Παρά τις σημαντικές βελτιώσεις που εισάγει ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Κ.Τ.Α.) για τους αιρετούς που εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, εξακολουθεί να διατηρείται μια διάκριση που προκαλεί έντονες αντιδράσεις και ερωτήματα περί ίσης μεταχείρισης.
Το ζήτημα αφορά την ιδιότητα των έμμισθων αντιδημάρχων, καθώς το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο (άρθρα 92, 93, 294 και 295 του ν. 3852/2010) δεν επιτρέπει σε “εν ενεργεία” ιδιωτικούς υπαλλήλους που εργάζονται σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου (ΙΚΕ, Α.Ε., ΕΠΕ κ.ά.) να αναλάβουν καθήκοντα έμμισθου αντιδημάρχου, ενώ αντίθετα άλλες μορφές επαγγελματικής δραστηριότητας στον ιδιωτικό τομέα δεν αντιμετωπίζουν αντίστοιχο κώλυμα.
Η αντίφαση της νομοθεσίας
Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται δύο κατηγορίες εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.
Από τη μία πλευρά, οι μισθωτοί σε εταιρείες (ΙΚΕ, ΑΕ, ΕΠΕ κ.λπ.) υποχρεώνονται ουσιαστικά να εγκαταλείψουν την εργασία τους, εφόσον επιθυμούν να ασκήσουν καθήκοντα έμμισθου αντιδημάρχου.
Από την άλλη, ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδιοκτήτες ατομικών επιχειρήσεων, μέτοχοι, εταίροι ή μεριδιούχοι εταιρειών μπορούν να συνεχίσουν την επαγγελματική τους δραστηριότητα, χωρίς να αντιμετωπίζουν αντίστοιχο περιορισμό. όπως δημοσίευσε το airetos.gr
Το οξύμωρο είναι ότι ακόμη και ιδιωτικοί υπάλληλοι που εργάζονται σε ατομικές επιχειρήσεις δεν έχουν κώλυμα, επειδή αυτές δεν αποτελούν ΝΠΙΔ, ενώ οι εργαζόμενοι σε εταιρείες ιδιωτικού δικαίου αποκλείονται.
Πως αντιμετωπίζεται: Με αίτηση στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση για άσκηση ιδιωτικού έργου. Η αποκεντρωμένη Διοίκηση θα αξιολογεί την αίτηση του αιρετού για άσκηση ιδιωτικού έργου, χωρίς να αξιολογεί την μορφή εργασίας στον ιδιωτικό τομέα.
Ο σκοπός του νομοθέτη είναι η αποτελεσματική άσκηση του έργου των αντιδημάρχων. Η αίτηση του αιρετού προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση θα περιγράφει το ιδιωτικό έργο, τις ώρες απασχόλησης και ο Γ.Γ όπως αναλύθηκε στο airetos.gr . της Αποκεντρωμένης θα εκδίδει την απόφαση για την άσκηση ιδιωτικού έργου.
Βελτιώσεις, αλλά όχι πλήρης εξίσωση
Ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης θεωρείται σαφώς βελτιωτικός για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, καθώς προβλέπει άδεια έως 60 ημερών και καταβολή εξόδων παράστασης, ρυθμίσεις που δεν υπήρχαν στο ισχύον καθεστώς.
Ωστόσο, η διαφορετική αντιμετώπιση ανάμεσα στους ιδιωτικούς υπαλλήλους και στις υπόλοιπες μορφές επαγγελματικής δραστηριότητας παραμένει, με αποτέλεσμα να συνεχίζεται μια ανισότητα που, σύμφωνα με αυτοδιοικητικούς παράγοντες, θα πρέπει να αρθεί ώστε όλοι οι αιρετοί να αντιμετωπίζονται με τους ίδιους κανόνες, ανεξάρτητα από την επαγγελματική τους ιδιότητα στον ιδιωτικό τομέα.
