Τοπική αυτοδιοίκση

-Νεο αφήγημα!!!

-Κάποια στιγμή οι κοινωνίες πρέπει να αποφασίσουν και να διαμορφώσουν τον τόπο τους με τέτοιον τρόπο ώστε να τον διαλέξουν για να ζήσουν σε αυτόν και οχι γιατί πρέπει!

Το νέο αφήγημα για τον τόπο πρέπει να διασφαλίζει το δημοκρατικό κεκτημένο και να οδηγεί στην ανάκτηση του δημοσίου χώρου και του Συλλογικού συμφέροντος μέσα από ανατροπές δογματισμών και ιδεοληψίες άλλων εποχών!

Για να γίνει αυτό ένα πράγμα χρειάζεται η ύπαρξη πολιτικής σοβαρότητας που συνοδεύεται από θέληση και κυρίως τόλμη!

Άρα δεν γίνεται λόγος για τις όποιες παλιές παρατάξεις , γιατί αυτές μας συστήθηκαν!

Η ΝΈΑ Παράταξη πρέπει να είναι ΑΝΟΙΧΤΗ, συμμετοχική, με πλουραλιστική και μεταρρυθμιστική φυσιογνωμία, ΠΟΛΥΧΡΩΜΗ, πολυφωνική αλλά όχι παράφωνη !!

...γιατί η σχέση με τον πολίτη σήμερα κτίζεται και ΔΕΝ επιβάλλεται!

Διαφάνεια και οχι εν κρυπτώ , ισονομία και όχι ΦΑΥΛΟΤΗΤΑ , προάσπιση και επέκταση κοινωνικών δομών, κοινωνική λογοδοσία, εσωτερικό έλεγχο παντού, χωρίς αυταρχισμούς , διεκδίκηση και ΟΧΙ υποταγή στους παραπάνω!

-Μια ΝΕΑ διοίκηση αντιτάσσει στην ιδιοτέλεια και στους παραγοντισμούς μια ΑΛΛΗ ηθική, μια άλλη αισθητική, για τον τόπο της που αγκαλιάζει και υπολογίζει ΟΛΟΥΣ τους δημότες το ίδιο , γιατί θα είναι εξωστρεφής, καινοτόμα, ανοιχτή και ΠΡΩΤΟΠΟΡΑ.

Σήμερα χρειάζονται ανατροπές, χρειάζονται αλλαγές!

Το παλαιο κομματικό πελατειακό μοντέλο διαχείρισης του δήμου εξάντλησε τα περιθώρια του ακόμα και σε δήμους τύπου : ΠΕΡΑ ΒΡΕΧΕΙ!!!

Είναι αλήθεια πως έχω μια προσωπική φοβία με την λέξη: Ευθύνη!!!

Κάποτε όταν ξαναέγραφα

Ένα τέτοιο κείμενο κόλλησα ενώ πήγαινα να γράψω πως : *ήρθε για όλους μας η ΩΡΑ της ΕΥΘΥΝΗΣ* έμεινε το *ώρα ευθύνης*

και κόλλησεως όνομα και πήγανκατά διαβόλου τα παρακάτω , που ήταν εξίσου σπουδαία και αφορούσαν *κακώς* την απερχόμενη διοίκηση και αναφέρονταν σε μια διοίκηση: επικίνδυνη, απαξιωτική, με διαθέσεις διάλυσης του δήμου μας...

Αλήθεια άλλαξε κάτι από τότε??

Αν ναι προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο??

Μακάρι να είμαι οεμπαθήςπου δεντα βλέπει καλά!

Μακάρι!

Αν ομως ΟΧΙ?

Μετα από 5 χρόνια δεν πρέπει να υπάρξουν χάρες ούτε βέβαια προσωπικές!!

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ

---Οι βουλευτικές τελείωσαν, οι δημοτικές ερχονται και τα πράγματα από πλευράς κομμάτων τα οποία έχουν ρίζες στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ήδη ξεκαθαρίζουν τις θέσεις τους ,που είναι σχεδόν ταυτόσημες.

-- Η Ν Δ σε μια προφανώς πρώτη άτυπη συνάντηση των υπευθύνων της δημοσιοποίησε ότι ΧΡΙΣΜΑΤΑ θα δώσει ΜΌΝΟΝ σε 13 Περιφερειάρχες.

Στα 4 με 5 μεγαλα αστικά κέντρα θα δοθούν ΔΗΛΏΣΕΙΣ ΣΤΉΡΙΞΗΣ και σε όλους τους άλλους δήμους   δεν θα δοθεί τίποτα.

--- Το ΠΑΣΟΚ σύστησε 16/μελή επιτροπή με επί κεφαλής τον Κ. Σκανδαλίδη και συμμετοχή έμπειρων αυτοδιοικητικών ,οπως ο Π. Κουκουλοπουλος, ο Σ. Δανιηλιδης, ο Β. Βαλασόπουλος, και ανακοινώνει ότι οι Τοπικές Κοινωνίες θα επιλέξουν τις Τοπικές Αυτοδιοικήσεις και ότι ΧΡΙΣΜΑΤΑ θα δοθούν σε Περιφέρειες διεκδικώντας την εκλογή σε 4 με 5 και ότι σε ανάλογους δήμους πολύ μεγάλων Αστικών Κέντρων θα δοθεί ΔΉΛΩΣΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ.

--Ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας άλλα προβλήματα προς ώρας δεν δημοσιοποιεί προς το παρόν τις προθέσεις του.

---- ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΜΑΣ

Ούτως εχόντων των πραγμάτων στο δήμο Αλεξάνδρειας φαίνεται πως τελικά οριστικοποιείται οτι θα υπάρξει ο ένας κομματικός συνδυασμός ( ΚΚΕ) και τρεις(3) Ανεξάρτητοι.

--Οτι δηλαδή και αν συμβεί η Τοπική Κοινωνία θα επιλέξει την Τοπική Αρχή για να την διοικήσει τα επόμενα πέντε,(5) χρόνια.

Οι Συνδυασμοί βρίσκονται στο στάδιο συγκρότησης και άλλος λιγότερο, άλλος περισσότερο συντάσσονται σε ΟΜΑΔΕΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ, οι οποίες έχουν κάποιο χρόνο να οργανωθούν και να ξεδιπλώσουν ΒΑΣΙΚΕΣ αρχές καιΤΟΜΕΙΣ που χρήζουν παρέμβασης.

--Δυο τέτοιοι ΤΟΜΕΊΣ που ΔΕΝ πρέπει να ξεφύγουν της προσοχής είναι:

       ΡΑΑΕΥ

--Η ΡΑΑΕΥ είναι η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων που ψηφιστηκε τον Μάρτη του 2023( ν.5037 Φεκ Α 78/29/3/23) και αλλάζει τα πάντα στις ΔΕΥΑ, και άρα και στην δική μας ΔΕΥΑΛ.

-Ο νόμος αριθμεί εκατοντάδες σελίδες το ζουμί όμως που ενδιαφέρει και το δήμο μας είναι ότι:

*Υπάρχει απολογισμός κόστους λειτουργίας και διαπίστωση διαχειριστικής επάρκειας και σε περίπτωση παραβάσεων σχετικά με την κοστολόγηση και τιμολόγηση (πρεπει να προκύπτει .. .. κέρδος) μπορούν να επιβληθουν δτον Πάροχο (ΟΤΑ) μεγάλα δυσβάσταχτα πρόστιμα (10.000.000e).

--Η ισχύς του νόμου για δήμους εως 100.000 κατοίκους όπως ο δικός μας αρχίζει απο 1/2025.

--Προφανως τα οποία προγράμματα των υποψηφίων πρέπει να λάβουν υπ όψη τουςτην παράμετρο αυτή.

--ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΕΛΗ

Ο δημότης πρέπει να γνωρίζει από ποιες ΠΗΓΕΣ συγκεντρώνονται και σε ποιες ΔΑΠΑΝΕΣ κατευθύνονται τα δικά του χρήματα.

--Αν ο δήμος ΑΔΥΝΑΤΕΙ ή ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ και για ποιους λόγους ΔΕΝ εισπράττει και από ποιους ΔΕΝ εισπράττει χρήματα που του ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ είναι ένα πρόβλημα.

Το εργοστάσιο της Ζαχαρης στο Πλατύ οπως όλοι πλήρωνε ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΕΛΗ , σήμερα το εργοστάσιο ανήκει σε ΕΠΕΝΔΥΤΉ και τα τελη δεν είναι ευκαταφρόνητα και όπως λένε οι γνωρίζοντες απορρεει υποχρεωση από το μισθωτηριο συμβόλαιο για τα δημοτικά τέλη.

-- Οι υποψήφιοι μαλλον πρέπει να ΕΝΗΜΕΡΩΘΟΥΝ και να τοποθετηθουν!!!

- Πριν πολλά χρόνια στα αναγνωστικά του δημοτικού υπήρχαν πολύ διδακτικά κεφάλαια και ανάλογα ποιήματα συμβολικού ήθους και περιγραφικής προσφοράς.

- Ένα από αυτά τα κεφάλαια αναφέρονταν στην ακατάστατη οικογένεια.

“Είναι Δεκέμβριος – έλεγε- και τώρα σκέφτεται ο Κοσμάς για ξύλα. Τώρα που έσφιξε το κρύο. Τώρα τραβά με το ζώο κατά το βουνό. Χιονίζει και αυτός ανεβαίνει.

- Όλες τις δουλειές έτσι συνηθίζει να τις κάνει.

- Μα και η Σταθούλα, η γυναίκα του, τέτοια είναι. Όταν πεινάσουν, τότε σκέφτεται να μαγειρέψει. Όταν ζητούν ψωμί, τότε ετοιμάζεται να ζυμώσει.

- Από τον πατέρα και τη μητέρα πήραν και τα παιδιά. Όταν χτυπάει η καμπάνα για το Σχολείο, τότε ο Μάνθος και η Αγαθή αρχίζουν να γράφουν”.

- Βέβαια πέρασαν πολλά χρόνια από τότε και τα πράγματα άλλαξαν.

- Την ακατάστατη οικογένεια σήμερα εκπροσωπούν φορείς και θεσμοί ανάμεσα στους οποίους  είναι δήμοι και κυβερνήσεις.

- Τα γεγονότα αλλάζουν αλλά η θεωρητική τους ανάλυση μένει πιστή στους νόμους της τσαπατσουλιάς και της ανευθυνότητας.

- Η πραγματικότητα, καθώς ανανεώνεται διαρκώς, τείνει να παραπλανήσει εκείνον που την παρατηρεί.

- Δίνεται προεκλογικό επίδομα εξαγοράς συνειδήσεων και ψήφων από την κυβέρνηση και ονοματίζεται δώρο Πάσχα, διακοπών ή ακόμα και Χριστουγέννων και ας είναι κατακαλόκαιρο.

- Πληρώνει ο δήμος μια συναυλία 20.000 ευρώ μας λένε ότι κοστίζει λιγότερο από ένα πανηγύρι στα χωριά και τα χωριά ας βρομίζουν κυριολεκτικά από τα αμάζευτα σκουπίδια γιατί έμειναν ασυντήρητα τα απορριμματοφόρα και ας κοστίζει η συντήρηση όσο ένα κιβώτιο με ξύδι.

- Ένα αξιόλογο έργο δεν μπορεί να απευθύνεται μόνο σε μια συγκεκριμένη εποχή, καθώς πρέπει να διεκδικεί διαχρονική ισχύ, αφού ο σκοπός δεν πρέπει να αποτελεί ένα θετικό σχόλιο της τρέχουσας κατάστασης.

- Ναι έχουμε εκλογές, αλλά για το Θεό, τι σχέση έχει αυτό, με το να μοιράζουν μια- δυο βδομάδες πριν, με τα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα, οι υποψήφιοι με τους συνδυασμούς των σημερινών δημάρχων κάδους απορριμμάτων στα χωριά τους;

- Τί σχέση έχει αυτό όταν προχτές σε χωριό του δήμου μας τσιμέντωναν κυριολεκτικά εγκαταλειμμένη εδώ και 5 με 6 χρόνια παιδική χαρά;

- Τί σχέση έχει αυτό όταν υποψήφιοι των συνδυασμών των εν ενεργεία δημάρχων μοιράζουν δωρεάν σωλήνες για πλημμυρική αποσυμφόρηση για νερά που λίμναζαν πέντε χρόνια συνέχεια;

- Ναι, υπάρχει μια σχέση. Είναι αυτή του πολιτικού που παύει να είναι πολίτης και τότε αρχίζει το πρόβλημα.

- Συνήθως στο τέλος μιας θητείας το πολιτικό μέλλον μιας δημοτικής αρχής δεν ενδιαφέρει σχεδόν καθόλου την κρίσιμη μάζα η οποία προσδιορίζει το εκλογικό αποτέλεσμα, προπάντων όταν η δημοτική αρχή εργάζεται ως ακατάστατη οικογένεια.

- Η κρίσιμη μάζα δεν χαρίζεται σε έναν δήμαρχο και μια δημοτική αρχή να αρχηγεύουν μια ολόκληρη πενταετία και να μην μπορούν να παραδώσουν μια ραχοκοκαλιά και καμιά προετοιμασία, ιδίως όταν ο δήμαρχος ήταν άτολμος ή φοβισμένος ή ανίκανος να διακρίνει ποιότητες, να ιεραρχήσει προτεραιότητες να καταθέσει ριζοσπαστικές προτάσεις και να πετύχει κέραιες επιδιώξεις.

- Φυσικά από το 64 μ.χ. υπάρχει η επιστολή του Κουϊντος Κικέρωνα  προς τον υποψήφιο αδερφό τους Μάρκο Κικέρωνα με το εγχειρίδιο που επισημαίνει  τις δυσκολίες “περί της εκλογικής επιτυχίας” και τον συμβουλεύει με ποιον τρόπο και ποια κόλπα μπορεί να εξασφαλίσει την εκλογική πελατεία.

- Στο εγχειρίδιο αυτό επαναλαμβάνεται αυτό ακριβώς που κάνουν οι κυβερνήσεις και οι εν ενεργεία και ξανά υποψήφιοι δήμαρχοι, θυμίζοντας τον Κοσμά την Σταθούλα, τον Μάνθο και την Αγαθή της ακατάστατης οικογένειας, δηλαδή τίποτα προγραμματισμένο, και τα πάντα την τελευταία στιγμή με σκοπό υφαρπαγή της ψήφου, για την οποία όπως συμβούλευε και ο Κουίντος υπάρχει και το πουγγί.

- Έτσι όμως ένας βασικός πυλώνας του δημοσίου χώρου η κοντινότερη προς τον πολίτη εξουσία όπως είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση απαξιώνεται, υποβαθμίζεται και επιδιώκεται να μετατραπεί σε έναν εξαργυρωμένο βραχίονα που δεν είναι όρος μέλλοντος.

- Και δεν είναι όρος μέλλοντος όταν για να περάσει ο επιτάφιος την Μεγάλη Παρασκευή σε χωριό του δήμου μας τα σκουπίδια τα μάζεψαν οι χωριανοί με τρακτέρ και πλατφόρμες όπως τον προηγούμενο αιώνα.

             
                                                                                Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Μάνθος και Αγαθή υπάρχουν σε επικοινωνιακό επιτελείο υποψηφίου και συμπληρώνουν την τριλογία της ακατάστατης οικογένειας.
- Αλήθεια τι προκοπή θα δει ένας δήμος από ένα τέτοιο επιτελείο; Αυτήν που έβλεπε ως τώρα.

ΥΓ2. Ο χώρος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι χώρος προσφοράς πολλαπλώς και ποικιλοτρόπως καταξιωμένων ανθρώπων και δεν είναι χώρος ανάδειξης και καταξίωσης ανεπάγγελτων.

ΥΓ3. - Αν δεν πας να ψηφίσεις κερδίζουν.
          - Αν ρίξεις άκυρο κερδίζουν.
          - Αν όμως προσέξεις τί ψηφίζεις, τότε μπορεί να αλλάξουν και ο δήμος και τα πράγματα!
          - Προσοχή λοιπόν!!

ΥΓ4. Πλάκα έχει δημόσια γράφων που αν και ανειδίκευτος  ερασιτέχνης οπαδός του Μάνθου και της Αγαθής στο Σχολείο παριστάνει τον εξειδικευμένο επαγγελματία.

ΥΓ5. Κάθε μέρα μια πόλη πετάει αλόγιστα στα σκουπίδια πλούτο που δεν τον αξιοποιεί, επειδή οι άρχοντες της δεν αντιλήφθηκαν ή δεν έμαθαν ακόμα ότι η κυκλική οικονομία είναι το μεγάλο στοίχημα.

Οι αρχές της κυκλικής οικονομίας βρίσκονται στον πυρήνα ενός δήμου που αξιοποιεί όλα τα εργαλεία που διαθέτει και πρώτα από όλα τα σκουπίδια.

ΥΓ6. Όταν ρώτησαν τον Κρόϊφ γιατί πηγαίνει σε ένα φτωχό σωματείο όπως είναι ο ΑΓΙΑΞ ενώ οι άλλοι έχουν ένα τσουβάλι λεφτά αυτός απάντησε:
Δεν έχω δει ποτέ ένα τσουβάλι λεφτά να βάζει γκολ, ούτε να βγάζει δήμαρχο συμπληρώνουμε εμείς.

Η τρέχουσα περίοδος χαρακτηρίζεται σαν περίοδος πολιτικής μετάβασης, η κατεύθυνση της οποίας θα καθοριστεί από τα όσα βιώνουν οι πολίτες και κυρίως από τις απαντήσεις που θα δώσουν οι πολιτικές δυνάμεις στο άμεσο μέλλον.

Φυσικά δεν θα ήταν υπερβολή να περιγράψει κανένας ως καταλύτη αυτών των εξελίξεων τα όσα συνέβησαν στην εκλογική διαδικασία του ΠΑΣΟΚ την προηγούμενη Κυριακή, ιδίως αν συνεχιστεί η πανηγυρική συμπόρευση στην προτίμηση της ανανέωσης, της ενότητας και της αυτοδύναμης πορείας που προτείνει ο ΝΙΚΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ παρακολουθώντας τις μεγάλες αλλαγές που συντελούνται τόσο διεθνώς όσο και τις εντοπισμένες μέσα στην ελληνική κοινωνία και οι οποίες θα καθορίσουν όχι μόνον βραχυπρόθεσμα αλλά και μεσομακροπρόθεσμα την πορεία της χώρας μας.

Ειπώθηκε πολλές φορές πως αθώοι υπάρχουν πολλών ειδών όταν όμως κάποιος εκλαμβάνει το προνόμιο σαν προκατάληψη και επιδιώκει μέσα από κληρονομική εξουσία να ζητιανεύει δίψα για περισσότερη εξουσία τότε κάτι δεν πάει καλά στην συγκεκριμένη περίπτωση.

Και δυστυχώς την Κυριακή θα γίνει μια απελπισμένη προσπάθεια το ΠΑΣΟΚ αντί να πάει στην ανανέωση να οδεύσει στην ανακύκλωση.

Βέβαια οι πολίτες δεν έτρεξαν να υποστηρίξουν έναν 70χρονο βουλευτή με δύστινο σύνδρομο εγώ, ενός των τριών ενδόξων οίκων που μας κυβερνάνε εδώ και καμιά 70αρια χρόνια, έναν πρώην πρόεδρο τεμαχιστή του ΠΑΣΟΚ και νυν του ένδοξου ΚΙΔΗΣΟ έναν πρώην Πρωθυπουργό και νυν ίσως και αεί πρόεδρο της σοσιαλιστικής διεθνούς, όχι μόνον γιατί μύριζε “μούχλα”, όπως ακούστηκε ή γιατί αποτελεί ανακύκλωση αλλά γιατί ένα υπόγειο ποτάμι νέων ανθρώπων αρνήθηκε τις κληρονομικές ιεραρχίες και αιφνιδίασε τους αόμματους πρεσβύωπες της κομματικής νομενκλατούρας και ακύρωσε επίσης τις εστίες των μηχανισμών μέχρι και τα τελευταία γρανάζια τους, όπως και στο χωριό μας εδώ δίπλα μας στην Αλεξάνδρεια που γυροφέρνουν μεταξύ Παπανδρέου και Συριζα κατά πως φυσάει ο άνεμος.

Αυτοί οι νεολαίοι διάλεξαν ένα νέο 42χρόνο πολιτικό που δεν έχει καμία από τις παλιές νοοτροπίες, αλλά είναι το ακριβώς αντίθετο και στην πολιτική νοοτροπία και προπαντός τις αξίες και τις πρακτικές.

Ψεύδεται ασύστολα και απροκάλυπτα ο αντίπαλος του, όταν τον κατηγορεί για παλαιοκομματισμό και το θεωρεί αυτό ως απότοκο ζορίσματος και το εκλαμβάνει ως ανέκδοτο που κάποιες φορές λέγονται από ζορισμένους υποψήφιους προεκλογικά.

Δεν αναφέρεται σε καμία από τις πάμπολλες αδυναμίες του αντιπάλου, στα καταστροφικά για το ΠΑΣΟΚ και για τη χώρα χρόνια, γιατί θέλει να επαναφέρει στο προσκήνιο το ΠΑΣΟΚ που συνομιλεί με ευρωπαϊκά ρεύματα αλλά και την ελληνική διανόηση.

Ε, ναι λοιπόν με την εκλογή του ΝΙΚΟΥ η δημοκρατική παράταξη επανέρχεται και το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει σαν κύμα μέσα στα ευρωπαϊκά ρεύματα γιατί ο νέος πρόεδρος μπορεί να μεταφράσει σωστά τα προτάγματα της εποχής , τις επιθυμίες της εκλογικής βάσης και να επιδείξει αρετήν και τόλμην και να πάει μπροστά.

-Η μόνη αξιόπιστη πολιτική διέξοδος για το Κίνημα Αλλαγής σήμερα είναι η φυγή προς τα εμπρός.

-Γιατί σήμερα είναι βέβαιο ότι έχει αλλάξει πρόσημο ο φόβος που έχουν τα μεσαία στρώματα – ή ότι έχει απομείνει από αυτά – και επειδή σήμερα η διάκριση μεταξύ δεξιάς και αριστεράς δεν σημαίνει τίποτα.

-Το τι είναι προοδευτικό και τι συντηρητικό κρίνεται κατά περίπτωση, μέσα σε οικονομικές, παραγωγικές και ιδεολογικές ζυμώσεις, παράλληλα με πολιτικές παρεμβάσεις που στοχεύουν στη διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής, η οποία προσαρμόζεται στην έννοια του γενικού συμφέροντος.

-Ο νέος, λοιπόν, αιώνας πρέπει να είναι τόσο αριστερός, όσο θα μπορεί να διαφυλάξει την κοινωνική συνοχή με κοινωνικό ριζοσπαστισμό και ασφαλώς με διαχειριστική εμπειρία.

-Άρα, το εκλογικό ζητούμενο στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ, που έρχονται, είναι ναυπάρξει ένα κόμμα πολυσυλλεκτικό, ευρύχωρο, συλλογικό, κοινωνικά αντιπροσωπευτικό, ιδεολογικά διακριτό, χωρίς εκπτώσεις πολιτικού λόγου και κυρίως δίχως κρίση αξιοπιστίας, τόσο στην κορυφή, όσο και στο λοιπό στελεχιακό δυναμικό.

-Τα χρόνια που πέρασαν έδειξαν ότι τα γεγονότα αλλάζουν, όμως η πραγματικότητα, καθώς ανανεώνεται διαρκώς, τείνει να ξεγελά αυτόν που την παρατηρεί.

-Γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει κλωνάρια που απλώνονται προς όλες τις κατευθύνσεις, όλα όμως ξεκινούν από αυτό και γι’ αυτό δεν μπορεί να αποτελεί πολιτική νοσταλγία, αλλά καθημερινό παρόν.

-Συνεπώς, είναι βέβαιο πως όταν ένα ρεύμα περάσει στον κόσμο, όταν ένα πολιτικό κλίμα κυριαρχήσει δεν το ανακόπτουν ούτε τα σύνορα.

-Είναι επίσης, βέβαιο ότι η ελληνική κοινωνία είναι η μόνη κοινωνία που εδώ και είκοσι περίπου χρόνια συκοφαντεί την ιστορία της στις συνειδήσεις των παιδιών της.

-Φυσικά αθώοι υπάρχουν πολλών ειδών, όταν όμως το προνόμιο γίνεται προκατάληψη και η κληρονομική εξουσία γεννάει δίψα για περισσότερη εξουσία τότε δεν παραβρίσκεσαι στο γάμο της Κανά, όπου λείπει το κρασί, αλλά ορθώς ακούς το: «βασιλικόν, καλώς ποιούντα και κακώς ακούειν».

-Είναι δύσκολο συνεπώς, να βρεις ανθρώπους αξιολογώντας τι χρειάζεται· οι επόμενες τριάντα μέρες όμως, θα καταδείξουν αν το ΠΑΣΟΚ δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ανάκτησης των ηνίων στον χώρο του πολιτικού δημοκρατικού κέντρου και τη δημιουργία πόλων εξουσίας.

-Μια αλλαγή ηγεσίας με στόχο τη ΦΥΓΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΜΠΡΟΣ συνδυασμένη με αλλαγή ματιάς που αγκαλιάζει κάθε ηλικία και κάθε αγωνία, που στοχεύει στην πολιτική αυτονομία, στην διαφάνεια και την αξιοκρατία, με πλήρη επίγνωση των δυσκολιών και την αποφασιστικότητα για αναγκαίες συγκρούσεις, χωρίς δεσμεύσεις και εξαρτήσεις, ίσως να είναι η απαραίτητη στάμνα που συμπληρώνει το έλλειμμα στο γάμο της Κανά.

-Γιατί ο υποχρεωμένος μόνον στη συνείδηση του και στις πολιτικές του πεποιθήσεις είναι νέας γενιάς πολιτικός και αξίζει να είναι επικεφαλής ενός κόμματος που έβγαλε κοινωνικές ρίζες, εξέφρασε ιστορικές παραδόσεις και ιδεολογικά ρεύματα, απέναντι στο χθεσινό χυδαίο λαϊκισμό και κόντρα στην σημερινή ασύνταχτη πολιτική και την απροσχημάτιστη χρήση των δημόσιων πόρων.

-Τι μένει λοιπόν;

-Στις 5 Δεκεμβρίου όλοι ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ και στις 12 όλοι μαζί Νίκο

Τάσος Τασιόπουλος

 ΥΓ.Μια μέρα σε ένα αγροτικό αρχοντόσπιτο στήθηκε μια ποντικοπαγίδα την οποία παρακολούθησε ένας ποντικός με πολύ ενδιαφέρον και περισσότερη αγωνία.

Καταϊδρωμένος τρέχει στην αυλή για να το πει στους φίλους του.

Ανταμώνει τον κόκορα, το γουρούνι και την αγελάδα και τους λέει τα καθέκαστα.

Χαμογελούν όλοι και του λένε πως οι ποντικοπαγίδες είναι μόνον για τα ποντίκια και αυτά πρέπει να φυλάγονται.

Το ποντίκι κατάλαβε πως αυτοί οι φίλοι δεν είναι για τα δύσκολα και πως από τη φάρμα λείπει η συνείδηση της ομάδας, γυρνάει, λοιπόν, στην τρύπα του και παρατηρεί τα μελούμενα.

Κατά το ξημέρωμα το τακ της ποντικοπαγίδας, -καθώς ένα φαρμακερό φίδι πιάστηκε σ’ αυτήν-, ξυπνάει την αρχόντισσα, η οποία τρέχει να δει τι έγινε και χωρίς να καταλάβει δέχεται το θανατηφόρο δάγκωμα του φιδιού.

Έρχονται κοντινοί συγγενείς για να την δουν.

Το αφεντικό σφάζει τον κόκορα για να τους φιλέψει. Έρχονται μακρινοί συγγενείς και γείτονες και σφάζεται το γουρούνι. Έρχεται στο επιμνημόσυνο τραπέζι, όλο το χωριό και σφάζεται η αγελάδα.

Άρα, το τι με νοιάζει εμένα δεν είναι η σωστή απάντηση, γιατί η τύχη του ενός συνήθως τύχη όλων και άρα υπόθεση των πολλών.

Είναι αναμφισβήτητο ότι κανένας ηγέτης δεν μπορεί να κάνει τη διαφορά μόνος του, καθώς τα όρια μεταξύ επιτυχίας και αποτυχίας είναι πολύ κοντά και συνήθως απροσδιόριστα.
Κανένας δεν μπορεί μόνος του να σχεδιάσει και να εκτελέσει μία πετυχημένη στρατηγική, γιατί κανένας ηγέτης δεν υπόσχεται μόνον όσα μπορεί να δώσει, για να έχει την ευκαιρία να κάνει περισσότερα από όσα έχει υποσχεθεί.

Το χάσμα τις πιο πολλές φορές είναι πολιτικό και ιδεολογικό, αλλά στη σημερινή πραγματικότητα είναι κυρίως προσωπικό, καθώς αυτό που λείπει ως ηγετικό έλλειμμα, είναι η πασιφανής έλλειψη στις κορυφές των κομμάτων μίας ξεχωριστής προσωπικότητας.

Η πολιτική και ιδεολογική αδυναμία του αρχηγού ή της αρχηγού οδηγεί σχεδόν πάντα στην έλλειψη ξεκάθαρων πολιτικών και κατευθύνει το εκκρεμές ανάμεσα στον λαϊκισμό, την ανευθυνότητα, την αναξιοπιστία και την οπισθοδρόμηση.

Η έλλειψη προσωπικότητας δίνει το δικαίωμα στον Γερμανό ΥΠΕΞ να σιωπά μπροστά στις απειλές του Τούρκου υπουργού εξωτερικών κατά της χώρας μας και είναι έλλειψη προσωπικότητας το παράδειγμα της κυβερνητικής αφωνίας και όχι μόνον, απέναντι στους ισότιμους συμμάχους στην αυθάδεια του Τούρκου προέδρου.

Κάπως έτσι ήταν η κατάσταση και με το «ΧΟΡΑ», ή και κατά το 1994, όμως άλλη ήταν η προσωπικότητα του ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ όταν πήρε ημερομηνία έναρξης διαπραγματεύσεων για ένταξη της ΚΥΠΡΟΥ στην Ε.Ε. χωρίς να κάνει πίσω σε ζητήματα κυριαρχικών δικαιωμάτων και κάπως έτσι και χειρότερα ήταν τα πράγματα όταν η προσωπικότητα του ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ του πρεσβυτέρου αποχώρησε από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.

Κάπως έτσι ήταν τα πράγματα με μία διαφορά.

Στο τιμόνι της χώρας δεν ήταν ουτιδανοί, ήταν ηγετικές προσωπικότητες.

Μοιάζει απίστευτο και όμως είναι αληθινό.

Στην ελληνική κοινωνία σε όλα τα επίπεδα – κεντρικά και τοπικά – εκτός εξαιρέσεων, η ατομική πολιτική ανυπαρξία είναι η αποτελεσματικότερη συνταγή για την πολιτική επιτυχία, πράγμα που πολύ παραστατικά απέδωσε από την αρχαιότητα ο Ξενοφών με ο γνωστό: «εν ουδεμία γαρ πόλει το βέλτιστον ευνούν εστί τω δήμω, αλλά το κάκιστον» που σημαίνει: «πουθενά δεν αρέσουν στο πλήθος οι εκ των πολιτών καλύτεροι, αλλά οι χειρότεροι είναι αρεστοί για να κυβερνούν».

Ο πολιτικά ανεπαρκής δηλαδή, είναι αινιγματικά ανέκφραστος και γι’ αυτό περιμένουν τις δικές του ενδεχόμενες κινήσεις όσοι αποβλέπουν στην ανυπαρξία σαν την μοναδική μήτρα ανάδυσης ενός ηγέτη.

Η αυτογνωσία της χώρας ή του δήμου είναι σαν ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος στο οποίο οι ευκαιρίες κέρδους των μεν προκύπτουν από τα βάσανα των δε και όπου η ζημία των πολλών είναι κέρδος των λίγων.

Έτσι συνήθως αντί έργων π.χ. στο δήμο έχουμε αφηγήσεις με ιστορίες που έχουν συνήθως προσδιορισμένους ήρωες και κακούς ρόλους που είναι θολοί και συγκεχυμένοι, γιατί είναι ρόλοι τιποτένιων.

Είναι ρόλοι που φανερώνουν π.χ. σε κεντρικό επίπεδο, πως το προνόμιο γίνεται προκατάληψη και είναι αυτό που οδηγεί στην κληρονομική εξουσία η οποία υφίσταται στη χώρα εδώ και δεκαετίες.

Έτσι όμως ποτέ δεν σταματάει να φυσάει ο άνεμος της καταστροφής και έτσι βρίσκουν ανοιχτές πόρτες οι διάφοροι «γείτονες» τύπου Ερτογάν στον οποίο επιτρέψαμε το ύφος γάτου που μυρίζει, γιατί αυτός δεν ασχολείται με την κολοβή ουρά του σκύλου του.

Τάσος Τασιόπουλος

Υ.Γ.1 Όταν ρώτησαν τον ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ γιατί έκοψε την ουρά του σκύλου του, απάντησε πως το έκανε γιατί ήθελε να συζητούν για την κολοβή ουρά, παρά να σχολιάζουν τις πράξεις του.
Καλό παράδειγμα ακολουθούν κυβέρνηση και ματσωμένα κανάλια της Τ/V όσον αφορά τον κορονοϊό και όχι μόνον.

Υ.Γ.2 «Καθηγητάδες τρεις και εχάθη η πατρίς» έλεγαν στα χρόνια του 1821.
Μάλλον είχαν δίκιο αν παρατηρήσει κανένας τους κηπουρούς του Γιωργάκη ως κουμανταδόρους του Κυριάκου.
Ένα, ένα μέτρο, που να απέδωσε ρε παιδία!!!

Υ.Γ.3 Οι ιδεολογικές μετακομίσεις της ΔΕΞΙΑΣ και της λεγόμενης ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ προς το ΚΕΝΤΡΟ είναι ξεδιάντροπα φανερές.

Φανερό είναι επίσης πως το ορφανό ΚΕΝΤΡΟ περιμένει νέο και φρέσκο σοσιαλδημοκράτη, με ηγετική προσωπικότητα για να απαλλαγεί η χώρα τόσο από τα τριτοκλασάτα υπολείμματα τζακιών, όσο και από ακροδεξιούς ΚΝΙΤΕΣ, αφού της ατομικής ευθύνης προηγείται η κυβερνητική, της οποίας το «λέω και ξελέω» δεν παραπέμπει σε ευθύνη, αλλά σε ανευθυνότητα και καραγκιοζιλίκια.

- Οι θεσμοί δοκιμάζονται διαρκώς και ευτυχώς κάπου, κάποιοι αντέχουν, πράγμα που επιβεβαιώθηκε από όσα έγιναν πρόσφατα σε μια από τις αρχαιότερες, περισσότερο προστατευμένες και διαφημισμένες δημοκρατίες.

- Όσα έγιναν όμως, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού απέδειξαν και πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των προσώπων.

- Βέβαια, ουδείς αναμάρτητος, αλλά όσα έγιναν πρόσφατα στο Αμερικανικό Καπιτώλιο, είχαν αρχίσει να ετοιμάζονται πριν κάνα - δύο χρόνια, με στόχο τις εκλογές του Νοεμβρίου του 2020.

- Ήταν τότε που ο δισεκατομμυριούχος ΤΡΑΜΠ υποδύθηκε τον ρόλο του διαβόητου λαϊκιστή – επαναστάτη και άρχισε να ξεδιπλώνει μια πολιτική επίθεση, που περιλάμβανε τα ΜΜΕ, την Ευρώπη, την Κίνα, και την Ελίτ των πλουσίων, λες και ο ίδιος δεν ήταν από αυτούς.

- Και όταν οι εκλογές έδειξαν ότι απέτυχε, απέδειξε ότι δεν έχει καμιά απολύτως αίσθηση της θεσμικής του θέσης και κυρίως των ορίων της συμπεριφοράς ως δημοσίου προσώπου και με βλακώδεις επιλογές βλάπτει καίρια την αμερικάνικη παγκόσμια ηγεμονία, βάζοντας σε κρίση την αντοχή, την ανθεκτικότητα και το μέλλον της δημοκρατίας∙ αλλά και την ανασύσταση της λεγόμενης «Δύσης».

- Φυσικά, οι κοινωνίες προχωρούν, αλλά μερικές φορές σκοντάφτουν απρόβλεπτα και ρόλο παίζουν όχι μονάχα τυχαία περιστατικά, αλλά και οι προσωπικότητες όσων το προνόμιο τους γίνεται προκατάληψη με δίψα για περισσότερη εξουσία.

- Άπληστα, αυταρχικά και ανασφαλή πρόσωπα, συνήθως παίρνουν καταστροφικές αποφάσεις.

- Πρόσωπα με αφήγημα μίσους, πόλωσης και επιθετικότητας που τοποθετούν τον εαυτό τους στον ρόλο του τιμωρού, είναι κατώτερα των περιστάσεων.

- Βέβαια, ο ρόλος των προσώπων της εξουσίας δεν αφορά μόνο τους Αμερικάνους και την επίθεση στο Καπιτώλιο.

- Κατά το 2010-2012 είχε συμβεί και στην χώρα μας, όταν «οργισμένοι διαδηλωτές» εφορμούσαν κατά της Βουλής με το σύνθημα: «Να καεί...να καεί...το μπ@@@@ η Βουλή», ως ήρωες που άκουγαν τα καλέσματα «αντιμνημονιακών» προσώπων – «ηγετών» που αργότερα ως πρωθυπουργοί – Σαμαράς – Τσίπρας – ή πολλοί ως υπουργοί, εφάρμοσαν πολλά μνημόνια, με θύμα τότε τον Βαγγέλη Βενιζέλο, που υποστήριζε ότι πρέπει να υιοθετήσουμε ένα δικό μας μνημόνιο, να το φτιάξουμε στα δικά μας μέτρα και να το υπηρετήσουμε για να απαλλαχτούμε και νωρίς και για πάντα.

- Και σε τοπικό επίπεδο παίζουν ρόλο τα πρόσωπα!

- Στην περίπτωση αυτή, το μέγιστο που καταφέρνει μια τοπική κοινωνία είναι τις πιο πολλές φορές να ξαναβάλει στην θέση ευθύνης τα ίδια απροσάρμοστα, ανίκανα, ή και ιδιοτελή πρόσωπα, τα οποία είναι πολλές φορές χειρότερα και ας φουσκώνουν σαν «Ινδιάνοι» την μέρα της εκλογής τους, γιατί μετά χάνονται στο βάθος της καρέκλας τους.

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ.1. Ο χρησμός της Πυθίας στον βασιλιά Κύρο ήταν ότι «με τον πόλεμο θα καταστραφεί μια αυτοκρατορία», όχι ποια αυτοκρατορία.

-Για το ότι ο Κύρος δεν υπολόγισε, ότι θα ήταν η δική του, προφανώς δεν έφταιγε ο χρησμός.

-Το ότι η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως «ειδική περίπτωση», επειδή χρειαζόταν «μεταρρυθμίσεις», πράγμα που το αγνόησε ως χρησμό, δεν φταίει η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά οι κυβερνήσεις που το αγνόησαν αυτό εκτός αυτής βέβαια, που πέτυχε τα ΜΟΠ, που εξελίχτηκαν σε πακέτα ΝΤΕΛΟΡ και της περιόδου Σημίτη – φταίνε τα πρόσωπα!

ΥΓ.2. Το ότι υπάρχουν ειδικά σήμερα δήμοι που αγνοούν τα ευρωπαϊκά προγράμματα και όσα εξελίσσονται στις Βρυξέλες, ή το χειρότερο κρατούν ανάποδα την εφημερίδα και νομίζουν ότι κρέμασαν τον Μακάριο, δεν φταίει ο χρησμός.

-Φταίνε τα πρόσωπα!

ΥΓ.3. Για δήμους που δεν έχουν λόγω ανεπάρκειας προοπτικές για Ευρωπαϊκά προγράμματα, υπάρχουν τα ΣΔΙΤ, που εκτός όλων των άλλων μοιράζουν ποσοστά από τα τυχόν κέρδη τους.

ΥΓ.4. Στις 9 Δεκεμβρίου, πριν αλλάξει υπουργείο ο κ. Χατζηδάκης, προχώρησε σε μείωση κατά 6% των 40.000 φωτοβολταϊκών στέγης, παρ’ ότι τα αρχικά συμβόλαια ήταν ανέκκλητα και παρ’ ότι μειώθηκαν από το 2014, κατά 40% μονομερώς, υπέρμετρα και χωρίς να εφαρμοστούν οι αρχές της ισότητας∙ δίχως, τα μεγάλα συμβόλαια των μεγαλο-επιχειρηματικών πάρκων Α.Π.Ε. να πειραχτούν.

-Είναι μαθημένοι οι κυβερνήτες να αδικούν και να ζημιώνουν τα νοικοκυριά των χαμηλότερων εισοδημάτων, μεγαλώνοντας τις ανισότητες, καθώς τα 40.000 νοικοκυριά αγόρασαν τον ακριβό τότε εξοπλισμό με δικά τους χρήματα, χωρίς καμιά επιδότηση και χωρίς καμιά απαλλαγή από ΦΠΑ.

ΤΙ ΘΑ ΠΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

-Πέρασαν δυο χιλιάδες χρόνια από την γέννηση του Χριστού και δεν υπάρχει σπιθαμή γης που να κατοικείται από απολίτιστους ανθρώπους.

-Σήμερα, τα πάντα περνούν μέσα από τον νου του ανθρώπου και ούτε οι αιώνες, ούτε οι αλλαγές που φέρνει η ιστορία δεν έχουν την δύναμη να σβήσουν αυτό που έγινε πεντακόσια χρόνια πριν γεννηθεί ο Χριστός στις παρυφές ενός βράχου -του βράχου της ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ- με την γέννηση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

-Ό,τι κι αν γίνει για την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ δεν θα υπάρξει αντίπαλος.

-Γιατί αυτό που ανακαλύφθηκε τότε στο βράχο της ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ και ο τρόπος με τον οποίο επικράτησε έφερε στο φως έναν καινούριο κόσμο που άλλαξε το φλούδι της γης.

-Πάντα όμως, υπάρχουν οι ιδιοτροπίες, μια από τις οποίες – η ΔΙΑΦΘΟΡΑ – έχει ήδη καταστεί αντίπαλος της δημοκρατίας γι’ αυτό και η δημοκρατία χρειάζεται προστασία για να λειτουργεί, όπως πρέπει και προστάτες της δημοκρατίας να είναι οι θεσμοί.

-Στη Ελλάδα σήμερα οι πολίτες ζουν μια ιδιότυπη δυστροπία, γιατί οι θεσμοί είναι σκλάβοι σε κάτι ακαθόριστο, και ενώ υποτίθεται ότι πρέπει να υπερασπίζονται τα δικαιώματα των πολιτών, σιωπούν, καθώς προτιμούν να εισπράττουν παχυλούς μισθούς και προσδοκούν σε περισσότερο προσοδοφόρες θέσεις.

-Η τραγωδία συνεπώς είναι ότι οι εκπρόσωποι των θεσμών μολύνουν την δημοκρατία, γιατί άλλο είναι το λουλούδι και άλλο ο σπόρος και άλλο ο θεσμός πουελέγχει και άλλο ο εκπρόσωπος που φουσκώνει τις τσέπες.

-Στη χώρα μας από τη μια οι πολιτικοί -σχεδόν όλοι- πάσχουν από χρόνια οσφυοκαμψία και ιστορική άγνοια και δυστυχώς αυτοί είναι που ορίζουν και διορίζουν τους θεσμούς και από την άλλη οι πολίτες έχουν συνήθως έλλειψη αυτόνομης επιλογής και διαλέγουν και επιβραβεύουν τα ίδια υπολείμματα πολιτικών τζακιών.

-Έτσι, η όποια κυβέρνηση των τελευταίων δεκαέξι χρόνων κυβερνάει ανερμάτιστα τους πολίτες σύμφωνα με τα κέφια της, τα κρυφά της πάθη και τα ανομολόγητα προσωπικά συμφέροντα∙ ο δε λαός κατατρεγμένος και υποταγμένος καταντάει εξαθλιωμένος χωρίς την υπεράσπιση των ανυπόληπτων θεσμών που ως πρότυπα παρακμιακής ζωής δεν υπερασπίζονται την δημοκρατία.
-Δημοκρατία και θεσμοί οφείλουν να υπάρχουν και στους δήμους οι οποίοι λειτουργούν ως τοπικές κυβερνήσεις.

-Αλήθεια, ποιος θεσμός λειτουργεί σε τοπικό επίπεδο, αφού με περισσή αφέλεια και παιδαριώδεις δικαιολογίες ακυρώνονται ακόμα και νομοθετικά;

-Δημοκρατία σημαίνει έλεγχος και οι θεσμοί θεσμοθετούνται για να ελέγχουν και όχι για να κουκουλώνουν, και οι πολίτες εργάζονται συλλογικά, γιατί όποιος έχει τη γνώση δεν δειλιάζει, αφού ως άνθρωποι είμαστε σύνθετα όντα και δεν πρέπει να προτάσσεται σε ό,τι κάνουμε το «τι θα πουν οι άλλοι», αλλά η συνείδηση που βγάζει τις παρωπίδες.

-Αλήθεια, ποιος θεσμός λειτουργεί ανεξάρτητα στην Ελλάδα; Και ποιος παραμένει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Το προαναγγελθέν ως εικασία επερχόμενο τρίτο κύμα κορονοϊού, παραπέμπει σε καλοστημένο σενάριο κακοστημένης εκδοχής.

-Την άνοιξη θα είναι ακάλυπτος ο πληθυσμός από εμβόλια – με χρήση μάσκας βέβαια – αφού χρειάζονται καμιά εικοσαριά εκατομμύρια για τις δύο δόσεις και άρα η άνοιξη δεν ενδείκνυται για το κυβερνητικό ποθούμενο, καθώς και τα εμβόλια έρχονται με αραμπά σε χαρτοκούτια.

-Το φθινόπωρο που θα έχουν γίνει τα εμβόλια αρχίζει η περίοδος όπου το κράτος θα σταματήσει να επιδοτεί και θα αρχίσει από τους εξαθλιωμένους των λουκέτων να εισπράττει, όσα πολλά σπρώχνει τώρα, προς τα πίσω.

-Υπάρχει βέβαια και η κακοστημένη ΣΥΡΙΖΑΪΚΗ φάρσα της απλής αναλογικής.

-Οπότε τα δύσκολα θα γίνουν δυσκολότερα.

-Άρα; Πέντε υπουργοί Βορειοελλαδίτες επί Αντρέα, ένας υφυπουργός επί Κούλη. Λέει κάτι αυτό;

ΥΓ2. Σπέκουλα με τα οικονομικά των φτωχών και τα επιδόματα των πάμφτωχων.

-Άχνα για την εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, ίσως επειδή υπήρξε επίτευγμα της προοδευτικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ.

ΥΓ3. Για το «μένουμε σπίτι» πληρώθηκαν επικοινωνιακά λύτρα. Ο πρωταγωνιστής της καμπάνιας, πρωτοχρονιάτικα και όχι μόνο, ούτε σπίτι έμεινε, ούτε αποστάσεις κρατούσε, ούτε μάσκα φορούσε. Έκανε ρεβεγιόν στην Τ/V.

ΥΓ4. Ποιος θεσμός έμεινε να λειτουργεί στην Τοπική Αυτοδιοίκηση; Ας μην μιλήσει κανένας για τα δημοσιονομικά .Έμεινε θεσμός για να ελέγξει;

ΥΓ5. Αντιδήμαρχος μακρινού δήμου που με εγκαλεί πρέπει να αντιληφθεί ότι το πρόβλημα δεν είναι το τι γράφει ο οποιοσδήποτε, αλλά αν αυτά που γράφονται αποδίδουν την πραγματικότητα, η οποία οδηγεί τον δήμο του μετεξεταστέο στην στασιμότητα της ίδιας τάξης ή ακόμα χειρότερα τον υποβιβάζει κατηγορία, όπως συμβαίνει με άλλον δικό μας δήμο.

-Έτσι είναι, γιατί ότι και αν αφήσεις στη μέση του ωκεανού στο τέλος θα βρεθεί στην άκρη του γιαλού.

ΥΓ6. Ο θυμόσοφος Έλληνας ξετρύπωσε τον τραμπουκισμό πριν τον ανακαλύψει

ο ΤΡΑΜΠ. Μεροκαματιάρηδες Αμερικανοί καθοδηγούνται εναντίον του συστήματος από τον δισεκατομμυριούχο ΤΡΑΜΠ, γιατί ποτέ δεν φταίει η ιδέα, πάντα φταίνε οι οπαδοί της.

Όταν μία ημιαστική περιοχή λέει ότι θέλει να ξεφύγει από μια μίζερη κατάσταση, τότε πρέπει να γίνει μια αστυγραφία, δηλαδή μια αναφορά που περιλαμβάνει τους πάντες, αρχίζοντας βέβαια από τις αρχές του τόπου.

Οι ιθύνοντες μίας περιοχής του εικοστού πρώτου αιώνα είναι αυτοί που δείχνουν ότι έχουν συνείδηση των δυνατοτήτων και των αδυναμιών του παρόντος και είναι αυτοί που τυχαία γίνονται ή δεν γίνονται οι εκ των ων ουκ άνευ, για την ανάδειξη της ταυτότητας ενός τόπου.

Η συνήθεια που πρέπει να αποκτήσουμε σήμερα να ψάχνουμε στις τεχνολογικές καινοτομίες την αιτία της ανάπτυξης είναι εντελώς απαραίτητη, γιατί τα προβλήματα - και με όσα λέγεται ότι συμβαίνουν λόγω του κορονοϊού – και για τους δήμους, γίνονται όλο και πιο πολλά, όλο και πιο μεγάλα.

Η κρίση όπως φαίνεται καλά κρατεί και δεν ξεπερνιέται αφού από τον τομέα της υγείας μεταφέρεται καταστροφικά στην οικονομία και η αύξηση των ανισοτήτων δυστυχώς και με τις παρεμβάσεις του κράτους διογκώνονται.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα τίποτα δεν φαίνεται πιο απλό από την έλλειψη δημοτικής αρχής που να επιβλέπει την πόλη τόσοως προς την οποιαδήποτε προστασία όσο κυρίως ως προς την διαχείριση π.χ. των απορριμμάτων, την διαχείριση των λυμάτων ή του υδρευτικού νερού και την υγιεινή.

Οι νοικοκυραίοι πληρώνουν το μάζεμα των σκουπιδιών, την διευθέτηση των λυμάτων, το καθαρό νερό, αλλά στην κατάληξη δεν απολαμβάνουν τις υπηρεσίες γιατί εμποδίζονται από ένα σύστημα πολλαπλών αρμοδιοτήτων οι οποίες ξεκινούν από τον αρμόδιο υπεύθυνο και καταλήγουν στον τελευταίο εργάτη με μόνιμο ενδεχόμενο να χάσει αυτός το φέουδό του, το οποίο συνήθως δεν στηρίζεται στις δικές του ικανότητες.

Εδώ και χρόνια όμως είναι νόμος του κράτους οι συμπράξεις του ΔΗΜΟΣΙΟΥ με τον ΙΔΙΩΤΙΚΟ τομέα, οι λεγόμενες ΣΔΙΤ.

Αυτές είναι συμπράξεις μεταξύ ενός δημόσιου φορέα – όπως δηλαδή ένας δήμος – και ενός ιδιωτικού φορέα με σκοπό την χρηματοδότηση και την εκτέλεση έργων ή ακόμα και την παροχή υπηρεσιών.

Δηλαδή ο δήμος δεν πληρώνει τον εργολάβο να κατασκευάσει ένα έργο άλλα δίνει στον ιδιώτη το δικαίωμα και κυρίως την ευθύνη να φτιάξει το έργο και να εισπράξει τα έξοδα εκμεταλλευόμενος το ίδιο το έργο.

Νομικά οι ρόλοι είναι σαφώς καθορισμένοι και λεπτομερώς ορισμένοι.

Ο δημόσιος φορέας – ο δήμος π.χ. – που αδυνατεί να φτιάξει το δίκτυο αποχέτευσης – καθώς δεν έχει φράγκο – δίνει την ευκαιρία σε μία εταιρία να το κατασκευάσει και διατηρεί την ιδιοκτησίατου έργου, διατηρεί τον ρυθμιστικό και εποπτικό ρόλο επί του έργου και δίνει το δικαίωμα στον κατασκευαστή να εισπράξει τα έξοδα του.

Καθώς στον ορίζοντα δεν φαίνεται σημείο οικονομικής ανάκαμψης και τα λύματα δεν πρέπει να κάνουν παρέλαση, τα σκουπίδια δεν πρέπει να χάσκουν και το υδρευτικό νερό πρέπει να είναι πόσιμο, οι δήμοι μάλλον πρέπει να σκεφτούν αυτό που κάποτε αποθεματίζονταν για σύγχρονα έργα υποδομής με την αποτελεσματικότητα της επένδυσης ιδιωτικών πόρων σε οικονομικές συγκυρίες ύφεσης με απόλυτη έλλειψη κεφαλαίων.

Συνεπώς οι δήμοι πρέπει μάλλον να στραφούν στα ΣΔΙΤ.

Τάσος Τασιόπουλος

Υ.Γ.1: Παντού το test του κορονοϊού συνταγογραφείται. Στη χώρα μας μπήκε πλαφόν λίγες μέρες πριν τους εμβολιασμούς και οι μικροβιολόγοι έσκασαν στα γέλια.

Υ.Γ.2: Στην T/V δέκα μήνες τώρα οι ίδιες φάτσες στημένες ρωτούν και τα ίδια ακριβώς πρόσωπα – ειδικοί ή πολιτικοί – δίνουν ακριβώς τις ίδιες απαντήσεις.
Πρόοδος στην ανταλλαγή απόψεων ίσως – ίσως και στην δημοκρατία.

Υ.Γ.3: Εγκαλείται, λέει, από την αρμόδια επίτροπο της Ε.Ε. η χώρα μας για το μπούκωμα και το ανάλογο στήσιμο των καναλιών με αφορμή τον κορονοϊό.

Υ.Γ.4: Την αγια-χαρά τουςβρήκαν δημαρχαίοι και λοιποί γιατί τους βολεύουν τα καθέκαστα. Οικονομικά, δημοσιονομικά, κριτικά ή ακόμα - ακόμα, και διαδικαστικά - ποιος κάνει συνεδρίαση- για να ακούει έστω τα σχολιανά του !

Υ.Γ.5: Τελευταία πολύς λόγος γίνεται κεντρικά για σπίτια-βίλες, σπίτια-φρούρια, κλπ. Προσοχή μην αρχίσει να γίνεται και περιφερειακά η κουβέντα.

Υ.Γ.6: Ευτυχώς φέτος φρόντισαν οι δήμαρχοι να στολίσουν Χριστουγεννιάτικα εξαιρετικά τις πόλεις τους. Το πιο πετυχημένοόμως στόλισμα το έκαναν μερικοί με φυσικά στολίδια – τσουκνίδες, βατσινιές, σκουπίδια, λύματα στους δρόμους και αδέσποτα.

Η αποσύνθεση του οικονομικού και του κοινωνικού συστήματος συνήθως διαχωρίζουν τον παράγοντα από το σύστημα.

Σήμερα έγιναν όλα αντίθετα, λες και αυτή η κρίση αντί να οδηγήσει τον κόσμο – τους πιο φτωχούς – προς την «Αριστερά» τους έσπρωξε προς την «Δεξιά», ίσως γιατί η πολιτική μέσα στην κρίση δεν είναι ο χώρος όπου οι συγκρούσεις συμφερόντων οδηγούν σε πολιτικές αποφάσεις.

Στο σημερινό λεξιλόγιο κυριαρχεί ένα πυκνό σύννεφο καπνού από ψέματα και μυστικά μέσα από τα οποία ο φοβισμένος άνθρωπος γίνεται ανίκανος να είναι αυτό που θα ήθελε να είναι και γίνεται δύο φορές πιο ανίκανος να υπερασπιστεί τα δικαιώματα του και να διεκδικήσει αλλαγές.

Αν γυρίσουμε πίσω στο1860 θα δούμε πως ήταν η δεκαετία που στην Οθωμανική αυτοκρατορία είχαν αλλάξει πολύ λίγα πράγματα, παρ’ ότι είχαν προηγηθεί «μεταρρυθμίσεις», οι οποίες στόχευαν να εμποδίσουν τους πασάδες να μεταχειρίζονται το πόστο τους σανφέουδο προς διαρπαγή.

Διαχωρίζοντας την θέση του παράγοντα από το σύστημα, ένας πασάς έλεγε τότε: «δεν έχω κίνητρο να είμαι τίμιος» γιατί «αν δοκιμάσω να κυβερνήσω δίκαια θα είμαι πολύ φτωχός για να αγοράσωμίαν άλλη θέση πασά», ή Δημάρχου, η Προέδρου της Αμερικής σήμερα.

Από την άλλη, κάθε χρόνο οι κάτοικοι μιας πόλης - ενός δήμου θα λέγαμε σήμερα – ήλπιζαν ότι στην πόλη τους θα διοριζόταν ένας πλούσιος πασάς, ώστε να προσπερνά τις πολλές ευκαιρίες προσωπικού πλουτισμού, κάποιος δηλαδή που θα είχε γεμάτο στομάχι και δεν θα είχε ανάγκη από παρατυπίες, ούτε από παρανομίες για να γεμίζει την τσέπη του.

Στη Θεσσαλονίκη - ας πούμε – μοναδικό θετικό χαρακτηριστικό του ΙΜΠΡΑΗΜ πασά αποτελούσε ότι ήταν αρκετά πλούσιος για να πληρώνει ανάλογα με την θέση που κατείχε, αλλά η πρώτη του θητεία στιγματίστηκε από την αρπακτικότητα του και με την λήξη της είχε γίνει ένας άντρας με πολλά πλούτη που του επέτρεπαννααγοράσει μια ακόμα θητεία.

Και βέβαια αφού λεφτά είχε, δεν δίστασε να το κάνει.

Το χρήμα, προπαντός όταν είναι ξένο, δεν αποτελεί εγγύηση αυτοσυγκράτησης, γιατί ο καθένας τότε και τώρα, φοβούμενος τον ασταθή και προσωρινό χαρακτήρα της θέσης δεν προσβλέπει σε μια μακρόπνοη διακυβέρνηση του τόπου του, αλλά ετοιμάζονταντότε για μια νέα αγορά θέσης και ετοιμάζεταιτώρα για μια νέα εξαγορά ψήφων.

Στα χέρια τέτοιων ανθρώπων που είτετότε αγόραζαν την θέση του πασά, είτε σήμερα αγοράζουν θέση κυβερνήτη, βουλευτή ή δημάρχου, εξαγοράζοντας ψήφους και συνεργάτες, είναι φανερό πως δεν αρκούν αλλαγές νόμων γιατί σίγουρα διαχωρίζουν τον παράγοντα από το σύστημα.

Δεν έμενε βέβαια κανένα ερώτημα για το τι έλεγε η στάση των τοπικών αξιωματούχων απέναντι στην διαχείριση μιας πόλης από τον τοπικό πασά εκείνης της εποχής.

Μήπως όμως πρέπει να λέει σήμερα κάτι η εξαγορά ψήφων με χίλιους τρόπους (ΜΜΕ, δημοσκοπήσεις, παροχές, κορωνοϊούς, κ.τ.λ.) στην κεντρική πολιτική σκηνή και η εξαγορά ψήφων και συνεργατών στις τοπικές αγορές των δήμων, καθώς αυτή η κοινωνία από το 1860 μέχρι το 2020 έχει καταστεί εξωπραγματική επειδή ένα πυκνό σύννεφο καπνού από ψέματα και μυστικά έχουν εγκλωβίσει τα πάντα;

Άραγε θα είναι έτσι και μετά την κρίση;

Να μην γίνει αυτό που προφητεύει ο φίλος Παναγιώτης: ότι θα χορεύουμε σε αναμμένα κάρβουνα.

Τάσος Τασιόπουλος

ΥΓ1. Σε δήμους έγιναν αλλαγές αντιδημάρχων καθαριότητας.

Ε, ναι σε κάποιους δήμους αυτό άρχισαν να το καταλαβαίνουν και τα σκουπίδια.

ΥΓ2.Είναι ο χρόνος που στα δημοτικά συμβούλια ψηφίζονται οι ισολογισμοί, συνήθως του κορωνοϊού βοηθούντος, δια περιφοράς
Διαβάζοντας έναν έστω από αυτούς είναι να σκας στα γέλια.

ΥΓ3. Τι περίμεναν δηλαδή, από τοΕΣΥ, αφού διέπεται ακόμα από όσα έδωσαν οι ηρωικές προσπάθειες των ιδρυτών του, την δεκαετία του ’80?

ΥΓ4. Ο καυγάς δεν γίνεται για το εμβόλιο του κορωνοϊού, αλλά για τα πολλά – πολλά τρις εκατομμύρια που προσβλέπουν όσοι θα το «βρουν» και σ’ αυτούς που θα μοιράσουν.

Για την Ελλάδα υπάρχει εξάλλου σχετική τεχνογνωσία από ένα άλλο εμβόλιο (Η1Ν1), που με επικεφαλής - τους και σήμερα επικεφαλής σωτήρες εντατικολόγους και δημοσιολόγους – αγοράστηκαν και για εφτά εκατομμύρια πεθαμένους.

Ε, ναι αθωώθηκαν τότε από την ελληνική βουλή, χωρίς να φτάσουν στην δικαιοσύνη, γι’ αυτό και η φάτσα τους σήμερα κοσμεί καθημερινά την επικαιρότητα με φοβερά εγκώμια μάλιστα.

ΥΓ5. Ευτυχώς, κυβέρνηση και λοιποί φίλοι της διασφάλισαν δύο πράγματα. Την υγεία πήγε του πεταμού και την οικονομία έγινε του πηγαδιού.

Άξιος ο μισθός τους!!!