ως "Ομοσπονδία Εθνικών Κρατών", όπως είχε προταθεί από τον πρώην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Ζακ Ντελόρ.
Η Ελλάδα (μπορεί και πρέπει να) ανήκει στον εσωτερικό πυρήνα του συστήματος της Ένωσης ως ισχυρό, κανονικό κράτος-μέλος.

 

3. Οι όποιες επιφυλάξεις για επιμέρους πολιτικές, ενισχύουν την ανάγκη να σταλούν στο Ευρωκοινοβούλιο πρόσωπα με ιδιαίτερες γνώσεις και αυξημένο κύρος. Στελέχη όπως αυτά που κοσμούν με την παρουσία τους και την διάθεση προσφοράς το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας.

 

Επειδή όμως η πολιτική είναι και "μικρά σημεία" και ανθρώπινες "αδυναμίες" θεωρώ επιβεβλημένο να προσθέσω δίπλα στην επιλογή του ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας και την καλώς νοούμενη "υποχρέωση" ως Ημαθιωτών να δώσουμε έναν από τους τέσσερις σταυρούς στην "δική" μας υποψήφια!

 

 

Στην Μαρία-Ωραιοζήλη Κουτσουπιά!
Η οποία το δικαιούται πέραν της εντοπιότητας και λόγω της πολιτικής και επιστημονικής συγκρότησής της.

 

 

 

Στέλλα Αραμπατζή MD,MSc,PhDc

 

 

Iατρός Βιοπαθολόγος
Συντονίστρια Ιατρικού Επιχειρείν και Ιατρικού Τουρισμού
Γραμματεία Παραγωγικών Φορέων και Επιχειρηματικότητας ΝΔ

Στις 27 Μαρτίου θα εκδικαστεί στο Ανώτατο Δικαστήριο η ένσταση της Στέλλας Αραμπατζή για την 4η βουλευτική έδρα στην Ημαθία.

 

Εάν δικαιωθεί και μεταφερθεί η έδρα  στη Ν.Δ τότε θα την καταλάβει η Στέλλα Αραμπατζή καθώς είχε έρθει 4η στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ και θα τη χάσει η 'Ελληνική Λϋση'.

Τιμώντας την παράδοση, τον τοπικό πολιτισμό μας και την έναρξη του νέου έτους η Στέλλα Αραμπατζή βρέθηκε δίπλα σε Συλλόγους και φορείς αυτό το Σαββατοκύριακο για την Ημαθία μας.

 

 

*Στον ετήσιο χορό του Αθλητικού Πολιτιστικού Συλλόγου Μελίκης ΦΙΛΙΠΠΟΣ
*Στον ετήσιο χορό του Πολιτιστικού Συλλόγου Κλειδιου Ο ΦΙΛΙΠΠΟΣ
*Στην επιτυχημένη μουσικοχορευτικη βλαχικη βραδιά του Συλλόγου Βλάχων Βέροιας
*Στη παραδοσιακή κοπή βασιλόπιτα του Συλλόγου Βλάχων Νάουσας, όπου είμαι μέλος!!
*Στη Βασιλόπιτα του αγαπημένου μου Χορευτικού Συλλόγου "Νταβέλης" Γενίτσαροι και Μπούλες.

 

 

 

 

 

 

Συνάντηση στο Υπουργείο Τουρισμού με τον Γενικό Γραμματέα Τουρισμού κ. Μύρωνα Φλουρή για θέματα της Ημαθίας είχε η Πολιτευτής της ΝΔ κ. Στέλλα Αραμπατζή.

 

Οι κινήσεις της και οι δράσεις της για την τουριστική ανάδειξη και ανάπτυξη της Ημαθίας σε κομβικό τουριστικό προορισμό συνεχίζονται με εντατικούς ρυθμούς συστηματικά με όραμα και προγραμματισμό.

 

 

Δυο μουσικές εκδηλώσεις που σκοπό έχουν να προάγουν τον πολιτισμό, την συμμετοχή αλλά και την ανάδειξη της Νάουσας σχεδιάζει το επόμενο διάστημα η χορωδία του ΚΑΠΗ Νάουσας.

Όπως μας ενημέρωσε η πρόεδρος του Νομικού Προσώπου Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης του Δήμου κα. Στέλλα Αραμπατζή, από την συνάντηση που είχε με το συμβούλιο της χορωδίας πρόεκυψαν η ετήσια συναυλία χορωδίας του ΚΑΠΗ Νάουσας στις 16 Νοεμβρίου στο δημοτικό θέατρο και στις 30 Μαΐου φεστιβάλ ΚΑΠΗ με την συμμετοχή 7 χορωδιών από όλη την Ελλάδα.

   Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» εορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να αποτίσει τον οφειλόμενο φόρο τιμής στους ηλικιωμένους, αλλά και να επισημάνει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τους ηλικιωμένους, το 2000 ζούσαν σε όλο τον πλανήτη 600 εκατομμύρια άνθρωποι ηλικίας άνω των 60 ετών. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2025, ο αριθμός αυτός θα έχει φτάσει το 1,2 δισεκατομμύρια, ενώ το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια.

   Ο όρος ηλικιωμένος αντιπροσωπεύει ανθρώπους άνω των 65 ετών ενώ κατά άλλους άνω των 70 ετών. Σήμερα τα άτομα άνω των 65 ετών αντιπροσωπεύουν πάνω από 1/3 του πληθυσμού των ασθενών της πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Οι υπέργηροι άνω των 85 είναι επίσης μια ταχέως αυξανόμενη ομάδα με διπλάσια αύξηση σε σχέση με αυτή των ανθρώπων άνω των 65 και τετραπλάσια σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό. Αν το 2006 αυτή η κατηγορία αντιπροσώπευε γύρω στο 3,8% του ευρωπαϊκού πληθυσμού, σήμερα έχει φτάσει στο 5% και το 2040 θα έχει υπερδιπλασιαστεί και θα πλησιάσει το 9,5%. Θα γίνουμε λοιπόν μάρτυρες ενός αναπόφευκτου πολλαπλασιασμού των ηλικιωμένων ατόμων με εύθραυστη υγεία και με αυξημένες ανάγκες, ακόμα κι όταν δεν πάσχουν από συγκεκριμένη βαριά ασθένεια.

   Οι άνθρωποι της Τρίτης Ηλικίας, αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της Ελληνικής Κοινωνίας. Παρά το ότι συνηθίζουμε να αναφερόμαστε σε αυτούς με τον όρο: «οι απόμαχοι της ζωής», οι ηλικιωμένοι σήμερα συμβάλλουν αποφασιστικά στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη, αφού στην εποχή μας παίζουν έναν ολοένα σημαντικότερο ρόλο, μέσω του εθελοντικού έργου τους, της μετάδοσης των εμπειριών και των γνώσεών τους, της βοήθειας που δίνουν στα παιδιά τους αναλαμβάνοντας να φροντίζουν τα εγγόνια τους, αλλά και της αυξανόμενης συμμετοχής τους στην αγορά εργασίας.

Η Ελληνική Κοινωνία και η Ελληνική Πολιτεία, έχουν βαθύτατη υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους αυτούς, όχι μόνο για τη συνεχιζόμενη προσφορά τους, αλλά και για λόγους ευαισθησίας απέναντι σε μια ομάδα πολιτών που καθίστανται εκ των πραγμάτων όλο και πιο αδύναμοι. Έχουμε, λοιπόν, όλοι την υποχρέωση να φροντίζουμε για την ασφαλή και αξιοπρεπή διαβίωσή τους.

Σήμερα, τα άτομα της τρίτης ηλικίας, τα «Τιμημένα Γηρατειά», βιώνουν τη χειρότερη εποχή τους.Η σύνταξή τους πολλές φορές δεν τους καλύπτει το μήνα. Δεν υπάρχουν δομές φιλοξενίας για μοναχικούς ηλικιωμένους ή είναι ελάχιστες. Το Πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» είναι σημαντικό, αλλά χρειάζεται ενίσχυση.Η κοινωνική ασφάλιση είναι πενιχρή. Δεν έχουν σωστή Ιατρική, Φαρμακευτική και Νοσοκομειακή Περίθαλψη.

Οι ηλικιωμένοι, οι συνταξιούχοι και γενικά τα άτομα της τρίτης ηλικίας χρειάζονται σεβασμό. Σεβασμό στην προσωπικότητα και την αξιοπρέπειά τους. Δικαιούνται αξιοπρεπείς συντάξεις και σωστή ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη. Δικαιούνται να νοιώθουν ασφάλεια που μόνο το Κράτος μπορεί να τους την παρέχει. Δικαιούνται τα αυτονόητα για κάθε άνθρωπο.

Για να μπορούν χωρίς άγχος να γιορτάζουν αυτήν την μέρα που τους είναι αφιερωμένη.Για να μπορούν με ελπίδα να βλέπουν την επόμενη μέρα. Για να μην νοιώθουν ότι είναι βάρος στα παιδιά τους.

Για να μπορούν να ζουν! Και να χαίρονται τη ζωή!!!

Στέλλα Αραμπατζή

Πρόεδρος Κοινωνικής Προστασίας και Αλληλεγγύης του Δήμου Νάουσας

Alexandriamou.gr
Δημοσιογραφική Ενημερωτική Ηλεκτρονική Εφημερίδα
Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας