Μπορεί το Κλείσιμο ενός Μουσείου να θεωρηθεί Πρόοδος;
Ένα μικρό χωριό στον ημαθιώτικο κάμπο, μερικοί άνθρωποι με μεράκι, αγάπη για τον τόπο τους, σεβασμό στην ιστορία του. Μια δημοτική αρχή με κουλτούρα, δημιουργία, δημοτικοί σύμβουλοι με άποψη και λόγο. Μια ομόφωνη απόφαση δημοτικού συμβουλίου σε μια εποχή με έντονη την πολιτική, κομματική και προσωπική αντιπαράθεση.
Αποτέλεσμα το μικρό αυτό χωριό απέκτησε το δικό του μουσείο πριν από 20 και πλέον χρόνια, σε έναν χώρο που του παραχωρήθηκε προς χρήση και μόνο. Προσέτρεξαν όλοι οι συγχωριανοί να δώσουν ό,τι πολύτιμο είχαν στο σπιτικό τους για να εμπλουτίσουν το δικό τους μουσείο, την ιστορία του τόπου τους και ένοιωθαν υπερηφάνεια όταν το κατώφλι του το περνούσαν προσωπικότητες όπως μητροπολίτες, υπουργοί, επόμενοι πρωθυπουργοί, ξένες αντιπροσωπείες, σύλλογοι από όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό, σχολεία και απανταχού της γης νησιώτες που το καμάρωναν.
Και ξαφνικά, έτσι χωρίς καμιά νόμιμη απόφαση, χωρίς καμιά νόμιμη διαδικασία, αλλά με το γνωστό στυλ αποφασίζομεν και διατάσσομεν, ήλθε το αναμενόμενο, για μένα, ραβασάκι.
¨Δώστε τα κλειδιά¨, ¨θα κάνουμε βρεφονηπιακό¨. Η απάντηση; Ναι, να σας τα δώσουμε. Του Δήμου είναι ο χώρος. Πράγματι κάποτε προοριζόταν για βρεφονηπιακό σταθμό, αλλά δεν γίνεται έτσι.
Χωρίς μια απόφαση, χωρίς μια νόμιμη διαδικασία, χωρίς διάλογο. Σε αυτό το χώρο βρίσκονται αντικείμενα που οι οικογένειες του χωριού κρατούσαν σαν πολύτιμο φυλαχτό και το εμπιστεύτηκαν σε εκείνη τη ρομαντική παρέα των συγχωριανών τους, σε μια κίνηση πολιτών, που δημιούργησε το δικό της μουσείο. Ιερή υποχρέωση είχαν όσοι τους διαδέχτηκαν να τα σεβαστούν, να τα περισώσουν και να λογοδοτήσουν.
Θα σας παραδώσουμε τα κλειδιά, κύριε Δήμαρχε, μόλις εκδώσετε, ψηφίσετε την απόφασή σας στο Δημοτικό Συμβούλιο. Θα είμαστε εκεί, αν μας θέλετε. Θα ακούσουμε προσεκτικά την εισήγησή σας και τους λόγους που επιβάλλουν την άρση της παραχώρησης και θα παραδώσουμε τα κλειδιά παρουσία όλου του σώματος.
Βέβαια μπορείτε να επιλέξετε να έλθετε όλοι μαζί, το Δημοτικό Συμβούλιο Αλεξάνδρειας, στο μικρό χωριό μου, να σας ξεναγήσουμε πριν το κλείσετε...
Άλλωστε υπάρχουν και συγχωριανοί μας που χαίρονται για το νέο, πιθανό απόκτημα, δώρο της διοίκησης στο χωριό μου, αν αυτό γίνει ποτέ πραγματικότητα.
Βρεφονηπιακός σταθμός στο Νησί. Θα γεμίσει το χωριό μας μικρές χαρούμενες ψυχούλες. Δεν πειράζει που το Νησί έχει μόλις ελάχιστες γεννήσεις τα τελευταία χρόνια. Τα βρέφη της Αλεξάνδρειας, οι μαμάδες, οι μπαμπάδες, οι παππούδες και οι γιαγιάδες θα πηγαινοέρχονται κάθε μέρα στο Νησί. Επιτέλους θα αποκτήσει κίνηση το χωριό μας. Δεν αποκλείεται να δούμε και εκείνο το λεωφορειάκι που σκουριάζει, παρατημένο να μεταφέρει τα μικρά αγγελούδια.
Ας ελπίσουμε ότι την αναγέννηση του ρημαγμένου κτιρίου στο Νησί θα ακολουθήσει η αξιοποίηση και των άλλων δημοτικών κτιρίων που ρημάζουν.
Είναι γνωστό πως ο κύριος Δήμαρχος έχει ιδιαίτερη προτίμηση στις λύσεις... κατεδάφισης.(Βλέπε Κονάκι). Ας ελπίσουμε πως μετά από 13 χρόνια θα μάθει και να δημιουργεί...και ας γίνει η αρχή από το χωριό μου...
