Η σιωπή των θυμάτων

  Είναι εκπληκτικό το φαινόμενο στην εποχή που ζούμε η σιωπή των πολλών, τη στιγμή μάλιστα που όσα γίνονται σε κάθε επίπεδο θα έπρεπε να προκαλούν αντιδράσεις, οι οποίες θα έπρεπε να μετατρέπονται σε ισχυρές διαμαρτυρίες.
  Σε τοπικό επίπεδο η αιτία αυτής της σιωπής είναι ότι οι ηθικές αρχές και οι σωστές ιδέες δεν έχουν τόσο βάρος όσο οι πράξεις που απευθύνονται σε ατομικά ρουσφέτια τα οποία αντιπαρατίθενται στο γενικό καλό, συνήθως επειδή ένα πυκνό σύννεφο καπνού από ψέματα και μυστικά, δεσμεύουν τους τοπικούς άρχοντες και εγκλωβίζουν τους ψηφοφόρους.
  Οι πρώην π.χ. κοινότητες ΚΕΦΑΛΟΧΩΡΙΟΥ-ΞΕΧΑΣΜΕΝΗΣ και ο καποδιστριακός δήμος ΑΝΤΙΓΟΝΙΔΩΝ – με όλα τα συμβούλιά τους- δαπάνησαν πάνω-κάτω 200 εκατομμύρια δραχμές και δημιούργησαν μία υποδομή άρδευσης στο όνομα των δημοτών με τη συμμετοχή τους σε διάφορα προγράμματα ή και με την εξόφληση τυχόν δανειακών συμβάσεων άν και όπου υπήρχε δανεισμός που αφορά περίπου 5000 στρέμματα ανάμεσα ΕΓΝΑΤΙΑΣ-ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ από ΚΟΥΛΟΥΡΑ έως ΛΟΥΤΡΟ και όχι μόνον.
  Αυτήν την υποδομή -δηλώνοντας αδυναμία διαχείρισης- την παραχώρησε εντελώς δωρεάν ο τωρινός δήμος για να την διαχειριστεί κατά βούληση ένα διοικητικό συμβούλιο ενός ΤΟΕΒ -όποιο και αν είναι αυτό- χωρίς να λάβει υπόψη του ότι το έργο ως παραδοθείσα υποδομή είτε έγινε στο όνομα όλων των δημοτών, είτε, άν και όπου, χρειάστηκε δανεισμός εξοφλήθηκε από τους δημότες και συνεπώς έπρεπε να ληφθεί κάποια πρόνοια τουλάχιστον στον καθορισμό του ύψους των τελών άρδευσης.
  Παίρνεις δωρεάν και εξοφλημένη υποδομή από τους χρήστες, δεν θα τους χρεώνεις και με ανύπαρκτες αποσβέσεις , με διπλάσια τέλη άρδευσης.
   Βέβαια αν τα αίτια και οι συνέπειες ενός ρουσφετιού μπορούσαν να εξηγηθούν με όρους συγκυρίας τότε εύκολα αναζητεί κανένας προϋποθέσεις, δύσκολα όμως δικαιολογεί τη σιωπή των θυμάτων.
  Σε κεντρικό επίπεδο η σιωπή των θυμάτων πρέπει να αναζητηθεί στο ότι οι πόλεμοι δεν είναι τίποτα άλλο από τα αποτελέσματα της σύγκρουσης συμφερόντων.
  Η παγκοσμιοποιημένη ισχύς της εξουσίας, όπως φαίνεται πως την προβάλει η Τουρκία, αντιμάχεται τα δικαιώματα των απλών ανθρώπων -Τούρκων και Ελλήνων- και αμφισβητεί το “δικαίωμα του άλλου να έχει δικαιώματα”.
  Η ίδια προβαλλόμενη αυτή ισχύς, αμφισβητεί την ικανότητα της χώρας να κινητοποιεί τις δυνάμεις της, αμφισβητεί το δικαίωμα της να έχει πίστη στο μέλλον.
  Το πρόβλημα όμως αρχίζει από τη στιγμή που η ισχύς αυτή πετυχαίνει το σκοπό της και ως έθνος φοβόμαστε να κινητοποιήσουμε όλους -εντός και εκτός- όσους ισχυρίζονται ότι μάχονται ενάντια στην απειλή.
  Γιατί η εθνική κυριαρχία έχει όρια και αυτά ξεπερνιούνται όταν διαπράττονται παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων εντός των συνόρων της χώρας.
  Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια δεν υπάρχει τίποτα πιο δυνατό από την καρδιά του εθελοντή και όλοι πρέπει να δηλώνουν εθελοντές.
                                                                               Τάσος Τασιόπουλος.
  Υ.Γ.1: Όταν το παράδειγμα γίνεται παρακαταθήκη λειτουργούν αρκετά καλά όσα εμπνέονται στους πολίτες από τους πρόκριτους ακόμα και εν είδει προσωπικής εργασίας ως προσφορά.
  Σε ένα παρατημένο χωριό που το κατάντησαν σκουπιδότοπο οι δημοτικοί άρχοντες, ανέλαβαν οι  τοπικοί να εμπνεύσουν εθελοντές και τα τρακτέρ καθημερινά χορτοκόπτουν και καθαρίζουν.  
  Υ.Γ.2: Σε καφενείο χωριού ο παραπονεμένος ενοικιαστής ιδιωτικού χώρου κατέβαζε τα γνωστά περί της δημοτικής αρχής που εδώ και χρόνια δεν εισπράττει ενοίκια καταστημάτων της από τους διπλανούς ανταγωνιστές λειτουργώντας ως χορηγός, ανταλλάσσοντας με ψήφους!!!
  Υ.Γ.3: Μειωμένη αποκλιμάκωση, απόσυρση του URUCREI και αύξηση των διεκδικήσεων από την μία και μες την καλή χαρά για τη λεγόμενη αποκλιμάκωση από την άλλη!!! Όλα στο τραπέζι, ε;
  Υ.Γ.4: Αν στ’ αλήθεια φύγουν τα πλοία τότε τι θα μείνει;
  Μα όλες οι διεκδικήσεις του Ερντογάν στο τραπέζι κατά πως προτρέπουν οι διαμεσολαβητές ΜΕΡΚΕΛ και ΝΑΤΟ ή όχι;
  Υ.Γ.5: Προηγήθηκαν τουρκικές απόπειρες και παλιά με το “XOPA” και το  ”SIMSIK”.
  Τι έγινε τότε;
  Μα τότε υπήρχαν στην Ελλάδα ηγέτες, ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ και ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ και όχι φθηνά  απομεινάρια τζακιών, που οδηγούν στο “ΚΑΖΑΝ”-“ΚΑΖΑΝ”.
  Αλήθεια γιατί ο Έλληνας πρωθυπουργός δηλώνει ότι δεν θέλει κυρώσεις;
  “ΒΕΤΟ” παντού και πάντα για οδυνηρές κυρώσεις.
  Αλλιώς!!!

Υπάρχει μία βασική αλήθεια που αφορά τα έθνη όλης της γης.
Η αλήθεια αυτή συνοψίζεται στο ότι το έθνος που δεν παράγει μέλλον τρώει από το παρελθόν του, δηλαδή τρώει από τα έτοιμα.
  Η Ελλάδα είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα καταναλώτριας παρελθόντος που πάρα πολλές φορές κατά καιρούς βάζει τα χεράκια της και βγάζει τα ματάκια της.
  Σήμερα περισσότερο από κάθε φορά εκείνο που απαιτείται -εκείνο που έχει γίνει απαραίτητο- είναι η εθνική ομοψυχία, γιατί οτιδήποτε διαφορετικό προφανώς και είναι υπονομευτικό της προσπάθειας της χώρας σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση του Ερντογάν, ο οποίος φέρεται σαν να είναι σίγουρος -σαν να μην περιμένει πόλεμο ό,τι και αν κάνει- γιατί αυτό του το έχουν εξασφαλίσει κυρίως δικοί μας σύμμαχοι -εξαιρούμενης της Γαλλίας- όπως είναι η Αμερική του ΤΡΑΜΠ, η Γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση, και το ΝΑΤΟ, με μοναδικό σκοπό να ανεβάσει το αντίτιμο της διαπραγμάτευσης.
  Για να υπάρξει όμως εθνική ομοψυχία απαιτείται στρατηγική, η οποία θα προκύψει από εθνική συνεννόηση η οποία ΔΕΝ υπάρχει αφού ο κάθε πρωθυπουργός είτε πρόκειται για τις ΠΡΕΣΠΕΣ είτε για τα ελληνοτουρκικά εναποθέτει τις τύχες της χώρας στον ΤΡΑΜΠ και στη ΜΕΡΚΕΛ αποφεύγοντας την σύγκλιση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών για να προκύψει ένας συνολικός στρατηγικός σχεδιασμός που δεν θα άλλαζε κάθε φορά που αλλάζει ο οποιοσδήποτε πρωθυπουργός.
  Η Τουρκία σε αντίθεση με εμάς αναβαθμίζει την επιθετικότητα της, επειδή έχει στρατηγικούς στόχους, αντίθετα με την χώρα μας που η κυβέρνηση δεν βρίσκεται στο ύψος των περιστάσεων με αποτέλεσμα να εξασθενούν οι θέσεις της.  
  Αλλά και η αξιωματική αντιπολίτευση μπερδεύοντας το ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ με το ΝΤΟΜΑΤΟΡΥΖΟ και από την ατάκα ότι “το ευρώ δεν είναι φετίχ” μεταμορφώνεται από την “αριστερά” των ΠΡΣΕΠΩΝ σε εθνικιστική Δεξιά της ΑΟΖ με το “παρών”, όταν μία άλλη φορά, κατά τον Τσίπρα “το παρών ήταν λιποταξία”.
   Ό,τι να ‘ναι, δηλαδή.
   Αντίθετα υπάρχουν άλλες φωνές στην αντιπολίτευση που προσπάθησαν και προσπαθούν για σύγκλιση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών για κάθε εθνικό θέμα είτε ήταν οι ΠΡΕΣΠΕΣ είτε είναι ο ΕΡΤΟΓΑΝ, και υπάρχουν πολιτικοί σχηματισμοί με έμφαση στη δημοκρατία, την συλλογικότητα και πρόγραμμα χωρίς μεταλλάξεις γιατί όσοι μεταλλάσσονται παίρνουν δρόμο σε εξουσιαστικά μορφώματα ιδιοτελούς διαχείρισης της εξουσίας χωρίς αρχές.  
                                                                                    Τάσος Τασιόπουλος.

Υ.Γ.1: Σύνορα αλλάζουν μόνο με πόλεμο. Πόλεμος δεν πρόκειται να γίνει, γιατί αν μπορούσε ο Ερτογάν θα τον είχε κάνει.  Συνεπώς, το μόνο που γίνεται τώρα, είναι να ανεβάζει ο Ερτογάν τις διεκδικήσεις.
Υ.Γ.2: Ο Βαγγέλης Βενιζέλος -η αλήθεια είναι ότι όπου και όποτε μιλήσει ο Βενιζέλος τρέχουν όλοι δεξιά και αριστερά να τον ακούσουν με προσήλωση- ο Βενιζέλος λοιπόν, για τα 12 μίλια στο Ιόνιο ζήτησε από την κυβέρνηση να διευκρινίσει άν η επέκταση αυτή δεν έρχεται σε αντιδιαστολή με τα δικαιώματα μας στο Αιγαίο.
  Τρέχουν λοιπόν τον ακούν και μετά τί κάνουν;
Υ.Γ.3: Νεοκλεγμένος ο Μακρόν -Σεπτέμβριος του 2017- ήρθε στην Πνύκα και μίλησε.
  Τί ήθελε;
  Να τον ακούσουμε!!!
Υ.Γ.4: Για αστικές αναπλάσεις τρέχει πρόγραμμα για τους δήμους.
  Έλυσαν το πρόβλημα με τα σκουπίδια μερικοί δήμοι, αναπλάσεις τους μάραναν.
Υ.Γ.5: Ευτυχώς ο ΣΗΜΙΤΗΣ έβαλε την ΚΥΠΡΟ στην Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί αλλιώς…

Με όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας, σχεδόν σε όλα τα επίπεδα, είναι καλύτερα αντί να παραδοθούμε σε μία απελπισμένη απαισιοδοξία, να μάθουμε να βλέπουμε μέσα από την αβεβαιότητα όχι μονάχα τους τεράστιους κινδύνους, αλλά και τις πραγματικές πιθανότητες.
 Βέβαια η σπουδαιότερη και η σοβαρότερη από τις πιθανότητες είναι αυτή που στηρίζεται στην ευθύνη του ανθρώπου, του κάθε ανθρώπου.
 Η μία χωρίς ευθύνη πραγματικότητα, είναι αυτή που αφορά την ύπαρξη εκατομμυρίων μετατοπισμένων ατόμων προς την Ευρώπη και η ανευθυνότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να ξεφορτωθεί όλους αυτούς ως περιπλανώμενους εδώ και εκεί στις χώρες υποδοχής δίνοντας μερικά ψυχία, που και αυτά τα καρπώνονται επιτήδειοι (ΜΚΟ) χωρίς καμία σχέση με το αντικείμενο και σε μορφή εξευτελισμένης πραγματικότητας.
 Για αυτούς όποιος ΔΕΝ κατάλαβε ακόμα, δυστυχώς, μας βγάζει από το “εδώ” της ασφάλειας και μας στέλνει στο “εκεί” του κινδύνου.
 Η ιστορία όμως σήμερα βάζει και άλλες προκλήσεις μπροστά της, μέσα από τις οποίες οικονομίες καταρρέουν, κοινωνίες διαλύονται και το χειρότερο, έθνη μετατρέπονται σε αποτυχημένα κράτη.
 Η Ευρώπη του ΔΙΑΦΩΤΙΣΜΟΥ γίνεται η μίζερη Γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία η χώρα μας υποκύπτει -λόγω έλλειψης ηγετικών προσωπικοτήτων- ακόμα και όταν ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΕΙ μαζί της.
 Στις μέρες μας κυριαρχεί η προπαγάνδα, η οποία εύκολα εκπορεύεται από τα καλοπληρωμένα “κυρίαρχα” μέσα μαζικής επικοινωνίας και τα οποία στρατεύονται από την εκάστοτε εξουσία για την επίλυση των πολιτικών της προβλημάτων προβάλλοντας -όπως τώρα- υπαρκτά ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΑ προβλήματα με μικρή έως ανύπαρκτη επικινδυνότητα.
 Η ανθρώπινη ελευθερία εκφράζεται από την οικονομική ηθική.
 Ποια οικονομική ηθική αλήθεια; Αυτή που άν ένας απλός ιδιώτης έκαμνε αυτά που κάνει η εξουσία σε σχέση με την λεγόμενη πανδημία θα πλήρωνε με μία καταδίκη για απάτη;
 Ο θεός έχει ήδη εκμηδενίσει μία φορά το ανθρώπινο είδος, μαζί με όλα τα έμβια όντα -με τον κατακλυσμό του Νώε- και βέβαια από τότε κάθε  ελεύθερη χώρα βάζει την τιμή της για να εξασφαλίσει την εδαφική της ακεραιότητα, καθώς το κάθε έθνος έχει μία ιδιαίτερη όψη συνδεδεμένη με τις παραδώσεις του, την ιστορία του και την αξιοπρέπεια των πολιτών του.
 Στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής πώς φυλαγόμαστε από τα σχέδια των εισβολών που υφαίνουν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως είναι η σημερινή Τουρκία του Ερτογάν; Μήπως ψηφίζοντας στις συνόδους της Ε.Ε. κυρώσεις κατά τις ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑΣ ξεχνώντας τις κυρώσεις σε βάρος του ταραξία της περιοχής, με ένα ΒΕΤΟ στις όποιες παρεμφερείς αποφάσεις;
 Η δύναμη της λογικής και τα γεγονότα, μας οδηγούν στην πεποίθηση ότι είμαστε ένας λαός που κέρδισε την ελευθερία του με αγώνες και δεν πρέπει χωρίς ίχνος ρήγματος στη συνείδηση να επαφίεται σε κανένα είδος “σφάξε με αγά μου να αγιάσω” την ώρα μάλιστα που αρκεί μία αρνησικυρία, ένα βέτο, σε μία “σύνοδο κορυφής” για την οποία θριαμβολογούμε πριν και απολογούμαστε αμέσως μετά.
                                                                                              
                                                                                               Τάσος Τασιόπουλος

Υ.Γ.: Τις τελευταίες δεκαετίες την Ελλάδα, δυστυχώς, κυβερνούν ξεπερασμένοι έως και ανίκανοι απόγονοι πολιτικών τζακιών.
 Από τα πρωτοδευτεροκλασάτα ΚΑΡΑΜΑΝΛΟΠΑΠΑΝΔΡΕΪΚΑ τζάκια, φτάσαμε στο τριτοκλασάτο ΜΗΤΣΟΤΑΚΑΙΪΚΟ και έπεται ασθμαίνον το ΓΕΝΗΜΑΤΑΙΪΚΟ τεταρτοκλασάτο. Φυσικά δεν μετριέται ως τζάκι ο ξεπεσμένος αριστεροδεξιός κνίτης.
 Λίγοι άνθρωποι για την υγειονομική, την οικονομική και την εθνική κρίση.
Ας αλλάξει κάτι.
 Υ.Γ.2: Κάποιοι δημαρχαίοι ερίζουν για την προμήθεια μηχανημάτων από τους δήμους τους.
 Καλώς φρόντισαν -αν φρόντισαν- και τα προμηθεύτηκαν, ας φρόντιζαν όμως να τα περνούν και από κανένα ΚΤΕΟ, γιατί αλλιώς θα μένουν παρκαρισμένα όπως διάφορα απορριμματοφόρα και τα δημοτικά λεωφορεία που τα κατάντησαν κοτέτσια.
Υ.Γ.3: Όταν πήγαινε -όσο πήγαινε- καλά η κρίση τα μπράβο ήταν του  πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Τώρα που τίποτα δεν πάει καλά φταίει ο λαός.
 Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε.
Υ.Γ.4: Στη δύσκολη συγκυρία για τα εθνικά μας θέματα ευτυχώς που υπήρξε η συκοφαντημένη αγορά του αιώνα από τον Ανδρέα Παπανδρέου και η προμήθεια των τεσσάρων υποβρυχίων από τον Βαγγέλη Βενιζέλο που αποτέλεσαν ευκαιρία κατασυκοφάντησής του, επειδή τότε έγερναν και τώρα αποτελούν το καμάρι της Μεσογείου και την ασπίδα της χώρας μας.
 Υ.Γ.5: Ακούγεται ότι σε κάποιο δήμο δεν ανανεώνονται ενοικιαστήρια ούτε επαναδημοπρατούνται δημοτικά καταστήματα, τα οποία λειτουργούν κανονικότατα.
 Οι καταστηματάρχες την βγάζουν ζάχαρη γιατί δεν χρωστούν φράγκο, οι δήμαρχοι όμως τι προσδοκούν;

– Τις κοινωνίες σε περιόδους κρίσης τις διασώζουν ή τις βουλιάζουν οι ίδιοι οι πολίτες.

– Το συλλογικό αίσθημα ευθύνης μιας κοινωνίας που σε δύσκολες συνθήκες διαθέτει την πειθαρχία και την σύνεση να διασφαλίσει το παρόν και το μέλλον των κοινωνικών εταίρων είναι σίγουρα η λογική κατάληξη.

– Βέβαια το τίμημα δεν είναι και δεν μπορεί να είναι ισόποσο, αλλά όταν ένας λαός είναι σίγουρος για το σκοπό είναι και βέβαιος για το αποτέλεσμα.

– Ασφαλώς και σε τέτοιες μεγάλες στιγμές τα γεγονότα δεν ανέχονται σε ηγετικές θέσεις παρά μόνον εκείνες τις προσωπικότητες που είναι ικανές να κατευθύνουν τα πράγματα και όχι ηγεσίες που παραμερίζουν την εθνική λογική και καθυστερούν την αφύπνισή της.

– Φυσικά και η συζήτηση είναι η δουλειά των πολλών και η δράση είναι δουλειά του ενός, γιατί αν χρειάζεται στην πολιτική μια έμπνευση που να την ανυψώνει αυτό δεν θα έπρεπε να είναι τίποτα άλλο παρά η τέχνη να ανακαλύπτεις τις όποιες δυνατότητες.

– Σε μια τέτοια λοιπόν συγκυρία ο καθένας πρέπει να συνεισφέρει στη βάση ενός δίκαιου τρόπου και σύμφωνα με τις δυνατότητές του.

– Δυστυχώς η Ελλάδα ειναι μια ΚΑΡΤΕΛοποιημένη αγορά αφού λίγες επιχειρήσεις έχουν καταλύσει τον ανταγωνισμό και ελέγχουν το σύνολο της αγοράς σε όλα σχεδόν τα προϊόντα ενώ η κυβέρνηση παρακολουθεί τα ΚΑΡΤΕΛ αδρανής.

– Η χώρα μας έχει την ακριβότερη...... ακρίβεια γιατί έχει μετατραπεί στη χαρά των ολιγοπωλείων.

– Ο ελεύθερος και υγιής ανταγωνισμός που ρίχνει τις τιμές δεν λειτουργεί και η πατρίδα μας είναι η μόνη χώρα που η ελεύθερη αγορά πάντα λειτουργεί σε βάρος του καταναλωτή.

– Κάποτε έφταιγε μόνον η όποια κυβέρνηση, μετά η διεθνής συγκυρία, στη συνέχεια οι καταναλωτές, κατόπιν οι κερδοσκόποι και μόλις πρόσφατα η πανδημία του κορονοϊού.

– Ειλικρινά στην τελευταία αυτή περίπτωση εντύπωση προκαλεί η μεθοδευμένη καινούρια κρυφή ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗ των ΤΡΑΠΕΖΩΝ και μάλιστα με πρόγραμμα που διαφημίζει πως έγινε για να βοηθήσει τα νοικοκυριά που κατάφεραν να έχουν τα «ΠΡΑΣΙΝΑ», δηλαδή τα ενήμερα τραπεζικά δάνεια, των οποίων, οι νοικοκυραίοι ΔΙΠΛΟΤΡΙΠΛΟΠΛΗΡΩΣΑΝ το κεφάλαιο που δανείστηκαν με ληστρικά επιτόκια.

– Τώρα μάλιστα, για κάθε 100Ε τέτοιου δανείου — λέει ο υπουργός — το κράτος θα πληρώνει έως και τα 90Ε και τα υπόλοιπα 10Ε θα τα καταβάλλει ο υπόχρεος.

– Τα ΚΑΡΤΕΛ των τραπεζών αλήθεια τι θα πληρώσουν; πως δηλαδή θα συνεισφέρει ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ στην λύση που «προσφέρει» η πανδημία του κορονοϊού;

— εισπράτοντας;

– Ε, ναι, αποδεικνύεται ότι οι ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΙ όμιλοι έχουν την δική τους δυναμική και χαράζουν την δική τους ιδιαίτερη στρατηγική και οι «αρμόδιοι» απλά προσυπογράφουν τις άτυπες ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΕΙΣ.

– Η πολιτική και η διπλωματία εργάζονται για να επιτευχθεί η ενότητα, αν βέβαια δεν λείπει η σοβαρότητα της ευθύνης.

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Δανειολήπτης είτε «κόκκινος» είτε «πράσινος» που πλήρωσε 1,5 φορά το δανεισθέν ποσό δεν πρέπει να χρωστάει τίποτα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα των ληστρικών επιτοκίων και των ανατοκισμών.

ΥΓ2. Απ'ότι φαίνεται η Ελλάδα γεμίζει Νομπελίστες. Μετά τον Αλέξη για το θαύμα των Σκοπίων, ακολουθεί ο Σωτήρης!!!

ΥΓ3. Μετά τον κορονοϊό της υγείας, έρχεται ο ορυμαγδός της οικονομίας και όποιος αντέξει. Ακόμα και το κάτι ως περιγραφόμενο ανάμεσα Τσώρτσιλ και Κένεντι (!!) πρόσωπο του Κυριάκου.

ΥΓ4. Η συμμαχία Τσίπρα - Καραμανλή γέννησε το φαινόμενο του Παπαγγελόπουλου και κάλυψε το παραμύθι της θωρακισμένης οικονομίας του 2008.

– Πάνω σ'αυτό χτίστηκε μια ιστορία της NOVARTIS που από διεθνές σκάνδαλο αθέμιτων πρακτικών, ενοχοποίησε πολιτικούς αντιπάλους.

ΥΓ5. Ωραία την περνούν οι δήμαρχοι με την λόγω κορονοϊού διαπεριφοράς συνεδριάσεις των Δημοτικών συμβουλίων.

– Ζάχαρη την περνούν ως και τα κουνούπια ειδικά με την έλλειψη του επίμονα μονοθεματικού Χρήστου, και βέβαια οι χάσκουσες λακκούβες των κατ'επίφαση ασφαλτοστρωμένων δρόμων.

– Βρισκόμαστε ήδη σε έναν ακήρυκτο παγκόσμιο πόλεμο και όπως σε κάθε κατοχική περίοδο σε πολλούς ξύπνησε το δαιμόνιο του μαυραγορίτη και βλέπεις προς κάθε κατεύθυνση προσπάθειες εκμετάλευσης και απόπειρες υλικών και άϋλων κερδών με κεντρικό στόχο το εθνικό σύστημα υγείας.

– Το εθνικό σύστημα υγείας ουσιαστικά στήθηκε και ενδυναμώθηκε με την ίδρυση και λειτουργία των ΚΕΝΤΡΩΝ ΥΓΕΙΑΣ της περιόδου του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ.

– Υπήρξαν βέβαια κάποιες περίοδοι που κάποιοι επιθυμώντας λιγότερο κράτος και περισσότερη ιδιωτική πρωτοβουλία το φόρτωσαν με διάφορα περίεργα όπως τα πεντάευρα της εποχής ΑΔΩΝΗ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ για την εισαγωγή στα Νοσοκομεία με προφανή στόχο την απαξίωση του θεσμού και των λειτουργών του που ονοματίζονταν φακελλάκηδες και ρεμπεσκέδες.

– Μετά ήρθε μια άλλη περίοδος με άλλη άποψη περί ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ — η περίοδος του ονομαστού ΠΟΛΑΚΗ — όπου η είσοδος στο Νοσοκομείο έπρεπε να συνοδεύεται από τα ενδονοσοκομιακά χρειαζούμενα ως το χαρτί υγείας, ιδίως στο πρώτο ΒΑΡΟΥΦΑΚΕΙΟ εξάμηνο του 2015.

– Σήμερα βέβαια όλοι πρέπει να κατάλαβαν ότι δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα ούτε από τους εταίρους μας στην Ευρώπη, ούτε από τις διεθνής συγκυρίες, ούτε από εξωγενή προγράμματα ανάπτυξης.

– Τώρα κάθε χώρα θα κλείσει μόνη της τις πληγές της και το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ μας έδειξε το δρόμο.

– Το εθνικό σύστημα υγείας που το χλευάζαμε, που το είχαμε μόνον για κανένα αδέκαρο, που το περιφρονούσαμε, που όποιος είχε δύο φράγκα παραπάνω προτιμούσε τις ιδιωτικές κλινικές, που όποιος φορούσε στο ΕΣΎ άσπρη μπλούζα ήταν ντε και καλά — όχι πως δεν υπήρχαν και τέτοιοι — φακελλάκιας.

– Ο κορονοϊός απέδειξε ότι η καλύτερη ασπίδα προστασίας είναι το δημόσιο σύστημα υγείας και όλοι οι ερευνητές, οι καταξιωμένοι πρωταθλητές των λοιμώξεων και των επιδημιών προέρχονται από τους μέχρι χτες «φακελλάκηδες» του «ανυπόληπτου» δημοσίου συστήματος υγείας.

–Βέβαια τώρα δεν φαίνεται να υπάρχει κανένας που αμφισβητεί ότι οι «ρεμπεσκέδες» είναι ήρωες της καθημερινότητας της πρώτης γραμμής του άϋλου πολέμου και ότι δικαιούνται το κατιτίς τους.

– Αυτό το κατιτίς που η κυβέρνηση προσδοκώντας στα άϋλα κέρδη — που άλλοι τα λένε ψηφαλάκια — μοιράζει ψιχουλάκια στους «ήρωες» του δημοσίου συστήματος υγείας μαζί με επιλεγμένους άλλους χτυπημένους δικαιούχους και σκορπίζει αφειδώς σε ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ - ΚΑΝΑΛΑΡΧΕΣ - ΚΛΙΝΙΚΑΡΧΕΣ και στα πολιτικά κόμματα, δηλαδή και στον εαυτό της.

– Φυσικά όταν περάσει η μπόρα και καταλάβουν ότι δεν λύνεις έτσι το πρόβλημα αλλά το αναβάλεις, τότε όσοι προσδοκούν σε άϋλα μαυραγορίτικα κέρδη μάλλον θα απογοητευτούν και θα εμπεδώσουν ότι το «πολύ το κύριε ελέησον το βαριέται και ο παπάς», ιδίως όταν είναι περιστασιακό.

– Τότε θα καταλάβουν όλοι ότι δεν είναι σπουδαίο πράγμα να είσαι τίμιος, μα είναι μεγάλο πράγμα να σε εμπιστεύονται ότι είσαι τίμιος.

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Σήμερα είναι ευκαιρία να καταλάβουν όλοι αυτό που έλεγε ο Νίξον: «ότι ηγέτης είναι αυτός που έχει απροσδιόριστα χαρακτηριστικά που τον καθιστούν ηγέτη».

– Υπάρχει;

ΥΓ2. Ότι ο Έλληνας ομονοεί στα πάρα - πάρα πολύ δύσκολα είναι αποδεδειγμένο ιστορικά, ανεξάρτητα ποιος κρατάει το τιμόνι.

– Από τον τύρανο της ΚΟΡΙΝΘΟΥ, τον Περίανδρο — ου παντος πλειν ες Κορινθον — στο 1821 των ξυπόλητων του Κολοκοτρώνη μέχρι το όχι του 1940 του δικτάτορα Μεταξά.

– Και τότε όλοι μας θαύμαζαν και μας επαινούσαν.

– Άρα προς τι η τηλεοπτική πρεμούρα;

ΥΓ3. Προφανώς και μετά την κρίση του κορονοϊού θα ψαχτούν ηγέτες, καθώς είναι μια ευκαιρία τα κόμματα να αναδιοργανωθούν.

– Ιδιαίτερα αυτά που έχουν προφανή ανάγκη, όπως το ΚΙΝΑΛ, το συνονθύλευμα των εξαφανισθέντων αρχηγίσκων.

ΥΓ4. Χαράς ευαγγελια για τους δήμους που έχουν έτοιμες μελέτες.

– Υπάρχουν και κάποιοι που θα βράζουν στο ζουμί των ιδιαιτέρων τους.

– Ας πρόσεχαν.

ΥΓ5. Πλάκα έχουν οι αμαρτωλοί — οι αμαρτίες σβήνουν στο πεζοδρόμιο — εκ των πιστών με το αναμμένο κεράκι στην εκκλησιά που ψάχνουν χριστιανόμετρο. Την ίδια πλάκα θα πάθουν και οι κυβερνώντες όταν θα έρθει η ώρα να πληρωθούν όσα σπρώχνονται πίσω με τις αναστολές πληρωμών, και με το ότι στην αρχή όλοι νόμιζαν ότι κάτι θα πάρουν, και ένας - ένας μαθαίνει ότι εξαιρείται μένοντας εκτός.

– Άραγε να σκέφτονται πως θα πληρωθούν — και από πού; — τα μαζεμένα που τώρα σπρώχνονται κατά πίσω;

ΥΓ6. Δικηγόρους, γιατρούς και λοιπούς μέχρι τώρα μας τους παρουσίαζαν φοροκλέφτες που κτίζουν βίλες. Τι έγινε και ως αναξιοπαθούντες δικαιούνται το επίδομα ανεργίας;

– Μόνον οικονομικοί ογκόλιθοι παγκοσμίου φήμης θα το πετύχαιναν αυτό, ή όχι;

Εθνική αυτοπεποίθηση

-       Σήμερα παρά ποτέ είναι βέβαιο ότι οι κίνδυνοι είναι μεγάλοι διότι έχουν αυξηθεί οι αλληλεπιδράσεις στην περιοχή τόσο του Αιγαίου όσο και της Ανατολικής Μεσογείου.

-       Υπάρχουν στις θάλασσες αυτές περισσότερες δραστηριότητες από διαφορετικούς παίχτες και όλοι βρίσκονται σε μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλο, οπότε ο κίνδυνος επεισοδίων ή ατυχημάτων και ο κίνδυνος αυτά να μετατραπούν σε συγκρούσεις έχει μεγαλώσει τόσο, ώστε θα πρέπει να ανησυχεί όλους τους εμπλεκόμενους και πρωτίστως τους Έλληνες.

-       Είναι λοιπόν μεγάλη ανάγκη η Ελληνική πολιτική τάξη πρώτα να συμφωνήσει σε κοινές εθνικές θέσεις που δεν θα επιδέχονται αμφισβήτηση, για να υπάρξει μια ενιαία γραμμή αντιμετώπισης του επιθετικού γείτονα και για να εμπεδωθεί και από τον γείτονα ότι η μετριοπάθεια γίνεται προνόμιο όταν οι άλλοι αντιλαμβάνονται ότι υπάρχουν και άλλες επιλογές.

-       Σήμερα ήρθαν έτσι τα πράγματα ώστε η διαπάλη ανάμεσα σε Αριστερά και Δεξιά να έχουν πλέον εκλείψει και είναι ανάγκη οι νέες ιδεολογικές αφορμές που είναι ικανές να προκαλέσουν νέες κοινωνικές ζυμώσεις να είναι αυτές που μπροστά στο ζόρι του εθνικού ζητήματος να αποτελέσουν αφετηρία εξελίξεων οι οποίες εξελίξεις θα οδηγούν σε μια ομοφωνία εθνικής αυτοπεποίθησης.

-       Ευτυχώς που οι λέξεις Αριστερά και Δεξιά σήμερα δεν είναι τίποτα άλλο από ξεχασμένες κρεμάστρες για να κρεμάει ο καθένας όποιο ρούχο θέλει.

-       Σήμερα στην γείτονα υπάρχουν χιλιάδες αν όχι εκατομμύρια πολιτών που είναι φυλακισμένοι από το καθεστώς του Ερντογάν αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας ακόμα και από αυτούς, που στα όσα διαδραματίζονται σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο που να μην ορκίζεται στο όνομα του Ερντογάν.

-       Ο χρηματισμός, η ψευδολογία, ο σφετερισμός του δημοσίου χρήματος, ο εγωισμός της αντικοινωνικής συμπεριφοράς, η αδιαντροπιά της απάτης και η αυτονόητη ασυνέπεια πρέπει να κρεμαστούν στις ίδιες ξεχασμένες κρεμάστρες της ντουλάπας του παρελθόντος με την ταμπέλα της αποϊέρωσης της πολιτικής.

-       Σήμερα πρέπει όλοι να αντιληφθούμε ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι εμείς οι ίδιοι να υπερασπιστούμε την επικράτεια, τα σύνορα, τα δικαιώματα και τα συμφέροντά μας και αυτό απαιτεί εκτός από στρατηγική επάρκεια και αποφασιστικότητα και τη σύναψη πραγματικών συμμαχιών με κράτη που έχουν δικούς τους λόγους να εμπλακούν σε πραγματικό χρόνο και να μην αρκεστούμε σε διακηρύξεις διαφόρων αδιάφορων οργανισμών.

-       Γιατί οι οργανισμοί (διάφοροι ΟΗΕΔΕΣ και ΕΥΡΩΕΝΩΣΕΙΣ) δεν είναι φίλοι και σε έναν κόσμο χωρίς φίλους, ό,τι και αν είναι αυτό που ονομάζουμε πολιτική, χάνει και τα όρια και το σκοπό του και γιατί σ'αυτούς τους οργανισμούς η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν ήρθε ακόμα και μπορεί να μην έρθει ΠΟΤΕ.

-       Και βέβαια δεν είναι η ώρα για την αναζήτηση ευθυνών γιατί δεν υπάρχει τέτοια πολυτέλεια. Αντίθετα είναι η ώρα για αναζήτηση και υλοποίηση αποτρεπτικής στρατηγικής, αποστολή εξαιρετικά δύσκολη, γιατί αυτό πρωτίστως απαιτεί εθνική ομοφωνία.

-       Δημοκρατία σημαίνει εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία η οποία απαγορεύει παγίωση μονοκομματικής νοοτροπίας. Εξαιτίας αυτής της εναλλαγής σήμερα η βουλή έχει την συγκεκριμένη σύνθεση και αυτή η σύνθεση την υποχρέωση να πορευτεί ως συμπολίτευση στο εθνικό ζήτημα και καλόπιστα και αμερόληπτα να δημιουργήσει συνθήκες εθνικής αυτοπεποίθησης.

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Το μεγάλο πρόβλημα είναι το ότι συνήθως όταν το κράτος έχει ανάγκη τους πολίτες, τότε βρίσκει λιγοστούς.

ΥΓ2. Το άλλο πρόβλημα μπορεί να είναι ότι ο αρχηγός — ο όποιος αρχηγός — προτιμάει να χάσει με τους δικούς του παρά να νικήσει με τους άλλους.

ΥΓ3. Υπάρχουν δυο τρόποι να πολεμάς. Ένας είναι με τους νόμους και ο άλλος με τη βία.

-       Ο πρώτος είναι ίδιον του ανθρώπου ο δεύτερος των ζώων.

-       Άρα μπλέξαμε με κακό γείτονα.

ΥΓ4. Η θεωρία ότι ο ΕΡΝΤΟΓΑΝ είναι απομονωμένος μάλλον βρίσκεται μακριά από την πραγματικότητα αν δει κάποιος ΤΡΑΜΠ και ΠΟΥΤΙΝ και ποιος κερδίζει σε τετελεσμένα.

-       Άρα η απάντηση μπορεί να είναι αυτή που έδωσε στο παρελθόν ο γέρος της δημοκρατίας πως «αν η Τουρκία ανοίξει την πόρτα του φρενοκομείου εμείς θα τους ακολουθήσουμε» και τότε η πόρτα ΔΕΝ άνοιξε.

ΥΓ5. Εκτός νόμου υπάρχει η ανομία και αντίθετο της τάξης, είναι η αταξία.

-       Είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος με δυο δράμια μυαλό να είναι με την ανομία και την αταξία;

-       Και όμως στην Ελλάδα της παράκρουσης δυστυχώς υπάρχουν κόμματα που εκτός των άλλων, αμφισβητούν δια μέσου κομματικών γυρολόγων τις πανθομολογούμενες δυο προηγούμενες επιτυχείς θητείες αρμόδιου υπουργού.

ΥΓ6. Είναι γνωστό ότι από ετών η Σουηδία και άλλες χώρες αξιοποιούν τα σκουπίδια σε παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος και όχι μόνον.

-       Το δυστύχημα γι'αυτούς είναι ότι τους τελείωσαν τα δικά τους και βγήκαν στην αγορά.

-       Ας τους πει κάποιος ότι σε μας υπάρχουν βουνά σκουπιδιών και ας θυμίσει τους δικούς μας ότι υπάρχει απαγόρευση υγειονομικής ταφής στις χώρες της Ε.Ε. αφού προβλέπονται και χοντρά πρόστιμα.

-       Άσχετα με το ότι δεν βρέθηκε ακόμα να καταγγείλει εκεί που πρέπει κανένας κακός την κατάντια.

Ο ηγέτης

— Στην Ελλάδα όσοι ψηφίζουν αυτούς που κυβερνάνε προσπαθούν να πείσουν με κάθε τρόπο τον εαυτό τους και μερικούς αφελείς γύρω-γύρω, ότι «όλα πάνε καλά». 

— Όσοι ψηφίζουν τις αξιωματικές αντιπολιτεύσεις προβάλουν την απόγνωσή τους, γιατί «τίποτα δεν γίνεται σωστά» και ιδιαίτερα σήμερα μετά την κυβέρνηση της «πρώτη φορά αριστερά» γιατί τα «πάντα κολυμπούν στην ακροδεξιά και στην διαφθορά». 

— Μονάχα αυτά τα πράγματα να δει κανένας καταλαβαίνει ότι η μεγάλη ενοχή των επαγγελματιών της πολιτικής δεν είναι ούτε η κραυγαλέα ανικανότητά τους, ούτε η προφανής μετριότητά τους που είναι δεμένη με αλυσιδωτές διπλωματικές αποτυχίες, με συνεχή εδαφική συρρίκνωση, με πολιτική, πολιτισμική και πολιτιστική κατάρρευση. 

— Δεν είναι ούτε καν η σπουδή, κάποιων ακόμα και σε επίπεδο δήμου, να εξαγοράσουν ρόλους για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα.

— Το μεγάλο έγκλημα των επαγγελματιών της πολιτικής είναι ότι μεθοδικά και θεσμικά στερούν τον πολίτη από κάθε ελπίδα. 

— Όχι βέβαια ότι και αλλού δεν γίνονται τα ίδια πράγματα.

— Ότι και αλλού δεν υπάρχει πολιτική διαφθορά, ότι είναι εξαίρεση η πολιτική ανικανότητα, ότι δεν υπάρχει αμοραλισμός, ότι έχει εξαφανιστεί το επίσημο ψέμα.

— Όλα αυτά υπάρχουν και αλλού. 

— Όμως υπάρχει μια καίρια διαφορά, εκεί είναι θεσμοθετημένη η απόσταση του ΚΡΑΤΟΥΣ από την ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ.

— Εκεί το κράτος έχει πραγματικά ανεξάρτητους λειτουργούς, έχει στελέχη πάνω από τα κόμματα, έχειδημοσιοϋπαλληλία με αξιοπρέπεια, έχει ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ  ανεξάρτητους από το κράτος ή το δημοτικό χρήμα και τις κομματικές εξαρτήσεις.

— Γιατί αλήθεια οι δημοσιογράφοι κάθε φορά αλλάζουν στρατόπεδο και γίνονται πειθήνια όργανα των εκάστοτε διοικούντων, των εκάστοτε κυβερνώντων; 

— Μα επειδήαυτοί, είναι αυτοί που είναι, κυρίως όμως επειδή δεν υπάρχει αληθινό χάρισμα ηγέτη για να αξιολογηθεί η γόνιμη κριτική. 

— Γιατί ο αληθινός ηγέτης, ο προικισμένος με χάρισμα ηγέτης, «μυρίζεται» την έντιμη κριτική και αξιολογεί την γόνιμη τοποθέτηση. 

— Έτσι ξεχωρίζει ο ηγέτης. 

— Δεν είναι ο «έτσι», ούτε ο πολιτικάντης που συνεγείρει τα πλήθη, ούτε ο δεινός στις ρητορικές αναμετρήσεις. 

— Κριτήριο και σημάδι που δείχνει το ιδιαίτερο ταλέντο του ηγέτη, είναι η στάση του απέναντι στην κριτική. 

— Σήμερα ζούμε γεγονότα τραγικά. 

— Ζούμε τον ΤΡΑΜΠ να αποδέχεται ή να επιδιώκει την αναδιάταξη του χάρτη της περιοχής μας, χρήζοντας Τούρκο Δερβέναγα, ο οποίος πασχίζει για την αναδιανομή του πολιτικού status της ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ με την ανοχή του ΠΟΥΤΙΝ. 

— Έχουμε την εξωφρενική περίπτωση του ΣΚΟΠΙΑΝΟΥ, τον εκβιασμό των Ελληνοκυπρίων, την σκευωρία στο πολιτικό σκέλος της NOVARTIS και έχουμε τα «αλωμένα» κανάλια αιχμάλωτα μιας ξεφτελισμένηςπαραμυθολογίας. 

— Το μεγάλο και οδυνηρό πρόβλημα που συζητιέται σήμερα στη χώρα είναι η απουσία εναλλακτικής πολιτικής προοπτικής σε επίπεδο ηγέτη. 

— Στην Ελλάδα από την εποχή του ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΤΡΙΚΟΥΠΗ κάθε δύο γεννιές από το πουθενά παρουσιάζεται (ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ-ΕΛΕΥΘ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ-ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ-ΑΝΔΡ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ) ένας ηγέτης πρώτης γραμμής. 

—Ηγέτης προικισμένος με το χάρισμα να αξιολογεί την γόνιμη κριτική, να ακούει χωρίς αλαζονικούς σχεδιασμούς, να βλέπει μπροστά δημιουργώντας, και βέβαια και στη σημερινή δεύτερη γενιά, εργάζεται ένας τέτοιος, αφανώς στο πόστο που ετάχθη. 

— Αυτό θα φανεί γιατί ο λαϊκός αυθορμητισμός μπορεί και εξουδετερώνει τους βέβηλους της πολιτικής και μπορεί αυτούς που δεν είναι επαγγελματίες να τους ενώνει με τη συνείδηση των πολλών ανεξάρτητα από που προέρχονται. 

Τάσος Τασιόπουλος

— ΥΓ1. Όταν υπήρχαν ηγέτες ακούστηκε σε ανάλογες περιπτώσεις το «ΒΥΘΙΣΑΤΕ ΤΟ ΧΟΡΑ» ή έγινε η «ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ από το ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΣΚΕΛΟΣ του ΝΑΤΟ». 

— ΥΓ2. Προφανώς τα ίδια και σίγουρα χειρότερα σχετικά με τον «ηγέτη» ισχύουν και για τα δημοτικά πράγματα, όπου στις μικρές κοινωνίες το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΛΗΣΒΕΡΙΣΙ ξεπερνάει το όποιο «ταλέντο» του ηγέτη (;) ως προς την στάση του απέναντι στην κριτική. 

— ΥΓ3. Παντού βέβαια υπάρχουν κατά φαντασίαν ηγέτες. Στις μικρές όμως κοινωνίες οι κατά φαντασία ηγέτες, συνήθως τρίτης κατηγορίας, εναρμονισμένοι με το περιβάλλον των σκουπιδιών, ονειρευόμενοι πεφταστέρια όψιμου καλοκαιριού, με κολλημένους τους δείκτες σε κάποια ώρα τρομακτικά μακρινή, σπρώχνονταιεκόντες-άκοντες όχι μονάχα να μην ανέχονται κριτική αλλά να μην αντέχουν και αλήθειες που γνωρίζουν, γιατί πίσω από κάθε αλήθεια πάντα υπάρχει μια άλλη αλήθεια. 

— Ε, ναι τελευταίοι θα μείνουν επειδή δεν το έχουν. 

— ΥΓ4. Το δικαίωμα της ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού συνδέεται άμεσα με την επανένωση του ΚΡΑΤΟΥΣ με το ΕΘΝΟΣ. 

— Οσοι το πολεμούν, τι σόι ηγέτες είναι που φοβούνται το άπλωμα του κράτους στα όρια τους έθνους, μήπως επειδή οι έξω δεν έχουν ανάγκη των ρητορικών ψευδολογιών και είναι δεδομένη η στάση τους απέναντιστην κρητική; 

— ΥΓ5.Εθνικές επέτειοι είναι μόνον αυτές που ενώνουν, φρονιματίζουν και γιορτάζονται πανηγυρικά για να τιμηθεί η μνήμη τους, από σύσωμο το έθνος.

— Σε διαφορετική περίπτωση με κουκουλοφόρουςπροσβάλεται η μνήμη τους από βανδαλισμούς και διχαστικές απρέπειες. 

— Τι σόι ηγέτης είναι αυτός που τις υποστηρίζει; 

— Ηγέτης με ενοχές, συμπλέγματα και προκαταλήψεις!!! 

- Η φτώχεια επειδή προϋποθέτει τόσο τις παλιές όσο και τις μελλοντικές δυστυχίες είναι πολύ δύσκολο να οριστεί και ακόμα πιο δύσκολο να υπολογιστεί αριθμητικά.

- Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 είχε υπολογιστεί κατά προσέγγιση στα 30.000.000 στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την προϋπόθεση ότι κάθε άτομο που κατατάσσονταν στην κατηγορία του φτωχού δεν διέθετε το μισό του μέσου κατά κεφαλήν εισοδήματος της χώρας του.

- Μέσα στα 30 εκατομμύρια συμπεριλαμβάνονταν και οι φτωχοί της Ελλάδας και το στοιχείο αυτό πρέπει να αναπροσαρμοστεί προς τα πάνω σ' ότι αφορά τη χώρα μας γιατί μεσολάβησαν δυο πράγματα.

- Το πρώτο είναι αυτό που προκάλεσε η κρίση, η στασιμότητα του εισοδήματος και η κατάργηση της μεσαίας τάξης.

- Το δεύτερο ότι στο τιμόνι της διακυβέρνησης της χώρας καλοέκατσε η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ του Τσίπρα, του ΚΑΜΜΕΝΟΥ του Παπαγγελόπουλου, της Παπακώστα, του Κουίκ, της Κουντουρά και όλων των λοιπών που σκαρφάλωσαν σε θέσεις κλειδιά των ειδικών μετακλητών θέσεων.

- Έτσι στην παραδοσιακή φτώχεια, όλων εκείνων που παρέμειναν στο περιθώριο της οικονομικής ανάπτυξης που χαρακτήριζε παλιές δεκαετίες προστέθηκαν οι νέες μορφές φτώχειας που προήλθαν από την υπερφορολόγηση και τις υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ των μαλιστάνθρωπων που για να ικανοποιήσουν τις επιταγές των Τροϊκανών για εξωπραγματικά υπερπλεονάσματα, φτωχοποίησαν την μεσαία τάξη.

- “Χρημάτων πάντων μέτρον άνθρωπος”, έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, γιατί δεν είναι ούτε το κράτος, ούτε το πολιτικό κόμμα που φέρνουν την ευτυχία, επειδή γι' αυτό το πράγμα χρεωμένος είναι ο ίδιος ο άνθρωπος.

- Ο σημερινός όμως πρωθυπουργός είναι ο μόνος άνθρωπος στη χώρα που ό,τι ψέμα και αν έλεγε κάποτε σχεδόν όλοι πίστευαν ότι είναι αλήθεια.

- Άλλαζε όνομα στην Τρόϊκα, την έλεγε θεσμούς και καθάριζε, γιατί όλοι γρήγορα στο θυμικό τους περνούσαν το ψέμα ως αλήθεια.

- Θα βαρούν τα νταούλια και θα χορεύουν οι θεσμοί παινευόταν και αρκετοί έβγαιναν στις πλατείες για να απολαύσουν τους χορούς.

- Θα δώσει τα παπούτσια στο χέρι της Frau Merkel και έγινε ο πιο ορκισμένος Μερκελιστής.

- Ο Πατακός και ο Παπαδόπουλος έκαναν το γνωστό αντιβασιλικό δημοψήφισμα και στην εφημερίδα “Βραδυνή” της εποχής υπήρχε το σκίτσο που ο κρητικός τραγουδούσε: το πρωί ψηφίζεις ΟΧΙ και το βράδυ βγαίνει ΝΑΙ.

- Το ίδιο έγινε και στο δημοψήφισμα της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ όπου ο κόσμος το πρωί ψήφισε ΟΧΙ και το βράδυ ο Τσίπρας το έκανε ΝΑΙ.

- Ήρθε βέβαια ένας καιρός που ο κ. Τσίπρας έμεινε να είναι ο μόνος που πίστευει τα ψέματα που λέει 'και βγαίνει σε ένα προεκλογικό τηλεοπτικό μήνυμα λεγοντας : “τώρα ο κόσμος ξέρει και εμάς”.

- Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος γνώρισε πια και την ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ των ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ και ΛΕΝΙΝ όπως γνωρίζει και την παλιά αστική ΔΕΞΙΑ του Μητσοτάκη

- Ο κόσμος όμως ξέρει ότι η χώρα ξέμεινε από προοδευτική πρόταση αφού αυτοί που παρίσταναν τους προοδευτικούς και τους αριστερούς έχασαν κάθε ηθικό πλεονέκτημα και κατήντησαν ουραγοί του Παπαγγελόπουλου.

- Ο κόσμος της κεντροαριστεράς και της προόδου αυτή τη στιγμή μένει ξέμπαρκος και μετέωρος αναμένοντας μετεκλογικές εξελίξεις οι οποίες δεν μπορεί παρά να προέλθουν από μια πραγματικά δημοκρατική σοσιαλιστική πρόταση, ενός πραγματικού σοσιαλιστικού κόμματος όπως ήταν το ΠΑΣΟΚ που σήμερα βρίσκεται εν υπνώσει.

                                                                         Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Η μεγαλύτερη πολιτική αλητεία είναι η προσωπική εμπάθεια.

- Και αυτό δυστυχώς ανάμεσα σε αλλά επικράτησε στις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις της κατάντιας στο δήμο Αλεξάνδρειας.

- Τόσο και τέτοια πολιτική μικρότητα από τους θεωρούμενους μεγαλοΠΑΣΟΚΟΥΣ του παρελθόντος που δηλητηριάζουν ακόμα μερικούς αμαθείς.

ΥΓ2. Καταλυτικές παρουσίες των Ανδρουλάκη και Γερουλάνου σε τηλεοπτικά κανάλια. Πόσο μακριά από τους τοπικούς εμπαθείς.

ΥΓ3. Από ότι φαίνεται οι δημότες ως πολίτες έχουν έναν εκλογικό στόχο. Να διώξουν. Και έρχονται τρέχοντας να διώξουν τους φεύγοντες.

ΥΓ4. Τσίπρας και αποτυχία στα ελληνοτουρκικά είναι απόλυτα συνυφασμένα. Για την Ουκρανία συγκεκριμένα μέτρα καταστολής, για την Ανατ.Μεσόγειο και την Ελλάδα μόνον ευχές από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

- Αυτά παθαίνεις όταν είσαι μαλιστάνθρωπους. Αυτά παθαίνεις όταν δημιουργείς Πρέσπες.

ΥΓ5. Μεγάλο φρένο ο Ρουβίκωνας δεν επιτρέπει στον σύντροφο Τσίπρα να δεχτεί σαν θεματική του DIBATE την ασφάλεια.

ΥΓ6. Ο Τσίπρας δεν κατήργησε τα μνημόνια. Ψήφησε το τρίτο και εφαρμόζει το τέταρτο.

Το Σάββατο πρώτη του πρώτου μήνα του καλοκαιριού, του σωτηρίου έτους 2019 ήταν πραγματικά μια πολιτική μέρα καθώς συνέβησαν διάφορα πολιτικά γεγονότα εν πολλοίς άσχετα μεταξύ τους.

Πρώτα απ όλα είχαμε τις τελευταίες διεργασίες για τις επαναληπτικές εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και το ότι κερδίθηκαν όλες οι περιφέρειες από «χρισματούχους» υποψήφιους ενός και μόνο κόμματος, αυτού της ΝΔ, αυτό και από μόνο του αποτελεί πολιτικό γεγονός.

Το δεύτερο είναι ότι την μέρα αυτή γίνονται συνήθως «απολίτικες διεργασίες» ιδιαίτερα σε περιφερειακούς δήμους, οι οποίες όμως διαψεύδοντας τον φιλόσοφο του ποδοσφαίρου Γιόχαν Κρόιφ ενίοτε καθορίζουν τα τελικά αποτελέσματα τα οποία έχουν σίγουρα πολιτικό ενδιαφέρον.

Όμως το σοβαρότατο πολιτικό γεγονός ήταν το πολιτικό ξεκαθάρισμα στο απολίτικο μωσαϊκό που κατ ευφημισμό ονομάζεται ΚΙΝΑΛ.

Και είναι το γεγονός αυτό από μόνο του που οδηγεί την πρώτη του πρώτου μήνα του καλοκαιριού στον χαρακτηρισμό της, ως πολιτικής μέρας, γιατί εκπαραθυρώθηκε με αχαρακτήριστα υπονοούμενα ο Βαγγέλης Βενιζέλος ο οποίος όταν χρειάστηκε αγνόησε το πολιτικό του μέλλον και έβαλε πλάτη για να κρατήσει την Ελλάδα στο Ευρώ με απόλυτο προσωπικό πολιτικό κόστος.

Το ότι όταν στο τιμόνι ενός συλλογικού οργάνου βρεθούν ατάλαντοι καπετάνιοι το πρώτο τους μέλημα είναι να απαξιώσουν, να περιθωριοποιήσουν, να αναγκάσουν σε έξοδο ή να εκπαραθυρώσουν όσους τα καταφέρνουν καλύτερα, είναι γνωστό και δεδομένο.  

Αυτό γίνεται από τον οποιοδήποτε δήμο- όπως και στον δικό μας- μέχρι και σε πολλά κόμματα.

Η Andrea Dalles η κεντροαριστερή αρχηγός του SPD εκφράζοντας την αριστερή πτέρυγα στο συνέδριο του κόμματος της, κάλεσε τον κ. Τσίπρα και προφανώς με αυτήν την ευκαιρία ο Σκουρλέτης τον ίδιο καιρό δήλωσε πως το ΚΙΝΑΛ πρέπει να διώξει το βαρίδιο Βενιζέλος για να φτιάξουν μαζί τον προοδευτικό χώρο.

Όμως επειδή οι καιροί δεν χωρατεύουν, ούτε βολεύονται με αναφορές δικαιωτικού χαρακτήρα γιατί απαιτούν ευκρινέστερες απαντήσεις, αξίζει κανένας να αναφερθεί στο φαινόμενο Βενιζέλος, σε συνδυασμό με το πρόσωπο Ανδρουλάκης.

Ο Πολωνός δημοσιογράφος Ανταμ Μίχνικ κάποτε αναζητούσε τη ηθική αποστολή του τύπου, για να μην βλέπει στον καθρέφτη το άσχημο πρόσωπο του, δηλαδή έψαχνε περισσότερη σοβαρότητα και μεγαλύτερη υπευθυνότητα.

Αν συνέβαινε αυτό σίγουρα η λογική κόντρα στο ρεύμα φέρνει ένα ηρωικό φορτίο.

Ηρωικό φορτίο όμως δεν κουβαλάει ο καθημερινός πολιτικός λόγος και η πρακτική του Βαγγέλη Βενιζέλου, γιατί είναι επεξηγηματικός, ορθολογικός και ακριβολόγος.

Δεν καταφεύγει ποτέ σε μια αφήγηση απόμακρη, αμφίσημη και αλληγορική και έχει μια αμερόληπτη μαρτυρία για το καθετί, για το χώρο και το χρόνο καθιστώντας έτσι την πολιτική όχι μια μηχανή εξουσίας αλλά μια ιδεολογική περίπτωση.

Αυτά προφανώς ενοχλούσαν όσους ήθελαν να τον ξεφορτωθούν και δεν ήταν πρόσωπα μόνον μιας παράταξης, αλλά συγκυριακά μαζεμένοι, γιατί έβλεπαν ότι ο Βενιζέλος είναι μόνος του μια κατηγορία και προφανώς η μπάλα του εκφοβισμού: Νίκο κοίταξε τι έπαθε ο Βαγγέλης- προειδοποιεί και όσους έχουν άποψη και συγκροτημένη προσωπικότητα και σίγουρα έρχεται η σειρά τους.

Αν αυτό είναι ιδεολογία τότε ένα παλιό καλό κόμμα κατάντησε ατάλαντη ομαδούλα, χωρίς προσανατολισμούς και προφανώς μπάλωμα μιας φοβερής τρύπας που άνοιξαν πρώιμοι αντιμνημονιακοί και όψιμοι Μερκελιστές , πάντα όμως ανάξια μάλιστα άνθρωποι.

                                                                                   Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Οι εκλογές τελείωσαν και δικαίωσαν όσους λένε πως κάθε τόπος έχει την κυβέρνηση που του αξίζει και κάθε δήμος τον δήμαρχο που του αξίζει.

Άρα δεν αξίζουμε καλύτερα, ανεξάρτητα από το τι θα βγάλει το εκλογοδικείο.

ΥΓ2. Αν μια φωτογραφία σοβρακοφόρων δεν είναι αισχρό μοντάζ, τότε πράγματι ένας δήμος έχει την διοίκηση που του αξίζει.

Αρα δεν αξίζουμε καλύτερα.

ΥΓ3. Αν αυτά συμβαίνουν στ αλήθεια, τότε ο αστικός πληθυσμός της πόλης της Αλεξάνδρειας, πράγματι επέλεξε ότι καλύτερο.

Άρα δεν αξίζει καλύτερα.

ΥΓ4. Όλα τα λεφτά ήταν δυο φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στα επινίκεια.

Του βρακοφόρου και του ζεύγους την ώρα που δίνει τα συγχαρήκια.

Λίγη τσίπα.

Όταν διοικούν οι ανίκανοι φταίνε οι ικανοί (Ελένη Γλυκατζή).

- Αυτήν την ώρα που γράφονται οι γραμμές αυτές δεν είναι σήμερα, ούτε αύριο, είναι παραμεθαύριο.

- Μέχρι στιγμής Τρίτη 28 Μαΐου στην Θεσσαλονίκη, στον Κεντρικό δήμο δεν έχει ακόμα δημοσιοποιηθεί ο δεύτερος τον δεύτερου γύρου και έτσι ο Ταχιάος δεν γνωρίζει τον αντίπαλο της δεύτερης Κυριακής γιατί οι Ζέρβας και Ορφανός έχουν μια ανατρέψιμη διαφορά και δεν έχουν οριστικοποιηθεί όλα τα αποτελέσματα όλων των εκλογικών τμημάτων.

- Το δεύτερο είναι ότι τον φόρτο με τις τεσσάρες κάλπες κλήθηκαν να σηκώνουν πάνω από δύο χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι άσχετοι με την εκλογική διαδικασία και έτσι έβγαζαν σωρηδόν άκυρα ψηφοδέλτια.

- Ένα τέτοιο συμβάν έλαβε χώρα στο δήμο Αλεξάνδρειας όπου ενός μόνο συνδυασμού βρέθηκαν άκυρα 800 ψηφοδέλτια εκ των οποίων το σύνολό τους κακώς κρίθηκαν ως άκυρα, καθώς όμως αυτά δεν επηρέασαν το τελικό αποτέλεσμα αλλά μόνον την διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου δεν έχει και μεγάλη σημασία.

- Και δεν έχει σημασία γιατί πέρασαν ανεπιστρεπτί οι καιροί όπου οι ψηφοφόροι έμπαιναν στη γραμμή και έριχναν το χαρτί της κομματικής επιλογής, πόσο μάλλον το χαρτί του υποψηφίου που έμενε έξω από τις γραμμές και ψηφίστηκε για πολλούς άλλους λόγους, συγγένειας, φιλίας ή έτερων εγγενών υποχρεώσεων.

- Οι εκλογές της επόμενης Κυριακής για την Τοπική Αυτοδιοίκηση έχουν και ένα άλλο χαρακτηριστικό όταν όπως στο δήμο μας ένας εκ των δύο μονομάχων είναι ο δήμαρχος της προηγούμενης πενταετίας.

- Και έχουν το άλλο χαρακτηριστικό γιατί θα πρόκειται για την εκλογική αναμέτρηση με απολογούμενο τον απερχόμενο σε ό,τι καλό ή κακό έχει διαπράξει την πενταετία που απέρχεται.

- Και όταν κάποιος απέρχεται έχει να επιδείξει ό,τι καλό έκανε ή αν δεν τα κατάφερε να συστήσει μια άλλη πολιτική.

- Γιατί μπορεί να εκτιμάει ότι θα ξεχαστούν τα όσα αδρανή κυριάρχησαν και η “άλλη πολιτική” θα αποδώσει και θα συμβάλει στο να ξεχαστούν τα καταδικαστικά και “αδρανή πεπραγμένα”.

- Το ίδιο βέβαια δεν συνέβη με τις ευρωεκλογές, οι οποίες δεν μπορούν να οδηγήσουν την κυβέρνηση σε μια “άλλη πολιτική”, καθώς αυτή εφαρμόστηκε προ της εκλογικής δοκιμασίας της 26ης Μαΐου.

- Παροχές, συνδυασμένες με άλλες παροχές και μια επί πλέον δόση παροχών, ώστε στο τέλος να μην υπάρχει ούτε ένα νοικοκυριό που να μην πάρει κάτι.

- Έγιναν αυτά, έτσι όπως έγιναν και όπως συνήθως κάνουν υποψήφιοι δήμαρχοι στα χωριά με αναξιοπαθούσες οικογένειες που στρέγουν να πάρουν το πενηντάρικο για πέντε μπύρες και όχι δήμαρχο για μια τετραετία και το αποτέλεσμα ήταν άρον -άρον να προκηρυχτούν βουλευτικές εκλογές μάλλον ανήμερα της γιορτής της Αγίας Κυριακής.

- Ο Σημίτης είχε ηττηθεί στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 1999 με διαφορά 3,1%. Και ενώ η Ν.Δ. υποτίθεται ότι κάλπαζε, το ΠΑΣΟΚ με όπλο την είσοδο στην ΟΝΕ κατάφερε δέκα μήνες μετά, να κερδίσει τον κ. Καραμανλή.

- Η ιστορία δεν έχει κανόνες άρα κανένας δεν μπορεί να πει πω ότι έγινε τότε θα γίνει και τώρα.

- Τον Ιούνιο του 2009 ο Παπανδρέου κέρδισε την Ν.Δ. στις ευρωεκλογές με 4,3%. Ο Καραμανλής πίστεψε ότι μπορεί να συμβεί ότι συνέβη το 1999 και προκήρυξε εθνικές εκλογές, αλλά συνεντρίβει με 10,5%.

- Σε αντίθεση λοιπόν με το παρελθόν η σημερινή κυβέρνηση είναι η μόνη κυβέρνηση που έχει αναγορεύσει την προεκλογική παροχολογία σε προσδιοριστικό της φυσιογνωμίας της.

- Όπως όμως η κυβέρνηση έτσι και πολλοί απερχόμενοι δήμαρχοι δεν διεκδικούν την ψήφο για τα πεπραγμένα της θητείας τους αλλά για τα δώρα που μοιράζουν λίγο πριν από τις εκλογές.

- Ο λόγος είναι προφανής και δύσκολα κρύβεται με τις προπαγανδιστικές ωραιοποιήσεις. Ο δήμος ή η κυβέρνηση σε τέτοιες περιπτώσεις δεν έχουν πολιτική που να την διεκδικούν ως δική τους.

- Δεν είναι πολιτική όταν τάζεις ένα πενηντάρικο μια μέρα πριν τις εκλογές ως κυβέρνηση, ή όταν μοιράζεις ένα πενηντάρικο ως υποψήφιος δήμαρχος ένα βράδυ πριν τις εκλογές, ότι αυτό συνάδει με οποιαδήποτε πολιτική αλλά ταιριάζει απόλυτα με πολιτικαντισμό ή αλλιώς με κουτόχορτο που το 2019 μάλλον δεν τρώγεται αφού ο “δικαιούχος” πίνει τις μπύρες του με το πενηντάρικο αλλά σε μαυρίζει κιόλας εκδικητικά στην κάλπη είτε είσαι πρωθυπουργός, είτε υποψήφιος δήμαρχος.

                                                           Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Σήμερα δεν υπάρχει δυσκολία σε έναν ψηφοφόρο να αλλάξει κόμμα, πόσο μάλλον δημοτική παράταξη καθώς ξεθώριασαν οι ιδεολογικές διαφορές και υπερισχύουν οι προτάσεις και τα προγράμματα.

ΥΓ2. Παρακολουθώντας την προεκλογική καμπάνια κομμάτων και δημοτικών παρατάξεων μένει η εντύπωση πως οι αποχωρούντες είτε κυβερνητικοί, είτε δημοτικοί στηρίζονται στο πενηντάρικο.

ΥΓ3. Όσο κρυφή είναι η κάλπη όταν είναι κλειστή τόσο μαρτυριάρα γίνεται όταν ανοίξει.

ΥΓ4. Δυστυχώς από το νέο δημοτικό συμβούλιο θα λείψει, καθώς περιέργως και εντελώς ακατανόητα δεν εκλέγεται, μια υπεύθυνη, ψύχραιμη, αξιολογότατη και απαραίτητη παρουσία. Αυτή του απερχόμενου προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, του Δημητρίου Ράπτη.

ΥΓ5. Τί να περιμένει ένας υποψήφιος δήμαρχος από τα 50/ρικα όταν ανάγκασαν έναν πρωθυπουργό να προκυρήξει εκλογές;