Ε, και αυτή την εβδομάδα η κάβα έχει ενδιαφέρον. Έχει απ’ όλα!
Γιατί όταν οι αριθμοί μιλούν, τα κτίρια ρημάζουν και οι νεκροί... δεν μπορούν να μιλήσουν, κάποιος πρέπει να μιλήσει.
Κι εμείς εδώ δεν έχουμε πρόβλημα να το κάνουμε.(Έχουμε όμως παρατράγουδα, ακόμη δεν αρχίσαμε τα ΠαραΠολιτικά Σφηνάκια)
Από την κατάταξη και τη «χρηστή διοίκηση», μέχρι τα άδεια δημοτικά ακίνητα που περιμένουν αξιοποίηση και τις εκταφές που απαιτούν, πριν απ’ όλα, σεβασμό, οργάνωση και αξιοπρέπεια.
Γιατί τελικά, η διοίκηση δεν κρίνεται μόνο από όσα λέγονται. Κρίνεται κι από όσα γίνονται ή δεν γίνονται.
Και αυτή την εβδομάδα... έχουμε αρκετά να πούμε.
Τελευταίος στην Ημαθία ο Δήμος Αλεξάνδρειας σε Έρευνα – Πολλή «χρηστή διοίκηση» ακούμε, αλλά οι αριθμοί... άλλα λένε!
Ψάξαμε την έρευνα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για την αποτελεσματικότητα, τη διακυβέρνηση, τον εσωτερικό έλεγχο και τη διαφάνεια των Δήμων για το 2025.
Και την ψάξαμε για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο...
Γιατί όταν κάποιοι παρουσιάζουν τη «χρηστή διοίκηση» ως ¨σημαία¨ τους, καλό είναι να βλέπουμε και τι λένε οι αριθμοί.
Στην πανελλαδική κατάταξη των Δήμων, η Βέροια βρίσκεται στην 31η θέση, η Νάουσα στην 121η και ο Δήμος Αλεξάνδρειας στην 173η θέση.
Με απλά λόγια και μαθηματικά:
Ο Δήμος Αλεξάνδρειας είναι τελευταίος μεταξύ των τριών Δήμων της Ημαθίας.
Και όχι απλώς τελευταίος... αλλά και ΛΑΧΑΝΙΑΣΜΕΝΟΣ!
Γιατί η έρευνα δεν μέτρησε πόσες φορές ακούστηκε η φράση «χρηστή διοίκηση», ούτε πόσες φορές ειπώθηκε ότι «όλα πάνε καλά».
Εξέτασε 16 διαδικασίες που αφορούν, μεταξύ άλλων, εσωτερικό έλεγχο, δημοσιονομική διαχείριση και συμμόρφωση, και από αυτές προέκυψε η τελική βαθμολογία κάθε Δήμου.
Και κάπως έτσι προκύπτει το... παράδοξο:
Στα λόγια, χρηστή διοίκηση.
Στους αριθμούς, 173η θέση.
Στην Ημαθία, τελευταίος ακόμη μία φορά!
Η χρηστή διοίκηση δεν είναι τίτλος για να τον λες.
Είναι αποτέλεσμα που πρέπει να φαίνεται.
Και αυτή τη φορά, οι αριθμοί δεν... χαρίστηκαν.
Δήμος Αλεξάνδρειας, 173η θέση. Τελευταίος στην Ημαθία...
* Έρευνα - Αξιολόγηση της Αποτελεσματικότητας, της Διακυβέρνησης και των Διαδικασιών Εσωτερικού Ελέγχου των Δήμων της Ελλάδας - Ανάδειξη Δήμων-Προτύπων για το Διαχειριστικό Έτος 2025 - Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο πλαίσιο του Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Βιώσιμη Λογιστική, Χρηματοοικονομική & Διακυβέρνηση»
ΚΟΥΙΖ για δυνατούς λύτες: Τι θέλουν να κάνουν άραγε;
Α) Κάτι καινούργιο λένε(θέμα στατικότητας και εκεί; Σίγουρα!)
Β) Κάτι που θα φαίνεται χρήσιμο στα χαρτιά αλλά μπορεί...και να μη γίνει γιατί δεν θα συμφέρει...
Γ) Κάτι που θα μπορεί να παρουσιαστεί ως «έργο-μακέτα».
Δ) Κάτι νέο, ενώ ταυτόχρονα θέλουν να εξαφανίσουν λόγω εκδικητικότητας κάτι ¨πολύτιμο¨ που ήδη υπάρχει.
Η σωστή απάντηση; Μήπως... Δ;
Γιατί υπάρχει και μια νέα κατηγορία διοίκησης:
«Λέμε ότι θέλουμε να φτιάξουμε κάτι, καταστρέφοντας αυτό που έγινε με κόπο και χτυπάει η ¨καρδιά¨ για έναν ολόκληρο τόπο χωρίς να προτείνουμε λύση.»
Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, μπορεί κάποιοι να διεκδικήσουν επάξια και έναν ακόμη ¨τιμητικό¨ τίτλο όπως:
«ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ»
Υ.Γ. Πώς θα χαρακτηρίζατε μια δημόσια υπηρεσία που δεν μπορεί να βρει έγγραφο που η ίδια έχει εκδώσει;
Ακίνητη περιουσία με όλη τη σημασία της λέξης!
Διαχείριση δημοτικής περιουσίας. Δύο λέξεις που φαίνεται πως χρειάζονται... ιδιαίτερο λεξικό στη Δημοτική Αρχή Αλεξάνδρειας.
Γιατί ο Δήμος έχει στη διάθεσή του κτίρια όπως το παλιό Ειρηνοδικείο, που ρημάζει μετά το λουκέτο. Την παλιά ΔΟΥ Αλεξάνδρειας.
Κτίρια που πέρασαν στην κυριότητα του Δήμου και τότε να σκεφτείς... πανηγυρίζαμε, αλλά ποτέ δεν αξιοποιήθηκαν, είναι δηλαδή άδεια, παρά έμειναν μόνο στον αυτοθαυμασμό και... πώς να τους εμπιστευθείς για οτιδήποτε!
«Δόθηκαν στον Δήμο!» Ωραία. Και τώρα; Τι έγιναν; Μένουν αναξιοποίητα, περιμένοντας τι ακριβώς;
Να τα αξιοποιήσει κάποιος άλλος; Να τα θυμηθεί κάποια επόμενη Δημοτική Αρχή;
Ή να φτάσουν στο σημείο που η αξιοποίηση θα είναι πλέον... η κατεδάφιση και θα θυμίζει ΚΟΝΑΚΙ;
Γιατί ας μην κοροϊδευόμαστε: Πιο εύκολα γκρεμίζεται ένα κτίριο παρά δημιουργείται.
Και όταν πρόκειται για δημοτική περιουσία, δεν μιλάμε για περιουσία κανενός αιρετού, που την έφερε από το σπίτι του.
Μιλάμε για περιουσία των δημοτών. Γι’ αυτό κάποιος πρέπει να εξηγήσει στη Δημοτική Αρχή ότι υπάρχει και το περίφημο business plan!
Γιατί το να παίρνεις ένα δημοτικό κτίριο και να το αφήνεις να ρημάζει δεν είναι αξιοποίηση. Είναι εγκατάλειψη περιουσίας.
Και εδώ δεν χρειάζονται φωτογραφίες αλλά Σχέδιο.
Όχι «μπράβο» για το αυτονόητο αλλά Αξιοποίηση. Και πάνω απ’ όλα: Διαχείριση.
Γιατί την ώρα που μηχανεύονται ¨έργα¨ εκδίκησης, την ίδια ώρα υπάρχουν δημοτικά κτίρια που περιμένουν να τα θυμηθούν, να τα αξιοποιήσουν, να μη ρημάξουν.
Μην ανησυχείτε... Δεν χάνονται. Δεν πάνε πουθενά. Απλώς... ρημάζουν.
Γιατί στην Αλεξάνδρεια έχουμε ακίνητη περιουσία, πράγματι. ΑΚΙΝΗΤΗ... με όλη τη σημασία της λέξης!
Ο Κανονισμός προβλέπει Εκταφές. Η Αξιοπρέπεια πού προβλέπεται;
Σειρά τηλεφωνημάτων από συμπολίτες μας για την ανακοίνωση του Δήμου Αλεξάνδρειας:
«Εκταφές από το 1972 έως και το 2016 και μάλιστα μέσα σε έναν μήνα!»
Ωραία... Πριν αρχίσουμε να μετράμε χρόνια στους τάφους, μήπως να μετρήσουμε πρώτα τις... υποδομές των οστεοφυλακίων;
Γιατί αυτό που περιγράφουν συμπολίτες μας στην Αλεξάνδρεια δεν θυμίζει χώρο που αποπνέει σεβασμό.
Θυμίζει Jenga - επιτραπέζιο παιχνίδι. Το ένα κουτί πάνω στο άλλο και όλοι... εύχονται να μη φύγει κανένα κομμάτι!
Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί ο Δήμος μιλά για έλλειψη θέσεων.
Οι πολίτες όμως ρωτούν:
Έλλειψη θέσεων ή έλλειψη σχεδιασμού;
Και πριν κάποιος πει «μα υπάρχει Κανονισμός», να συμφωνήσουμε σε κάτι:
Ο Κανονισμός μπορεί να προβλέπει την εκταφή. Δεν προβλέπει την... αξιοπρέπεια; Αυτή πρέπει να την εξασφαλίσει η Δημοτική Αρχή.
Και υπάρχει και το άλλο...
Συγγενείς φοβούνται μήπως ξαναζήσουν εικόνες του παρελθόντος, όπου –όπως μας καταγγέλθηκε– πήγαν να επισκεφθούν τους δικούς τους ανθρώπους και βρέθηκαν μπροστά σε εκταφές που δεν γνώριζαν.
Να πας να ανάψεις ένα κερί και να ψάχνεις πού πήγε ο τάφος του ανθρώπου σου;
Αυτό είναι ΣΟΚ. Και επειδή στο παρελθόν υπήρξαν τέτοιες ιστορίες, σύμφωνα με όσα αναφέρουν συμπολίτες μας, κάποιοι αυτή τη φορά ετοιμαστείτε για τις δικαστικές αίθουσες.
Γιατί οι νεκροί δεν μπορούν να διαμαρτυρηθούν. Οι ζωντανοί όμως μπορούν. Και μας τηλεφωνούν ήδη.
Και κάτι τελευταίο:
Μην κάνετε Jenga με τους νεκρούς. Γιατί στο Jenga, όταν τραβήξεις το λάθος κομμάτι... πέφτει ο Πύργος.
Στα Νεκροταφεία όμως δεν παίζουμε παιχνίδι. Παίζουμε με τη μνήμη, την αξιοπρέπεια και τον πόνο ανθρώπων.
Και αυτά, δεν σηκώνουν παιχνίδια...
Ας μην ξαναανακαλύψουμε τον τροχό....η σειρά είναι:
Οργάνωση ΠΡΙΝ.
Υποδομές ΠΡΙΝ.
Ενημέρωση ΠΡΙΝ.
Σεβασμός ΠΑΝΤΑ.
Tελικά, η διοίκηση έχει κάτι από Jenga. Τραβάς ένα κομμάτι από εδώ, μετακινείς ένα άλλο από εκεί, λες πως «δεν τρέχει τίποτα» και περιμένεις να μείνει ο πύργος όρθιος.
Μόνο που στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με υποδομές, περιουσίες, αποφάσεις, μνήμες και ανθρώπους.
Και όταν τραβάς το λάθος κομμάτι, κάποια στιγμή… ο πύργος δεν λαχανιάζει. Πέφτει.
Και όσο υπάρχει κάτι που αξίζει να ειπωθεί σαν να βγαίνει από το δικό σας στόμα, θα γράφεται εδώ, στο δικό σας βήμα! Σας ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη!
